Skip to content

Ένα placebo για τον Μπιθικώτση…

24/04/2007

kentrikon-3.gifΣτο δίσκο «Μίκης Θεοδωράκης, η συναυλία στο Κεντρικόν» αποτυπώθηκαν, πρώτα στο βινύλιο (1985) και μετά στο CD (1994), στιγμιότυπα από 2 μοναδικές συναυλίες. Στις 20 και 22 Μαρτίου του 1961, στο γκρεμισμένο πια θέατρο Κεντρικόν της πλατείας Κολοκοτρώνη, οι Αθηναίοι είδαν και άκουσαν, για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζηδάκι. Οι συναυλίες αυτές ήταν μια λαμπρή ιδέα του Πύρρου Σπυρομήλιου, διευθυντή τότε του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ). Την ορχήστρα της Ραδιοφωνίας διηύθυνε ο Μίκης, με σολίστ στο μπουζούκι τον Μανώλη Χιώτη και τραγουδιστές τον Γρηγόρη Μπιθικώτση , τον Στέλιο Καζαντζίδη με την Μαρινέλλα , την Μαίρη Λίντα και τον Τέρη Χρυσό (στην παρθενική του εμφάνιση). Ο Μάνος Χατζηδάκις συμμετείχε φιλικά σε δύο κομμάτια παίζοντας πιάνο. Την παρουσίαση του προγράμματος έκανε η Μάρω Κοντού.
Η ανταπόκριση του κοινού ήταν πολύ μεγάλη, αλλά το τρακ του Μπιθικώτση το πρώτο βράδυ ήταν ακόμα μεγαλύτερο.Ξεκινάει το τραγούδι «σε πότισα ροδόσταμο», αλλά δεν καταφέρνει να το τελειώσει. Με τρεμάμενη φωνή, ζητάει συγνώμη και εγκαταλείπει την σκηνή αφήνοντας το τραγούδι στη μέση, αναγκάζοντας έτσι τον Μίκη να πάρει το μικρόφωνο και να τραγουδήσει εκείνος το τραγούδι.
Tην επόμενη μέρα, η είδηση αυτή κυριαρχούσε στις καλλιτεχνικές σελίδες των εφημερίδων…
kentrikon2.gif
Ο ίδιος ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης αφηγείται σχετικά:

«Η ορχήστρα παίζει. Έχει δώσει σήμα ο Μίκης κουνώντας τα χέρια του: πουμ, παμ, πουμ, παμ, πουμ, παμ. Εγώ δε μπαίνω στο τραγούδι. Κάποια φορά, μπαίνω και λέω: “Στον ά…” Σταμάτησα. Έχασα τα λόγια μου και λέω: “Με συγχωρείτε, έχω τρακ, δεν μπορώ να συνεχίσω”. Χειροκροτήματα, κακό. Ιδρωμένος, γύρισα πίσω στο καμαρίνι. Ωστόσο, το πρόγραμμα συνεχίστηκε, αφού ο Μίκης Θεοδωράκης είπε ο ίδιος τα τραγούδια που επρόκειτο να τραγουδήσω εγώ.Στο μεταξύ, μέσα στα καμαρίνια ήταν αρκετοί ηθοποιοί: Χορν, Βουγιουκλάκη, Αλεξανδράκης, Κοντού και η Ειρήνη Παπά. Μου λέει ο Αλεξανδράκης: “‘Ακου να δεις, κι εγώ έχω πάθει αυτό το τρακ”. Ανοίγει σπιρτόκουτο και είχε μέσα κάτι χάπια. Πήρα ένα, ήπια κι ένα ποτήρι και συνήλθα, μου πέρασε το τρακ. Όταν ο Μίκης τελείωσε τα τραγούδια, ανέβηκα και πάλι στη σκηνή. Πρώτα πρώτα, είπα τον “Αητό” του Χατζιδάκι. Χειροκροτήματα και λουλούδια. Είπα ολόκληρο το πρόγραμμά μου, τη “Μαργαρίτα-Μαργαρώ” και τον “Επιτάφιο” του Γιάννη Ρίτσου.»

Στην πραγματικότητα, όπως ακούγεται στον δίσκο, ο Γρηγόρης δεν είπε μόνο «στον ά…», αλλά κατάφερε να πει ολόκληρη την πρώτη στροφή του «ροδόσταμου», πριν εγκαταλείψει την σκηνή ψιθυρίζοντας «με συγχωρείτε πάρα πολύ, είμαι άρρωστος».
Επίσης, όπως αποκάλυψε ο Αλέκος Αλεξανδράκης, το περίφημο χαπάκι που θαυματουργικά έδιωξε το τρακ του Μπιθικώτση, δεν ήταν παρά ένα ψίχουλο ψωμί. Ένα placebo δηλαδή…

kentrikon-4.gif

To ημιτελές, λόγω τρακ του ερμηνευτή του, «ροδόσταμο» μπορείτε να κατεβάσετε ή να ακούσετε εδώ:

Aκόμα ακούστε ή κατεβάστε «το σαββατόβραδο» από τους Καζαντζίδη-Μαρινέλλα

ή τον Μάνο Χατζηδάκι να συνοδεύει στο πιάνο στο τραγούδι «είχα φυτέψει μια καρδιά» την ορχήστρα του Ε.Ι.Ρ

*Σημειώστε ότι τα ηχητικά ντοκουμέντα που περιέχονται στον δίσκο αυτό διασώθηκαν χάρη στο ενδιαφέρον φίλων της μουσικής του Θεοδωράκη, που ηχογράφησαν τις συναυλίες αυτές με δικά τους ερασιτεχνικά μέσα, μια και κατά την διάρκεια της Χούντας ό,τι μαγνητοταινίες υπήρχαν από τέτοιες συναυλίες στο αρχείο του Ε.Ι.Ρ καταστράφηκαν από τους εγκάθετους της δικτατορίας.

*Τέλος, σ’ ένα από τα λιγοστά ελληνικά post , στο πολύ ενδιαφέρον blog «Anatomy of Melancholy», μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο που έγραψε ο ιστολόγος στις 9 Απριλίου 2005 για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση με αφορμή το θάνατό του. Στο άρθρο αυτό, εκτός των άλλων, γίνεται εκτεταμένη αναφορά στην συναυλία στο Κεντρικόν.

Advertisements
28 Σχόλια leave one →
  1. paris permalink
    24/04/2007 10:36 μμ

    ENA ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ http://www.famagustaday.info
    Στηρίξτε μέσα απο τις σελίδες σας , τα blogs σας , τα άρθρα σας αυτήν την προσπάθεια. Ενημερώστε φίλους, στείλτε τους email. Θα πρέπει μέχρι τις 25 να είμαστε έτοιμοι. Ας το δοκιμάσουμε, είναι ενα απλό κλικ.

    ευχαριστώ για την φιλοξενία
    συγνώμη αν ενόχλησα

  2. 24/04/2007 10:42 μμ

    Καταπληκτικό αφιέρωμα! Με ντουέντε! Το ρούφηξα. Και οι φωτογραφίες όμορφες. Βρε τι τραβάνε όλοι τους… δεν είναι και λίγο. Είδες ομως, τι κάνει ένα ψίχουλο ψωμί; Το κάνω κι εγώ με το ξεμάτιασμα. Τους λέω ότι τους κοίταξα και ήταν ματιασμένοι και σε λίγο θα είναι περδίκια… και γίνονται! Μεγάλη υπόθεση η καλή ψυχολογία. Πάντως από τις φωτό η Μαρινέλα, να την έχουν οι Θεοί καλά, είναι η μόνη αναλλοίωτη. Ευχαριστούμε και για τα τραγούδια… τον Μάνο τον κατέβασα ήδη…

  3. 24/04/2007 10:50 μμ

    Γητεύτρια : Αν θες και τα υπόλοιπα,σφύρα μου… εδώ είμαστε.
    Θα δοκιμάσω να τα βάλω στο καινούριο κοσκινάκι που βλέπω ότι μας πρόσθεσε η wordpress και λέγεται Βoxnet : store here, share anywhere.

    Πάρη : Το έβαλα το link ψηλά.
    Να θυμηθούμε όλοι να κάνουμε αύριο μερικά klik στο video στο youtube για την Αμμόχωστο,

  4. 24/04/2007 11:07 μμ

    Ευχαριστώ θερμά. Θα κάνω χρήση των υπηρεσιών σας καλέ μου ΑΦΜαρξ! Μπράβο και πάλι. Αξιόλογο αρχείο δημιουργείται, αρκεί να οργανώσει κανείς το χώρο του.

  5. 24/04/2007 11:10 μμ

    Μπράβο και στον Πάρη για την υπενθύμιση!

  6. 25/04/2007 12:32 πμ

    τι ωραία που θα ήταν να είμασταν εκεί..είδες καλομαθημένη?ούτε καν σε mp3 το θέλω..live μόνο..και παρεπιπτόντως, πολύ σας κανακεύει η κυρία wordpress..εμείς στον κουβά…μπουχουχου

  7. 25/04/2007 8:09 πμ

    Η αλήθεια είναι πως από την αρχή φαίνεται ότι η φωνή του Μπιθί βγαίνει με το ζόρι. Θέλει πολλή μαγκιά, όμως, να παραδεχθείς επί σκηνής το τρακ σου. Ίσως να δείχνει και ένα συναίσθημα ευθύνης απέναντι σε ένα δημιούργημα. Πλέον οι «τσιχλόφουσκες» δεν προκαλούν τρακ σε κανένα. Μόνο μειδιάματα…

  8. 25/04/2007 9:32 πμ

    «ανάσες»…

    ευχαριστώ.

  9. 25/04/2007 10:52 πμ

    Διαβάζοντας τα ονόματα των συντελεστών, είναι σαν να μετέχει στην συναυλία η τότε «εθνική» ομάδα του λαϊκού τραγουδιού…

    Όποιος θέλει να ακούσει ή να κατεβάσει τα υπόλοιπα τραγούδια της συναυλίας, ας πατήσει το link που έχει εικονίδιο τα δισκάκια ( στην δεξιά στήλη του blog) και θα οδηγηθεί στην σελίδα του Allu Fun Box.

  10. 25/04/2007 11:55 πμ

    Καλημέρα! Καλά έπαθα πλάκα με το Allu Fun Box. Ζηλεύω!!! Τι οργάνωση είναι αυτή; Απιστεύτου! Εσείς δεν έχετε μπλόγκ, έχετε σάιτ! Άψογα…

  11. 25/04/2007 1:54 μμ

    μπράβο ρου ρε, μπραβο! 🙂

  12. 25/04/2007 5:22 μμ

    Το ξεπέρασε όμως το τρακ ο (μέγας) Γρηγόρης… Λίγα χρόνια αργότερα, στη συναυλία της χούντας, αηδόνι ήταν…

    Άχ- παύλα- βάχ…

  13. 25/04/2007 9:57 μμ

    Α, ρε αλλουφάνη, κάνεις απίθανη δουλειά. Σε ευχαριστώ και για αυτό το δίσκο, αλλά και για το μεγάλο μας τσίρκο.

  14. 26/04/2007 11:42 πμ

    Πολύ καλό αφιέρωμα… μάθαμε και κάτι!
    Μπράβο για τις fuel πληροφορίες σε όλα 😉

  15. 26/04/2007 11:47 πμ

    Xαίρομαι που σας άρεσε παιδιά…
    Κι ευχαριστώ για τα καλά λόγια και τα μπράβο…
    🙂

  16. 26/04/2007 1:56 μμ

    πολύ -πολύ- ενδιαφέρον

  17. Για την Αρλέτα permalink
    27/04/2007 9:22 πμ

    Είναι απ αυτά που τ ακούω και βουρκώνω ξανά, γιατί το έχω το βινύλιο δεν έχω όμως βελόνα για το πικ απ. Θα περάσω από το Allu fun Boxeraki σου να δω τι γίνεταται και τα λέμε.

  18. Για την Αρλέτα permalink
    27/04/2007 9:41 πμ

    Έχεις ακούσει τη συναυλία για τον Γρηγόρη όπου κάθε καλλιτέχνης τραγουδά κι ένα απ ταραγούδια που ο Μπιθικώτσης σφράγισε με τη φωνή του (εκπληκτικός ο Μαχαιρίτσας στην όμορφη πόλη). Στο τέλος λοιπόν χειροκροτώντας ζητούν όλοι τον Σερ στο μικρόφωνο και η ορχήστρα βάζει μπρος «της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ», ξανά και ξανά μέχρι ο Μπιθικώτσης, γέρασμένος πια να ανέβει στο μικρόφωνο μέσα σε ένα ατέρμονο χειροκρότημα. Φθάνει που λες ο Σερ ευχαριστεί με εμφανές τρακ και υπόσχεται να «πεί» όσο μπορεί, κάτι. «Μόνο που εγώ, θέλω να πω Του Βοτανικού ο Μάγκας πέθανε την Κυριακή…» σαν παιδάκι που ζητά να ΄του επιτραπεί να κάνει σκανταλιά.Φαντάζεσαι τι επακολουθεί…
    ΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ για μια ψυχή ρεμπέτικη που αξιλωθηκε τα πιο ωραία και τα πιο μεγάλα.
    Θα προσπαθήσω να ανεβάσω το στηγμιότυπο και θα σου ρίξω link.
    🙂

  19. 27/04/2007 10:34 πμ

    Κλέλια:
    Είχα διαβάσει σε κάποιο έντυπο για το στιγμιότυπο αυτό…. Είναι πολύ ενδιαφέρον που έχει αποτυπωθεί σε δίσκο κι αυτό….

  20. Για την Αρλέτα permalink
    27/04/2007 11:12 πμ

    http://www.esnips.com/doc/15a41c5f-6832-454f-a322-1c4340b22bab/17-ΠΟΤ-ΠΟΥΡΙ-ΓΙΑ-ΤΟΝ-ΓΡΗΓΟΡΗ-(CD-2)-ΟΛΟΙ

    Το γμτο είναι πως αυτοί οι άσχετοι στην εταιρία δεν διαχώρισαν ως ξςχωριστό track το φινάλε με τον Μπιθικώτση αλλά το έπνιξαν σε ένα… Ποτ πουρι που αρχίζει με Άπονη ζωή με όλους τους τραγυδιστές για να περάσει στην πιο σημαντική σιγμή της Συναυλίας αυτής. Το υπέροχο είναι επίσης «πρώτα, περισσότερο απο όλα» (τι παιδί που ήτανε ο Μπαγάσας) η συμμετοχή του κόσμου, το χειροκρότημα, το τραγούδι, η αύρα του, το σφυριγμα, το γέλιο και τι κλάμα του όταν ο Μπιθικώυσης κάνει ως γνήσιος Μάγκας μια αργή γυροβολιά ζεϊμπέκικικη μέσα στον Βοτανικό.
    Κι όταν πια μπαίνει καυευθείαν, χωρίς την εισαγωγή, στο «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ» γίνεται χαλαασμός κόσμου.
    Πάλι δάκρυσα… Να αυτά είναι που με κάνουν να συνειδητοποιώ πόσο Λατρεύω την Ελλάδα…

  21. 27/04/2007 11:46 μμ

    Κλέλια , το άκουσα…
    Πολύ χαρακτηριστικό στιγμιότυπο…
    Σ’ ευχαριστώ για τον κόπο

  22. 29/04/2007 4:59 πμ

    Δεν ξέρω από που παίρνω το θάρρος να παρέμβω απρόσκλητος στην γλυκύτατη συζήτησή σας επάνω σε ένα τόσο νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν –ή μάλλον ξέρω: Παίρνω το θάρρος αυτό, παρασυρμένος ακριβώς από τη γλυκύτητα της νοσταλγίας αυτής—,
    αλλά θα ήθελα να δείτε όλοι εσείς, και ο αγαπητός AlluFanMarx ασφαλώς,
    ένα σκίτσο από το 1961, του ιδιοφυούς Μποστ, με το οποίο σχολιάζει το περιστατικό της λιποθυμίας του Μπιθικώτση.

    Δεν γνωρίζω κάποιον άλλο τρόπο για να ανεβάζω φωτογραφίες και γραφικά, γι’ αυτό και θα υποχρεωθείτε να πάτε ως το άρθρο αυτό
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=690723

    και να δείτε ένα σχόλιο ενός χρήστη «Σκίουρας» με τίτλο «Ο Μποστ για τη συναυλία στο Κεντρικόν», ημερομηνία 29 Απριλίου 2007 και αριθμό 695971.

