Skip to content

1 comment + 1 email = 1 post

08/06/2007


Aπλή αριθμητική παιδάκια για σήμερα: 1 comment + 1 email = 1 post
To comment είναι της Κλέλιας (http://giatinarleta.blogspot.com) στο post «Τέχνη, Έρως και Ψυχή».

Θυμήθηκα ένα περιστατικό σε Συναυλία του Serge Gainsbourg.
Στο Στρασβούργο την δεκαετία του 80, όταν ο υπέροχος Gainsbourg κυκλοφόρησε την Μασσαλιώτισσα (τον Εθνικό της Γαλλίας δηλαδή) σε μια υπέροχη reggae εκτέλεση.
Έγινε σάλος και το Δικαστήριο του απαγόρεψε τη δημόσια εκτέλεση του τραγουδιού αυτού. Στην συναυλία λοιπόν, μπάτσοι γύρω γύρω σε αναμονή και… αρχίζει η εισαγωγή του τραγουδιού.
Τότε ο αμαρτωλός και «αποδιοπομπαίος» Gainsbourg στέκεται σε στάση προσοχής και σχηματίζει με τον αγκώνα την γνωστή διεθνή χειρονομία «άει γαμηθείτε», ενώ η ορχήστρα παίζει ολόκληρο τον εθνικό ύμνο σε στάση προσοχής επίσης.
Φαντάζεσαι τι έγινε, φαντάζεσαι τους μπάτσους …
Κι αυτό μιλάμε… 1982 ή 1983.
Εντάξει άσχετο αλλά τόσο σχετικό, γιατί καμιά φορά αυτοί που αποφασίζουν για το τι είναι πρέπον τι όχι για τον κόσμο, είναι κρετίνοι.
Καμιά φορά κρετίνοι είναι κάποιοι καλλιτέχνες, δυστυχώς.

Το e-mail είναι της Maya (http://artymedia.wordpress.com) με αφορμή το ίδιο post:

Αγαπητέ Μαρξ,
Επειδή το τελευταίο σου ποστ με βρήκε τόσο σύμφωνη που ούτε σχόλιο δεν άξιζε να αφήσω, σου επισυνάπτω αυτά τα διαμαντάκια στο Λούβρο που με έκαναν να περάσω αμέτρητες Κυριακές εκεί μέσα. Ας όψεται το free pass του πανεπιστημίου!
Μέσα σε αυτά και η ψυχή η αξιομασχαλοφίλητη.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Μάγια

[rockyou id=72331440&w=400&h=300]

Advertisements
13 Σχόλια leave one →
  1. 08/06/2007 2:51 μμ

    «..γιατί καμιά φορά αυτοί που αποφασίζουν για το τι είναι πρέπον τι όχι για τον κόσμο, είναι κρετίνοι.»
    Όλοι όσοι αποφασίζουν για τα «πρεπον» είναι κρετίνοι. Το τι πρέπει και το τι δεν πρέπει το αποφασίζω μόνο εγώ…
    Lykos…

  2. maya permalink
    08/06/2007 3:48 μμ

    Να σημειωθεί παρακαλώ ότι η προτομή είναι πρώην μου… 🙂

  3. 08/06/2007 4:25 μμ

    1 ποστ + 3 αγαπημένοι φίλοι δημιουργοί=Απόλαυση
    Τι να πω εγώ τώρα εδώ για Κλέλια, Μάγια και Γιώργο, που να μην είναι κοινότοπο; Θα πω το εξής πολύ πρωτότυπο:

    Μπράβο και στους τρεις και ότι σας θαυμάζω και σας καμαρώνω! 😉
    Θα πω και ότι καρασυμφωνώ μαζί σας και ότι ζηλεύω τη Μάγια για την κάρτα της, για το Λούβρο της και την προτομή του πρώην της!
    Γουστάαααρω συνεργασίααααα…
    Φιλιά και στους τρεις!

