Ο βασικότερος λόγος που δεν ήθελα να κερδίσει η Μίλαν, έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Kι ενώ αυτός φουσκώνει
σαν το παγόνι
εμείς τρώμε την σκόνη
του Μπερλουσκόνι
πώς με πωρώνει
πώς με θυμώνει
αυτό το μακαρόνι
που καμαρώνει
Αχ το κωθώνι
πάλι γκαζώνει
μπίζνες σκαρώνει.
Καλά και σώνει
το χρήμα χώνει
στο δικό του παντελόνι.
Που να σ’ αρπάξουν χίλιοι δαιμόνοι…
Σιχτίρ!





από κάμερες RUF























27 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
BeBe // Μαΐου 24, 2007 στο 1:15 μμ
Ίσως και ο μοναδικός λόγος που με κάνει να αναρωτιέμαι γιατί είμαι Milan. Οι υπόλοιποι λόγοι όμως, για μένα, είναι πιο σημαντικοί και “ποιοτικότεροι”. Όπως έγραψα και στο post, είναι τύπου Κόκκαλης στον Ολυμπιακό.
Τουλάχιστον βάζει χρήμα στην ομάδα. Δεν εξετάζω από που τα βρίσκει. Άλλο αυτό.(Δε με συμφέρει κιόλας).Καλημέρες
elafini // Μαΐου 24, 2007 στο 1:23 μμ
πέστα πέστα..μόνο που τον έβλεπα χθες να καμαρώνει σαν παγόνι σκύλιαζα…παρ’όλα αυτά μπράβο στη Μίλαν κι ας μας στενοχώρησε κι εμάς τους Λιβερπουλιανούς..
Adonios // Μαΐου 24, 2007 στο 1:25 μμ
Ενας απο τους λόγους που δεν ήθελα την Μίλαν είναι αυτό το νούμερο.
Οι άλλοι είναι οτι προτιμούσα να πανυγηρίσουν οι εργατικές συνοικίες του Λίβερπουλ παρά οι βίλες και οι μαρκάτες βιτρίνες του Μιλάνου!
Ε ρε χαρά που πήραν οι μόδιστροι της Αθήνας!
πρεζα tv // Μαΐου 24, 2007 στο 1:25 μμ
Ηταν λιγο πολυ αναμενομενο…Τοσα χρηματα εδωσε ο τυπος…
Question // Μαΐου 24, 2007 στο 1:31 μμ
Η εργατούπολη Μιλαν δεν παίζει δηλαδή;;
αλλά οι βασιλικοί Εγγλέζοι….
με τους κρυφούς Αμερικάνους προέδρους
Η Μίλαν πλήρωσε με μείωση βαθμών
έχει πληρώσει καμμιά ελληνική Μεγάλη ομάδα;
m13 // Μαΐου 24, 2007 στο 1:49 μμ
egw kwlogoustara
kai xestona ton berlouskoni
Γρηγόρης // Μαΐου 24, 2007 στο 2:07 μμ
Δες και το θετικό της υπόθεσης: η νίκη της Μίλαν είναι αφορμή για να ξεδιπλώσεις το ποιητικό σου ταλέντο!!!
Σοαβαρά τώρα: Γουστάρω που κέρδισε η Μίλαν διότι πάντα ήμουν αντι-Ολυμπιακός και δεν μου αρέσουν οι κόκκινες ομάδες!
industrial daisies // Μαΐου 24, 2007 στο 2:16 μμ
Ναι, ενώ στο αγγλικό ποδόσφαιρο το χρήμα που ρέει είναι από φιλανθρωπίες…
Εγώ με κανέναν δεν ήμουν γιατί κανένας δεν έπαιξε μπάλα. Τόσο απλά. Και η μόνη ομάδα που με συγκινεί κάπως, για ιστορικούς λόγους, λέγεται Barcelona. Κατά τα άλλα είμαι με όποιον παίζει μπάλα, γιατί όλο το υπόλοιπο τοπίο βρωμάει από το ξέπλυμα…
Καλημέρα!
toixorixos // Μαΐου 24, 2007 στο 2:42 μμ
“Η Μίλαν του Μαλντίνι
πίνεται σαν μαρτίνι
με φέτα μανταταρίνι
σε κύπελλο λουστρίνι”
Ανδρέας Παλομπαρίνι
από τη Μυτιλήνη.
ghteytria // Μαΐου 24, 2007 στο 2:48 μμ
Πάντως κι εμείς εδώ που είμαστε υπέρ της Μίλαν λόγω γειτνίασης, τον ακατονόμαστο τον σιχαινόμαστε το ίδιο και όλοι οι Ιταλοί που γνωρίζω επίσης!
Συμφωνώ δε απόλυτα με το σχόλιο του /της industrial daisies, με μόνη διαφορά ότι εγώ είμαι Ατλέτικο Μαδρίτης, πάλι για λόγους ιστορικούς!
dirtyjazz // Μαΐου 24, 2007 στο 2:51 μμ
για να μη δω τα μούτρα του έκλεισα την τι βι αμέσως μετά τη λήξη
Silvia Okaliova // Μαΐου 24, 2007 στο 3:16 μμ
Κλέφτης με πριόνι…
Alroud // Μαΐου 24, 2007 στο 6:36 μμ
Άσε ρε Αλλουφάνιε, με την πίκρα μας παίζεις…
Ο Σκύλος της Βάλια Κάλντα // Μαΐου 24, 2007 στο 7:18 μμ
Θα σε αλάφρωνε αν σου υπεδείκνυα ότι ο Μπερλουσκόνι ριμάρει με ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει…
και λήγει σε
«Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!»;;;
κατερίνα // Μαΐου 24, 2007 στο 9:28 μμ
απορω γιατι πρεπει να μας νοιαζει ποιος κερδισε και γιατι, οκ καποιοι ειναι φιλαθλοι αλλα οι υπολοιποι χεστηκαμε.
ασε που θα παρω καμια πετρα ετσι και ακουσω ξανα καμια κουλομαρια που ανακαλυψε το ποδοσφαιροπριν 3 χρονια να μας τσαμπουναει για κορνερ σουτ μπανανα και γεμισμα..
αιντε στραγαλια.
Μαύρος Γάτος // Μαΐου 24, 2007 στο 10:01 μμ
Ο Πούτιν με τον Μπερλουσκόνι σέρνουν το χορό
κι ο Σαρκοζί χαμογελά αντάμα με τον Μπλαίρη…
Helix Nebulae // Μαΐου 24, 2007 στο 11:59 μμ
Κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ…
Μία ομάδα που έχει στη σύνθεση της τον Γκατούζο δε μπορεί να είναι φλώρικη, όπως μία ομάδα που ανήκει σε όμιλο Αμερικάνου επιχειρηματία δε μπορεί να είναι ομάδα λιμενεργατών. Δυστυχώς
Πόντος και Αριστερά // Μαΐου 25, 2007 στο 12:09 πμ
Πάντως το δίλημμα ήταν μεγάλο: από τη μια η ομάδα τουΜπερλουσκόνοι και από την άλλη οι Αγγλοσάξωνες….
Σκατά!
idimon // Μαΐου 25, 2007 στο 12:39 πμ
εγω παλι για τον μιστερ αμπαλο γητευτη της μπαλας ιντζακι!
Η Αλεπού στο Παζάρι // Μαΐου 25, 2007 στο 2:46 πμ
Talented boy… έστω και παρα-ποίηση!
N.Ago // Μαΐου 25, 2007 στο 8:13 πμ
Για έναν “φανατικό” LIVERPOOL-ίστα, αυτό το ποστ, είναι ένα είδος παρηγοριάς…
Кроткая // Μαΐου 25, 2007 στο 9:48 πμ
συμφωνώ!
έπρεπε να το πάρει ο Ντέμης που είναι και ωραίο γκομενάκι!
το ποίημα είναι ΑΦΜ;
advocatus diaboli // Μαΐου 25, 2007 στο 12:50 μμ
Κι εγώ κι εγώ σπάστηκα με τον Μπερλουσκόνι. Είναι σοβαρό αυτό γιατρέ μου;
Allu Fun Marx // Μαΐου 25, 2007 στο 1:07 μμ
Έλαβον
Μπερλουσκόνι : 0 (μηδέν)ψήφοι εμπιστοσύνης
Μίλαν: 3245 ψήφοι
Λίβερπουλ: 2 γκολάκια
Nτέμης: 1 σεξουαλική παρενόχληση .
Α.Φ.Μαρξ: μια πρόταση για μελοποίηση του άσματος από Ανίτα Πάνια και 2 προτάσεις για έκδοση των απάντων σε λαδόκολλες από τις εκδόσεις Λαδιά.
*Ναι Кроткая , το… “ποίημα” είναι A.F.M
roidis // Μαΐου 25, 2007 στο 3:27 μμ
όταν μια ομάδα είναι αγγλική εγώ υποστηρίζω τους αντίπαλους… αφού οι άνθρωποι είναι ξυλοκόποι, ευτυχώς που έχουν αγοράσει αρκετούς ξένους και βλέπονται.
zouri // Μαΐου 25, 2007 στο 8:48 μμ
εγω μιλησα.Μιλαν-Μιλαν.
Πραγματι ομως ο Μπερλουσκονι,με τρομαζει.
φαντασου που τον Γεναρη ειχα παει και στο Μπερλουσκονι cup,που γινεται στο Σαν Σιρο.
Εβριζα ,αλλα απο μεσα μου.
marado // Μαΐου 25, 2007 στο 10:46 μμ
Ντόπα-λιγότερη ντόπα 2-1