Σχόλια στο Λόγια,τσιγάρα,τραγούδια.

Από: Χορτοστριβάδα

Χορτοστριβάδα — Thu, 25 Jun 2009 16:37:55 +0000

Αλουφανέστατε, πάνω που έλεγα να φτιάξω ένα “καπνισμένο” ιστολόγιο, εις ανάμνησην της αγαπημένης -γι άλλους κάκιστης- συνήθειας, με φωτογραφίες, σκηνές από ταινίες, διαφημιστικές αφίσες, προσωπικές ιστορίες, τραγούδια, ευφυολογήματα κουλουπού (…ων ουκ έστιν αριθμός), έπεσα πάνω σε τούτο το εξαιρετικό ποστ… ΕΥΓΕ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Προσωπικά, δε νομίζω πως η απαγόρευση θ’ αλλάξει άρδην την καθημερινότητά μου. Καπνίζω… ναι, αρειμανίως μάλιστα, όταν είμαι μπροστά στον υπολογιστή ή ανάμεσα σε φίλους που κι εκείνοι τυχαίνει να καπνίζουν. Ποτέ δεν κάπνισα στο δρόμο, περπατώντας ή οδηγώντας κι ομολογώ πως είναι μια εικόνα που δε μου αρέσει ούτε να βλέπω. Δε θα κάτσω ποτέ μόνη μου σ’ ένα παγκάκι, μόνο και μόνο για να καπνίσω και φυσικά, δε θα σηκωθώ στη μέση μιας παράστασης ή μιας κινηματογραφικής προβολής, για να βγω έξω να κάνω τσιγάρο. Επίσης, εκ των πραγμάτων, δε μπορώ να καπνίσω όταν απασχολώ τα χέρια μου με κάτι άλλο (…όταν, ας πούμε, περιποιούμαι τον κήπο μου, παίζω με το σκύλο μου, μαγειρεύω, πλένω πιάτα, σκουπίζω, σφουγγαρίζω, ξεσκονίζω, ζωγραφίζω, διαβάζω ένα βιβλίο, παίζω κιθάρα ή μαντάρω κάλτσες και σώβρακα…) και αδυνατώ να καταλάβω πως τα καταφέρνουν μερικοί και τα κάνουν όλ’ αυτά, ταυτοχρόνως με το κάπνισμα. Υποψιάζομαι πως, μάλλον είναι μια δικαιολογία για διάλλειμα και… ραχάτι, γι αυτό και συνοδεύουν τον καπνό με μπύρες ή φραπέδες. Απόλυτη ανάγκη να καπνίσω έχω μόνο σε φάσεις μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης κι εκεί είναι που ζητώ την κατανόηση του διπλανού μου, που πιθανώς και να μην καπνίζει… κι εδώ που τα λέμε, την ευαισθησία και την εκατέρωθεν κατανόηση δε μπορεί να την επιβάλει κανένας νόμος. Σε κάθε άλλη περίπτωση το ελέγχω και θέλω να πιστεύω πως όλοι οι καπνιστές μπορούν να το ελέγξουν. Κουράγιο λοιπόν, αυτοσυγκράτηση και μέτρο… άλλωστε, ο άνθρωπος αν δε μπορεί ο ίδιος να δημιουργήσει το περιβάλλον που θέλει, προσαρμόζεται στο ήδη υπάρχον…
Στα τραγούδια, επίτρεψέ μου να προσθέσω την “Ταμπακέρα” των Τραϊφόρου-Ριτσιάρδη, με τη Σοφία Βέμπο, το “Άσε με να λέω” των Σούκα-Μαραγκουδάκη, που υπέροχα ερμήνευσαν μαζί Πορτοκάλογλου και Βιτάλη και το κινηματογραφικό σουξέ “Είμαι γυναίκα του γλεντιού” των Δαλιανίδη-Πλέσσα, με τη Μαίρη Χρονοπούλου άδουσα… “Δε με νοιάζει, δε ρωτάω η ζωή τι θα μου φέρει, στο ‘να χέρι το τσιγάρο, στ’ άλλο χέρι το μπεγλέρι” (δις)

Από: Ο σεμνός και ταπεινός Γιάννης

Ο σεμνός και ταπεινός Γιάννης — Sun, 20 Apr 2008 07:12:39 +0000

Eγώ προσωπικά δεν καπνίζω αλλά τα τραγουδάκια θα τα στείλω σε φίλους θεριακλήδες.

Από: Σχόλιο σε Λόγια,τσιγάρα,τραγούδια. από Ιασoύν Ταρταρούγας | Smoking

Σχόλιο σε Λόγια,τσιγάρα,τραγούδια. από Ιασoύν Ταρταρούγας | Smoking — Tue, 15 Apr 2008 19:44:58 +0000

[...] Continue Reading [...]

Από: Παρακαλώ, ένα τασάκι « νταβανοσκοπώντας

Παρακαλώ, ένα τασάκι « νταβανοσκοπώντας — Tue, 15 Apr 2008 19:28:13 +0000

[...] το θυμήθηκα διαβάζοντας αυτό. [...]

Από: Ιασoύν Ταρταρούγας

Ιασoύν Ταρταρούγας — Tue, 15 Apr 2008 19:13:18 +0000

..του Ορφέα Περίδη, σόρρυ.

Από: Ιασoύν Ταρταρούγας

Ιασoύν Ταρταρούγας — Tue, 15 Apr 2008 19:10:15 +0000

καθε βράδι το κόβω, κάθε πρωί με τον καφέ τ’ανάβω κ το χαίρομαι. Συμπληρώνω το τραγουδάκι “τα τσιγάρα” τέλειο. καλό σου βράδι.

Από: σχολιαστής

σχολιαστής — Tue, 15 Apr 2008 09:52:50 +0000

Την πληρώνει τόσο άσχημα ο θεριακλής, που καλύτερα κομμένο, παρά να κάνουν …πρόγραμμα ο γιατρός και ο παπάς. (Αυτά σίγουρα τα σκέφτεται ένας καλός φίλος, που ετοιμάζεται για μπαλονάκι, τώρα που μιλάμε.)

Από: German

German — Sat, 12 Apr 2008 18:22:24 +0000

Μια εποχή το χα κοψει για δυο χρόνια.
Η ειρωνία ειναι οτι τότε δουλευα σε εναν εισαγωγέα καπνικών ειδών. Ολη μερα να μιλάω για τσιγάρα φίλτρα και τσιγαρόχαρτα και παρολαυτά
κρατησα χαρακτήρα.
Μολις αλλαξα δουλειά το ξανάρχισα το ρημάδι
Ολα στο μυαλό ειναι τελικά

Από: Ουδενοιδα

Ουδενοιδα — Sat, 12 Apr 2008 17:12:02 +0000

Από τα 15 μου, χύμα Ματσάγγος 5άρι Παπαστράτος-22άρι και μετά Καρέλια. Καπνιστής για 20 χρόνια με 2 πακέτα την ημέρα προς το τέλος. Ευτυχώς από τύχει και σύμπτωση το έκοψα και έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια. Δυστυχώς μόνο όποιος έχει υπάρξει καπνιστής μπορεί να καταλάβει το κακό που προξενεί το τσιγάρο. Συμφωνώ με την απαγόρευση σε δημόσιους χώρους αλλά όχι και να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισών.

Από: Vassia

Vassia — Sat, 12 Apr 2008 10:47:05 +0000

Καλησπέρα

Στα 40 φεύγα κι ακόμα με το marlboro φιλιέμαι.
Είμαι σίγουρη και γνώστρια των συνεπειών ότι από μόνη μου αποκλείεται να το “κόψω”.

Είμαι επίσης σίγουρη ότι λατρεύω τον Σωκράτη Μάλαμα.
Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει “κάψει” πολλά τσιγάρα.

Εισήλθα από το φίλο Zorba και βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον blog.
Καλό Σ/Κ.