  4. 08/06/2007 4:29 μμ

    σήμερα έχει και mama-africa 2
    ευχαριστώ ΑΦΜ και συγνώμη για την κατάχρηση της φιλοξενίας

  5. 08/06/2007 4:32 μμ

    Μαρξουλίνο, ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνεις :))

    Σου στέλνω link για το τραγούδι από το youtube

  6. 08/06/2007 4:33 μμ

    ή αυτό, δοκίμασε

  7. 08/06/2007 5:40 μμ

    Πολύ καλή συνεργασία, μπράβο! 😉
    Εγώ δεν κατάφερα να να ακούσω τον ήχο που έχεις, αλλά είδα το βιντεάκι! Που τα βρίσκεις ήθελα να ‘ξερα! 😀

  8. 08/06/2007 7:30 μμ

    Λύκε: Κάποιοι κανόνες πρέπει να υπάρχουν όμως. Για να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε λύκοι, πρόβατα και…τσομπάνηδες. Αρκεί οι κανόνες αυτοί να είναι συμβατοί με τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.
    Maya: Πρώην σου;
    Πολύ κρύος ρε παιδάκι μου. Ψυχρός σαν μάρμαρο που λέμε.
    Μαριάννα: Ευχαριστώ για τα καλά λόγια σου και την εξίσωση που συμπλήρωσες. Χα΄ρομαι που σου άρεσε το ποστ.
    DirtyJazz: ευχαριστώ για το φωτο-αφιέρωμα mama-Africa και για τις πληροφορίες.
    Πολύ καλό…
    Κλέλια : Η τιμή τιμή δεν έχει… Ποια τιμή βρε; Λες και μπήκε το comment σου στους TIMES της Νέας Υόρκης.
    Είδα και το βίντεο που παραπέμπεις στο youtube. Thanks
    Natassaki: Με λίγο ψάξιμο στο google βρίσκεις τα πάντα. Γιατί όμως δεν μπόρεσες να ακούσεις τον ήχο;

  9. 08/06/2007 8:17 μμ

    Δεν ξέρω! Δοκίμασα και με Explorer & με Firefox, αλλά τίποτα.Θα το ψάξω!

  10. 09/06/2007 9:05 πμ

    Νατάσσα: δεν νομίζω να είναι ζήτημα Explorer ή Firefox…

  11. 09/06/2007 12:07 μμ

    Δεν μπορώ να πω ότι το παράδειγμα του «Gains-bar» είναι και το πιο επιτυχημένο σε ό,τι αφορά στην Τέχνη και την ελεύθερη έκφρασή της.

    Κατ’ αρχάς ο άνθρωπος ήταν παράδειγμα για αποφυγή. Ένα ταλαίπωρο ανθρωπάκι διαρκώς μαστουρωμένο, όταν δεν ήταν μεθυσμένο (το ένα δεν απέκλειε και τ’ άλλο) σε σημείο που να μην μπορή να αρθρώνη, που ναι μεν όταν προβοκάριζε (προγκάριζε) ο ίδιος όλα ήταν καλά και άγια γι’ αυτόν, αλλά σ’ ό,τι αφορούσε σε άλλους δεν δίσταζε να δίνη μαθήματα μικροαστικής ηθικής, όπως στην περίπτωση της Catherine Ringer, της τραγουδίστριας του Γκρουπ Rita Mistsouko, που την απεκάλεσε «αηδιαστική πουτάνα» επειδή η εν λόγω παραδέχτηκε ότι κάποτε, σε νεαρή ηλικία, πήρε μέρος σε πορνοταινία.
    [http://www.youtube.com/watch?v=sTbiHPWcGZE]

    Ναι ο δημιουργός του «Je t’ aime, moi non plus» και του «Lemon Incest», για το οποίο γύρισε και το γνωστό κλιπ με την τότε ανήλικη κόρη του στο κρεβάτι με σαφέστατα νοήματα, έδινε και μαθήματα ηθικής σε άλλους στον ελεύθερο χρόνο του.

    Μήπως να έβρισκες κανένα άλλο παράδειγμα εκτός από τον άπλυτο «vieux canaille» υποκριτή; Και για να μικροαστίσω λιγάκι, να σε ρωτήσω αν ειλικρινά θα τον ήθελες για γίνη παράδειγμα για το παιδί σου.

    (Μόνο «αποδιοπομπαίος» δεν ήτανε ο ήρωας των αλκοολικών Γαλλέων, κι αυτό ελέω εβραιοκρατούμενων ΜΜΕ)

  12. 10/06/2007 9:11 μμ

    Λυκάων: Το έργο των καλλιτεχνών δεν το κρίνω με βάση το πόσο «ηθικό» θεωρώ τον χαρακτήρα τους.
    Ο γιος μου πιστεύω ότι μεγαλώνοντας θα διαλέγει πρότυπα που εκφράζουν εκείνον. Προς το παρόν έχει για πρότυπο τον Ριβάλντο και προσπαθεί να δεχτεί το γεγονός ότι του χρόνου θα τον βλέπουμε με κιτρινόμαυρη φανέλα…
    (Με τον όρο «εβραιοκρατούμενα» ΜΜΕ» διαφωνώ. Λιακοπουλίζει και δεν μ’ αρέσει. Το κεφάλαιο είναι κακό όταν είναι εβραϊκό, και καλό όταν είναι ελληνικό δηλαδη;)

  13. 11/06/2007 12:07 πμ

    Το είδα αργά και το σκέφτηκα ότι δεν θα σου αρέση, αλλά δεν είχα τη δυνατότητα διόρθωσης. Σπεύδω λοιπόν να διευκρινίσω ότι η λέξη «εβραιοκρατούμενα» δεν αναφέρθηκε με χροιά ρατσισμού, αλλά δηλώνοντας την καθαρά οικονομικο-πολιτική επιρροή του εβραϊκού στοιχείου που αναμφισβήτητα έχει επικρατήσει στη γαλλική κοινωνία επιβάλλοντας την θέλησή του χωρίς αντιλογία (καραδοκεί ο «δημοκρατικότατος» νόμος Γκεϋσσώ για τους αμφισβητίες). Ο Γκαινσμπούρ ως εβραίος απολάμβανε της προστασίας και αποδοχής τους κι έτσι κάθε βαρβαρότητά του ήταν έναυσμα εκστασιασμού του κουφιοκέφαλου πλήθους (μάζας κατά τους Σαββόπουλο και Θεοδωράκη).

    Ας μην ξεχνάμε ότι οι Γάλλοι δεν έχουν ξεπεράσει ακόμα το σύνδρομο Πεταίν και τα επακόλουθα αισθήματα ενοχής τους έναντι των Γάλλων Εβραίων.

    Η αντίρρησή μου για το παράδειγμα του συγκεκριμένου δεν στεκόταν στο επίπεδο του ηθικού του αναστήματος, που μου είναι τελείως αδιάφορο, αλλά στην ασυνέπειά του, δηλαδή στο δήθεν της εικόνας που καλλιεργούσε για τον εαυτό του και φυσικά για το πόσο συνέβαλλε στην καλλιέργεια μιας νοοτροπίας εγκληματικά ανόητης, που ευτυχώς τώρα πια τείνει να εξαλειφθή, αντικαθιστώμενη από άλλες ανοησίες λιγότερο επικίνδυνες από τον αλκοολισμό και την πρέζα.

    Αντίθετα με σένα, πιστεύω ότι ο χαρακτήρας του όποιου δημοσίου προσώπου είναι σημαντικός παράγοντας, στο μέτρο που αποτελεί αντικείμενο μίμησης και επηρεάζει έστω και έναν άνθρωπο.

    Κατά τη γνώμη μου το κεφάλαιο είναι γενικά κακό όταν χρησιμοποιείται για να εξαγοράση βουλευτές να ψηφίζουν νόμους που σκοπεύουν στην φίμωση της αντίθετης άποψης, ώστε να σέρνονται στα δικαστήρια οι όποιοι αντιρρησίες και να εξοντώνονται ηθικά και κοινωνικά. Είναι επίσης κακό όταν απαιτεί αναμφισβήτητη υποταγή στις ιδέες και την πολιτική των κατεχόντων, να γίνης δηλαδή φερέφωνό τους, προκειμένου να μπορέσης να δουλέψης στις επιχειρήσεις που ορίζουν οι ίδιοι.

    Ελπίζω να έγινα πιο συγκεκριμένος τώρα.

    Συγγνώμη για το ατυχές παράδειγμα, όπου ανέφερα το παιδί σου. Δεν γνώριζα ότι έχεις πραγματικά παιδί και έτσι το ερώτημα ήταν καθαρά υποθετικό, ως σχήμα λόγου. Απείρως πάντως προτιμότερος ως παράδειγμα ο αθλητής, έναντι του μπεκρή.

    —————–
    Άκου Λιακοπουλίζω… Καλόοοο!!!

    Θυμάσαι τι έσουραν στον Μάρλον Μπράντο όταν αναφέρθηκε στην επικράτηση των εβραϊκών κεφαλαίων στο Χόλυγουντ;
    Είχε γελάσει το παρδαλό κατσίκι όταν οι «ενδιαφερόμενοι» τον κατήγγειλαν για ρατσισμό.
    Ειδικά αυτόν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Ιουνίου 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.   Ιολ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: