Skip to content

Ανθο-BLOG-ία ΙΙ

24/01/2007


Οι blogger στα blog τους για το blogging, μέρος 2. Και έπεται συνέχεια.

  • Εμείς που λέμε ιστορίες ή ψιθυρίζουμε ποίηση, είμαστε παραδοσιακά καταδικασμένοι σε μια τέχνη μοναχική. Το γραφείο και το συρτάρι (ή πλέον ο σκληρός δίσκος) ήταν πάντα καλό περιεχόμενο για τη μεταφορά του ελεφάντινου πύργου. Εκεί μέσα έγραφες, έσβηνες, διόρθωνες και έβγαινες καμιά φορά και στο παράθυρο, ρίχνοντας έξω τα γραπτά σου σαν άλλη Ραπούνζελ («Θα έρθει άραγε κανένας εκδότης με λαμπερή πανοπλία να με σώσει;»)
    Δεν ξέρω τι έχω καταφέρει ως τώρα με τη γραφή μου εδώ, ξέρω όμως ότι βγήκα από τον ελεφάντινο πύργο και δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Ακόμα και αν σταματήσω αυτό το μπλογκ αύριο, θα ξέρω πια ότι είναι κάτι που μπορώ να κάνω. Ότι επιλέγω να μην επικοινωνήσω τη γραφή μου και όχι ότι δεν μπορώ.
    Αυτή τη μικρή αυτογνωσία κέρδισα μέσα σε αυτόν τον ένα μήνα. Α, και ότι έκοψα τα μαλλιά μου. Όπως βλέπετε τα κείμενά μου είναι μικρά, δεν περιμένουν κανένα εκδότη να τα σώσει.
    Ο Άμμος στο http://erimosiparalia.blogspot.com κλείνοντας ένα μήνα blogging
  • Δύο χρόνια blogging
    Άκου να δεις τώρα. Δύο χρόνια digital-era. 485 posts. Ξέρω πόσα σχόλια αλλά δε λέω. Πολλά βρισίδια. Τραγουδάκια. Ήχοι. Φωτογραφίες. Γνωριμίες. Φίλοι. Γνωστοί. Τρία τέσσερα templates. Πολλά ταξίδια. Ξενιτιά. “Διακοπές” στην Ελλάδα (γιατί στην Ελλάδα δεν κάνεις ποτέ διακοπές. Βλέπεις οικογένεια και φίλους). Πολύ διάβασμα. Πολλές κρίσεις. Μία blogοσυνάντηση στο Λονδίνο. Συμπέρασμα. Το διασκεδάζω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
    Η Σοφία από τα Λονδίνα μέσα από το http://www.digital-era.org/blog
  • Σήμερα κλείνω τα σαράντα.
    Νομίζω ότι αυτός είναι ένας πολύ καλός λόγος να αρχίσω ψυχοθεραπεία.
    Επειδή όμως μου πέφτει λίγο βαριά στο πορτοφόλι, προτίμησα να ξεκινήσω ένα blog. Άντε, με το καλό!
    Η kourouna την ιστορική μέρα που άρχισε να μπλογκάρει στο http://kourouna.blogspot.com
  • Το blog μου απέκτησε αντίζηλο: την Αλίκη
    – έμαθα πως έχεις μπλόγκ. Μου λέει…
    – ναι έχω
    – να το δω;
    – όχι!
    – γιατί;
    – είναι προσωπικό
    – δεν μ’ εμπιστεύεσαι;
    – όχι ακριβώς… αλλά…
    – στον Σάκη το είπες!
    – λάθος μου…
    – κάτι μου κρύβεις!!!
    κι άρχισε μια μουρμούρα… κάτι μούτρα… πω πω θεέ μου!!!
    Α ρε κακό που με βρήκε… 2 βδομάδες έχω το μπλόγκ και με εβαλε κιόλας σε μπελάδες!
    Δίλημμα: να της το δείξω ή όχι;
    Μάλλον έχει βαλθεί να το βρει μόνη της, ψύλλους στ’ άχυρα θα ψαχνει…. είναι όμως πολύ επίμονη…
    Μάλλον πρέπει να προσέχω τι γράφω…
    Αλλά αν είναι να προσέχω τι γράφω, τότε γιατί να έχω μπλόγκ
    Σωστά;
    Ο Φώτης και τα βάσανα του blogging στο http://fotaras.blogspot.com
  • Γιατί συνεχίζω να γράφω εδώ;
    Συνήθως μ’ αρέσει να είμαι στο «Posting – create» του blogger και να γράφω χωρίς πρόγραμμα, όπως το λέει κι ο υπότιτλος του blog «Εδώ οι σκόρπιες σκέψεις γίνονται σκόρπιες λέξεις». Δεν «χτενίζω» τα κείμενά μου, τ’ αφήνω όπως τα μαλλιά μου, ακατάστατα. Μ’ αρέσουν ακατέργαστα κι αυθόρμητα. Κι απρόβλεπτα. Για να συνεχίσω να γράφω εδώ, αυτό θέλω. Ακόμα και να σβήνω και να επαναφέρω κείμενα.
    Η Μαρία στο Raffinata’s Place, που όπως καταλάβατε δεν είναι κομμωτήριο κειμένων, αλλά το blog της.


Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι
είναι η σημερινή mp3 προτροπή του Δ. Τσακνή.
Κι αν δεν έχεις blog, φτιάξε καρδιά μου το δικό σου, για να μας πεις το δικό σου «παραμύθι».

15 σχόλια leave one →
  1. 24/01/2007 10:54 πμ

    «Κι αν δεν έχεις blog, φτιάξε καρδιά μου το δικό σου, για να μας πεις το δικό σου “παραμύθι”. «…
    γιατί όμως τελικά να το φτιάξει; Αξίζει;

  2. 24/01/2007 11:03 πμ

    Για όσο σε διασκεδάζει, αξίζει…
    Μετά, πας για κάτι άλλο.
    Πάμε γι’ άλλα, που λέμε

  3. 24/01/2007 11:46 πμ

    Αγαπητέ Μαρξ, όχι μόνο με ανθοβλογείτε αλλά με έχετε και πρώτη μούρη στο Καβούρι. Τι να πω, ευχαριστώ πάρα πολύ!
    Βασικά χαίρομαι πολύ που έγραψα κάτι τελείως συναισθηματικά και αυτό μπόρεσε να μιλήσει και σε κάποιον που μπλογκάρει πολύ διαφορετικά από εμένα, όπως εσείς. Αυτή η απρόβλεπτη διαδραστικότητα νομίζω ότι είναι και η ουσία της όλης ιστορίας. Να είστε καλά.

  4. 24/01/2007 11:59 πμ

    Άμμος: Στην ποικιλία και στην διαφορετικότητα… Εκεί είναι τα όμορφα της μπλογκόσφαιρας.
    Και τα όμορφα της ζωής.

  5. 24/01/2007 12:47 μμ

    Σωστά τα λες, μέχρι τότε όμως… τι τίτλο να βάλω
    http://parafoniades.wordpress.com/2007/01/24/go-away/

  6. 24/01/2007 1:31 μμ

    Πάρε τώρα όλα αυτά και απομόνωσε τα..
    Βγάλε και την δυνατότητα σχολιασμού..
    Αφαίρεσε και την δυνατότητα πρόσβασης στους πάντες..
    Τι θα έχεις?
    Πάντως όχι μπλογκς..
    «αν δεν ήθελα να με διαβάζουν θα τα έγραφα σε ημερολόγιο και θα τα έκρυβα κάτω από το κατουρημένο στρώμα»
    Αυτή την απάντηση έδωσα εγώ σε μια φίλη που με ρώτησε αν θέλω να με διαβάζουν …

  7. 24/01/2007 2:01 μμ

    Αυτό και η προηγούμενη ανθομπλογκία είναι ίσως τα πιο γαμάτα ποστ που έχω διαβάσει εδώ και καιρό.
    Ίσως γιατί δεν είναι ακριβώς «δικά» σου (χοχοχοχοχοχο).

    Respect, afmarx.

  8. 24/01/2007 5:13 μμ

    Παραμύθι ε; Ή τίποτα παρά ένας μύθος; Ή αλήθειες στριμωγμένες σε κείμενα κάμποσων εκατοντάδων λέξεων; Για τα μάτια μου μόνο ή για ένα σωρό αγνώστους; Blogging. Εκτόνωση.
    Περιμένω τη συνέχεια.

  9. 24/01/2007 6:05 μμ

    είχα ξεχάσει, φυσικά, ότι είχα γράψει τέτοιο ποστίδιο στο «raffinata’s coiffure» (ok, δεν ξέρω αν γράφεται έτσι), τι μου το θύμισες, ε; για να συνεχίσω να παραμυθιάζομαι;

  10. 24/01/2007 7:00 μμ

    άψογο, afm

  11. 24/01/2007 7:23 μμ

    Φοβερό κολλάζ.. Ο καλύτερος τρόπος για να ορίσεις έναν ορισμο… (τι λέω;)

  12. 24/01/2007 8:36 μμ

    Παράφωνε: έκανα σχετική πρόταση στο blog σου, αλλά είδα ότι υπάρχουν και καλύτερες προτάσεις.
    Κατερίνα: απαπαπαπά! Νεκροταφείο θα ήταν η μπλογόσφαιρα χωρίς τα σχόλια … Ακόμα και οι καβγάδες είναι απαραίτητοι… Για να ανάβουν τα αίματα λίγο…
    Pascal: Συμφωνώ. Είναι γαμάτα τα ανθολογημένα ποστ. Γαμάτος είναι και ο ανθολόγος όμως. Ε;
    Aργυρένια: Εκτόνωση!
    Λίγο είναι νομίζεις η εκτόνωση την σήμερον ημέραν;
    Ραφφινάτα To πρώτο βήμα ήταν να μπεις στην Ανθολογία του Αλλουφάνιου Μαρξ. Το δεύτερο βήμα θα είναι να μπεις στο ανθολόγιο κειμένων της ΣΤ’ Δημοτικού.
    Από καταξίωση σε καταξίωση…
    εντεκα Λακωνίζεις επικίνδυνα!
    Druqbar: Κολλάζ απόψεων… Έτσι το σκέφτηκα κι εγώ

  13. 25/01/2007 7:18 πμ

    Mετά τα blog, θα ξαναρχίσουμε τα ναρκωτικά.

  14. 25/01/2007 7:48 πμ

    εγω το εχω σαν γραφειο τυπου του υπουργειου μου.

  15. 25/01/2007 9:09 πμ

    AFM δεν ξέρω αν υπάρχουν καλύτερες αλλά η δικιά σου πρόταση είναι η πιο sexy !!!

    Keep walking το κολαζ σου, θα ναι σαν ιστορικό αρχείο (αν κανείς θα θέλει να ασχοληθεί μαζί μας)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Ιανουαρίου 2007
    Δ T Τ T Π S S
    « Δεκ.   Φεβ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: