Πολιορκούμεθα λοιπόν
Πολιορκούμεθα από ποιον
Από σένα κι από μένα απ’ τον τάδε και τον δείνα
Πολιορκούμεθα στενά
από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική
αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,
απ’ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους
Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά
τη δήθεν αγανάκτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία
την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τ’ απορρυπαντικά
τις διαφημίσεις, τον τουρισμό, τα οργανωμένα ταξίδια, τις κρουαζιέρες
τις γκαζιέρες, τα ψυγεία, τις κατασκηνώσεις, τους προσκόπους,
τ’ άρθρα για την εκπαίδευση, την πολυκοσμία, τη σκόνη, τις ποιητικές συλλογές
την έλλειψη ύδατος, τα λιπάσματα, τα νεύρα, την κακή χώνεψη, τη φαλάκρα,
τους εφοπλιστές, το ποδόσφαιρο, τα λεωφορεία, την ακρίβεια, τις παθήσεις
της σπονδυλικής στήλης, τη γραφειοκρατία, την καθυστέρηση, τις διαβεβαιώσεις,
τις κριτικές, την εκκλησία, τα βασανιστήρια, τους καιροσκόπους,
την υποψία, τους κατατρεγμούς, το φόβο, τη θρασύτητα, τους διαγωνισμούς
καλλονής, την έλλειψη χρημάτων, την έλλειψη δικαιωμάτων, πολιορκούμεθα από τους βάναυσους
τους άναρθρους, από τις μαύρες σκέψεις μας. Από τον εαυτό μας
κι απ’ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά.
Νάνος Βαλαωρίτης

Το ποίημα του Νάνου Βαλαωρίτη “κατάσταση πολιορκίας” είναι η συμμετοχή μου στην σκυταλοδρομία “αντιστάσου με ένα ποίημα”, που ξεκίνησε εδώ και μέρες στα blog και στην οποία με προσκάλεσε η “Πανόπτης” Σύλβια.
Με την σειρά μου θα ήθελα να προσκαλέσω τους ίδιους τους ποιητές του καιρού μας, να αντισταθούμε όλοι μαζί, όχι κατ’ ανάγκην με ποίηματα, αλλά και με πεζά ή και πεζοί στους δρόμους, στις διαδηλώσεις, στις πορείες, στις απεργίες.
Επειδή όμως αυτό δεν γίνεται, παραδίδω την σκυτάλη στους Αριστεροπόντιους (του Νοσφεράτου συμπεριλαμβανομένου βεβαίως βεβαίως), που είναι πολλοί, είναι αριστεροί αλλά είναι και πόντιοι.





από κάμερες RUF























93 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
νατασσάκι // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:06 πμ
Ωραίο το ποίημα του Βαλαωρίτη, από τα καλύτερά του. Τον άκουσα να το διαβάζει στο (ραδιόφωνο) πριν τις εκλογές.
Χμ… δεν νομίζω ότι θα είχες πολλές ελπίδες να ανταποκριθούν οι “ποιητές” του καιρού μες..έχουν άλλα, πιο σοβαρά πράγματα να κάνουν.
Καλύτερα οι Αριστεροπόντιοι!
παρτιζανα // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:14 πμ
Ωραίο το ποίημα! Αλλά βρε παιδί μου γιατί το κάνεις αυτό!?Αριστεροί δε λέω (αν και δε με λέει τίποτα αυτό) αλλά το πόντιοι είναι τρομαχτικό!Μακριά παναγίτσα μου!σκιάζομαι!
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:19 πμ
Καλά βρε Παρτιζάνα… ότι πεις!
Επειδή όμως εμείς σ’ αγαπήσαμε [ο κεραυνοβόλος έρως δεν κοιτά ούτε χρώμα, ούτε (πολιτική) ράτσα], σου χαρίζουμε ένα παλιό αγαπημένο τραγούδι:
«Αντάρτε μ ΄σα ψηλά ρασιά
λελεύω σε …
Ποίος μαϊρεύ’ και φάϊσεν
ποίος στρών΄ το κρεβάτοπο σ ΄
και κείσαι και κοιμάσαι …»
(Αντάρτικο ελασίτικο)
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:20 πμ
Παρτιζανα : Ειμαι Μισος-Αριστερός και Μισος Ποντιος…
Στο λεω για να σκιαχτεις λιγώτερο…
Κατα τ’ αλλα(αλλου φαν Μαρξ )
Μεσα
Υ. Γ πάντα εξαιρετικός ο Νανος …και ενεργός
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:47 πμ
Ο ερωτας ειναι μια πλάνη που μας γνέφει
(Στην Παρτιζάνα )
———————————————-
Ο ερωτας ειναι μια πλάνη που μας γνέφει
απ ‘το παράθυρο της ολη μερα γνέθει.
αραχνούφαντο το πέπλο της μαγείας,
ονειρική, μια κόρη άκρας γοητειας
Ο ερωτας ειναι μια πλάνη που κυκλώνει
και η ψυχή, τοτε, φουσκώνει σαν παγώνι
ανοιγει μυρια, ερωτικά ,πολυχρωμα φτερά
και αναδύει μια θεσπέσια μυρωδια
Ο έρωτας, ειναι μια πλάνη ,πού ραγίζει
οταν ,σαν κοφτερό μαχαιρι ,μας αγγίζει
το τζαμι μας χαράσσει,στα κλεφτα
και αποκαλύπτει τα πιο μύχια μυστικά
Ο ερωτας ειναι μια πλανη ,που ενώνει
τα δυο σε ενα και τα δενει με μια ζωνη
κοιταζονται στα μάτια ΅:” Σ’ αγαπώ!”
Και νιώθουν το καθένα ,σαν Μισό
Ο ερωτας ειναι μια πλάνη ,που τυφλώνει
και παραβλεπουμε ,αυτό ,που μας πληγώνει
Αγγίζουμε το ψεμα με Λαγνεία
την Αυταπάτη , αγαπάμε με Λατρεία
Ο Ερωτας ειναι ο κόμπος που ανεβαινει
στο λυγμό ,το δακρυ εκείνο που δεν βγαινει
Οταν αποκαλυπτεται η αυταπάτη
Δακρύζει αίμα το τυφλό μας μάτι…
Νίκος Σαραντάκος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 10:57 πμ
Τι ωραίος ο τελευταίος στίχος -δικό σου δεν είναι Νοσοφορότατε;
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 11:10 πμ
Eπίσης να σας γνωστοποιήσουμε ότι έχει ανοίξει μια ποιητική γωνιά με την ονομασία “Το κονάκι του Προκρούστη (μ-λ)”, που αντικατέστησε την άτυχη “ΧελιδΩνα (μ-λ)”
http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/01/24/konaki-m-l/
Кроткая // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 11:27 πμ
η απάντηση στην πολιορκία είναι η αντίσταση?
μπράβο ΑΦΜ για την επιλογή και τους συνειρμούς!
Allu Fun Marx // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 11:27 πμ
@ Νατάσα: Δεν το συζητώ…
Καλύτεροι οι αριστεροπόντιοι…
Αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστειόμαστε.
@ Παρτιζάνα: Εσύ σκιάζεσαι, αλλά oι Α-Π, σου αφιερώνουν ποιήματα. Έγινες η μούσα τους.
@ Αριστεροπόντιε : Ωραίο το ελασιτικο-ποντιακό.
Όσο για το “κονάκι του Προκρούστη” και τις ατυχίες της “Χελιδώνας (μ-λ) είμαι ενήμερος. Παρακολούθησα τις διαμπλογκικές εξελίξεις που την αφορούσαν, αλλά έμεινα στο περιθώριο των αψιμαχιών…
@ Νοσφεράτε: Πανέμορφο
το ποίημα σου. Αν δεν συγκινηθεί η Παρτιζάνα αυτό θα σημαίνει ότι είναι …άκαρδη.
@ Ν. Σαραντάκο: Ξανακαλωσήρθες…
Πραγματικά, πολύ ωραίος ο τελευταίος στίχος του ποιήματος του Νοσφεράτιου
Allu Fun Marx // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 11:29 πμ
Krot: μόλις ετοιμαζόμουν να έρθω στο blog σου για κέρασμα… Στην έξοδο με πρόλαβες. Mε τα κλειδιά στα χέρια είμαι.
Φαίη (μετεωρίτης) // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 11:55 πμ
καλημέρα,
πολύ αγαπημένο μου ποιτή επέλεξες, αντιστάθηκα και εγώ, όπως και πάρα-πάρα πολλοί άλλοι (μου έκανε εντύπωση πως τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους επέλεξαν την ποίηση… μου άρεσε πολύ αυτό…
Πάντως η δική μου αγανάκτηση δεν είναι ούτε “τάχα μου-τάχα μου” ούτε “δήθεν”. Έχω εξοργιστεί και με την παραμικρή ευκαιρία, ανοίγω το στοματάκι μου και τα χώνω…
Τι άλλο να κάνω;
Όπου βρω ευκαιρία, εγώ, που δεν πολυμίλαγα, τα χώνω…
Μην μας περάσουν δηλαδή και μαλ***** (σόρι για τη γλώσσα αλλά νομίζω πως συνεννοηθήκαμε!)
Καλημέρα “Αλλού”!
maurochali // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 1:55 μμ
Είναι να μελαγχολείς λιγάκι που από την “ανάπηρη ελευθερία που μας τάζαν” και το “αντισταθείτε” περάσαμε ανεπαισθήτως στην “κατάσταση πολιορκείας”. Αλλά μόνο λιγάκι να μελαγχολούμε, όσο χρειάζεται για να έχουνε οι κουβέντες μας περισσότερη πίκρα και γωνίες.
Πανόπτης // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 2:50 μμ
Πολιορκούμεθα με μποφόρ!
Σ;Ο)
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 3:25 μμ
Αφου σας αρεσε το πρωτο αντε κιενα αλλο μικρή προσφορά της ατυχης ΧελιδΩνος(μ-λ) (η οποια καυμένη κατεληξε στο Μπουντρούμι-ουτε η Τσεκου νατανε ) κυριως προς την Παρτιζανα (της οποιας το ονομα μου θυμιζει την Bandiera Rossa)
Η Γευσις της ζωής μας
Απ τη ζωή, στο τέλος της, μόνη απομένει γεύσις
του αειφόρου ποταμού
(που δις εμβαινειν),ρεύσις
η γλύκα, μήλου αδαγκωτου, και η επιθυμία
ανείπωτη ,ως μια ορμή προς μιαν ουτοπία..
Απ’ τη ζωή στο τέλος της ,μένει καμμένο ξύλο
κι’ ο τρομερός Μινώταυρος δεμένος σ’ενα στύλο
Η Αριαδνη ,μυστικά να ξετυλίγει μίτους
κι’ ο Ιωνάς να οδύρεται μεσ΄τη Κοιλιά του κήτους …
Απ’ τη ζωή γαυγίσματα ,φωτιά και γκρίζα σκονη
κι όταν στο τέλος έρχεται η νεκρική σινδονη
κι οταν εγκαταλείπουμε το ,των ανθρώπων ,πλήθος
Πλάθει νανούρισμα ξανά το μητρικό το στήθος
η Γευσις της θεότητας , βυζιού γαλακτερή
οπως το άστρο της Βηθλεεμ ,κι αυτή αστραφτερή
όταν θα φευγει η ζωή ,σαν μια σκιά στον τοίχο
και μάταια ο Μινωταυρος θα ψάχνει για τον Μιτο….
