Skip to content

Μοναξιά, χιλιάδες pixel

21/02/2007


Ίσως είναι ένα από τα πιο θλιβερά πράγματα που συνάντησα στα blog.
Σίγουρα πάντως είναι το πιο τρομακτικό.
Αναφέρομαι στο video blog του δεκαπεντάχρονου Bernice Juach που ξεκίνησε πριν ένα μήνα και σταμάτησε μετά από 33 video post.Ένας μεγάλος σχετικά αριθμός από χρήστες του You Tube (3295 μέλη μέχρι την στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές) , έκανε εγγραφή μέσα σ’ ένα μήνα στο rss του blog αυτού και παρακολουθεί το ημερολόγιο του νεαρού.

Ο υπερκινητικός και κυκλοθυμικός Bernice, ο επονομαζόμενος και «Dax Flame», στα 33 αυτά video του, κλαίει, γελάει, εξομολογείται τον έρωτά του για κάποια Σοφία, υποδύεται -ανεπιτυχώς- ήρωες αγαπημένων του ταινιών, μιλάει για το σχολείο και για την καθημερινότητά του, οργίζεται, αστειεύεται, φωνάζει, ψευδίζει, τραυλίζει, μ’ ένα τρόπο που με χίλια στόματα δηλώνει ένα πράγμα: μοναξιά. Μια μοναξιά που τρομάζει και θλίβει. Στα 15 του ο Bernice, θα έπρεπε να εξομολογείται σε κάποιο φίλο του και όχι μπροστά σε μια βιντεοκάμερα στο blog του.

Τρομακτικά επίσης είναι και αρκετά από τα σχόλια που αφήνουν οι πολλοί σχολιαστές του video blog του : «Ηλίθιε, χάσου, αυτοκτόνησε» κλπ. Ίσως ακούγονται αστείες οι προτροπές αυτές, αλλά ποιος ξέρει πώς αντηχούν στα αυτιά ενός μπερδεμένου έφηβου όλα αυτά…

Δείτε κι αυτό το video. Eίναι το τελευταίο του , όπως δηλώνει οργισμένος, αλλά είναι πολύ ενδεικτικό.

Μοναξιά, χιλιάδες πίξελ…
Μοναξιά, χιλιάδες φύλλα.

Υ.Γ
Στα σχόλια των video, ορισμένοι καχύποπτοι, γράφουν ότι ίσως ο Dax Flame, είναι μια ακόμα περίπτωση σκηνοθετημένου video blog (όπως το lonelygirl 15, που αποδείχτηκε ότι ήταν μια προκατασκευασμένη φιξιόν ιστορία). Αν είναι έτσι (που το προτιμώ) τότε ο πιτσιρικάς θα έπρεπε να προταθεί για όσκαρ ηθοποιίας, αλλά ο σεναριογράφος και ο σκηνοθέτης του θα πρέπει να πάρουν επειγόντως μαθήματα.

Advertisements
36 Σχόλια leave one →
  1. 21/02/2007 9:09 πμ

    Παραείναι πειστικός ο πιτσιρικάς για να το παίζει. Τρομακτικό από μία άποψη, από την άλλη η όποια δημοσιότητα μπορεί να τον ξεκολλήσει (προσωρινά έστω) αλλά και να τον καταστρέψει. Το ερώτημα είναι πόσοι άλλοι υπάρχουν εκεί έξω, πόσοι δεν έχουν άλλη διέξοδο επικοινωνίας πέρα από τον πλασματικό αυτό κόσμο (όπου όμως εκτίθενται πραγματικά).

  2. 21/02/2007 9:27 πμ

    Helix: Ανάμεσα στα video υπάρχει και ένα όπου πάει σ’ ένα γυμναστήριο και παίζει μπάσκετ.
    Το βίντεο είναι πληκτικότατο, αλλά οι 5 λέξεις που έγραψε για την περιγραφή του βίντεο τα λένε όλα:
    I go public: Basketball
    I made many friends,
    won a basketball game,
    and made 10 points!
    Ό,τι κάνουν πολλοί συνομήλικοι του δηλαδή.
    Αν δεν υπήρχε η κάμερα, που την έστησε στη βάση της μπασκέτας και με την οποία μιλούσε συνωμοτικά κατά διαστήματα, θα έλεγα ότι ήταν μια φυσιολογική συμπεριφορά ενός έφηβου.

  3. 21/02/2007 10:30 πμ

    στανταρ στημένο 🙂

  4. 21/02/2007 10:32 πμ

    Τρομακτικό, όπως το λες (ακόμη και αν είναι παράσταση).
    Παίρνοντας αφορμή από τον Έλικα, δε νομίζω πως χωρίς ένα κοινωνικό – φιλικό πλαίσιο η όποια επιτυχία ενός μπλογκ μπορεί να λειτουργήσει θετικά. Δες πως διαχειρίζεται το παλικάρι την απόρριψη κάποιων σχολιαστών στο τελευταίο του ποστ.

  5. Mariella permalink
    21/02/2007 11:15 πμ

    Απελπισία σε μονόπρακτα, διακρίνω στα σποτάκια του έφηβου, μα και μηνύματα για αναπάντητα ερωτηματικά μοναξιάς , αλλά σ’ αυτή την ηλικία? Αλοίμονο!

  6. 21/02/2007 11:45 πμ

    M13: Στημένο λες ε; Μακάρι…
    Τι σε κάνει να το πιστεύεις;
    Άμμος: Το τελευταίο ποστ είδα πρώτο…
    Κι απ΄αυτό παρακινήθηκα να δω και μερικά βίντεο ακόμα και να γράψω. Συμφωνώ ότι η διαχείριση της «επιτυχίας», της δημοφιλίας και της απόρριψης, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, ακόμα και για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
    Mαριέλλα: μπορείς να τα πεις και μονόπρακτα με θέμα την μοναξιά. Συμφωνώ.

  7. 21/02/2007 1:45 μμ

    οι στυλιστικές επιλογές…

    γενικά, είναι ή αρρωστημένο (ένα 15χρονο αντί να γαμάει μαλακίζεται υπέρ του δέοντος)
    ή είναι στημένο (αρρωστημένοι μπλόγκερς, βρήκαν επιτέλους τον τρόπο να ρουφήξουν visits και να νιώσουν ανώτερα όντα ντύνοντας και σκηνοθετώντας ένα μαστουριασμένο 15χρονο)

    μπορεί και να κάνω λάθος έτσι; 😉

  8. giorugosu permalink
    21/02/2007 5:39 μμ

    Ελπίζω να είναι στημένο γιατί αλλιώς ο πιτσιρικάς είναι υποψήφιος serial killer. Απλά σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσε στην περίπτωση της μάνας του ή της κοπελιάς εάν είχε στην κατοχή του όπλα!

  9. 21/02/2007 5:52 μμ

    Ελπίζω να είναι fake…
    Αλλά και fake να είναι, πάλι δεν είναι τρομαχτικό;
    Όπως είπε και η m13 αντί να τρέχει για γκόμενες , να κάθεται να κάνει όλο αυτό το σκηνικό;
    Όπως και να ‘ναι… σημεία των καιρών. Ανησυχητικά!

  10. 21/02/2007 7:33 μμ

    Τελικά σταμάτησε η παραγωγή;

    Πάντως, συνάδελφοι, νομίζω ότι, λίγο ή πολύ, όλοι όσοι σχολούνται με τη «νέα δυνατότητα», έχουν χάσει και κάτι από κάπου αλλού!

  11. 21/02/2007 7:56 μμ

    Αλλουφάνιε, κι εμείς όλοι τί είμαστε δλδ; Πιό ελαφρές περιπτώσεις από τον νεαρό;;;;

    Απλά εμάς μάς βρήκε κάπως πιό … ώριμους η ψηφιακή επανάσταση…..

    Σ:)))

  12. 21/02/2007 9:08 μμ

    Δε μου φαίνεται στημένο… 😦
    Μου φαίνεται όντως τρομαχτικό και θλιβερό. Δεν είναι μόνο μοναξιά… πρέπει να έχει πρόβλημα… Εν τω μεταξύ αυτό που λέει για την κοπέλα που πήγε και της μίλησε και το συμπέρασμα που καταλήγει όταν λέει πως υπονόησε η κοπέλα πως θέλει να τον γνωρίσει… έχει πολλές πιθανότητες να γίνει psycho… Η μάνα του… τι σκατά κάνει η μάνα του? 😦
    Ρε συ… δεν ξέρω… με βάρεσε πολύ, πάρα πολύ.

  13. 21/02/2007 9:21 μμ

    Βρε παδιά είναι τραγικό και αν δεν είναι στημένο είναι τραγικότερο. Πως μπορείς να κάνεις καλά ένα τέτοιο παιδί… Αλλά πείτε μου κάτι γιατί ανησυχώ: Στο τελευταίο video blog κάποια στιγμή τον φωνάζει η μαμά του. Αυτός σηκώνεται και εκνευρισμένος βαράει κάτι δυνατά και ακούγεται σαν να κλαψουρίζει.
    Είναι καλά η μαμά του;
    Με επηρέασε και η γνώμη του giorugosu.

  14. 21/02/2007 10:23 μμ

    Δε μου φαίνεται στημένο…Και το πιο τραγικό για μένα είναι ότι ίσως κι εγώ να το έκανα στη θέση του (πέρασα πολύ ταραγμένη και μοναχική εφηβεία) αν είχα τα μέσα στην ηλικία του…Μην ξεχνάτε ότι η εφηβεία είναι μια πολύ περίεργη περίοδος και ίσως αυτό το ιδιόμορφο blog να είναι το μόνο πράγμα που τον κρατάει στη ζωή, ο μόνος λόγος που έχει να αισθάνεται περήφανος για τον εαυτό του…
    Φυσικά, μπορεί να είναι όλα στημένα και να είμαι απλώς ένα αφελές θύμα, αλλά δεν θέλω να το πιστέψω…

  15. 21/02/2007 11:00 μμ

    Ακόμα κι αν είναι στημένο, τι ακριβώς πάει να πει αυτό; Ο πιτσιρικάς είναι αληθινός, δεν είναι άβαταρ. Ούτε επαγγελματίας ηθοποιός είναι. Και που ακόμα κι αν είναι, πάλι εκτίθεται και στιγματίζεται, πάλι πληγώνεται από τις χοντράδες που θα του γράψει κάποιος στα σχόλια. Και δεν θεωρώ ότι πρόκειται για κάποια ιδιαίτερα σπάνια περίπτωση. Εδώ στην Ιαπωνία έχει γίνει επιδημία η ιστορία που κλείνονται οι έφηβοι για μήνες και χρόνια μέσα στο δωμάτιο τους.

  16. 22/02/2007 6:57 πμ

    Το τρελό λουναπαρκ των blogs με ‘Δική μου Ευθύνη’ λειτουργεί και υπό αυτή τη διεύθυνση, μέχρι νεωτέρας εσωτερικής διαταγής. Καλή σου μέρα

  17. 22/02/2007 8:56 πμ

    Ακόμα χειρότερα αν είναι στημένο. Για σκέψου το….
    Καλημέρα

  18. 22/02/2007 9:18 πμ

    Αν δεν είναι στημένο, εύχομαι με το θόρυβο που γίνεται να δουν οι γονείς και οι δάσκαλοι ότι το παιδάκι αν μη τι άλλο, χρειάζεται κάποια ψυχολογική και συναισθηματική στήριξη (όπως διάβασα στα σχόλια σε κάποιο βίντεο του, έγιναν κάποιες αναφορές για την περίπτωσή του σε ραδιοφωνικό σταθμό).

    Αν είναι στημένο είμαι σίγουρος ότι γρήγορα θα μαθευτεί. Και ποιος το έστησε και τι σκοπούς έχει…
    Όπως και να έχει πάντως, είναι ένα από τα σημεία των καιρών μας και σίγουρα σαν τον Dax ( είτε είναι αυθεντικός είτε είναι σκηνοθετημένος), υπάρχουν χιλιάδες έφηβοι με παραπλήσιες συμπεριφορές.

  19. 22/02/2007 9:22 πμ

    switch off το είδα το νέο σου blog, μου άρεσε και το προσθέτω στα link.
    Το «σαν ταινία» είναι ένα «διαβαστερό» blog…
    🙂

  20. 22/02/2007 11:46 πμ

    Συγνώμη αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω πού είναι το «λυπηρό». Εκτός και αν εννοείτε ότι «δεν βγαίνει στις αλάνες να παίζει πετροπόλεμο και αμπάριζα όπως εμείς κάποτε».

    Κατά τα άλλα, οι 15-χρονοι πάντα θα έχουν τα ups και τα down τους, μία θα είναι ευτυχισμένοι, μία δυστυχισμένοι, ανάλογα με το αν η κοπέλά που τους αρέσει τους χαμογέλασε, τους φίλησε, έστειλε ραβασάκι σε κάποιον άλλο, ανάλογα με το αν οι γονείς τους τους αφήνουν να βγούν το βράδυ ή όχι κ.λ. Κάποιοι έτρωγαν ξύλο στις αλάνες, κάποιοι άνοιγαν τα κεφάλια τους στον πετροπόλεμο, τώρα δέχονται τα σκληρά σχόλια μέσω youtube.

    Δεν λέω ότι αν το παιδί είναι δυστυχισμένο και είμαι ο πατέρας του δεν θα πρέπει να κάτσω να δω τί του φταίει, να μιλήσω μαζί του, να προσπαθήσω να το παρηγορήσω.

    Αλλά όχι και «λυπηρό φαινόμενο» το ότι αντί να γράφει με στυλό στο ημερολόγιό του, ανεβάζει video στο youtybe! (Εκτός και αν μου διαφεύγει κάτι.)

  21. newmanifesto permalink
    22/02/2007 12:33 μμ

    Ερώτηση:
    -Πώς διαβάζει ο εκδότης κάθε εβδομάδα ένα έντυπο που κυκλοφορεί μηνιαίως;
    Απάντηση:
    – Eχει πάθει αλτσχάιμερ και κάθε εβδομάδα που το ανοίγει νομίζει πως είναι το καινούριο τεύχος

  22. 22/02/2007 12:37 μμ

    Vrypan, ε, δεν είναι κι ακριβώς το ίδιο, αλλά γενικά συμφωνώ απόλυτα με το πνέυμα σου. Δεν πρόλαβα και τόσο τις αλάνες, αλλά με τις κοπέλες είχα φοβερό πρόβλημα προσέγγισης, και το Amstrad 6128 και τα Space Invaders τα πρόλαβα, δεν ήταν και πολύ καλύτεροι τρόποι αν σκοτώνειςτην ώρα σου από το να σαχλαμαρίζεις στο Youtube. Θλιβερή είναι η αδιέξοδη εφηβεία των μικροαστών σαν εμάς, και όχι το παιδί που ανεβάζει βίντεο…

  23. 22/02/2007 1:01 μμ

    Αγαπητέ Παναγιώτη νομίζω ότι παρόμοια συναισθήματα θα προκαλούσε και ένα χειρόγραφο ημερολόγιο από ένα έφηβο που κατέγραφε αυτές τις σκέψεις. Το νέο μέσο προκαλεί εντύπωση, αλλά δεν είναι προφανώς το πρόβλημα.
    Από εκεί και μετά υπάρχει ένα γενικότερο ζήτημα, το πώς μπορεί αυτός ο νέος, γενναίος κόσμος της ψηφιακής επικοινωνίας να σε απομονώσει στο σπίτι σου και σε μια ψευδαίσθηση κοινωνικών επαφών. Από αυτό κινδυνεύουμε όλοι, και ο συγκεκριμένος πιτσιρικάς κάτι παραπάνω.

  24. 22/02/2007 1:30 μμ

    @Vrypan: μάλλον έχουμε διαφορετική αντίληψη περί του τι είναι θλιβερό και τι είναι φυσιολογικό.
    Εκεί που εσύ βλέπεις τα συνηθισμένα up και down ενός φυσιολογικού έφηβου, εγώ βλέπω κρίσεις υστερίας τουλάχιστον

    @ Manifesto: Σωστό κι αυτό…

  25. 22/02/2007 1:42 μμ

    Οταν φτάνεις στο αμήν για μιά ψυχή να σε ακούσει και να μην σε φτύσει, καλό είναι και το video, blog, you name it, . Παλιά τη μοναξιά την είχανε οι γεροι, τώρα την έχουν τα παιδιά.
    Απο το να τιναζει σύριγγες, ας ξεφωνίσει. Ισως με τον τρόπο αυτό κάποιος ευαρεστηθεί να τον ακούσει

  26. 22/02/2007 1:46 μμ

    Marx, hello!
    All good
    Tank you

  27. Maya permalink
    22/02/2007 1:47 μμ

    Ακριβώς αυτό είναι το θέμα. Στον πετροπόλεμο, άμα τη φας στο κεφάλι, μπορείς να αρπάξεις τον άλλον από το γιακά, να τον βρίσεις , να δεις το φοβισμένο ή θυμωμένο βλέμμα του, να αλληλεπιδράσετε και να πάτε παρακάτω. Είναι ανθρώπινο. Ο υπολογιστής δεν προσφέρει αισθήσεις, μόνο ερεθίσματα. Δεν πας παρακάτω ούτε πνευματικά, ούτε κοινωνικά αν τον έχεις ως αποκλειστικό μέσο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Ανακυκλώνεσαι, μέχρι που τρελένεσαι. Πολύ ενδιαφέρον το ποστ.

  28. Ανωνυμος permalink
    22/02/2007 2:33 μμ

    Ελεος.
    Στημενο απο την αρχή έως το τέλος.

  29. 22/02/2007 2:42 μμ

    Στημένο ξεστημένο το συγκεκριμένο δεν μας ενδιαφέρει. Γενικώς στο You Tube υπάρχουν χιλιάδες παιδιά/έφηβοι/ ενήλικες/ ηλικιωμένοι που φτιάχνουν βιντεο-ημερολόγια.

    Και για κάποιον εκτός κλίματος το ότι έχουμε blog είναι εξίσου θλιβερό. Δε νομίζω ότι το μέσον κάνει τη διαφορά.

    Διαβάζω πράγματα που έγραφα όταν ήμουν 15 και 16 και αν δε με ήξερα θα έλεγα ότι είμαι στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Αλλά δεν ήμουν.

  30. 22/02/2007 3:02 μμ

    Νομίζω πως την απάντηση στον Vrypan τη δίνει από μόνος του ο πιτσιρικάς, λέγοντας πως πολλές φορές οι λέξεις πονάνε πολύ περισσότερο από το να σε χτυπάνε με σφυρί στα αχαμνά ή στο κεφάλι…
    Επίσης νομίζω πως δεν είδες τα video vrypan γιατί αν τα είδες και δε σου φάνηκε αρρωστημένη η συμπεριφορά, θα παραξενευτώ πολύ :p

  31. 22/02/2007 6:54 μμ

    Είδα μερικά. Εκτός του ότι μου θυμίζουν πόσο άχαρη ηλικία είναι τα 15 (ειδικά αν την βλέπεις σε video) και πόσο ακραία πράγματα έχεις ακόμη την ελευθερία να αισθάνεσαι και να λές δεν είδα κάτι περίεργο. Δεν κάθησα να δω όλα τα video, μπορεί κάτι να μου ξεφεύγει.

    Προσωπικά θα ανησυχούσα αν ένα 15χρονο σκεφτόταν ώριμα και έλεγε μετρημένα πράγματα.

    Επίσης μου κάνει εντύπωση που δεν θυμάστε τους συνομήλικούς σας να κοροϊδεύουν αυτόν ή αυτή που δεν ήταν δημοφιλής, να χωρίζονται σε δημοφιλείς και μή, να λένε βαριές κουβέντες που έκαναν τον ένα ή τον άλλο να πηγαίνει κλαμένος σπίτι του. Ο εφηβικός κόσμος δεν είναι και δεν ήταν ποτέ αγγελικά πλασμένος! Είναι σκληρός, γεμάτος έρωτες, μίση, σκληρές κουβέντες, γλυκόλογα, κλάματα, φεγγάρια και πεφταστέρια, αδικίες και επιτυχίες. Αλίμονο σε αυτόν που δεν θα τα αισθανθεί όλα αυτά στην εφηβεία! (Και, ναι, για να την βγάλεις καθαρή χρειάζεσαι φίλους, γονείς και ένα περιβάλλον που να σε στηρίζει)

    Πάντα ακούω τις ίδιες συζητήσεις. Εμείς τότε γράφαμε ερωτικά γράμματα, εσείς τώρα μιλάτε στο τηλέφωνο. Εμείς τότε μιλάγαμε στο τηλέφωνο, εσείς τώρα στέλνετε SMS και MMS. Εμείς τότε στέλναμε προσωπικά SMS, εσείς τώρα βγάζετε τα προσωπικά σας στην φόρα στο YouTube.