    Ή, εάν δεν θέλετε να δείτε ολόκληρο το άρθρο (που παρεμπιπτόντως, μοιάζει εξ ίσου με το παρόν ποστ, παρελθόν, ιστορικές στιγμές, σπάνια τραγούδια και δημιουργίες),
    μπορείτε να κάνετε κλικ απευθείας εδώ:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=690723#695971

    Το «ισπανικό λαδάκι» είναι αναφορά σε ένα οικονομικό-διατροφικό σκάνδαλο του 1961 (μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ -στην Ελλάδα ζούμε!) όταν είχε πλημμυρίσει η αγορά με επικίνδυνο λάδι εισαγωγής.

    Σας ζητώ ξανά συγγνώμη για την απρόσκλητη επιβάρυνση και παρεμβολή, αλλά θα πάρω το θάρρος να ζητήσω μια χάρη ακόμη:
    Για το τραγούδι σε μορφή wma, ‘ΠΟΤ-ΠΟΥΡΙ για τον Γρηγόρη» που αναφέρεται πιο πάνω,
    είναι εφικτό το download??? Πως γίνεται???
    (Συγγνώμη ξανά για τον τεχνολογικό αναλφητισμό μου -ελπίζω να με κατανοείτε).

    Ελπίζω να βρήκατε ενδιαφέρουσες τις παραπομπές που σας έδωσα,
    να ‘στε καλά.

  23. 29/04/2007 10:17 πμ

    Αγαπητέ blogger από το «State Watch Greece »
    στα blog απρόσκλητοι μπαίνουμε έτσι κι αλλιώς, κι απρόσκλητοι αφήνουμε σχόλια. Έτσι είναι το μέσον. Να αισθάνεσαι άνετα στο blog αυτό , αλλά και στα blog των ανθρώπων που συχνάζουν εδώ…
    Τα σχόλια σου είναι ευπρόσδεκτα.
    Σ’ ευχαριστώ για το link , αλλά για κάποιο λόγο αυτή την στιγμή δεν ανοίγει το site του indymedia.
    Ο τρόπος που σχολίασε ο Μποστ την συναυλία αυτή, σίγουρα θα είναι μοναδικός. Θα το διαβάσω κι αν γίνεται θα προσθέσω και τον σχολιασμό του Μποστ στο άρθρο, έτσι ώστε να γίνει πληρέστερο.

    Για το download του ποτ πουρί προσπάθησα κι εγώ. Δεν ξέρω πώς γίνεται από το esnips… Αν κάποιος ξέρει, ας μας δώσει τα φώτα του.
    Στα mp3 που ανεβάζω εγώ, το download γίνεται εύκολα: Δεξί κλικ πάνω στο link και μετά «αποθήκευση δεσμού ως»

  24. 29/04/2007 8:17 μμ

    Αλλουφάνιε,

    να μου επιτρέψεις να βάλω λινκ σε δυο σκίτσα του Μποστ, αφενός αυτό που αναφέρεται στην αδιαθεσία του Μπιθικώτση μέσα στη συναυλία:

    http://www.sarantakos.com/asteia/mpost/mpost-ladi.html

    και αφετέρου σκίτσο για το «ισπανικό λαδάκι», με τον άπαιχτο στίχο «Διατί δεν έτριξε κανείς/ τα δόντια εις τους Ισπανείς;»

    http://www.sarantakos.com/asteia/mpost/mpost-synaylie.html

  25. 29/04/2007 8:17 μμ

    Μόνο που τα έβαλα ανάποδα… δεν πειράζει όμως!

  26. 29/04/2007 10:59 μμ

    Nίκο Σαραντάκο σ΄ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και τα link.
    Eλπίζω να μη σε πειράξει που τα χρησιμοποίησα για το επόμενο post.
    🙂

Trackbacks

  1. Ο Μποστ, το ισπανικό λάδι και η αξία των comments στα blog. « Allu Fun Marx : βόλτες στην Blogoslovakia
  2. Μικρή ιστορία του πολιτικού τραγουδιού | Παλαιά Πόλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Απρίλιος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Αρέσει σε %d bloggers: