Allu Fun Marx: Βόλτες στην Blogoslovakia

Οι εσταυρωμένοι δίπλα μας

Απρίλιος 25, 2008 · 22 Σχόλια

Το ημερολόγιο γράφει Μεγάλη Παρασκευή και βρισκόμαστε πια μια ανάσα από το Πάσχα. . Μπερδεμένοι ανάμεσα σε τροπάρια, που μιλάνε για τα “τριάκοντα αργύρια της τιμής του τετιμημένου”, και σε δελτία ειδήσεων που μιλάνε για τα δέκα έως δώδεκα ευρώ της τιμής του υπερτιμημένου αμνοεριφίου, οι πιστοί παρακολουθούν τις ακολουθίες της εβδομάδας των παθών του Χριστού.
Η πορεία από τον Γολγοθά ως την ανάσταση, ακόμα και αν τη βλέπουμε σε συμβολικό επίπεδο, έχει κάποια μηνύματα να μας μεταφέρει. Δυστυχώς όμως κάθε σταύρωση δεν οδηγεί στην ανάσταση.

Καθημερινά, χιλιάδες μικροί εσταυρωμένοι, άρρωστοι, στις ουρές του ΙΚΑ και στην κατάντια του ΕΣΥ, ναρκομανείς, στα δίκτυα της κρατικής αδιαφορίας και των εμπόρων, άστεγοι στα παγκάκια, άνεργοι, χαμηλοσυνταξιούχοι των 400 ευρώ, μετανάστες, φτωχοί, γυναίκες και παιδιά, θύματα του trafficking και του εξαναγκασμού στην πορνεία, αλλοδαποί εργάτες που κοκκινίζουν με το αίμα τους τις φράουλες της Μανωλάδας και όχι μόνο, πορεύονται δίπλα μας, στο δικό τους ανηφορικό Γολγοθά. Ένα Γολγοθά, αδιέξοδο, χωρίς καμιά ελπίδα ανάστασης.

Δεν είμαι πιστός, δεν είμαι όμως και χριστιανομάχος. Καταλαβαίνω όσους βρίσκουν παρηγοριά, ελπίδα και ανάπαυση στη θρησκεία. Έχω τέτοιους ανθρώπους γύρω μου και σέβομαι τις προσωπικές τους επιλογές. Προσωπικά όμως, από τότε που ξεμπέρδεψα μέσα μου με τις θρησκείες και τους θεούς, έχω πάντα το ίδιο πρόβλημα. Δεν ξέρω τι να ευχηθώ στις γιορτές.
Στο μπλογκ διάλεξα σαν ευχή την φράση “να αναστήσουμε τον Άνθρωπο που έχουμε μέσα μας”.
Για τους απέξω θα περιοριστώ και πάλι στο τυπικό “χρόνια πολλά”.

Κατηγορίες: Hellas · Αφορμής δοθείσης · Επί τη επετείω · Συνάνθρωποι

22 απαντήσεις so far ↓

  • νατασσάκι // Απρίλιος 25, 2008 στο 11:32 π.μ.

    Η πορεία από τον Γολγοθά ως την ανάσταση, ακόμα και αν τη βλέπουμε σε συμβολικό επίπεδο, έχει κάποια μηνύματα να μας μεταφέρει. Δυστυχώς όμως κάθε σταύρωση δεν οδηγεί στην ανάσταση.

    …αυτό είναι το κακό.

    Να τον Αναστήσουμε, λοιπόν, όσο πιο γρήγορα μπορούμε.

    Ωραία ευχή!

    Καλή Ανάσταση, “μέσα” κι “έξω” μας :)

  • deadend mind // Απρίλιος 25, 2008 στο 12:52 μ.μ

    εγώ φέτος δοκίμασα το ‘καλές διακοπές’ αλλά δεν νομίζω ότι εκτιμήθηκε ως ευχή ;)

  • syneas // Απρίλιος 25, 2008 στο 3:09 μ.μ

    Για όλους εμάς που τις θρησκείες τις αντιμετωπίζουμε σαν εφευρέσεις ανθρώπων, αυτές οι μέρες είναι όντως κάπως περίεργες.
    Να σου λέει ο άλλος ¨χριστός ανέστη¨ και να μην ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις…
    Το βράδυ αναχωρώ για μερικές μέρες στα πάτρια εδάφη και πριν αναχωρήσω ανάρτησα ένα ποστ με τραγούδια-που εσύ ξέρεις ότι αυτό έγινε χάρη στις δικές σου οδηγίες.
    Ευχαριστώ για τον κόπο που έκανες και σου εύχομαι,-αλήθεια τι να σου ευχηθώ αφού το πρωτάθλημα το πήρατε;
    Άντε, χρόνια πολλά και καλά να περάσεις με όσους αγαπάς.

  • Giotavita // Απρίλιος 25, 2008 στο 3:58 μ.μ

    (Στο μπλογκ διάλεξα σαν ευχή την φράση “να αναστήσουμε τον Άνθρωπο που έχουμε μέσα μας”.)
    Αμήν!
    Μήπως και γίνουμε περισσότερο”ανθρώπινοι”.
    Καλή Ανάσταση σε όλους εμάς τους ανθρώπους!

  • Кроткая // Απρίλιος 25, 2008 στο 4:22 μ.μ

    εγώ πάλι επιλέγω το “Καλή Ανάσταση” με τον ίδιο τρόπο που εύχομαι “Καλά μυαλά”.
    Και το “Καλό Πάσχα”, με την έννοια “να περάσεις καλά την ημέρα του Πάσχα”!

    καλά δεν είναι αυτά;
    σου εύχομαι λοιπόν, ΑΦΜ μου, το δεύτερο, καθώς το πρώτο δεν το χρειάζεσαι,μια χαρά είν’τα μυαλά σου! :)

    Προσοχή με το πολύ φαϊ! :)

  • Νεφελόεσσα // Απρίλιος 25, 2008 στο 6:25 μ.μ

    Ας αναστήσουμε τον Θεό που έχουμε μέσα μας :)

  • gatti // Απρίλιος 25, 2008 στο 9:19 μ.μ

    Ανεξάρτητα από θρησκεία και πίστη, να τα περάσεις όσο πιο καλά μπορείς, μαζί με τους δικούς σου ανθρώπους.

    Σε τελική ανάλυση, το σημαντικό είναι να μην
    βλάπτουμε τον συνάνθρωπό μας και να τα έχουμε καλά με τη συνείδησή μας.

    Να είσαι καλά Αλουφάνη!

  • ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ // Απρίλιος 25, 2008 στο 11:32 μ.μ

    Κι από μένα Καλή Επανάσταση
    (τι “χαχα” ρε παιδιά;. Θέλει Αρετή και Τόλμη).

  • sasantsos // Απρίλιος 26, 2008 στο 1:56 π.μ.

    Εκείνος ο Γολγοθας καποια στιγμή τελειωσε,ο γολγοθάς που περιγράφεις,που ζούμε,που βλέπουμε…θα τελειώσει άραγε κάποτε?ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ S FOR SANTSOS

  • STAIN // Απρίλιος 26, 2008 στο 3:11 π.μ.

    Μία είναι η ευχή των ημερών:Καλή μάσα!

  • espοir // Απρίλιος 26, 2008 στο 10:24 π.μ.

    Καλή Ανάσταση και
    Καλή Επανάσταση!

    [Ισχύει και για τις μικρές αναστάσεις και τις μικρές προσωπικές επαναστάσεις. ;) ]

  • N.Ago // Απρίλιος 26, 2008 στο 4:24 μ.μ

    Από καρδιάς σου εύχομαι, Καλή Ανάσταση , Καλό Πάσχα με υγεία και ηρεμία!

  • Καπετάνισσα // Απρίλιος 27, 2008 στο 5:41 μ.μ

    Ούτε τ΄ανθρώπινα μπορούμε να κουμαντάρουμε, ούτε τα θεϊκά.
    Αναρωτιέμαι ώρες-ώρες για την πρώτη μας την ύλη…

    Αγάπη θα ευχηθώ.
    Δηλαδή ανθρωπιά, ο.κ.
    Οχι στους δικούς.
    Στους άλλους.

  • mamma // Απρίλιος 27, 2008 στο 8:03 μ.μ

    Καλή προσωπική Ανάσταση :-)

  • mamma // Απρίλιος 28, 2008 στο 8:31 π.μ.

    Χρόνια πολλά Αλλουφάνη :-)
    Υγεία και αγάπη!

  • γητεύτρια // Απρίλιος 28, 2008 στο 10:48 π.μ.

    Χρόνια Πολλά, δημιουργικά και χαρούμενα! Να σε χαιρόμαστε! Ελπίζω να περάσατε όμορφα!

  • Σύλβια // Απρίλιος 28, 2008 στο 11:35 π.μ.

    Καλή επ-ανάσταση και από μένα Μαρξούλι!

  • Elikas // Απρίλιος 28, 2008 στο 12:03 μ.μ

    Χρόνια πολλά και καλά αγαπητέ Γκράουτσο.

  • roula karamitrou // Απρίλιος 28, 2008 στο 12:14 μ.μ

    Αλουφάκη, χρόνια πολλά και πάντα κόκκινος να σαι, να σε χαιρόμαστε :)

  • Allu Fun Marx // Απρίλιος 28, 2008 στο 12:21 μ.μ

    Ευχαριστώ για τις ευχές…
    Δυο λεπτάκια να ανεβάσω άλλο ποστ….
    Αυτό είναι μεγαλο-παρασκευιάτικο!

  • Μαρία // Απρίλιος 28, 2008 στο 12:53 μ.μ

    Χριστός Ανέστη, Αλουφάνη! Υγεία και ευτυχία σου εύχομαι. Φιλιά!

  • liakada // Μάιος 3, 2008 στο 2:17 μ.μ

    @ allu fun Marx …μα το Καλή Ανάσταση το λέμε .. για τους μυριάδες μικρούς εσταυρωμένους αυτής της γης..
    άλλο τι λένε οι παπάδες .. αυτοί το βιολί τους!
    αντε τώρα.. ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Υποβολή σχολίου