Έφυγες

Περίπου ένα χρόνο πριν, ανασκαφές σε συρτάρια έφεραν στο φως τετράδιο με παλιά … ατο-ποιήματα. Όταν ο ερωτοπαθής “ποιητής” έγραψε το παρακάτω στιχούργημα, το “τρένο” το γράφαμε “τραίνο”, και ο ΟΣΕ ήταν κερδοφόρος.
Το αφιερώνω στη φίλη μου Νατάσα που της αρέσει…

Έφυγες κι όλα μέσ’ την πάχνη
έχουν χαθεί με τον καιρό,
κι η μοναξιά σαν την αράχνη
ύφανε γύρω μου ιστό.

Έφυγες κι έμεινα σαν τρένο
που το ξεχάσαν στο σταθμό.
Τώρα μονάχος μου μαθαίνω
σαν αλφαβήτα τον καημό.

Κοιτάζω μόνος κείνο τ’ άστρο
που το βαφτίσαμε μαζί.
Τότε το λέγαμε “αγάπη”,
τώρα το λέω “υπομονή”.

Ο χρόνος λεν όλα τα σβήνει,
μα γω την λήθη δεν ζητώ.
Κοντά σου η σκέψη μου θα μείνει,
κι αν έχεις φύγει, θά’σαι εδώ.