Skip to content

American Gothic: η μικρή ιστορία ενός πίνακα και οι παραλλαγές του

06/10/2007

gw-am-gothic.jpgΑν, όπως λένε, η Μόνα Λίζα είναι ο πιο αναγνωρίσιμος πίνακας παγκοσμίως, τότε και το «American Gothic» του Grant Wood είναι το πιο αναγνωρίσιμο έργο της αμερικάνικης ζωγραφικής.
O Γκραντ Γουντ (1891-1942) στον πίνακα αυτό που δημιούργησε το 1940, απεικονίζει ένα κτηματία με την κόρη του, μπροστά από ένα αγροτόσπιτο, και περιγράφει τους παραδοσιακούς ρόλους των 2 φύλων στην αμερικανική αγροτική κοινωνία. Χαρακτηριστικό είναι το δικράνι στο χέρι του άνδρα, που από τη μια συμβολίζει την χειρωνακτική εργασία με την οποία ασχολούνταν κυρίως οι άνδρες και από την άλλη τον εξουσιαστικό ρόλο που έχει ο πατέρας μέσα στην οικογένεια.
Στο μικρό , γοτθικού ύφους παράθυρο του αγροτόσπιτου, που προβάλει ανάμεσα στις δύο μορφές, οφείλεται και ο τίτλος του πίνακα. Το σπίτι αυτό, που χτίστηκε το 1881 στο Eldon της Iowa, και ανακηρύχτηκε ιστορικό εθνικό μνημείο το 1974, δεν είναι ανοιχτό για το κοινό. Οι επισκέπτες όμως μπορούν να το φωτογραφίσουν εξωτερικά, όπως ακριβώς έκανε και ο Wood για να μπορέσει να δουλέψει πιο άνετα τον πίνακά του. Μικρή λεπτομέρεια της όλης ιστορίας είναι ότι, το γοτθικό παράθυρο που ενέπνευσε τον αμερικανό ζωγράφο, φυλάσσεται τώρα στο Boulder του Colorado, κι αυτό που φωτογραφίζουν πια οι τουρίστες είναι ένα νεώτερο αντίγραφό του.

sister-nan.gifΟ Wood, ως μοντέλα για τον πίνακα του αυτόν χρησιμοποίησε την μικρή του αδερφή Nan και τον οικογενειακό τους οδοντογιατρό Byron McKeeby.
Η Nan Wood Graham, που πέθανε τον Δεκέμβρη του 1990, εργάστηκε για την προβολή και την ιστορική μελέτη του συνολικού έργου του αδερφού της. Επειδή, όπως συμβαίνει με όλα τα διάσημα έργα, πολλοί επιδόθηκαν σε ζωγραφικές παρωδίες του «american gothic», η Nan οδήγησε πολλές από τις υποθέσεις αυτές στα δικαστήρια, μια και πίστευε ότι μέσα από τις παρωδίες αυτές εθίγετο το έργο και η προσωπικότητα του αδερφού της.
Aλλά κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να σταματήσει την σάτιρα, κι αυτή την στιγμή το διαδίκτυο είναι γεμάτο από παρωδίες του πίνακα αυτού.

Παρωδίες που παίζουν με την αλλαγή των ρόλων…

…την αλλαγή κιλών και εποχής

…την αλλαγή θρησκεύματος, ράτσας ή ρούχων

anti-semiticsettlergothic.jpg

την αλλαγή της δικράνας με άλλο αντικείμενο

…την αλλαγή χρήσης της δικράνας

…την αλλαγή των φώτων του πίνακα γενικώς!

Ακόμα βρίσκουμε παραλλαγές που περνάνε μηνύματα των καιρών…

και παραλλαγές εμπνευσμένες από ταινίες…

Κατά την γνώμη μου, όλες οι παραπάνω παρωδίες του American Gothic είναι καλόγουστες και εύστοχες.
Ο θάνατος πάντως φέρθηκε στοργικά στην αδερφή του Grant Wood. Aν καθυστερούσε καμιά δεκαετία, σίγουρα η Nan θα πάθαινε αλλεπάλληλα εγκεφαλικά αντικρίζοντας την αφίσα από το ριάλιτι σόου «simple life», στο οποίο οι rich και sexy Paris Hilton και Nicole Richie ποζάρουν σε στυλ American Gothic, στο πιο πλατινέ και στο πιο πουτανέ του.

