Cutch(α) Cutch(α) στ’ ακρογιάλι.

Είχα προγραμματίσει να σταματήσω τις καλοκαιρινές βόλτες στη Μπλογκοσλοβακία στις 28 Ιουλίου, φεύγοντας για διακοπές. Όταν όμως οι θνητοί μπλόγκερ κάνουν σχέδια, οι θεοί και οι γιατροί χαμογελάνε. Ένα ξαφνικό συμβάν (σοβαρό, αλλά όχι τραγικό) στο οικογενειακό μας περιβάλλον αλλάζει τους ρυθμούς και τα πλάνα μας και για λίγες μέρες μετακομίζουμε στον τόπο καταγωγής της γυναίκας μου, αφού η παρουσία μας εκεί για λόγους πρακτικής και ψυχολογικής συμπαράστασης είναι αναγκαία.
Στη συνέχεια, αν όλα πάνε καλά, ακολουθούν οι προγραμματισμένες οικογενειακές διακοπές και επιστροφή στις επάλξεις μετά την 20η Αυγούστου.
Προγραμμάτιζα λοιπόν να αποχαιρετίσω τους εναπομείναντες αναγνώστες με το μουσικοχορευτικό υπερθέαμα που βλέπετε πιο πάνω, το οποίο το προσπαθώ αρκετές μέρες τώρα. Δυστυχώς δεν είχα τον απαραίτητο χρόνο για να το παιδέψω λίγο περισσότερο, καθώς ήθελα να βρω κάποια εφαρμογή, που να μου επιτρέψει να ταυτίζεται ήχος και εικόνα.
Ο σκοπός μου είναι προφανής, ιδιοτελής και υστερόβουλος και ο μοναδικός λόγος που έστησα αυτό το blog.
Θέλω να δει το υπερθέαμα αυτό η Δήμητρα Γαλάνη και να μου προτείνει να σκηνοθετήσω το επόμενο video clip της, με το οποίο θα σαρώσουμε τα μουσικά βραβεία MAD 2008.
Mέχρι να γίνει όμως αυτό, έχω να σας πω ένα πράμα:

Κουτσ κουτσ
δεν θέλει ο νους πολλά.
Κουτσ κουτσ
μια βόλτα κι είναι καλά.
Κούτσ κουτσ
δεν θέλει ο νους πολλά.
Κουτς κουτσ
δυο χείλη να τα φιλά.
Cutch cutch

Εις το επανειδείν
Υστερόγραφο:
Η συμμετοχή μου στο “Προορισμοί-Ταξίδια” μένει μετέωρη. Νατάσα και Ντροπαλέ, θα το χρωστάω.