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 3:33 μμ
Παρτιζάνα,
τι άλλο να κάνουμε για να μας αγαπήσεις;
Σύλβια // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 3:43 μμ
Νοσφεράρε, πολλές φορές είχα σκεφτεί ότι τώρα η ζωή τλειώνει, και όμως συνέχεια συνεχίζεται.
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 3:53 μμ
κι εγώ το ιδιο. Συλβια ,
εξαλλου μαλλον θα συνεχιζεται κι οταν εμεις τελειωσουμε …
Ισως δεν μπορουμε να αντεξουμε οτι η ζωή συνεχιζεται παρα΄την κατα καιρους -η μονιμα- απουσια μας
Ισως δεν αφηνομαστε στη ροή του ποταμου που δεν ξαναγυρνά .
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 4:14 μμ
Στη Σύλβια(απο την άτυχη ΧελιδΩνα (μ-λ)
Κάποιες φορές οι άγγελοι..
—————————
Κάποιες φορές οι άγγελοι θυμούνται περασμένα
Γεύονται την θνητή ζωή και λόγια ξεχασμένα
Πάθη και συναισθήματα ,πάλι αναπολούνε
Των ασωμάτων οι ψυχές ,τα σώματα ποθούνε
κάποιες φορές ,αναλαμπές ,τη μνήμη μας φωτίζουν
Κι είναι σα κάποια μυστικά ,στ αυτί να ψιθυρίζουν
Τι να μας λένε άραγε οι άγνωστες φωνές;
Τι υποσχόταν άραγε το, μόλις τώρα , χθες;
Κάποιες φορές, βυθίζομαι, σε τρυφερή ανία ,
Και αιωρειται μέσα μου του χρόνου η γοητεία.
Το παρελθόν και το παρόν γίνονται ένα μάγμα
Και μοιάζουν τα μελλούμενα να λάμπουνε σαν θαύμα
Σύλβια // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 5:24 μμ
Ευχαριτώ, παιδιά.
Και τα δύο ποιήματα και ατο δικό σου Μαρξ και της Χελιδώνας (αυτό με τα ασώματα) το έχω καπόυ ξανακούσει.
Πολιορκούμεθα; Πολιορκούμαι;
(μ-λ); (λ-μ);
Τι σχέση έχει με χελιδώνια;
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 6:41 μμ
Τι σχέση έχει με χελιδώνια;
Ασε Συλβια ειναι μεγαλή ιστορια
Παντως αυτό με τα ασωματα μαλλον δεν τοχεις ξανακουσει εκτος αν ησαουν καποτε Χελιδόνι…
Οτι Πολιορκεισαι ε μαλλον ναι ..Πολιορκεισαι
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 6:49 μμ
Κια αυτό στη Σύλβια
(…ετσι για να συνεχισθεί η Πολιορκία)
Η ποιηση ειναι βαθυ εντός μας, ορυχείο
—————————————————-
Η ποιηση ειναι βαθυ εντός μας, ορυχείο
Κι αυτό που εξορύσσεται ειναι στιλπνό και λείο
ειναι του βιού μας Λάφυρο,πολύτιμο πετραδι
μοιάζει περίβλημα Αυγου ,μοιάζει ματιου ασπραδι
μοιάζει μ’ ενα κατάλευκο ,στο πέτο μας μαντήλι
η ,στο καντήλι, που η μαμά , άναβε, το φυτίλι
μοιάζει με τον πλακούντα (μας) και τον ομφαλιο λώρο
που η Φυση ,αν και αστοργη ,μας εδωσε για δώρο…
Που όμως το πετάξανε απο την γέννηση μας
-ενώ κουκούλι θάτανε για αναγέννηση μας-
Σύλβια // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 8:07 μμ
Ευχαριστώ και πάλι, τόση ώρα σκέφτομαι να απαντήσω με ποίηση αλλά δνε μου έρχεται τίποτα.
Χελιδώνια της ποίησης πετάνε,
και έξω βοριάδες βαράνε…
Μανιασμένα φυσάει
στην πέτρα της σκέψεις
το κύμα σκάει.
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 29, 2008 στο 8:23 μμ
Ωραια …
Συλβια η ποιηση ερχεται με ποιηση….
Οπως και η αγάπη…
παρτιζανα // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 11:50 πμ
Αχ με συγκινησατε!Το ομολογώ!Δεν θα σας αγαπήσω ποτέ ως Αριστερούς αλλά ως Πόντιους κάτι θα γίνει!με κανά δυο ακόμα ποντιακά ποιηματακια δηλαδή θα λιώσω!
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 12:45 μμ
Τέλος πάντων Παρτιζάνα! Τι να κάνουμε;
“Από το ολότελα καλή κι η Παναγιώταινα” που λένε και οι σύντροφοι κάτω απ’ τα’ αυλάκι
Το πλοίο μεταφέρει σώματα νεκρά,
νέους,γριές και γέρους και μικρά παιδιά
με τα υγρά τους χείλη ακόμα στο βυζί
κι είναι το πλοίο κούνια-φέρετρο μαζί
Από νησί περνάει κι ελαφόνησο
φάντασμα προσαράζει στην Μακρόνησο
Τα μπράτσα σου κει λύνει ο Αρχάγγελος
και την ψυχή σου παίρνει μαύρος άγγελος
Μα εγώ σε συνεχίζω πανομοιότυπος
κι είμαι του θυρεού σου ο λογότυπος
Νίκος Γρηγοριάδης
παρτιζανα // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 12:49 μμ
ποντιακά θέλω λέμε!να μου τα στείλεις στο μειλ μου να μην πρήζουμε και τον κόσμο εδώ πέρα!αχ τι καλός που είσαι!