    Εγώ αυτά τα «η τεχνολογία μας αποξενώνει» δεν τα καταλαβαίνω. Το μόνο που μας αποξενώνει είναι να μην κατέχουμε την τεχνολογία που χρησιμοποιούν οι άλλοι για να επικοινωνούν.

    sorry για το σεντόνι 🙂

  32. 22/02/2007 9:57 μμ

    Και τα σεντόνια καλοδεχόμενα, αρκεί στην ούγια να γράφουν Πειραϊκή-Πατραϊκή
    Ντύνει-Στολίζει-Νοικοκυρεύει
    😉

  33. 23/02/2007 10:30 πμ

    οτι κι αν ειναι, εμενα με αφηνει αφωνη…
    😦

  34. 23/02/2007 11:02 πμ

    Κι εμένα Βασιλική

  35. 27/02/2007 3:56 μμ

    Ένας υγιέστατος πιτσιρικάς που κάνει πλάκα με την παρέα του απλά και μόνο, ξέροντας ότι θα γίνει φίρμα από τις επισκέψεις και τις αναλύσεις των μεγάλων που θα θορυβηθούν. Τίποτα παραπάνω από την απόλυτη γνώση της χρήσης του you tube και κάθε σύγχρονης τεχνολογίας. Λόγω δουλειάς είμαι απόλυτα εξοικειωμένη με τις φατσούλες των εφήβων. Η ικανότητα και το ταλέντο τους σε υποκριτική είναι απίστευτο. Και φυσικά δεν τα παίρνουν τόσο στα σοβαρά όσο εμείς. Ο μαγκάκος έγινε φίρμα στο σχολειό, στα κορίτσια και να ‘στε σίγουροι ότι όλοι μαζί οργανώνουν την επόμενη σκηνοθεσία, όχι με κακό σκοπό, αλλά απλά έτσι τη βρίσκουν.
    Ταπεινή μου γνώμη. Δεν κινδυνεύουν. Πλάκα κάνουν. Και πάντα και για πάντα, οι πλάκες μιας γενιάς δεν είναι κατανοητές αλλά ούτε και αποδεκτές από τις προηγούμενες γενιές. Τα παιδιά αυτά είναι οι αυριανοί γιάπηδες που θα παίζουν τους υπολογιστές στα δάχτυλα και θα οργανώνουν συμβουλευτικές και μάνατζμεντ, κουστουμαρισμένα και με κολαριστό γιακά, συμπληρώνοντας το παζλ της κοινωνίας που εμείς τους κληροδοτήσαμε. Όσο πιο απλά αντιμετωπίζουμε τα εφηβικά τους καμώματα, τόσο πιο ανώδυνο για όλους.
    Εξκυζέ μουά για τη σεντονιάδα…

  36. Γιώργης Χολιαστός permalink
    04/08/2008 2:54 πμ

    Γιώργη Χολιαστού

    ΑΡΡΩΣΤΗ

    Έχετε δει αηδονάκι βραχνιασμένο;
    Άγγελο ίσως με πυρετό;
    Φεγγάρι σε κουβέρτες διπλωμένο;
    Ήλιο με τάση για εμετό;

    Έχετε δει δυο μαύρα καρβουνάκια
    ενώ γελάνε μαζί να κλαιν;
    Δυο του γιαλού ροζ κοχυλάκια
    κόκκινα να ‘ναι και να καιν;

    Α! Η αγάπη μου είναι κρυωμένη!
    Ό,τι μου έδινε ρίγος ριγεί.
    Και θα υποφέρει για πολύ η καυμένη
    γιατ’ η ανάρρωση θα ‘ν’ αργή:

    ένα μικρόβιο μέσα της εμπήκε
    με το γνωστό του σφρίγος κι ορμή
    και πώς θα φύγει τώρα που εβρήκε
    τέτoι’ αγκαλίτσα-τέτoιο κορμί…

    Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.589 ακόμα followers

  • Φεβρουαρίου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728  
  • Αρέσει σε %d bloggers: