Αυτή την όμορφη ζωγραφιά, μου την έστειλε ο αγαπημένος μου καλλιτέχνης στα blog, ο Άκης… Είναι ο καλύτερος,και δεν σηκώνω κουβέντα πάνω σ’ αυτό. Ο Άκης είναι γιος της Νατάσας και του Κυριάκου και ανηψιός του Μάνου. Μεγάλο μπλογκο-σόι… Μπλογκοδυναστεία σχεδόν. Ανταποδίδοντας την ομορφιά που μου χάρισε, αφιερώνω στον Άκη με όλη μου την αγάπη ένα κοχύλι. Όχι όμως ένα οποιοδήποτε κοχύλι. Αυτό το κοχύλι είναι γραμμένο από τον ποιητή μας τον Οδυσσέα Ελύτη, που όπως και ο Άκης αγαπούσε πολύ τον ήλιο, το φως, τα χρώματα,την θάλασσα, το Καλοκαίρι…
Έπεσα για να κολυμπήσω
κι άφησα την καρδιά μου πίσω
Άφησα την καρδιά μου χάμω
σαν το κοχύλι μες την άμμο
Πέρασαν όλες οι κοπέλες
με τα μαγιό και τις ομπρέλες
Ύστερα πέρασαν οι φίλοι
κανείς δε βρήκε το κοχύλι
Χρόνους και χρόνους κολυμπάω
που να ν’ η αγάπη για να πάω
Έφαγε η θάλασσα το βράχο
κι έμεινε το νησί μονάχο
“Το Κοχύλι” του Οδ. Ελύτη το έντυσε με μουσική ο Μιχάλης Τρανουδάκης και το τραγουδά η Αφροδίτη Μάνου…
από κάμερες RUF
34 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
a dirty penguin // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:46 μμ
ας αφησω κι εγω ενα μουσικό κοχύλι
http://www.moteldemoka.com/moka/hebbsunny.mp3
natassaki // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:49 μμ
…! Ευχαριστούμε!
Allu Fun Marx // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:50 μμ
Αμ, εμείς τι κάνουμε;
natassaki // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:50 μμ
Και μεις αγαπάμε πολύ τον Ελύτη…!
a dirty penguin // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:54 μμ
τον bobby hebb κανεις δεν τον αγαπά????
Allu Fun Marx // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:56 μμ
Δεν είναι τυχαίο…
Allu Fun Marx // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:57 μμ
Πιο πολύ αγαπάμε τον dirtyJazz που μας το αφιέρωσε
a dirty penguin // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:58 μμ
τη δροσιά του να’χεις
Allu Fun Marx // Ιουνίου 24, 2007 στο 2:59 μμ
Βούτηξα στην θάλασσα του Άκη για να βγάλω το κοχύλι και δροσίστηκα….
Ααααχχχχχ….
natassaki // Ιουνίου 24, 2007 στο 3:01 μμ
@ dirty: Δεν πρόλαβα να σ’ ευχαριστήσω!
Η σκόνη από το σπίτι φεύγει, από την καρδιά ενός παιδιού ποτέ « Μαμά……ετών 36… // Ιουνίου 24, 2007 στο 3:11 μμ
[...] που δεν το ήξερα νωρίτερα, να έχω πάει εκεί τον μικρό ζωγράφο – αγρότη [...]
Кроткая // Ιουνίου 24, 2007 στο 3:12 μμ
ομορφιές. μας φέρατε ήλιο εδώ στις συννεφιασμένες ευρώπες…
a dirty penguin // Ιουνίου 24, 2007 στο 3:15 μμ
@natassaki :
ο ντερτις παει κι ερχεται ποτε δε χάνεται…
Manos S. // Ιουνίου 24, 2007 στο 3:56 μμ
…..στούμε……
QueenElisabeth // Ιουνίου 24, 2007 στο 6:45 μμ
Ανάσα δροσιάς μέσα στον καύσωνα!