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 1:03 μμ
Μα ο ΑΦΜ διαθέτει ένα από τα πιο φιλόξενα μπλογκ. Εξάλλου είναι και γέφυρα μεταξύ των δικών μας και των δικών σας πολιτικών εμμονών
Υπακούωντας εν μέρει στη συντρόφισα Παρτιζάνα, της στέλνω δημοσίως το μισό αντάρτικο ταργούδι και το άλλο μισό ιδιωτικώς!
Σην Κρούσαν Απάν
Αιχμαλώτος επιάστα
σην Κρουσάν απάν μανίτσα μ’
σην Κρουσάν απάν.
Σην Θεσσαλονίκην πάω
σον Παυλόν Μελάν μανίτσα μ’
σον Παυλόν Μελάν.
Έρθαν τα Χριστούγεννα
κι όλα τα γλεντάς μανίτσα μ’
κι όλα τα γλεντάς
για τον γιο σ’ σην ξενιτείαν
πόσα έσυρα μανίτσα μ’
πόσα έσυρα.
……………….
……………….
(Το τραγούδι αναφέρεται στις μάχες που έγιναν στην Κατοχή στα Κρούσια μεταξύ τμημάτων του ΕΛΑΣ και ναζί Γερμανών μαζί με ταγματασφαλίτες. Οι αιχμάλωτοι ελασίτες μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη)
παρτιζανα // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 1:13 μμ
Ευχαριστω πολύ!βέβαια, εμμονές δεν έχω εγώ, τα χω όλα ξεκάθαρα γιατί είμαι ΚΚΕ.!!Αλλά ας μη δυναμητισω το καλό κλίμα που προσπαθείς να δημιουργήσεις ανάμεσά μας!Αναμένω!
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 1:58 μμ
τα χω όλα ξεκάθαρα γιατί είμαι ΚΚΕ!
Παλι στην Κνε επεσα;
( ‘νταξει δεν πειραζει ..’νταξει)
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 3:37 μμ
Εμ; Όχι σαν και μας !!!
Μ-π
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 3:51 μμ
ο ΝΑΝΟΣ βΑΛΑΩΡΊΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ β .ΡΑΙΧ
http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=25/01/2008&id=36267632
ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 7:51 μμ
Προς σ/σα Αλέκα Παπαρήγα, Περισσό:
Προτείνω στις επόμενες εκλογές να κατεβεί υποψήφια στη Θεσσαλονίκη ή την Καλαμαριά η σ/σα Παρτιζάνα. Με το σουξέ που έχει το πιάσαμε το 15%.
Απαραίτητος όρος να μη δηλώσει δεσμευμένη διότι τότε η μόνη επιπλέον ψήφος που θα πάρουμε θα είναι αυτή του συντρόφου της.
Allu Fun Marx // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 10:35 μμ
“Πολιορκία” το λένε τώρα Νοσφεράτε και Αριστεροπόντιε;
Εμείς στον καιρό μας το λέγαμε “καμάκι”
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 11:53 μμ
Ετσι ειναι το Ποντιακό καμάκι…Με κριους , πολιορκητικές μηχανες,στρατηγικές κλπ
Δεν εχεις ακουσει για τον Συρανό ντε Μπερζεράκ με την ποντιακή μύτη ;
Allu Fun Marx // Ιανουαρίου 30, 2008 στο 11:58 μμ
Τον Συρ(ι)ανό ντε Μπερζεράκ, τον έχω ακουστά.
Το ποντιακό καμάκι όχι…
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:00 πμ
…και ποίηση! Πολύ ποίηση!
Μ-π
Πόντος και Αριστερά // Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:01 πμ
Επίσης ΑΦΜ… τα ετερώνυμα έλκονται!
“Φαράκος” με “Β. Ράϊχ”…. να πούμε!
Allu Fun Marx // Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:04 πμ
Στην ποίηση του Νοσφεράτου, πάω πάσο αβλεπί.
Είναι κλάσεις ανώτερος .
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:23 πμ
δεν πολιορκουσα ομως εσενα (παει θα τρελαθουμε εδώ μέσα)
Νοσφεράτος // Ιανουαρίου 31, 2008 στο 12:34 πμ
”Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν
την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους.
Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της
ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μαςκαι της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσανστιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων.
Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένο δέρας της υπάρξεώς μας.
Ανδρέας Εμπειρίκος
(ετσι για να μας πολιορκήσει και ο Εμπερίκος)
sarantamilakokkina // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 9:50 πμ
Έλα βρε μπολσεβίκα μου, κέρνα μας, κέρνα μας
Φωνάζουν τα μαγκάκια, έλα να κερνάς, να καλοπερνάς
Με τ’ άσπρα σου χεράκια, έλα να κερνάς, να καλοπερνάς
Α, εγώ είμαι η μπολσεβίκα, με τ’ αλάνια θα γλεντώ
Ρετσίνα θα ρουφάω, γλυκά θα τραγουδάω Μεγαλεία δεν ψηφάω και τους μάγκες θ’ αγαπώ
Έλα βρε μπολσεβίκα μου, κέρνα μας, κέρνα μας
Τραγούδα και λιγάκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς
Ν’ ανάψει το μεράκι και σαν τραγουδάς θα καλοπερνάς
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 10:37 πμ
Άσε και τα κούω όλα βερεσέ!Είπε ο άλλος οτι θα στείλει στο μείλ τα ποιηματάκια, φυσικά δεν έστειλε τίποτα!Και μετά φταίμε εμείς!
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 10:44 πμ
@ παρτιζάνα: τέτοια πολιορκία σαν κι αυτή που σου κάνουν, έχω να δω από την εποχή της Τροίας ο αρχαίος…
Και τέτοιο συνωστισμό (γαμπρών), από την εποχή της καταστροφή της Σμύρνης…
Ποιος στη χάρη σου!
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 11:22 πμ
Τι να το κάνω Μαρξ μου…Εμ Πόντιοι έμ “αριστεροί”, πώς θα τους πάω στον μπαμπά μου?!
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 11:30 πμ
@ Παρτιζάνα:Άσε τις υπεκφυγές!
Αν ο μπαμπάς σου ήταν ο Μανιαδάκης( ο υπουργός Ασφαλείας στην περίοδο της δικτατορίας Μεταξά), σίγουρα δεν θα μπορούσες να του παρουσιάσεις αριστερό γαμπρό.
Αν ο μπαμπάς σου ήταν ο Κεμάλ Ατατούρκ, δεν θα μπορούσες να του παρουσιάσεις πόντιο γαμπρό.
Αλλά τώρα, γιατί να έχεις πρόβλημα με τον πατέρα σου;
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 11:32 πμ
Ποιηματάκια τινά εστάλησαν από διημέρου, εκ της επισήμου ηλεκτρονικής διευθύνσεως των Π&Α (yason@in.gr).
Eκινήθη δε η περιέργειά μας εκ της μη ανταποδόσεως του μηνύματος την οποίαν ανταπόδοσιν (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε) επεριμέναμεν.
Εικάζουμε ότι για αλλού για αλλού εστάλει το μήνυμα. Μια αποστολή του σωστού email στην ως άνω διεύθυνση μας θα μπορούσε να τακτοποιήσει την υφέρπουσα παρεξήγηση.
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 12:28 μμ
Δε λέω έιμαστε προοδευτική οικογένεια, αλλά ο μπαμπάς δε θα αντέξει έναν ακόμα γαμπρό απλά “αριστερό”!Είμαστε σκληροπυρηνικοί!
Ρε συ Πόντιε, να μα την Παναγία δεν πήρ ατίποτα!στο μπλογκ μου το εχει το μειλ μου ξαναδοκιμασε!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 12:52 μμ
Χμμμ, άλλο θα πει Χαλκιδική
κι άλλο θα πει Χαλκίδα
(partizana # partisana)
Επαναπροώθησις…
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 1, 2008 στο 8:16 μμ
“Είμαστε σκληροπυρηνικοί!”
…κολιγιαννικοί;
Μ-π
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 10:26 πμ
Ζήτω ο Λένιν, Ζητω ο Στάλιν, ζήτω ο Κόκκινος στρατός και ο Ζαχαριάδης του λαού μας αρχηγός!Τέτοια φάση είμαστε…
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 11:46 πμ
Ποιός Ζαχαριάδης καλέ;
Ο δικός μας;
Μ-π
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 3:47 μμ
Ε Μ-π! ασε ησυχη την μικρή παρτιζάνα!
@ παρτιζάνα: Να βαλω εδώ ενα ποιηματακι για σενα;
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 3:52 μμ
Νοσφεράτε γουστάρω πολύ!
Γιατί και ‘γω από το ΚΚΛΕ (μ-λ) προέρχομαι…
Μ-π
——————–
Υ.Γ.
Είδες! Τελικά το ένστικτο δε με γέλασε. Δεν είναι τυχαίο ότι την παρτιζάνα (αθώα την είχα πει κάποτε) εξαρχής τη συμπάθησα και την αποδέχτηκα.
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 3:53 μμ
ΚΚΕ (μ-λ) εννοώ παρτιζάνα μου!
Ο ενθουσιασμός έχει κάνει το χέρι να τρέμει πάνω στο πληκτρολόγιο
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 8:52 μμ
Μ-π ηρεμησε αγορι μου …Δεν βγαινει Τ Ι Π Ο Τ Ε ετσι…Χαλάρα !Χαλαρα!
(σαν τον Νευρικό εραστη ” τουΓουντυ Αλλεν κανεις)
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 4, 2008 στο 11:51 μμ
Πρεπει ακόμα Να σου πω ω ! Φιλε μου Μού- Πού
Πως το παιχνίδι του Ερωτος δεν ειναι για Μού-Λού
ο έρως ειναι βιαιος και αποπλανητικός
δεν γινεται και δον Ζουαν και Καστοριαδικός…
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 12:01 πμ
Έρωτες και αντιζηλίες, υπό την ποιητική σκιά του Νάνου Βαλαωρίτη…
Αχ βρε Παρτιζάνα τι πυρκαγιές άναψες!
«Εκαεν και το Τσάμπασιν
Και επέμναν τα τουβάρια γιαρ γιαρ αμάν»
κι όλα αυτά για το χατήρι σου…
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 12:41 πμ
Τη πιστη μας κι αν χασαμε σε ολα τα θεικά
σ’ αερικά πετούμενα σε ξόρκια μαγικά,
Μη ταχα με τα ματια μας ερμητικά κλειστα
Σκονταφτουμε σε ουρανια μυστηρια σφραγιστά;
Μη ταχα παυουν να πετούν νεραιδες στον αερα
Που μας δαγκώνουν την καρδια,σαν φτανουμε εκεί περα
Στων οριζοντων τη γραμμή , στην ακρη της γαληνης
Τυφλούς μας παγιδευουνε με πέπλα της σαγήνης
οι παρτιζανες … κι οι στιγμές της λαγνας αμαρτίας
Δεν ειναι οι αναλαμπές της πιο τυφλής μωριας;
Να τωρα εγώ που σας ποθώ κι ειμαι συγκινημένος
Ανήμπορος να κινηθώ ,εδώ καθηλωμενος,
ενω εσεις αγγιζετε την καθε πολλαπλοτητα
και την συμπαντική ,την παλλουσα ενοτητα,
Παρτιζανοροδοπλεχτες ψηλά σαν χελιδονια
που τωρα διασχιζετε τα πιο ουρανια χιονια,
Το Συμπαν ειαι τ΄ονειρο του Μύχιου εαυτού μας
κι οι Παρτιζανες μας ψυχες του εσωτερικού μας
Μη ταχα με τα ματια μας ερμητικά κλειστα …
Σκονταφτουμε σε ουρανια μυστηρια σφραγιστα;
Και σας ρωτω τι εγινε το αλλο μας μισό
του εαυτου πολυτιμο ,σαν κύπελλο χρυσό …
Σε πιο πήγαδι χαθηκε η και ουρανια δινη
Αυτό που’ μέσα κρύβαμε, Ψυχενιο κομποσχοίνι
Και στα στενα περάσματα των κόσμων μας των νόθων
Μπλέκονται οι αναστεναγμοι των πιο Κρυμμένων πόθων ..
(μικρή προσφορα απο την Χελιδώνα (μ-λ_ στην Μικρή παρτιζανα …για την περισταση
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 10:23 πμ
καλέ τι γλυκούλιδες που είστε!Μέ έχετε κατασκλαβώσει! Αθώα δεν είμαι σε καμία περίπτωση και ούτε είμαι και τόοοοοο μικρή..ΠΑιδί της Αλλαγής, συγκεκριμένα, οπότε υπολογίστε!Νοσφεράτε είσαι ο πρώτος στη ζωή μου που μου αφιερώνει ποιηματάκι! Και συ βρε Πόντιε και αριστερέ, τόσες γκρούπες..από το μ-λ βρήκες να προέρχεσαι?! σας ευχαριστώ πολύ για όλα!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 11:22 πμ
Νοσφεράτε… Νίκησες!
Παρτιζάνα εγώ ήμουν στο (μ-λ).
Εσύ όμως είσαι τώρα!
(Ζήτω ο Λένιν, Ζητω ο Στάλιν, ζήτω ο Κόκκινος στρατός και ο Ζαχαριάδης του λαού μας αρχηγός!)
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 12:10 μμ
εγώ είμαι ΚΚΕ. Σκέτο.
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 1:18 μμ
Καλά… Δεν μπορώ να καταλάβω;
Πώς γίνεται αυτό το μπέρδεμα;
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 1:25 μμ
α μήπως είσαι από αυτούς που μας θεωρούν ρεφόρμες?!Εμ αμα πιστεύεις τέτοια πράματα πώς να κερδίσεις βρε πόντιε και Αριστερέ?!
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 3:34 μμ
Παρτιζανα ασε τις πολιτικουρες με τον Ποντιο και Αριστερό(που ειναι και μ-λ)…..
και γραψε μου κανενα μηνυματάκι σαν και το προηγουμενο να γλυκαθώ κι εγώ λιγάκι
(που με%$#@ πρ%$#ξει τα $@#@ με διαφορε@@!!! μ##@@΅ς(Οχι βεβαια οι Π&Α που ειναι γλυκο μου-λου τσικοι)
-Αιντε γιατί πολύ μιζερια εχει πεσει τελευταια και θελω λίγο χαλαρωση ,λιγο μασαζ , λίγο σαουνα , λιγο ονειροφαντασια και παιχνίδια πανω στα συννεφα παρεα με Παριζάνες και φτερωτούς Λυκους -τετοια πραγματα!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 6:05 μμ
Καλά… Αποσύρομαι!
Άντε να τα βάλεις με το Νοσφεράτο! Εγω.. ένας Δηλωσίας
Μ-π
Υ.Γ.
Παρτιζάνα.. Μια τελευταία ερωτική ερώτηση:
Δεν βλέπεις ότι το ΚΚΕ βαθμιαία μετατρέπεται σε ΚΚΕ(μ-λ); Άρα θα συνατηθούμε …. που θα πάει!
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 8:31 μμ
Τι δηλωσίας μωρε Μ-π;Γλυκο μι-λη- τος είσαι !
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 11:09 μμ
θα βαλω κι αυτό απο τον Προκρούστ (μ-λ)
Για την Σύλβια:
Στού Μανιτού τη Ρόγα
——————————————————
Σαν νιώσουνε το Τέλος τους , λένε , οι Ινδιάνοι
-Αυτοί που με τα πνεύματα μιλούν κι είναι Σαμάνοι
Φορτώνουν τα υπάρχοντα σε μια παλιά Πιρόγα
Και προσπαθούν να φτάσουνε του Μανιτού τη Ρόγα …
Μες την Πιρόγα κάθονται και έτσι γλιστρούν στο Έλος
Το Νεκρικό σαν αισθανθούν ,το των Σαμάνων Τέλος
Και προχωράνε σιγανά μες του Θεού τον Βάλτο
Κι όταν φτάνουν στο κέντρο του , Κάνουν εκεί ένα Σάλτο
Κι εν τέλει ο Βάλτος τους Ρουφά στην Θεία αταραξία
Και οι Σαμάνοι σβήνουνε μες την Ανυπαρξία
Βυζαίνουνε το γάλα τους στου Μανιτού τη Ρόγα
Και άδεια πλέει απαλά η Νεκρική Πιρόγα …………….
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 11:40 μμ
Πολύ καλό Νοσφεράτε…
Τελικά, εμπνέεσαι από τα πάντα.
Αν και είναι λίγο δύσκολο να το δει η Σύλβια εδώ.
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 11:53 μμ
Γιατί; ( λίγο δύσκολο να το δει; )
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 5, 2008 στο 11:58 μμ
@ Νοσφ: Ναι
Μόνο οι πολύ “τακτικοί” αναγνώστες, ανατρέχουν στα σχόλια ενός παλιού ποστ.
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:17 πμ
Μαλιστα … Και μου ειναι πολύ συμπαθής η Συλβια
(Μαλλον πρεπει να περιορισθώ στην Παρτιζανα …Ντάξει, δεν πειράζει , ‘Ντάξει…)
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:34 πμ
πολύ “τακτικοί’ αναγνώστες, σαν εμένα πχ…
είστε απίστευτοι!
και αποκαλυπτικότατοι!
Π&Α, ώστε μ-λ ε?
αχα!
κι ο Νοσφ τίνος είναι; του ΕΕΚ?!
αχαχαχα!
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:38 πμ
Ε.Ε.Κ=Ενωσις Ελευθεριακών Κολάσεως
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:54 πμ
Νοσφ,
ήμουν βέβαιη!
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 1:11 πμ
”ήμουν βέβαιη!”
Παλι σε θηλυ επεσα ;
(τι ειναι του allu fan marx;Γυμνασιο θηλέων
Кроткая // Θα προτιμουσα να με αποκαλεις Νόσφυ …ειναι το χαιδευτικό μου..
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 7:58 πμ
Οκ… Νόσφυ!
———————-
Υ.Γ.
Τα παιδία (παρα)παίζει
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 10:17 πμ
Νόσφυ βλέπω ότι το παίζεις σε πολλά ταμπλώ και δεν ξέρω αν μου αρέσει!Σύλβια, κρότκαγια..τι συμβαίνει?!
Πόντιε και Αριστερέ, με το μ-λ μας χωρίζει μιαν άβυσσος!οπότε δεν παίζει να συνατηθούμε..εκτός κι αν αποφασίσεις να έρθεις επίτέλους προς τα δω!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 10:48 πμ
Παρτιζάνα, είδες που σου είπα ότι είσαι αθώα!
δεν κατάλαβες ότι διάφοροι (σαν τον Γκίκα και άλλους) οδηγούν το ΚΚΕ στις θέσεις του παλιού ΚΚΕ(μ-λ) ;
[Το ΚΚΕ(μ-λ) στην πραγματικότητα αυτοδιαλύθηκε το '82]
Δεν διάβασες μου φαίνεται το κείμενο που σου πρότεινα:
http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/05/11/2007/
Επίσης, μιας και με απόρριψες τόσο άκαρδα -και επέλεξες τον καζανόβα της παρέας μας- σου χαρίζω μια φωτογραφία των NazBol από τη Ρωσία, στο φωτογραφικό πανόραμα για την ακροδεξιά που έχουμε!
Μ-π
-Για την Παρτιζάνα ρε γαμώτο!!! « Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 11:24 πμ
[...] -Για την Παρτιζάνα ρε γαμώτο!!! [μικρή προσφορα απο τον Νοσφεράτο και τη Χελιδώνα (μ-λ) στην Μικρή παρτιζανα …για την περισταση (δηλαδή την πρόταση σε ποιητικούς αγώνες από τον ΑΦΜ] [...]
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:23 μμ
χμμμμμμ…ποιά η παλιά θέση του ΚΚΕ και ποια η νέα στην οποία μας οδηγεί ο Γκίκας..έχω μπερδευτεί! Μάλλον δεν μας ξέρεις και τόσο καλά!θα το διαβάσω το κείμενο που μου λες αλλά ελπίζω να μην τα πάρω!Είπαμε δεν πρέπει να χαλάσει το καλό κλίμα μεταξύ μας! Καλά ο άλλος είναι πολύ Καζανόβας!Εκτός αν είναι πολύ ευαίσθητος, το παιδί!
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:40 μμ
Νόσφυ, δλδ ο Π&Α και εσύ ο ίδιος είστε θήλεα?
εξάλλου και μόνο το προσωνύμιόμμου7 δεν αρκεί για να καταλάβετε το φύλο? τσκ τσκ τσκ!!!
Παρτιζάνα, ΔΕΝ θα μας χωρίσει ένας απλός και χτεσινός Νόσφυ!!! Ας τον μοιραστούμε! (:lol:)
Π&Α, παρακαλώ μην την λέτε έτσι στην παρτιζάνα! Και εξηγείστε και λίγο την θέση σας, να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς!
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 12:54 μμ
εννοείται πως δε θα μας χωρίσει κανείς σοβιετικιά μου φίλη! Άμα θέλουν αν με θεωρούν αθώα, ας με θεωρούν..εδώ πιθανά να νομίζουν ότι είμαι δυο μέτρα και έχω πράσινα μάτια!χαχα!
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 1:15 μμ
μη μου πεις οτι ΔΕΝ έχεις πράσινα μάτια!!! ο λα λα!!!!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 1:50 μμ
Παρτιζάνα,
διάβασον μεν, πάταξον δε !!!
Кроткая ,
τι ερώτηση είναι αυτή; Πώς οδηγήθηκες σε τόσο λάθος συμπέρασμα;
Μ-π
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 1:59 μμ
αυτή την ερώτηση εννοείτε “Νόσφυ, δλδ ο Π&Α και εσύ ο ίδιος είστε θήλεα?”?
ε, είναι επειδή είπε ο Νόσφυ ότι στου ΑΦΜ είναι Γυμνάσιο Θηλ’εων!
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 2:01 μμ
Και με βάση την άποψη της Παρτιζάνας, εμείς είμαστε οι αντιπαθητικές αρσενικές εξαιρέσεις (του κλειδοκράτορα συμπεριλαμβανομένου!)
Μ-π
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 3:43 μμ
Κατ αρχήν ειμαι Παρα Πολυ ευαισθητος !
(οπως πρωτοι οι Ποντιοι και Αριστεροι επισημαναν .)
Δευτερον απο οσο ξερω τοΚΚΕ μ-λ υπαρχει ακόμα
- οπως και το
Μ-λ ΚΚΕ….
Και ειναι πολύ καλά παιδιά και σοβαροι αγωνιστες…
Τριτον Δεν το παιζω σε πολλά ταμπλώ ..Ουτε εκκινώ εκ πονηρών προθεσεων … Οι σκοποι μου ειναι καθαρά ανιδιοτελεις και σοβαροί
(Θα σας παντρεφτώ ολες- Διαδικτυακώς εννοειτε)
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 3:53 μμ
Νόσφυ, δλδ ο Π&Α και εσύ ο ίδιος είστε θήλεα?”?
Καλά δεν ξερεις οτι η δευτερη αναγνωση του Π&Α σημαινει ”Πόντιοι και Αρσενικοι;”
(και μαλιστα το Μπλογκ τους
Αρσενικοκρατειται πληρως ..Καλά που ηρθατε κι εσεις κοριτσια τώρα τελευταια …για να σπασει λίγο η Αντριλα )
(οσο για εμε δεν ειμαι πλεον βεβαιος για τιποτε!)
Πόντος και Αριστερά // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 4:05 μμ
Νοσφεράτε,
τοο ‘82, μετά την αυτοδιάλυση του ΚΚΕ(μ-λ) δημιουργήθηκε Επιτροπή “Για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ)” από μια μειοψηφία.
Στο νέο ιδρυτικό τοςυ συνέδριο το ‘82, αναφέρουν: “Η 1η Συνδιάσκεψη (25-26-27 Ιούνη 1982), της ανασυγκρότησης όπως έχει μείνει στην ιστορία του ΚΚΕ(μ-λ), υπήρξε η νέα αφετηρία όσων αποφάσισαν να πάνε κόντρα στο ρεύμα της εποχής, που απαιτούσε την παραίτηση από την οργανωμένη κομματική δράση και τη διάχυση στο χώρο της απογοήτευσης και της τελικής αποδοχής της σοσιαλδημοκρατικής πορείας. Δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση εκείνη την εποχή να μιλά κανείς για “κομματικά καθήκοντα”, “απολογισμό” και “οργανωτικά”. Έπειτα από την μακροχρόνια κρίση στο παλιό ΚΚΕ(μ-λ),…..”
Φαντάσου ότι τη διάλυση την αναφέρει και …… η Βικιπαιδεία:
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%9A%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82_(%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BE%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BB%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C)
Μ-π
Кроткая // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 6:12 μμ
καταρχάς δηλώνω κατάπληκτη από το τελευταίο σχόλιο του Π&Α!
μα, τι μου λέτε?!?! έχω μείνει άφωνη! (βασικά, από την ελάχιστη επαφή που είχα με κάτι σχετικά γκρουπούσκουλα, σχηματίζω την εντύπωση ότι σε όλες τις διασπαστικές διαδικασίες + εκείνες της ανασυγκρότησης -και καλά- ακούγονται πανομοιότυπα πράγματα!).
έχω και δεύτερο λόγο να μείνω άφωνη! τόση αντρίλα και βαρβατίλα πια! τσκ! πώς να την αντέξω *Νοσφ*!
α, και Νόσφυ, εμένα δε μπορείς να με παντρευτείς, έχω δώσει λόγο αλλού!
Νοσφεράτος // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 6:36 μμ
Μπορεις να εφαρμόσεις βεβαια το ”στριβειν δια του αρραβώνος”
(Εξαλλου στην Μπλογκοσλοβακία η πολυγαμία επιτρέπεται…Κι εγώ ειμαι Μορμόνος Νοσφεράτος (βλ σχ στην ΧελιδΩνα μ -λ)
παρτιζανα // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 7:26 μμ
Γκρουπούσκουλα…η αγαπημένη μου λέξη! Σε διαβασα Πόντιε και Αριστερέ αλλά δεν κατάλαβα, το θέμα είναι πότε άλλαξε το ΚΚΕ την άποψη του για το Στάλιν?!Ε σιγά το πράμα, κάθε γεγονός και απόφαση πρέπει να το εξετάζεις υπό τις συγκεκριμένες συνθηκες που έγινε, έτσι είναι η ιστορία, ο φίλος σου γιατί επικέντρωσε εκεί?!Τεσπά…ας πούμε για τον Νόσφυ από δω που τάζει γάμους στις κοπελες, ΄τις εκθέτει και μετά δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του!
Allu Fun Marx // Φεβρουαρίου 6, 2008 στο 10:24 μμ
Χρυσό κουφέτο έγινε η “Μπλογκοσλοβακία”
γάμοι και συνοικέσια, τόλμη και γοητεία.
*
Στου Αλουφάν σφάζουν αρνιά, στους Πόντιους κριάρια
στης Παρτιζάνας την ποδιά, σφάζονται παληκάρια
——————————–
Νόσφυ, όσον αφορά την συμπαθέστατη Σύλβια, μη μου στενοχωριέσαι…
Έχει και blog… Mπορείς να αφήσεις μια υποσημείωση στο blog της, για την αφιέρωση που της έκανες εδώ..