Όταν εκείνο τον μαύρο Οκτώβρη του 1967,ο Γκεβάρα συνελήφθη και ύστερα δολοφονήθηκε από πράκτορες της CIA σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Βολιβίας, οι στρατιώτες έψαξαν την τσάντα του και βρήκαν δύο σημειωματάρια. Το ένα περιείχε τον μυστικό κώδικα με τον οποίο επικοινωνούσε με την Αβάνα. Το άλλο ήταν ένα πράσινο σημειωματάριο. Σαράντα χρόνια μετά, εκδοτικός οίκος του Μεξικού αποκαλύπτει ότι εκείνο το μικρό πράσινο μπλοκ δεν περιείχε πολιτικά κείμενα ή στρατιωτικά σχέδια, αλλά 69 ποιήματα. Τα ποιήματα αυτά συνθέτουν την ιδιόχειρη, προσωπική ποιητική ανθολογία του Τσε, και είναι ποιήματα γνωστών ποιητών όπως του μεγάλου Χιλιανού Πάμπλο Νερούντα, του κορυφαίου Κουβανού Νικολάς Γκιγιέν και του Περουβιανού Σεζάρ Βαγιέχο. Η ποιητική αυτή ανθολογία θα κυκλοφορήσει από τον μεξικάνικο εκδοτικό οίκο, με τίτλο «El cuaderno verde del Che».
Μια άλλη ανθολογία, μουσική αυτή τη φορά προσπάθησα να συνθέσω κι εγώ σ’ αυτό το ποστ.
Μια μικρή ανθολογία για το πώς οι Έλληνες συνθέτες, ποιητές και τραγουδιστές ετίμησαν μελωδικά τον Κομαντάντε.
1.“Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα”
Από τον δίσκο “πολιτικά τραγούδια” του Θάνου Μικρούτσικου (1975) με την επαναστατική φωνή της Μαρίας Δημητριάδη

«Μάς μένει ό,τι καλό ήταν και καθάριο,
πως διάφανη ήταν πάντα η ψυχή σου,
κι έβλεπε μέσα σου κανείς
αγάπη, μίσος, μα ποτέ φόβο,
Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα»
2.“Τσε Γκεβάρα”
Από τον δίσκο “Τραγούδια της Λευτεριάς” (1978) του Θάνου Μικρούτσικου, σε στίχους Φώντα Λάδη , με την φωνή και πάλι της Μαρίας Δημητριάδη.

«Από την κορφή του Κιλιμάντζαρο σε κράζω
Τσε, ξεχασμένε στα βουνά της Βολιβίας.
Τα χρόνια όλα της φωτιάς ξαναμοιράζω.
Γέψου μαζί μας, το φιλί της ουτοπίας»
3. “Τσε”
Από τον δίσκο του Μάνου Λοϊζου “τα τραγούδια του δρόμου” (1974), τραγουδισμένο από τον ίδιο τον Μάνο.

«Μια φωτογραφία σου ήρθε και σε μένα,
μια φωτογραφία σου απ’ τα ξένα.
Απ’ αυτές που κρατάν οι φοιτητές,
απ΄αυτές που ξεσκίζει ο χαφιές,
απ΄αυτές που κρεμάν οι φοιτητές
στην καρδιά τους.»
4. “Τσε”
To ίδιο τραγούδι του Μάνου Λοϊζου πάλι, παιγμένο όμως από τους Apurimac και τραγουδισμένο από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Είναι από τον δίσκο “Χωρίς σύνορα” (2000), που οι εισπράξεις των πωλήσεών του προορίζονταν για την οργάνωση “γιατροί χωρίς σύνορα”

5. “Γκεβάρα”
Το γνωστό ποίημα του Νίκου Καββαδία μελοποιημένο από τον Χάρη Παπαδόπουλο. Είναι από τον δίσκο “Όρθιοι” (2004) με την φωνή του Βασίλη Λέκκα.

«Ποιος τό’λεγε, ποιος τό’λπιζε και ποιος να το βαστάξει.
Αλάργα φεύγουν τα πουλιά και χάσαν τη λαλιά τους.
Θερίζουν του προσώπου σου το εβένινο μετάξι
νεράιδες, και το υφαίνουνε να δέσουν τα μαλλιά τους»
Το παγκοσμίως γνωστό τραγούδι του Κουβανού συνθέτη Carlos Puebla γράφτηκε το 1965. Εδώ οι στίχοι είναι σε ελληνική απόδοση της Δέσποινας Φορτσερά. Τραγουδάει μια πολύ μεγάλη παρέα, που την αποτελούν οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Χρήστος Θηβαίος, Μιλτιάδης Πασχαλίδης και οι Apurimac. Eίναι και πάλι από τον δίσκο “Χωρίς σύνορα”, που αναφέθηκε πιο πάνω.

«Πυξίδα μεσα στον χρόνο
Και ο μύθος να σου ανήκει
Είναι των ματιών σου οι κύκλοι
Που αγκαλιάζουν τον κόσμο
Εδώ θα μείνει για πάντα
Το ζεστό το πέρασμα σου
Φωτιά που ανάβει η ματιά σου
Comandate Che Guevara»
Πρόκειται πάλι για το ίδιο τραγούδι του Carlos Puebla, τραγουδισμένο στα Ισπανικά αυτή τη φορά από την Μαρία Φαραντούρη.

«Aquí se queda la clara,
la entrañable transparencia,
de tu querida presencia
Comandante Che Guevara.»
8. “Ο Άγιος Τσε”
Είναι από το έργο του Μίκη Θεοδωράκη “Λειτουργία Νο. 2- Για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο”, σε ποίηση Τάσου Λειβαδίτη. Δυστυχώς Ο Άγιος Τσε παρά τις προσπάθειες που έγιναν από μένα και φίλους συμπλόγκερ, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή στο…εικονοστάσι μας. Αν κάποιος από τους αναγνώστες έχει στην δισκοθήκη του το δίσκο αυτό, θα μας έδινε μεγάλη χαρά αν άφηνε ένα σχόλιο.

«Για τα παιδιά του κόσμου σκοτώθηκες
Τσε Γκεβάρα.
Στο κατώφλι των καιρών
γνέθουν οι μητέρες την ελπίδα
και πριν γνωρίσουν τα φιλιά
φεύγουν τα παιδιά
και γίνονται άντρες στα βουνά,
και τα κορίτσια που αγαπούν
τη Γκουέρνικα κεντούν.
Άγια είναι η λευτεριά
κι ο καημός του κόσμου σημαία πλατιά,
τη σκιά χαιρετά του Τσε Γκεβάρα
είναι ο δρόμος μακρινός.
Πάμε για τη μάχη
κι ίσως να ‘σαι, μάνα
αύριο μονάχη»
UPDATE: Τελικά το… θαύμα έγινε. Ο “Άγιος Τσε” βρέθηκε χάρη στην ευγενική προσφορά “ενός στρατολάτη”. Σε νεώτερη εκτέλεση από τον δίσκο “Λυρικά” του θεοδωράκη και με τίτλο “στο κατώφλι των καιρών“, ακούστε το τραγούδι “ο άγιος Τσε”. Τραγουδάει ο Μίκης και χορωδία






από κάμερες RUF























39 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
ο Τσε… « Μαμά…ετών 36… // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:09 πμ
[...] *το τραγούδι, καθώς και αρκετά άλλα για τον Τσε, θα το βρείτε στο υπέροχο μουσικό αφιέρωμα του Allu Fun Marx. [...]
νατασσάκι // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:49 πμ
Εξαιρετικό το αφιέρωμα..
Καλημέρα
aggelos-x-aggelos // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 11:04 πμ
Πόσο καιρό έχω να σου γράψω ότι είσαι μακράν ο καλύτερος blogger που ξέρω;
Кроткая // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 11:04 πμ
πολύ καλό σύντροφε. Το δικό σου και της Ντόλυ (από άλλη σκοπιά το καθένα) είναι τα καλύτερα που έχω διαβάσει σχετικά, εδώ και πολύ καιρό.
Πάω να κλέψω όσα τραγούδια δεν έχω σε mp3, με την άδειά σου ε?
(έχουμε καμιά ιδέα αν το πράσινο τετράδιο θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά?)
ritsmas // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 11:06 πμ
Tϊ ομορφα που εχεις δομήσει το κειμενο, Αλλού.
Κι εγώ ανέβασα κάτι, αλλά ” κλεμμένο” , δεδομένου ότι ο χρονος μου έχει χάσει μέσα μου τον έλεγχο του.
Ομως , αν τα συγκεντρωσουμε ολα τα αφιερωματα, θα βγει κάτι πολύ εξαιρετικό, μιας και σήμερα αυτοί οι άνθρωποι, αν ζουσαν, θα βρίσκονταν κλειδαμπαρωμένοι στα υπόγεια των σπιτιών τους, μοναχικοί τρελλοί, σαλεμένοι πολίτες.
Allu Fun Marx // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 11:37 πμ
@Νατάσα: Πολλά και καλά αφιερώματα βλέπω χθες και σήμερα. Ποιο να πρωτοδιαβάσει κανείς.
@Άγγελε : όταν μου γράφουν καλά λόγια, ακόμα κι αν είναι υπερβολικά, μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω.
Σ’ ευχαριστώ
@Κροτ : Είμαι σίγουρος πως θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά. Και με εμπορικά κριτήρια να το δει ένας εκδότης, θα είναι σίγουρο μπεστ σέλερ.
@ Ρίτσα : Δεν μπορώ να φανταστώ τον Τσε κλεισμένο σε ένα υπόγειο.
Το “σάλεμα” όμως και το “ψήλωμα του νου” σίγουρα είναι ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει ένα επαναστάτη. Αν δεν είσαι “σαλεμένος” δεν μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά που έκανε ή οραματίστηκε να κάνει ο Τσε.
(Κι ευχαριστώ για το κομπλιμέντο της 1ης σειράς)
αυτός... // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 12:15 μμ
…από εδώ σε pdf η βιογραφία του
http://vivlia.wordpress.com/2007/09/28/che/
tassoula // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 12:28 μμ
Υπέροχο αφιέρωμα!!
amarantos // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 1:14 μμ
Πολύ ωραίο το αφιέρωμα σας! !!!!!
Swell // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 1:16 μμ
Κι ο Σάββας κρατούσε στο άλλο χέρι κλειδιά, τσιγάρα και τηλέφωνο…
Ο Σκύλος της Βάλια Κάλντα // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 1:21 μμ
Με αφορμή τα 40χρονα από το θάνατό του, βλέπω τους παλιούς του συντρόφους, κάτι ταλαίπωρα γεροντάκια που βασανίζονται από τις αρρώστιες. Μερικοί απ΄αυτούς έχουν καταντήσει κακότροποι κωλόγεροι, γατζωμένοι στην εξουσία. Νομίζω πως ο Τσε σώθηκε απ’ αυτή την κακή μοίρα, επειδή είχε την ατυχη τύχη να πεθάνει νέος και ωραίος.
Swell // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 1:40 μμ
Κι ο Σάββας κρατούσε στο άλλο χέρι κλειδιά, τσιγάρα και τηλέφωνο…
ν.κ. // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 2:28 μμ
Εκτός από ΑΝΘΡΩΠΟΣ και ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ, τι ΑΝΤΡΑΣ ρε παιδιά! Τι βλέμμα, τι χαμόγελο!Θεϊκός ακόμα και στον θάνατο!
QueenElisabeth // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 3:23 μμ
Σήμερα το πρωί σιγοτραγουδούσα τον Che του Λοΐζου και έβριζα τον καθρέφτη μου γιατί δεν έχω το cd…
Ευχαριστώ…
industrial daisies // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 3:31 μμ
Πολύ χάρηκα που σε μια ανάσα από το διάβασμα βρήκα στα σπίτια της “παρέας” μου αφιερώματα στον Τσε. Ο χρόνος μου επέτρεψε να γράψω σχόλιο στη Ρίτσα (έτυχε να περάσω πρώτα από εκεί) και τώρα με κηνυγά ανηλεώς…
Να σου πω ότι μου άρεσε πολύ ο τρόπος που τον μνημονεύεις εδώ, μέσω της μουσικής δηλαδή, και πως γεμίζω χαρά όταν βρίσκω ανθρώπους που κρατάνε πίστη. Όχι μόνο σε θεωρίες ή σύμβολα (καλά κι αυτά) αλλά κυρίως σε πράξεις.
Καλό απόγευμα, λοιπόν, και hasta la victoria siempre. Γιατί κάτι τέτοια είναι παντοτινά -όχι μικροπολιτικά καπρίτσια και υπολογιστικές τακτικές…
Μαρία // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 3:54 μμ
Εκπληκτικό ποστ-αφιέρωμα! Δεν νομίζω πως άφησες τίποτα απ’ έξω.
Υπέροχο!
a_lexia // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 4:27 μμ
Εσύ καταπληκτικός και ο Τσε κούκλος (μεταξύ άλλων)
: )
renata // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 4:36 μμ
Πολύ καλή η επιλογή να ανθολογήσεις τα τραγούδια για τον Τσε!
Composition Doll // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 7:21 μμ
Hasta la victoria siempre, σύντροφε!
ghteytria // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 7:24 μμ
Άψογο το αφιέρωμα! Άψογο! Χίλια μπράβο! Δεν τα είχα κιόλας. Έχω δεκάδες εκτελέσεις σε ισπανικά, τα ελληνικά δεν τα είχα.
Εγώ είμαι και άρρωστη με τον Τσε όπως ξέρεις και να φανταστείς ότι με καλύψατε τόσο, που δεν έχει νόημα να γράψω τίποτα.
Νιώθω μια απίστευτη υπερηφάνεια ώρες ώρες που είμαι Ελληνίδα ρε γαμώτο! Έχει πέσει πολύ ποιότητα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα, τώρα τελευταία! Δεν ξέρω τι έγινε… Χαίρομαι που είναι κοινή διαπίστωση!
confused // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 7:39 μμ
Ευχαριστώ
Νίκος Σαραντάκος // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 8:57 μμ
Aλλουφάνη, το τραγούδι του Μίκη δεν το έχω. Αλλα έχω, αυτό όχι. Π.χ. υπάρχει για τον Τσε τραγούδι του Ρασούλη (Ο μέσα μου Γκεβάρα) που λέει τα δικά του, ή το Τσε θα πεθάνεις ξανά του Ζουγανέλη (το λέει ο Παπακωνσταντίνου).
Εχω και το 1) τραγουδισμένο σε άπταιστα γερμανικά από τον Μπίρμαν. Εδώ:
http://rapidshare.com/files/61398561/Hasta_Siempre_5.mp3
και το ίδιο από τον Ρόμπερτ Γουάιατ στα ισπανικά:
http://rapidshare.com/files/61394585/robert_wyatt___ricky_gianco_-_hasta_siempre_comandante_che_guevara.mp3
espοir // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 9:31 μμ
Καλά, αυτός σκοτώθηκε νωρίς …
Ας είναι.
ritsmas // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:01 μμ
Νομιζω ότι ο καθένας μας με τον τρόπο του ξανάφερε στο προσκήνιο τη ζωή ενος μοναδικού ανθρώπου. Γι αυτό ειπα να τα μαζεύαμε καπου ολα και να τα κάναμε σαν το γιλεκάκι που φοράμε με τα πρωτα κρύα του χειμώνα,,ισα ισα να μας ζεσταίνει.
Πόντος και Αριστερά // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:11 μμ
Εξαιρετικό!
Κάναμε παραπομπή σε σένα…
Με μια έννοια μας κάλυψες όλους!
Che « Οξύ // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:17 μμ
[...] Aquí se queda la clara, la entrañable transparencia, de tu querida presencia Comandante Che Guevar… [...]
Σπύρος Σεραφείμ // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 10:31 μμ
Μαρξούλη, στον ίδιο δίσκο που ανέφερες το “Χωρίς σύνορα”, υπάρχει άλλο ένα τραγούδι με τον τίτλο “HASTA SIEMPRE”, που ερμηνεύουν ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ και ο AL DI MEOLA.
Ξεχνάμε, βρε, τον θείο; Θες να αρχίσουν μηνύσεις;
Υπέροχο το αφιέρωμά οου, χαίρομαι που στην μπλογκόσφαιρα τον θυμηθήκαμε αρκετοί…
Eva // Οκτωβρίου 9, 2007 στο 11:54 μμ
40 χρόνια χωρίς την πιο αγνή φωνή που είχε ποτέ η Επανάσταση. Επίκαιρος όσο ποτέ. Μακάρι να ζούσε τώρα,να ήτανε νέος και στην ακμή του. Θα άφηνα το computer μου,την οικογενειά μου και θα έτρεχα πίσω του. Ας οραματιστούμε αυτά που οραματίστηκε και ας προσπαθήσουμε να τα κάνουμε πράξη.
Hasta la victoria siempre!!! Viva la Revolution!!!
marado // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 12:20 πμ
Tσε όπως ¨Αρης…
azoto // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 7:33 πμ
Πολύ όμορφο αφιέρωμα! – Ευχαριστούμε!
LOCKHEART // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 9:22 πμ
Τέλειο το αφιέρωμα κέντημα λόγων και ήχων να εισαι καλα..
ένας στρατολάτης // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 10:19 πμ
Οι στίχοι του τραγουδιού που παραθέτεις είναι από τραγούδι που περιλαμβάνεται στη συλλογή “τα Λυρικά”, με τίτλο “Στο κατώφλι των καιρών”. Εάν αυτό θες, το έχω.
Allu Fun Marx // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 10:50 πμ
Χαίρομαι που σας άρεσε το αφιέρωμα παιδιά κι ευχαριστώ για τα καλά (και για τις κακιούλες…. as well φίλε Swell) … Κι επίσης ευχαριστώ για τα link.
@ Ρίτσα : Γράφτηκαν πολύ ωραία αφιερώματα πραγματικά για τον Τσε αυτές τις μέρες στα blog. Θα δω πώς θα τα μαζέψω για να υπάρχουν όλα συγκεντρωμένα σε ένα μέρος…
@ Νίκο Σ. : Ευχαριστώ για τις 2 εκτελέσεις του άσματος. Δεν τις είχα.
Βρήκα και το τραγούδι του Ζουγανέλη με τον Παπακωνσταντίνου… Αναφέρεται στην εμπορευματοποίηση της εικόνας του Τσε. Πολύ καλό.
O Ρασούλης πράγματι λέει τα δικά του…. Οπότε δεν έχει σχέση το τραγούδι του μ΄αυτην την ανθολόγηση εδώ.
@ Στρατολάτη: Αν οι στίχοι είναι ίδιοι, τότε το θέλω το τραγούδι. Το ψάχνουμε 3 μέρες τώρα.
Πώς θα γίνει να το έχω;
ελένη // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 11:51 πμ
περιμένω κι’ εγώ την μετάφραση.
και κλέβω τραγούδια επίσης.
όπως βλέπετε δεν πρωτοτυπώ…
ένας στρατολάτης // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 12:18 μμ
Θα το λάβεις με mail το βράδυ που θα πάω στο σπίτι. Ελπίζω να αναφέρεις το mail σου, κάπου στο blog.
sarantamilakokkina // Οκτωβρίου 10, 2007 στο 7:33 μμ
Σαράντα χρόνια ταξίδι στην ουτοπία…
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ // Οκτωβρίου 11, 2007 στο 1:53 μμ
Επιτέλους ολοκληρώθηκε το όμορφο αφιέρωμα.
ΥΓ: Κοίτα πώς ήρθαν τα πράματα. Τελικά, εγώ το πήρα από σένα.
Νάναι καλά ο στρατολάτης.
tpt // Φεβρουαρίου 22, 2009 στο 12:20 πμ
yparxei ki allo tragoydi gia ton che:
Τίτλος: τσε θα πεθάνεις ξανα Στίχοι: Χρήστος Καρκαμπούλιας Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Χρήστος Καρκαμπούλιας
Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Category: Music
tpt // Φεβρουαρίου 22, 2009 στο 12:26 πμ
ox sorry dn eida oti to xes pio pano