envain // Ιουνίου 24, 2007 στο 6:55 μμ
αυτή η οικογένεια είναι χαρισματική λοιπόν…
dirtyjazz // Ιουνίου 24, 2007 στο 7:04 μμ
http://72.36.198.218/kaka/Muzzik/Hi-Fidelity%20Lounge%20Vol.1%20-%20La%20Corporacion/Thievery%20Corporation%20-%20Leban..%20-%20Thievery%20Corporation%20-%20Leban…mp3
Rodia // Ιουνίου 24, 2007 στο 8:23 μμ
Αααααχχχ! Ανάσανα!:-)))) Μπράβο Μαρξούλη!
ghteytria // Ιουνίου 24, 2007 στο 9:01 μμ
Πανέμορφη η ζωγραφιά του Άκη! Να τον χαίρονται γονείς και θείοι και όλο το μπλογκοχωριό. Και το κοχύλι σου πανέμορφο… τρυφερό και καλοκαιρινό! Τέτοια θέματα γαληνεύουν, ξεκουράζουν, χαλαρώνουν… νιώθεις αλλιώς το καλοκαιράκι.
Για την Αρλετα // Ιουνίου 24, 2007 στο 10:31 μμ
Είχα ένα ατύχημα και μπήκα λίγο λαθραία, με πονάκια στο αριστερό 6ο παϊδι που υπέστει κάταγμα από μια εντελώς χαζή και αστεία πτώση ΚΑΙ βρήκα μια λαμπερή ζωγραφιά και ένα όμορφο κοχύλι νε με παρηγορούν…
Ευχαριστώ, ήταν ό, τι καλύτερο για την περίπτωση μου.
See you tomorrow με 44 βαθμούς μάλλον και δυο τρεις μώλωπες να τσούζουν… μπου χου χου, κάπου να κλάψω κι εγώ η γυναίκα.
industrial daisies // Ιουνίου 24, 2007 στο 11:22 μμ
Μελωδικά δροσερά κοχύλια και παιδικές ζωγραφιές. Και μετά σου λένε ότι στα blogs δεν αναπτύσσονται οι ανθρώπινες σχέσεις… Καλή εβδομάδα από αύριο!
Allu Fun Marx // Ιουνίου 24, 2007 στο 11:49 μμ
@Krot : Όλα ο Άκης τα έκανε… Σε μας που καψώνουμε έφερε δροσιά και σε σας στην συννεφιασμένη Ευρώπη έφερε ένα ολόλαμπρο ήλιο. Αυτό είναι Τέχνη…
@DirtyJazz: Thanks για τον μουσικό εμπλουτισμό του post…
@Μάνο: Έφαγες τον “εύχαρι” και άφησες το “στούμε”. Τι πείνα ήταν αυτή;
@queen Elisabeth: Κοπιάστε να δροσιστείτε…
@ Εnvain: Χαρισματική και πολύχρωμη οικογένεια
@ Ροδιά : Ως συνάδερφος του Άκη, τι λες για τον πίνακα του ζωγράφου μας;
@Γητεύτρια: Τέτοια θέματα γαληνεύουν, ξεκουράζουν, χαλαρώνουν…
Γαληνεύουν… Όπως γαλήνια είναι και η θάλασσα στη ζωγραφιά…
@ Κλέλια : Ελπίζω να είσαι καλύτερα τώρα. Όσο χαζή κι αν είναι μια πτώση (που συνήθως είναι χαζές οι περισσότερες) το κάταγμα στο πλευρό δεν είναι για αστεία. Να το προσέξεις και να κάνεις ό,τι πουν οι γιατροί.
Περαστικά και γρήγορα…
@industrial daisies : Τα πάντα αναπτύσσονται στα blog… Καλή και πιο δροσερή να είναι η εβδομάδα που έρχεται.
Manos S. // Ιουνίου 24, 2007 στο 11:53 μμ
Ευχαρι…..λοιπόν. Το ‘φτυσα…οκ;
Allu Fun Marx // Ιουνίου 25, 2007 στο 12:16 πμ
Mάνο: Τσίχλα το έκανες…
aphrodite // Ιουνίου 25, 2007 στο 1:12 πμ
Η κίνηση για την Αμαλία έγινε. Τώρα συνεχίζει γενικότερη διαμαρτυρία, “Για την Υγεία”. Γιατί στη θέση της βρέθηκαν και βρίσκονται πολλοί συνάνθρωποί μας, και οποιαδήποτε στιγμή μπορούμε να βρεθούμε κι εμείς οι ίδιοι.
Για όποιον ενδιαφέρεται,
To blog που εξηγεί είναι το amaliasday.blogspot,
To forum στο οποίο ανοίγει η συζήτηση είναι το giatinygeia
και η συλλογή υπογραφών είναι στο Gia Tin Ygeia e-petition.
Μην περιμένουμε να ξεκουνηθούν πρώτα οι άλλοι…
Συνεχίζουμε!
ΥΓ- Μπήκα να πληροφορήσω, είδα το σκίτσο του μικρού και… Να ρε γμτ, να, τόσα παιδάκια, τόσα μικρά αθώα πλάσματα, τόσο φρέσκα από το Θεό και τους αγγέλους, αγνά, η αγάπη προσωποποιημένη, τι (σκατά) Ελλάδα θα τους (παρα)δώσουμε… Πόσο ρόμπα αισθάνομαι να ξέρατε…
N.Ago // Ιουνίου 25, 2007 στο 1:48 πμ
Τυχερέ ΑΦΜ.
Τέτοια δώρα θέλω κι εγω να μου κάνουν. Είναι από εκείνα που δεν τα χορταίνεις.
elafini // Ιουνίου 25, 2007 στο 11:28 πμ
το καλύτερο έναυσμα για να δροσιστεί ο νους…ξανάρθα
Βασιλική // Ιουνίου 25, 2007 στο 1:38 μμ
ομορφη ζωγραφια…
ομορφη η κινηση σας…
ritsmas // Ιουνίου 25, 2007 στο 5:52 μμ
Ψάχνω να βρω κάτι κουβέντες ωραίες για το κοχύλι.Δεν θάναι μελωδικό, μάλλον λιγο πεζό το θυμάμαι, αλλά νομίζω ότι θα ταιριάξει απόλυτα στο κλίμα των ημερών που αναζητεί εξόδους διαφυγής και προσέγγιση της παιδικότητας
Ριτς
Allu Fun Marx // Ιουνίου 25, 2007 στο 11:53 μμ
@N.Ago : έχουμε και εμείς οι πτωχοί πλην τίμιοι blogger τα τυχερά μας…
@ Elafini: ελαφίνι των βουτιών και της θάλασσας… Καλώς την!
@ Βασιλική: η ζωγραφιά… Αυτή τα έκανε όλα.
Μας έφερε λίγη από το δροσιά της ψυχής του ζωγράφου της.
@ Ρίτσα : “το σφουγγάρι της ψυχής”… Ταιριαστό το βρίσκω με το θέμα.
ritsmas // Ιουνίου 26, 2007 στο 12:27 πμ
ΑΦΜ, εχω τρελλαθεί στο ψάξιμο .δεν βρίσκω το κοχύλι, βρηκα όμως το σφουγγαρι της ψυχής. Θα συνεχίσω, αλλά μάλλον αύριο που θαχω να γράψω και Κυριακάτικο. Και να σκεφθείς δεν εχω τίποτα στο μυαλό μου.Μόνο εικόνες καλοκαιριου, καυσωνα, τηλεοπτικής γκρίνιας, εργασιακής γκρίνιας …
Χαιρετώ σε
Ριτς
College Fun Facts » … Allu Fun Marx: … // Μαρτίου 25, 2008 στο 1:48 μμ
[...] Find more about it all here [...]
nikol // Μαΐου 12, 2009 στο 8:21 μμ
geia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!wraio tragoudi
nikol // Μαΐου 12, 2009 στο 8:28 μμ
geia!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ontws wraio 8ema:-)