Advertisements
35 Σχόλια leave one →
  1. 06/10/2007 12:44 μμ

    (Μόνο το Tag σου θα γράψω για σχόλιο:)

    Μα ποιος είσαι;; Η Δομή είσαι;;

    Καλημέρα 🙂

  2. 06/10/2007 12:52 μμ

    To πανίσχυρο google!
    Όπως λέει η παροιμία, «γκουγκλίζοντας πας στην πόλη.»
    🙂
    Καλημέρα

  3. 06/10/2007 1:01 μμ

    😆 😆 😆

    Μ’ αρέσουν πολύ η εκδοχή με την κιθάρα-αλά-Λένον και με το φωτόσπαθο ! 😉

    Καλημέρααα! 😀

  4. 06/10/2007 1:38 μμ

    @ Ρενάτα: Εμένα μ΄αρέσει πολύ και αυτή με τις φυλακές στο Ιράκ και στο Γκουαντάναμο…

  5. 06/10/2007 2:09 μμ

    Δεν αμφιβάλλω!Το περίμενα εξάλλου!! 😀
    Κι εμένα μ’ άρεσε, αλλά όχι χιουμοριστικά όπως οι άλλες δυο!

  6. 06/10/2007 2:10 μμ

    Φοβερό tag. (Σου είπα ευχαριστώ για το link προς το allsportsblog 😉 Χαίρομαι που μας διαφημίζει ένας γαύρος…

  7. 06/10/2007 2:45 μμ

    Μπράβο, ωραίο θέμα ξετρύπωσες! Και πολύ καλή η παρουσίαση.

    (Αν θυμάμαι καλά, κάτι νόστιμες παραλλαγές -που δεν τις είδα εδώ- είχε και το περιοδικό MAD, το αμερικάνικο).

    νσ.

  8. 06/10/2007 2:47 μμ

    Που τα βρίσκεις θα θελα να ξερα!

  9. 06/10/2007 3:24 μμ

    chapeau bas Monsieur AFM!

    (η δομή είναι ξεπερασμένη. εδώ μιλάμε για Πάπυρος Λαρούς, όχι αστεία!!)

  10. 06/10/2007 7:28 μμ

    Respect!!!

  11. papaioannou permalink
    06/10/2007 8:17 μμ

    Θέτω ενα θέμα Δημοκρατιας που πρέπει να προβληθεί

    Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

    συγνωμη εαν ενοχλώ

  12. 06/10/2007 10:16 μμ

    Σύντροφε, ξεκουμπώθηκε η φόρμα της συντρόφισσας δίπλα στη Paris!
    Να βοηθήσουμε όλοι μαζί ή το κάνεις μόνος σου;

  13. 06/10/2007 11:29 μμ

    ξέχασα ένα ;

  14. 06/10/2007 11:36 μμ

    Να κι ένα θέμα δημοκρατίας από το ΜΕΛΛΟΝ:
    http://futurepolitics.wordpress.com
    (έτος 2107, η άμεση δημοκρατία έχει νικήσει…)
    😉

  15. imikrimarika permalink
    07/10/2007 12:34 πμ

    Μ’αρέσει η εκδοχή Lenon με το μειδίαμα και το πετούμενο και ο εβραίος με το φτωχόσπιτο και τη καμινάδα είναι άπαικτος .

  16. 07/10/2007 12:35 πμ

    Πολύ ωραίο θέμα και πολύ καλή η παρουσίαση.
    Ολες οι παρωδίες είναι εύστοχες, αλλά θα συμφωνήσω μαζί σου πως η καλύτερη είναι αυτή με το Γκουαντάναμο και τις φυλακές.
    Εχει μήνυμα που προχωράει πέρα από το χιούμορ.

  17. 07/10/2007 3:40 πμ

    Εξαιρετικό, τα σέβη μου

  18. 07/10/2007 9:22 πμ

    Πολυ καλο!!!

  19. 07/10/2007 9:49 πμ

    Ομορφο και πολυ εξυπνο Αλλου….Μονον εσυ μπορεις να ξετρυπώνεις ευφυή ευρήματα.
    Θενκς

  20. 07/10/2007 12:10 μμ

    Ωραίος πίνακας,ωραίες παρωδίες ,ωραίο θέμα καλή δουλειά!Μπράβο!

  21. 07/10/2007 1:53 μμ

    >Ο θάνατος πάντως φέρθηκε στοργικά στην αδερφή του Grant Wood..

    Αν την χάλαγαν οι εύστοχες όπως είπες παρωδίες το τι θα γινόταν με το φιλμ είναι πέρα από κάθε φαντασία..
    Μου’φτιαξες τη διάθεση! Καλημέρα!

  22. 07/10/2007 3:47 μμ

    Το τελευταίο είναι σκιαχτικό 😛

  23. 07/10/2007 9:34 μμ

    τον εχει και στο μπομπ σφουγγαρακη τον πινακα

  24. 07/10/2007 11:43 μμ

    Όταν έχεις κέφια, που πάντα έχεις, κάνεις φοβερά ποστ! Και μου αρέσει που τα τσακίζεις στο ψάξιμο! Μου τη βαράνε οι παρωδίες και οι διακωμωδήσεις έργων Τέχνης, όποια και να είναι αυτά, αλλά συχνά ομολογώ ότι γελάω. Βρίζοντας μεν, αλλά γελάω… 😉

  25. 08/10/2007 10:36 πμ

    Χαχαχαχα!!! Πραγματικά ήταν πολύ στοργικός μαζί της… :-Ρ Τα συγχαρητήριά μου για την ανάλυση του πίνακα. Άψογος! Καλημέρες και καλή εβδομάδα 🙂

  26. 08/10/2007 11:23 πμ

    Σας ευχαριστώ όλους για τα καλά λόγια και χαίρομαι που σας άρεσε το ποστ. Επειδή και σε μένα (σε αντίθεση με την φίλη μου την Μαριάνα) αρέσουν πολύ οι παρωδίες αυτές, χαίρομαι διπλά.
    Οι παρωδίες ήταν πάρα πολλές (ναι , την είδα κι αυτήν με τον Μπομπ τον σφουγγαράκη), αλλά δεν μπορούσα να τις βάλω όλες.
    Έψαξα για τις παρωδίες του MAD (Νίκο Σ.) αλλά, μόνο ένα εξώφυλλο βρήκα.
    ————————————————
    @ Καρπίδη : Το διαβάζω το allsportsblog σας γι΄αυτό είναι και στα link.
    Το διαβάζω και μ’ αρέσει.

  27. 08/10/2007 1:53 μμ

    Νομίζω ότι ο καλλιτέχνης απεικονίζει ένα ζευγάρι και όχι πατέρα και κόρη. Εξάλλου, εάν προσέξεις, πέρα από τη γενική μουρτζούφλα των εικονιζομένων στο πρωτόπυπο, η γυναίκα μοιάζει στα χρόνια με τον άνδρα: ρυτίδες κλπ.
    Κατά τ’ άλλα, έξελεντ και μορφωτικός.

  28. 08/10/2007 4:20 μμ

    Ουπς!
    Κάι-κάι-κάι!

  29. 08/10/2007 11:08 μμ

    Α, και εγώ νόμιζα ότι ο πιο γνωστός ήταν ο Whistler’s mother

  30. 08/10/2007 11:15 μμ

    Αλλουφάνη, εγώ το θυμόμουνα ότι είχε κάμποσα εκεί γύρω στο 1970 με παρωδίες του πίνακα. Και επειδή έχω αγοράσει ένα σιντάκι με τα τεύχη του ΜAD έως το 1998, έψαξα και είδα και βρήκα μερικά.

    Σου έφτιαξα και μια σελιδούλα, αφιερωμένη εξαιρετικά:

    http://www.sarantakos.com/asteia/mad.html

  31. 08/10/2007 11:16 μμ

    Πρόσεξε όμως ότι σε μερικά η κοπέλα θεωρείται γυναίκα του γέρου.

  32. 08/10/2007 11:31 μμ

    @Νατάσα : κι εγώ αυτό διάβασα στη wikipedia…
    🙂

    @Σκύλε της Βάλια Κάλντα: Κάι Κάι, έκανε ο Ραν Ταν Πλαν… Τρομερό σκυλί…
    🙂
    @ Nτροπαλέ : Νομίζω ότι το gothic είναι πιο γνωστό…

    @ Νίκο Σ. : Καταπληκτικές παρωδίες …
    Ίσως βολεύει πιο πολύ στις παρωδίες να θεωρείται η κοπέλα γυναίκα του γέρου. Από ένα ανδρόγυνο μπορείς να βγάλεις πιο πολύ αστείο.
    Ευχαριστώ πολύ και για την αφιέρωση στη σελίδα…

    (Μάνα, μάνα…. μπήκα στις σελίδες του Νίκου Σαραντάκου!)
    🙂

  33. 28/11/2008 2:18 μμ

    Έξοχο, έξοχο!

    (Ναι, ξέρω, έχω μείνει λίγο πίσω στα διαβάσματά μου…)

  34. 02/12/2008 12:14 πμ

    @Διαγόρα: Ευχαριστώ.
    Χαίρομαι που ένα χρόνο μετά, κάποια ποστ ξαναδιαβάζονται.
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Οκτώβριος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: