Skip to content

Γκουγκλίζοντας τα «όρια της σάτιρας»

29/10/2006

(Αφιερωμένο στον enteka)
Ψάχνοντας στο google για «τα όρια της σάτιρας» βρήκα τα εξής:

  • 1. Σχόλιο του glenn σε ποστ με τον τίτλο αυτό στο blog του Νίκου Δήμου δημοσιευμένο στις 8 Απριλίου του 2006

Τα όρια της σάτιρας είναι θέμα πολιτεύματος. Ποιο είναι το άριστο πολίτευμα; Για μένα,αυτό που εξασφαλίζει το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό επιλογών για τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ατόμων

Όσο για τα όρια της σάτιρας … βρίσκονται εκεί για να τα μετακινήσουμε λίγο ακόμη πιό πέρα !

Ερώτηση: H σάτιρα έχει όριο;
Απάντηση: Ασφαλώς, και το καθορίζει αποκλειστικά και μόνο το κοινό.

  • 4. Σε ρεπορτάζ της εφημερίδας ΝΕΑ (4/11/2000) από δίκη με κατηγορούμενο τον Τζίμη Πανούση και μηνυτή τον Γ. Νταλάρα

Στην απολογία του ο κατηγορούμενος καλλιτέχνης,δήλωσε ότι «τα όρια της σάτιρας τα προσδιορίζει ο κόσμος και δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι ο Νταλάρας είναι το όριο της σάτιρας»

  • 5. Ο Χρήστος Μιχαηλίδης στις 7 Φεβρουαρίου 2006 στο blog του σε ποστ με τίτλο «Παράβαση»:

Ενας τύπος, τις προάλλες, μου έλεγε, σχολιάζοντας την αντίδραση του μουσουλμανικού κόσμου για τα περιβόητα πια σκίτσα του Μωάμεθ, ότι «αδερφέ, δίκηο έχουν οι άνθρωποι, αφού και η σάτιρα πρέπει να έχει τα όριά της!».
Βαρέθηκα να την ακούω αυτήν την αρλούμπα με τα όρια! Κατ’ αρχάς, για να επικαλείσαι τα όρια ενός πράγματος πρέπει πρώτα να ξέρεις το ίδιο το πράγμα, όποιο και νάναι αυτό. Στην συγκεκεριμένη περίπτωση, δηλάδή, εκπλήττομαι πως ο τυπος αυτός ειχε άποψη για τα όρια της σάτιρας, τη στιγμή που όταν του ζήτησα να μου ορίσει την σάτιρα, απάντησε «έλα μωρέ, η πλάκα, το καλαμπούρι».

  • 6. Στο site του Χάρυ Κλυν, σε συνέντευξη που έδωσε σε περιοδικό στην Ελένη Σούρδη διαβάζουμε:

(…) Ο σατιρικός δεν είναι χιουμορίστας. Τα λεξικά ερμηνεύουν τον χιούμορ ως: Eύθυμη διάθεση, που εκδηλώνεται χωρίς διαχύσεις, άκακη ειρωνεία, ψύχραιμη θυμηδία, συμπαθής σαρκασμός, εύθυμη παραδοξολογία και Xιουμορίστα: Aυτόν που γράφει και μιλάει με χιούμορ, αυτόν που σκώπτει άκακα, επιδερμικά, τον ειρωνευόμενο ευθυμολόγο…
O σατιρικός αισθάνεται ότι η εποχή του είναι τόσο κακή που είναι δύσκολο να παριστάνει τον χιουμορίστα…
H σάτιρα δεν έχει υπερβατικό χαρακτήρα. Δεν έχει τίποτα απ’ τον κόσμο που ξεχνάει, απ’ τον ξεχασμένο κόσμο. Oι εμπειρίες της αγάπης και του θανάτου, βρίσκονται με τη βασική τους μεγαλοπρέπεια έξω από τα όρια της σάτιρας. Στην τραγωδία και στην κωμωδία, μπορεί να δοξάζονται και να εξυμνούνται. H ΣATIPA ΔEN YMNEI… ΞEΦOYΣKΩNEI…

  • 7. Ο Νίκος Ξυδάκης στη στήλη του (και μετέπειτα blog) «Ένα βλέμμα» στην εφημερίδα Καθημερινή γράφει στις 6 Νοεμβρίου του 2005, για την περιπέτεια του Γρηγόρη Ψαριανού με το ΕΣΡ:

Είναι βρωμόστομος (ο Γ.Ψαριανός). Οπως κάθε σατιριστής που απευθύνεται πρωτίστως στον νοήμονα ακροατή–πολίτη και όχι σε διαβουκολευμένα πλήθη. Μπορεί να ενοχλήσει, να ξεπεράσει το δυσδιάκριτο όριο της τρέχουσας ανοχής. Αλλά το όριο είναι δυσδιάκριτο· και ποιος το θέτει; Ποιος θέτει τα όρια της σάτιρας; Μάλιστα της κοινωνικής και πολιτικής σάτιρας, και όχι της κατεδάφισης προσώπων. Μπορεί να ορίσει τη σάτιρα το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, που ανέστειλε τη λειτουργία του ραδιοσταθμού Best επειδή κάποιοι «αγανακτισμένοι» ακροατές κατήγγειλαν τον αθυρόστομο Ψαριανό για μια εκπομπή του Αυγούστου;

  • 8. Ο Μιχάλης Μητσός στις «διαστάσεις» του (στήλη στα ΝΕΑ αλλά και blog) σε άρθρο με τίτλο «ο τρόμος του σκιτσογράφου» στις 1/2/06 γράφει:

Και τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Ποιος θα προσδιορίζει στο εξής τον «προσβλητικό» χαρακτήρα ενός σκίτσου; Θα συγκροτηθεί άραγε κάποια επιτροπή που θα αποφασίζει κάθε φορά για τα όρια της σάτιρας και της κριτικής; Και γιατί να μην ισχύει το ίδιο για τα δημοσιογραφικά κείμενα, τις απόψεις, τα βιβλία; Τι θα απαντήσουμε αύριο στον Ισραηλινό πρεσβευτή που θα ζητήσει την απόσυρση ενός σκίτσου ή ενός έργου τέχνης λόγω του «αντισημιτικού» του χαρακτήρα;
Όταν η ιταλική εφημερίδα ρωτά τον (ανώνυμο) σκιτσογράφο αν θα ξανάκανε σήμερα το ίδιο σκίτσο, εκείνος δίνει μια διαφωτιστική απάντηση: «Αν όλα αυτά οδηγήσουν σε διάλογο με τον μουσουλμανικό κόσμο, η απάντηση είναι NAI. Αν όμως υπάρχει κίνδυνος να συμβεί κάτι σε μένα ή την οικογένειά μου, η απάντηση είναι ΟΧΙ». Εδώ βρίσκεται λοιπόν το πρόβλημα: όταν το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση προσκρούει στη ζωή των παιδιών μας, η συζήτηση πρέπει να ξαναρχίσει από το μηδέν.

  • 9. Σε φόρουμ φίλων της ΑΕΚ σχολιάζοντας την σάτιρα των ΑΜΑΝ ο χρήστης Legolas γράφει:

Η σάτιρα και η τέχνη δεν έχουν κανένα όριο. ΚΑΝΕΝΑ
Κριτής είναι ο κόσμος στον οποίο απευθύνονται.
Αν αρχίσουμε τώρα το τι είναι όριο, τι προσβολή, τι χυδαιότητα, δε θα καταλήξουμε πουθενα. Η εκάστοτε κοινωνία είναι συντηρητική ως προς κάτι νέο. Και συνήθως τέτοια όρια βαζουν οι εξουσίες.

  • 10.Στο ίδιο forum o xρήστης Corso διατυπώνει την διαφωνία του:

Αναμφισβήτητα υπάρχουν όρια.
Μπορείς να σατιρίσεις, να διακωμωδήσεις, να ειρωνευτείς και να κοροϊδέψεις κάποιον επώνυμο για την δουλειά του, για τα πεπραγμένα του. Το βλέπουμε καθημερινά. Όπως και καθημερινά βλέπουμε την σάτιρα να ξεφεύγει από τα όρια όταν τα σχόλια των αυτοδιόριστων κριτών αγγίζουν την καθαρά προσωπική ζωή του «θύματος». Ξεφεύγεις από τα όρια της σάτιρας όταν γελάς με τον πόνο του άλλου.Ξεφεύγεις από τα όρια της σάτιρας όταν κοροϊδεύεις ένα ανάπηρο που περνά τον δρόμο.
Η σάτιρα έχει όρια. Απλά μερικοί θέλοντας να ξεχωρίσουν διαλέγουν να τα προσπεράσουν. Το θετικό είναι πως τις περισσότερες φορές αυτό που συμβαίνει είναι εκείνοι να καταντούν γραφικοί και όχι το υποψήφιο θύμα τους.

  • 11. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει αναφορά στον ασεβή μπλογκόλιθο. Στο blog «isms end schisms» σχολιάζοντας την επίθεση του πιτσιρίκου στoυς συντελεστές της Athens Voice (Gay Voice κατά τον ακατανόμαστο) ο blogger QarcQ γράφει:

Τον πιτσιρίκο τον αναγνώσκω τακτικότατα από το πρώτο του post. Τον έχω στα links μου και δεν θα τον βγάλω που να μου υβρίζει περιπαικτικά τη μάνα επί ένα μήνα. Δεν έχει λόγους να το κάνει, αλλά εάν το κάνει θα του βάλω και δεύτερο link, έτσι για να γουστάρει. Στο δεύτερο μήνα και τρίτο link και πάει λέγοντας. Μου αρέσει που υπάρχει εδώ γύρω (και πλέον μέσα σ’ όλα) και έχω γελάσει επανειλημμένα με πάμπολλα απ’ όσα έχει ποιήσει. Από την πρώτη ημέρα δήλωσε το ποιόν του με το nick Pitsirikos. Είναι σατιρική ύπαρξη. Τα όρια της σάτιρας θεσπίζονται από το εκάστοτε κοινό και η απειροσύνη του διαδικτύου, με τους περισσότερους μπλόγκερς να μην έχουν το θεό τους, αποτελεί τον τελειότερο φορέα για αυτόν τον διαόλου σκούφο. Ίσως να έχει προηγούμενα με την A.V. ή άλλα μέσα, ίσως πάλι όχι και απλά σπάει πλάκα και διευρύνεται διαβάλλοντας. Ίσως έχει δίκιο για το gay lobby, ίσως προσπαθεί να δει ποιοι είναι κεκαλυμμένοι ομοφοβικοί , ίσως ‘να φταίει ο παιδικός του φίλος ο Γιωργάκης που χαϊδευόντουσαν μικροί’. Ο κόσμος τον λατρεύει και είναι δύναμη στο στοιχείο του. Βέβαια αυτό λένε και για την Κορομηλά.

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. 29/10/2006 6:21 πμ

    .

    RESPECT

    Πολύ πετυχημένη η έρευνα Μαρξούλη!:-) Με βοηθά να γλιτώσω και λίγο κόπο…

    (για τον enteka φροντίζεις, ε) χαχαχα

  2. 29/10/2006 6:23 πμ

    Χμμμ, επειδή οι μισοί – μην πω περισσότεροι – γράφουν τη σάτιρα σάτΥρα, θα ήταν καλό να ρίξετε μια ματιά και προς τα κει. Όχι τίποτε άλλο, αλλά εκεί δεν έχει Τσιπιρίκο…

  3. 29/10/2006 10:34 πμ

    τέλειο!
    (και διάλεξες πολύ ενδιαφέρον θέμα για google-game)
    για να πω κι εγώ κάτι επί του θέματος (ώστε κάποτε κάποιος να πέσει στα γραφόμενα μου μέσω του google) τα Ορια της Σάτιρας έχουν να κάνουν και μ’ αυτόν που σατιρίζεται.
    Έχει δίκιο ο αεκτζής που έγραψε ότι δεν έχει νόημα η σάτιρα σε έναν ανάπηρο που θα δούμε στο δρόμο. Το θέμα είναι να σατιρίζονται οι πραγματικά δυνατοί κι όχι μόνο οι ευκόλως κοροϊδέψιμοι, ο Χριστόδουλος πχ κι όχι η Βέρα Λάμπρου.
    🙂

  4. 29/10/2006 10:38 πμ

    [έπαθα επίσης πλάκα και με τα Όρια της Σάτυρας του jag]

  5. 30/10/2006 12:16 μμ

    Το να κοροϊδέψει κάποιος έναν ανάπηρο, έναν άνθρωπο αδύναμο, δεν είναι σάτιρα, είναι κακοήθεια.
    ..να ξέρουμε τι λέμε.. 🙂

  6. 31/10/2006 1:15 πμ

    Η σάτιρα πρέπει να είναι απόλυτα ελεύθερη αρκεί να αφορά άλλους…

    ΥΓ.Σατιρίζοντας τη σάτιρα…

  7. 18/02/2007 12:23 πμ

    Υπάρχει ωστόσο μία ΑΛΛΗ λύση:
    ΚΑΙ αθώο χιούμορ ΚΑΙ καυστικότατη σάτιρα ΚΑΙ σουρεαλιστικά αστεία (που εγκωμιάζουν κάποιον άλλον ο οποίος… είναι Μάστορας στη σάτιρα:

    http://www.omadeon.com/writings/funel_tribute.html

    Να μας ζήσει ο… αρχηγός funEL! 🙂
    Γ.Σ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Οκτώβριος 2006
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: