Ωραία είναι τα ψευδώνυμα που έχουμε οι περισσότεροι blogger.
Εύηχα, ευφάνταστα, ευχάριστα, … ευάερα, … ευήλια.
Μάγισσες, ξωτικά, ζώα του βουνού και του δάσους, πουλιά και άνθη, ήρωες ταινιών και βιβλίων, τίτλοι τραγουδιών και ποιημάτων, αλλά και λέξεις ειδικά κατασκευασμένες για να περιγράψουν την ιστολογική οντότητα και ταυτότητα του καθενός μας.
Για το δικό μου ψευδώνυμο, δεν το συζητώ… Είναι ολόκληρη υπερπαραγωγή, με πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης και… διαπλοκής.
Το κακό με τα ψευδώνυμα είναι ότι δεν ξέρεις πότε γιορτάζει ο ιδιοκτήτης τους. Για παράδειγμα, πότε είναι της οσίας Κουρούνας της μεγαλομάρτυρος; Πότε γιορτάζουμε την ανύψωση του μεταξωτού Καλτσοβρακίου; Ποια ημερομηνία γιορτάζει ο Helix Nebulae; Πότε πέφτει φέτος η γιορτή του Μπαμπάκη; Το ξέρετε ότι σήμερα είναι του αγίου Ελαφινίου, βοήθειά μας; Γιορτάζει ο enteka στις 11 Νοεμβρίου;Είναι κινητή η γιορτή του Ammos σαν την κινούμενη άμμο ή ακούνητη σαν την κυβέρνηση Καραμανλή;
Ο ίδιος χαμός γίνεται και με τα υποκοριστικά πολλών γυναικείων ονομάτων.
Για παράδειγμα, σου συστήνεται η Σούλα και συ προσπαθείς να μαντέψεις αν είναι Σούλα από Βασιλική ή Σούλα από Αθανασία και τις περισσότερες φορές χάνεις, γιατί σου βγαίνει, ας πούμε, Σούλα από Φρόσω… Άσε τις Λίτσες, τις Σίες, τις Ρίες, τις Λίες… Εκεί σου είναι απαραίτητο το κληρονομικό χάρισμα για να μαντέψεις την προέλευση του χαϊδευτικού ονόματος. Κι αν γινατωθείς και θελήσεις να το βρεις βάζοντας στοίχημα, μπορεί να χάσεις μια περιουσία σε κερασμένα ποτά.
Εγώ, πριν πολλά χρόνια, την πάτησα μεγαλειωδώς προσπαθώντας- μετά στοιχήματος- να μαντέψω πότε γιορτάζει μια Μαίρη. Ξεκίνησα με ακλόνητο στάνταρ τον δεκαπενταύγουστο, και στην συνέχεια πέρασα στις υπόλοιπες θεομητορικές εορτές, αλλά κάθε φορά η απάντηση ήταν όχι με αποτέλεσμα η ποινή του στοιχήματος να υπερκαλύψει το πενιχρό μου βαλάντιο.
Τελικά το Μαίρη ήταν από το σπανιότατο όνομα Σημερούδα! Έπαθα, έμαθα και δεν ξαναβάζω τέτοια στοιχήματα.
Αυτό που θέλω να πω τελικά είναι πολλές ευχές σε κάθε Κωνσταντίνο,Κωνσταντίνα, Ελένη και Έλενο της Μπλογκοσλοβακίας. Χρόνια πολλά παιδιά…
από κάμερες RUF
27 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
elafini // Μαΐου 21, 2007 στο 12:46 μμ
Έλενο?μπα…νέο φρούτο
..ωραίος τρόπος να μας πεις χρόνια πολλά..ναι του Αγίου Ελαφινίου σήμερα ..το βρήκες 
(ωραίο και το δωράκι..φιλιά
)
toixorixos // Μαΐου 21, 2007 στο 2:15 μμ
Σήμερα δεν εορτάζω ούτε δέχομαι επισκέπτες.
Ο Άγιος Τοιχωρύχος, στη δημοτική μαντράχαλος, εορτάζεται την 30η Φεβρουαρίου και είναι προστάτης των μαντρότοιχων και των ειδών κιγκαλερίας.
:p
Πάνος // Μαΐου 21, 2007 στο 2:17 μμ
Η Κουρούνα λέγεται Γιάννα – και ο Καλτσόβρακος Τάσος (Αναστάσης). Κώστας είναι ο άμμος – να του πούμε χρόνια πολλά!
(και στο ελαφίνι, βεβαίως!)
raffinata // Μαΐου 21, 2007 στο 2:52 μμ
Με λένε Μαρία, δεν είμαι καλά, ούτε γιορτάζω τον Δεκαπενταύγουστο… Ευχές στους υπόλοιπΟΙ
lifewhispers // Μαΐου 21, 2007 στο 3:24 μμ
Να, κα΄τι τέτοιες στιγμές έιναιπου χαίρομαι που δεν έχω ένα από τα κοινά ονόματα!!!Χρόνια τους πολλά!!!
elafini // Μαΐου 21, 2007 στο 3:26 μμ
ευχαριστώ Πάνο..και στην Κωνσταντίνα την ψιλικατζού
παπί // Μαΐου 21, 2007 στο 3:43 μμ
Στο σόι μου απαντά κανείς:
- Ντόλη από Δωροθέα και
- Κόνη από Κοκκώνη (άμα της βρεί κανείς ονομαστική εορτή να μου το πει pls!)
Xρόνια Πολλά στους εορτάζοντες!
mpampakis // Μαΐου 21, 2007 στο 4:05 μμ
“Γιορτάζει ο enteka στις 11 Νοεμβρίου;”
XAXAXAXAXAXAXAXA!!!!! Άψογο!
Κι ευχές σε όσες και όσους γιορτάζουν.
αργυρένια // Μαΐου 21, 2007 στο 4:36 μμ
Αληθινός διάλογος σε μπαρ μεταξύ μελαχρινής καλλονής και πέφτουλα θαμώνα:
-Καλησπέρα
-…
-Είσαι πολύ όμορφη. Βλέπω σαμπάνιες και λουλούδια. Γιορτάζεις απόψε;
-Όχι.
-Πότε γιορτάζεις αν επιτρέπεται;
-9 Δεκέμβρη
-Μάλιστα
-…
-ΔηλαδήΣ πως σε λένε;
-Άννα.
-Άννα; Από που βγαίνει;
-Από το Αναξίμανδρος.
fuzzy burlesque // Μαΐου 21, 2007 στο 7:28 μμ
οι μπλογκερ γιορταζουν καθημερινα.
Allu Fun Marx // Μαΐου 21, 2007 στο 8:23 μμ
Eλαφίνι: Το “Έλενος” δεν είναι νέο φρούτο…Είναι αρχαίο όνομα.
Τοιχωρύχε: Ξέρεις πολύ καλά την βιογραφία του προστάτη-άγιου βλέπω. Μήπως ξέρεις και το απολυτίκιο του;
Πάνο: τα συγκεκριμένα ονόματα τα γνωρίζω. Η αναφορά τους έγινε για τις ανάγκες του ποστ και μόνο. Μπλογκερική αδεία που λένε…
Ραφφινάτα: Ο.Κ
Εσένα θα σου ευχηθούμε στις υπόλοιπες θεομητορικές γιορτές…
Κάποτε θα σε πετύχουμε.
lifewhispers: Πόσο σπάνιο είναι το όνομά σου;
Παπί: Το Κοκκώνη μ’ αρέσει. Μου θυμίζει το “κοκόνα μου”. Μικρασιάτικο είναι;
Μπαμπάκη: Ένας enteka μόνο 11/11 θα μπορούσε να γιορτάζει…
Aργυρένια: Όπως το Anais, από το Παναής του ανέκδοτου…
fuzzy burlesque : Σε αντίθεση με τους χωρισμένους, που δεν γιορτάζουνε ποτέ(ς), σύμφωνα με το άσμα…
kaltsovrako // Μαΐου 21, 2007 στο 9:31 μμ
Aστα ρε Πάνο. Νομίζεις δε ξέρουμε πως το αληθινό σου όνομα είναι Βάλτος;
(βάλτο, Βάλτο!)
industrial daisies // Μαΐου 21, 2007 στο 10:25 μμ
Μην μου πεις, έχεις δύο γιορτές!
Του Αγίου Groucho η μία και στις 24 Οκτωβρίου η άλλη!!!!
Κερδίζω κι άλλο φοντανάκι από αυτά που έχεις για πέταμα,ε;
karpidis // Μαΐου 21, 2007 στο 11:51 μμ
Άσε ρε ALLOU FUN p sorry MARX ήθελα να πω
ΉΘελες να το μεθύσεις και να το ρίξεις στο κρεβάτι το κορίτσι και έβαλες τέτοιο στοίχημα. Γιατί ξέρεις πότε γιορτάζουν οι Μαρίες που δε γιορτάζουν το δεκαπενταύγουστο;
silia // Μαΐου 22, 2007 στο 12:12 πμ
- Ομορφο το ονομα σου , αλλα εγω , θα σε φωναζω Σίλια .
- Απο που βγαινει αυτο ;…μη χειροτερα….Χα χα
- Απο το …..Βασιλεία …
- ;;;…….
- Απο το …Βασιλεία …..των ουρανων…..αυτην εχω κερδισει απο την ωρα που σε γνωρισα…
Ηταν νεος , πολυ νεωτερος απο μενα , και με κατι τετοια , εννοιωθα παραφορα ερωτευμενη μαζι του….εννοιωθα την απολυτη ευτυχια…(το “Ευτυχια” , βγαινει απο το “Ερωτας”)…
Τον ….εχασα ομως . “Πηγε” , με μιαν ….αλλη . Την ελεγαν …να δεις…..ειχε ενα παραξενο , διπλο ονομα….Α , ναι …την ελεγαν “Αλλη Ζωη”….και την φωναζαν ….Άσφαλτο .
Σ’ευχαριστω γι αυτο το ποστ σου…Τα ματια μου ξεραινονται απο τον υπολογιστη συνηθως και υποφερω…..
Αποψε ομως , οχι….
confused // Μαΐου 22, 2007 στο 12:17 πμ
Σημερούδα????
elafini // Μαΐου 22, 2007 στο 1:09 πμ
ναι τώρα τον θυμήθηκα τον μάντη…ήμουν πολύ νηφάλια το πρωί…ενώ τώρα..μνήμη τούρμπο..:P
kaltsovrako // Μαΐου 22, 2007 στο 1:44 πμ
Kόλπος Καλύβας ήθελα να πω αλλά σε μπέρδεψα με την Πηνελόπη, Πάνο μου.
(το σκότωσα το αστείο)
N.Ago // Μαΐου 22, 2007 στο 7:33 πμ
Χρόνια πολλά, σε Ελένη και Κωνσταντίνο.
υ.γ. Η Κλειδαρότρυπα είναι…κρυφή γιορτή!
tsopanis // Μαΐου 22, 2007 στο 9:25 πμ
Εγώ πάντως γιορτάζω της μεγάλης αναμπουμπούλας…. Από κει βγαίνει και το “στην αναμπουμπούλα, ο λύκος χαίρεται…”
Lykos
enteka // Μαΐου 22, 2007 στο 11:20 πμ
το πιο πετυχημένο το είπες για το ψευδώνυμό σου: πολυεπίπεδη υπερπαραγωγή!
toixorixos // Μαΐου 22, 2007 στο 12:40 μμ
@ΑΦΜ
Φυσικά! Ιδού το απολυτίκιο του Αγίου Τοιχωρύχου.
«Νέον άγιον σε ανέδειξεν, Τοιχωρύχου η χάρις, εν καιροίς διωγμών τε και θλίψεων· τοίχους μεν ως καταστροφεύς συνεθλίψας και τας ψυχάς ως ποιμήν καθοδηγήσας μεθ’ αυτών· πάτερ τίμιε, εγγάμων τύπος και μοναστών, πρέσβευε σωθήναι τας ψυχάς ημών».
Αμήν…
Allu Fun Marx // Μαΐου 22, 2007 στο 12:47 μμ
Enteka:
Και το 11/11 για σένα πετυχημένο ήταν… Μη με κλέβεις τώρα!
Tsopanis: Φαντάζομαι την χαρά που θα κάνουν τα πρόβατα την μέρα που γιορτάζετε εσείς οι λύκοι…
Ν.ago: Η …κλειδαρότρυπα είναι διεθνής γιορτή.
Καλτσόβρακε: Κόλπος Καλύβας του Βάλτου και της Πηνελόπης… Αυτά είναι τα πλήρη στοιχεία του Καλυβάρχη Πάνου.
Σίλια : Εγώ σ’ ευχαριστώ που διαβάζεις τα αλλουφανμαρξάδικα. Κι όχι μόνο τα διαβάζεις, αλλά σου αρέσουν κιόλας (Οποία διαστροφή!)
Elafini : Μήπως είσαι νυχτοπουλίνι και όχι ελαφίνι; Παρατηρώ ότι μεταμεσονύχτια λειτουργείς καλύτερα.
Karpidis: Βουλωμένο γράμμα διαβάζεις…
Μα να μη μπορώ να κρυφτώ καθόλου!
industrial daisies: Του Αγίου George γιορτάζω… Τυπικά 23 Απριλίου, αλλά συνήθως 2η μέρα Πάσχα.
Comfused : Σημερούδα, ναι. Και γραμμένο και στην ταυτότητα επισήμως. Την είδα την ταυτότητα γιατί κι εγώ δεν το πίστευα με τίποτε.
Τοιχορύχε: Κύριε Χριστόδουλε, τον Τοιχορύχο να αφορίσετε… Εγώ δεν έχω καμία σχέση με το απολυτίκιο αυτό….
(Ξέχασες να αναφέρεις σε τι ήχο ψάλλετε… Ήχος πλάγιος, δεύτερος; )
BeBe // Μαΐου 22, 2007 στο 1:17 μμ
Ζήλεψα και παραθέτω χιλιοειπωμένο διάλογο με πρωταγωνίστρια εμένα αλλά πάντα διαφορετικό συνδιαλαγόμενο.
-Πως σε λένε;
-Μάγια.
-Ε?Μαρία μου είπες;
-Μάγια. Με “γάμα”.
-Χα..Μάγια η μέλισσα ε;
-(’Ελεος ανθρωπέ μου κι εσύ;)
Αυτά και καλημέρα μας…
Allu Fun Marx // Μαΐου 22, 2007 στο 3:29 μμ
BeBe: Καλημέρα Μάγια…
Η αλήθεια είναι ότι αυτή η μελισσούλα είναι η πιο διάσημη Μάγια όλων των εποχών. Οπότε θα πρέπει να δείχνεις κατανόηση κάθε φορά που επαναλαμβάνεται αυτός ο διάλογος. Μη ξεχνάς ότι η αμηχανία που επικρατεί όταν γίνονται οι συστάσεις δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για πρωτότυπους διαλόγους.
άμμος // Μαΐου 23, 2007 στο 2:52 μμ
Ωραίο ποστ, φίλε Μαρξ, σχολιάζω καθυστερημένα διότι πήρα άδεια από τη δουλειά μου και είμαι στην πέμπτη ημέρα εκδρομικής εξόρμησης. Για αυτό που αναρωτιόσουν πάντως, το μπλογκ μου έχει μάλλον κινούμενη γιορτή, αφού δηλώνει συνεχή επανατοποθέτηση της άμμου. Τώρα, πότε να είναι, μη με βάζεις άθεο άνθρωπο να ψάχνω…
Γιώργης Χολιαστός // Μαΐου 21, 2008 στο 9:53 πμ
Γεωργίου Χολιαστού
ΑΓΑΠΗ
«Τ’ ειν’ η ζωή;», ερώτησα το βιαστικό αγέρι.
«Εγώ όλο τρέχω, εγώ φυσώ, εγώ περνάω μόνο΄
ρημάζω, καίω, καίγομαι, γκρεμίζω, ξερριζώνω
και τα πετούμενα κρατώ μες στ’ απαλό μου χέρι.»
Ερώτησα τη θάλασσα τ’ ειν’ η ζωή να μάθω.
«Εγώ τα γοργοτάξιδα καράβια σου βυθίζω,
εγώ ανταριάζω και χτυπώ, θυμώνω και αφρίζω
και το νερό ζυμώνοντας ψάρια και φύκια πλάθω.»
Στο χώμα που στη ράχη του όλα γερά κρατάει
στράφηκα και απόκριση ζητώ στο ’ρώτημά μου.
«Η απόκριση δε βρίσκεται στα χείλη τα δικά μου-
μα ρώτησε τον Πλάστη μας που σ’ όλα απαντάει.»
Και στράφηκα τριγύρω μου: «Όπου κι αν είσαι, πες μου,
Πλάστη, τι είναι η ζωή που όρισες να ζήσω-
Δώσε μου την απάντηση που μόνος μου δε βρίσκω
Και που κρατάει μέσα της τις χάρες τις κρυφές μου.»
Αμέσως, κάθε θόρυβος, κάθε φωνή εστάθη΄
και στη σιωπή που άφησε το τέλος της μιλιάς μου
μού αποκριθήκαν απαλά οι χτύποι της καρδιάς μου:
«Αγάπη είναι η ζωή…Αγάπη…Αγάπη…Αγάπη…»
George Holiastos