Skip to content

Tσε, θα πεθάνεις ξανά…

10/10/2007

Ψάχνοντας για φωτογραφίες του Che στο google, διαπίστωσα 2 πράγματα.
Το πρώτο είναι η τεράστια απήχηση που έχει η μορφή του παγκοσμίως. Η φιγούρα του Che είναι η πιο εμβληματική μορφή σε όλα τα αριστερά, πολιτικά και κοινωνικά κινήματα παγκοσμίως. Με την φωτογραφία του κομαντάντε πάνω στα πλακάτ και στα πανό, είναι σαν να ηγείται ο ίδιος ο Che, μπροστάρης στις πορείες και στις διαδηλώσεις ακόμα και τώρα, 40 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Το δεύτερο πράγμα που διαπίστωσα, είναι η τεράστια εμπορική εκμετάλλευση που υφίσταται η εικόνα του Che όλα αυτά τα χρόνια, καθώς την συναντάμε αποτυπωμένη σε t-shirt, καπέλα, εσώρουχα, πιάτα, κυπελάκια, μπρελόκ, κουκλάκια, και εκατοντάδες άλλα αναμνηστικά, που σπάνια ξεφεύγουν από την κιτς αισθητική των τουριστικών σουβενίρ.
Η πιο αναπάντεχη για μένα περίπτωση είναι η χρησιμοποίηση της μορφής, του ονόματος, αλλά και του μύθου του Τσε Γκεβάρα ως brand name σε αυτό το γαλλικό αναψυκτικό.

che-cola.jpg

Στο site της εταιρίας, προβάλλονται οι καλές προθέσεις της: το 50% των κερδών αποδίδονται, σύμφωνα με την ίδια την εταιρία, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις.Αυτό όμως δεν αλλάζει την στυφή γεύση που μού άφησε στο στόμα, όχι το less sugar αναψυκτικό, αλλά η εικόνα του Che πάνω στις πλαστικές φιάλες.

Ακολουθεί τραγουδάκι, που μιλάει ακριβώς για αυτήν την απέραντη εκμετάλλευση της εικόνας του Che.

Κατέβηκε χθες βράδυ από τον τοίχο
μου πέταξε στα μούτρα τον μπερέ
μου μίλησε σκληρά, μου είπε: «Ρε
έχω πεθάνει, είμαι καλά
άλλη αφίσα βρείτε κι άλλο μύθο»

Δεν είχε κλείσει μάτι τελευταία
του είπαν πως τον είδαν στην σχολή
στο μποξεράκι κάποιου φοιτητή
σ’ ένα φλιτζάνι, σ’ ένα tatoo
σε BMW με τραβεστί παρέα

Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα πάρτι με φλώρους
Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα δρόμο μ’ εμπόρους
Στην καρδιά μιας χαμένης γενιάς θα πεθάνεις ξανά
Che θα πεθάνεις ξανά
Che θα πεθάνεις ξανά σε μπαράκια ορθίων
Che θα πεθάνεις ξανά σε γραφεία γελοίων
Στα υπόλοιπα της αγοράς θα πεθάνεις ξανά
Che θα πεθάνεις ξανά

Μουσική Γιάννης Ζουγανέλης, στίχοι Χρήστος Καρκαμπούλιας, Τραγούδι Βασίλης Παπακωνσταντίνου : Τσε, θα πεθάνεις ξανά

(Ευχαριστώ τον Ν.Σαραντάκο, για την γνωριμία μου με το τραγούδι αυτό, στα σχόλια του προηγούμενου post.)
32 σχόλια leave one →
  1. 10/10/2007 1:19 μμ

    Το ίδιο είδα κι εγώ, ψάχνοντας…
    (λες έτσι να πεθαίνει ξανά;;; )

    και καθόλου δεν μου αρέσει…
    είναι ο τρόπος να φέρουν τον «ήρωα» στα μέτρα τους, νομίζω….

    απ’ την άλλη, όλοι είχαμε αφίσες στα εφηβικά μας δωμάτια, και πολύ θα χαρώ αν την έχει κι ο γιος μου – αρκεί να ξέρει γιατί την έχει.

    Καλημέρα

  2. 10/10/2007 2:28 μμ

    Μα πιο στυφή και πιο πικρή είναι η μαρκετίστικη χρήση της «αριστεράς». Στην ελλάδα δεν νοείται να μην «πουλήσεις» αριστερό παρελθόν ή αριστερή συμπάθεια.

  3. 10/10/2007 3:32 μμ

    Συμφωνώ με το νατασσάκι!!

  4. 10/10/2007 3:44 μμ

    είναι η άμυνα του συστήματος ΑΦΜ μου!
    κι εγώ έχω και αφήσα και t shirt – ο δε πατέρας την εχει κοτσαρισμένη την αφίσα ΜΟΥ δίπλα στο πτυχίο ΤΟΥ! μα, το πιστεύεις?
    το θέμα είναι κι εμείς με τις αφίσες και με τις σημαίες να πηγαίνουμε και λίγο πιο πέρα, να μην παραμένουμε στο μπλουζάκι ή την αφίσα και τελεία. Χρειάζεται να αφυπνιζόμαστε συνεχώς.

  5. 10/10/2007 3:56 μμ

    Ορθοί οι προλαλήσαντες. Να προσθέσω και κάτι άλλο:
    Στα πλαίσια του δεύτερου θάνατου του Τσε Γκεβάρα κυκλοφοράνε και μπλουζάκια με την γνωστή εικόνα του κι από κάτω την επιγραφή
    Butche,
    παναπεί «χασάπης».
    Μεταμοντέρνες σημειολογικές αρχιδιές! Γκρρρ…

  6. 10/10/2007 3:56 μμ

    Butcher, εννοούσα! Γκρρρρρ!

  7. 10/10/2007 4:07 μμ

    Εγώ πάντως βρήκα κι αυτό

    (χωρίς σχόλια – δεν αντέχω να κάνω…)

  8. 10/10/2007 4:17 μμ

    Δεν έχω να προσθέσω τίποτα παραπάνω. Οι σ. τα είπαν όλα.
    Νατασάκι άντεξα να το δω το λινκ της ξεφτίλας που μας έστειλες. Μια σκέψη μου’ρθε μόνο στο μυαλό κοιτώντας το: «Ασ’ τους νεκρούς να προχωρούν».

    ΥΓ: Κάρολε καταπληκτικό τραγούδι. Δεν τόξερα. Από την ώρα που το κατέβασα το έχω «λιώσει». Νάσαι καλά.

    ΥΓ: «‘vencsremos ματώνει η φωνή μου»
    πως
    «δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»

  9. 10/10/2007 5:04 μμ

    Με κάλυψε ο bro! 😉

  10. 10/10/2007 6:42 μμ

    Σκύλε της Βάλια Κάλντα και Νατασσάκι, δεν το πιστεύω αυτό πράμα! (κονσερβοκούτι που χρειάζεται…)

  11. 10/10/2007 6:47 μμ

    Σε ένα κόσμο που διακατέχεται από τη μανία πλουτισμού και εμπορευματοποίησης των πάντων, δε μπορείς να περιμένεις κάτι διαφορετικό. Εδώ, υποτιθέμενοι ευσεβείς, εμπορευματοποίησαν τη θρησκεία και το Χριστό με το χειρότερο τρόπο. Ο Τσε – και η κληρονομιά των αγώνων του – υπήρξε κι’ αυτός θύμα μιάς τέτιας θλιβερής εκμετάλλευσης. Όσο για το σχετικό λινκ, είναι τουλάχιστον αποκρουστικο. «Καληνύχτα Τσε, αυτός ο κόσμος δε θ’αλλάξει ποτέ», που θα’ λεγέ κι’ ο Γκάτσος…

  12. 10/10/2007 6:52 μμ

    Έχε το νου σου στο παιδί,
    γιατί αν γλιτώσει το παιδί,
    υπάρχει ελπίδα!

    (τάδε έφη: Παύλος Σ.)

  13. 10/10/2007 7:09 μμ

    Το βρήκα ψάχνοντας κι εγώ για το ποστ για τον Τσε, χθες – και ανατρίχιασα, και αηδίασα…
    Αν δεν έγραφε ο Σκύλος γα το Butcher, δεν είχα σκοπώ να το πω – το θεωρώ κατάπτυστο και αποκρουστικό, τουλάχιστον…
    και με εντυπωσίασε και ο τίτλος : Right Wing Political Gifts!

    @ αμετανόητε, ναι , «ας τους νεκρούς να προχωρούν» είπε ο Λένιν, μα από μόνοι τους δεν κάνουν τίποτα – θέλουν κι εμάς από πίσω.
    (για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή, είπε ο δικός μας ποιητής – κι από ότι φαίνεται, δεν έχουμε κάνει πολύ-ακόμα)

  14. 10/10/2007 9:47 μμ

    @ νατασάκι:
    Συμφωνώ απόλυτα για την πολλή δουλειά που έχουμε μ έχρι να γυρίσει ο ήλιος.
    Απλά, για λόγους αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας να πω πως το «ασ’ τους νεκρούς να προχωρούν» το είπε ο Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Ντουγκασβίλι (να πω και το παρατσούκλι του ή θα με πουν σταλινικό;) όταν οι επιτελείς του τον προειδόποίησαν έντρομοι πως η Βέρμαχτ προελαύνει βαθιά μέσα στη Σ.Ε. Το είπε ατάραχος μεταδίδοντας τους την πίστη πως στο τέλος η νίκη θα γείρει προς τη σωστή πλευρά.

  15. 10/10/2007 9:54 μμ

    έχεις δίκιο – κι εγώ, όταν το ξαναείδα, το θυμήθηκα… 😳

  16. 11/10/2007 1:56 πμ

    ακόμη Τσε παίζει εδώ βλέπω..και θυμάμαι ένα θεμα που είχε ανοίξει πριν μερικούς μήνες με τη γητεύτρια και κάποια «μελανές» πλευρές του Τσε…

  17. 11/10/2007 2:04 πμ

    πολύ ευχάριστη έκπληξη αυτό το τραγούδι και για μένα (αν και φανατικός χρόνια τώρα του Βασίλη και του Γιάννη)… ευχαριστώ κι εσένα και τον Ν. Σαραντακο

  18. lina lina permalink
    11/10/2007 6:43 πμ

    Από χρόνια μου φαινόντουσαν κακόγουστα όλα αυτά τα καπελάκια, μπλουζάκια, τσαντάκια. Όπως και το γεγονός ότι όλοι μιλούσαν για τον «Τσε» λες και ήταν ο κολλητός τους. Ο Τσε και ο Τσε και οι περισσότεροι δεν ξέρουν το πραγματικό του όνομα. Θα συμφωνήσω με τους προηγούμενους σχολιαστές και θα προσθέσω ότι συνήθως αυτοί (και για να μην γενικεύω έστω οι περισσότεροι) που δέχονται να φορέσουν κάτι τέτοιο δεν ξέρουν τι συμβολίζει, δυστυχώς…

  19. 11/10/2007 9:55 πμ

    ό,τι δεν μπορείς να νικήσεις, ευνούχισέ το!αλλά από ό,τι φαίνεται, δεν θα τα καταφέρουν!Ας τους νεκρούς να προχωράνε!

  20. 11/10/2007 11:06 πμ

    Τα «νεοφιλεύθερα» αξεσουάρ που εντόπισε το Νατασάκι είναι, αν θέλετε, η εκδίκηση του εχθρού… Του συστήματος ενάντια στο οποίο πολέμησε ο Τσε και ο κάθε Τσε.

    Το εφιαλτικότερο είναι να ενσωματώσουν οι εχθροί τον ίδο τον Τσε, κάτι που επίσης γίνεται.

    Φανταστείτε αύριο τον Βελόπουλο και τον Πλεύρη (στο πλαίσιο του υστερικού τους αντιαμερικανισμού) να κατεβαίνουν στη Βουλή με τον Τσε ανά χείρας!

    Μια πρόταση για το φαινόμενο αυτό:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/01/05/1-3-2007/

    Ελπίζω να μην τα ζήσουμε στην Ελλάδα.

  21. 11/10/2007 12:44 μμ

    μία el Che cola παρακαλώ! Είμαι επαναστάτης καταναλωτής!

  22. 11/10/2007 1:16 μμ

    Ο J. Kott στο μεταφρασμένο και στα ελληνικά βιβλίο του «Θεοφαγία» μιλώντας για τον πολλαπλά προδομένο σοφόκλειο Αίαντα (από τον εαυτό του, τους θεούς, και τον μισητό εχθρό και μετά την αυτοκτονία φίλο του «φίλο» Οδυσσέα, προδομένο σε τελική ανάλυση από τον καιρό) γράφει πώς αυτή είναι η μοίρα των ηρώων, να καταλήγουν κονσέρβες ή στην καλύτερη περίπτωση να δώσει το όνομά του στο καλύτερο καθαριστικό. Το λογπαίγνιο αναφέρεται στο Ajax, που είναι και το όνομα του Αίαντα αγγλιστί και είναι κάτι περισσότερο από απλό παιχνίδι. Γιατί ο Αίαντας ή τ α ν το καλύτερο καθαριστικό για τον Οδυσσέα.
    Κάτι ήξερε ο Γαλιλαίος του Μπρέχτ, όταν στην οξεία μομφή του Σάρτι «αλλοίμονο στην χώρα (υπόθεση λέμε εμείς) που δεν έχει ήρωες» ανταπαντούσε «αλλοίμονο στην χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες». Δεν είχε βέβαια την λύση ο B.B, ήξερε όμως καλά το πρόβλημα. Και δοκίμαζε μια νέα, πιο πραγματιστική, επαναστατική ηθική.

  23. 11/10/2007 1:28 μμ

    Καταπληκτικό το τραγούδι. Όπως και το μουσικό σου αφιέρωμα. Κι εμένα με χαλάει κάποιες φορές που τον βλέπω παντού, αλλά η εικόνα του σχεδόν τόσο διαδεδομένη όσο και του Χριστού, θα είναι ένα παντοτινό σύμβολο της ομορφιάς και της επανάστασης. Είναι κι αυτό μια νίκη (για να μην πω κέρδος και παρεξηγηθώ).
    Hasta la victoria siempre!

  24. 11/10/2007 1:38 μμ

    Δείτε και ένα των «φαιο-ανόητων» (όπως εύστοχα τους αποκάλεσες):

    http://neoliberal.wordpress.com/2007/10/10/che-gue%ce%b2%ce%b1%cf%81vara/#comments

  25. 11/10/2007 4:19 μμ

    Ωραίο posting. Εγώ λέω δε πεθαίνει. Ζει εδώ και εκεί, και όταν χρειάζεται, έχει να πει μία σπουδαία ιστορία.

  26. 11/10/2007 4:51 μμ

    Μπα..ευτυχώς πρόλαβαν το κακό άλλοι.
    Αν και δεν νομίζω να καταντούσε σαν τον Κάστρο,καρφωμένος στην πολυθρόνα ακόμα και όταν είναι με το ένα πόδι στον τάφο…Αν ήταν να καταντήσει έτσι δεν θα έφευγε από την Κούβα..Ήταν ρομαντικός τελικά!Ο τελευταίος αληθινός επαναστάτης όλοι ο άλλοι…μπαρμπούτσαλα ειναι μπροστάτου.

  27. 11/10/2007 7:24 μμ

    Δυστυχώς, έχεις δίκιο, μαραμένο σύκο.

    Το πρόβλημα είναι πως ο Κάστρο είχε αναλάβει τα πάντα & δεν είχε δημιουργήσει μια σταθερή δομή να τον διαδεχθεί.
    Χωρίς αυτόν (κλαίω και μόνο που το σκέφτομαι!) θα καταρρεύσει η Κούβα. Θα σπεύσουν να την «απελευθερώσουν» / «εκδημοκρατίσουν». Θα ρίξουν 1-2 δις $$ στην αγορά, στους πεινασμένους (κυριολεκτικά!) Κουβανούς, κι εκείνοι θα θαμπωθούν …

    Μόνη παρηγοριά ότι πρόλαβε και μεταλαμπάδευσε κάτι στην υπόλοιπη Λατινική Αμερική. Ελπίζω να είναι γερή η βάση, σταθερή.

  28. 11/10/2007 11:42 μμ

    Kαι μένα με προβληματίζει το μέλλον της Κούβας.
    Τα αρπακτικά από USA μεριά ήδη ακονίζουν τις μασέλες τους.
    Ελπίζω να μείνουν με την όρεξη

  29. 12/10/2007 9:28 πμ

    espoir,νομίζω ότι τις περισσότερες φορές η εξουσία είναι συνυφασμένη συχνά με την διαφθορά,ειδικά όταν είναι πολυετής.Η Κούβα θα έχει το μέλλον της Σοβιετικής Ένωσης νομίζω,όσο και αν δεν μας αρέσει.Και τα αρπακτικά είναι πολλά και όχι μόνο οι ΗΠΑ.

  30. 12/10/2007 6:18 μμ

    Δηλαδή, πώς τοκανα εγω το ατόπημα και δεν απάντησα ; αφου το διάβασα ολο και τα σχολια μαζί. Καλα, θελω ευχελαιο τωρα.

    Δηλαδή τωρα περνάνε καλά στην Κούβα ; Να κάνουμε μια ερευνα μεταξύ οσων την εχουν επισκεφθεί ; Και μετά να το συζητήσουμε….εκτός αν θέλουμε τέτοιες
    καταστάσεις, οπότε συμφωνουμε.

    Το ότι σημερα μιλάει ο Τσάβες , αν δεν κανω λαθος το κανει με τις πλάτες του πετρελαίου.
    Η υπολοιπη Λατινική Αμερική αγωνιά και ακομη και ο πολυαγαπητός Λουλα για τον οποίον γραφαμε κατεβατα επι κατεβατων, χρειαστηκε να πουλήσει πολλά από τα ιδανικά του και τα θελω του για να διατηρησει τη Βραζιλια ζωντανή , όχι ευημερουσα , ζωντανή.

    Τωρα για τα T – shirt, δυστυχώς συμβαίνουν και εκτροπα Και δεν συμβαινουν μονον σ αυτόν τον τομέα, αλλα παντού και από πολλές πλευρές. Δε νομίζω ότι ολα αυτά αλλάζουν το μυθο του Τσε Γκεβαρα για λογους μάλλον ρεαλιστικούς και λιγότερο συναισθηματικούς.

    Το ίδιο ισχυει και για φαιδρά τραγουδάκια. Πφφφ…. Αηδία.

  31. 08/07/2009 12:54 μμ

    Τα τραγούδια (φαιδρά ή μη) είναι πια η μόνη μορφή αντίστασης στην αποηλιθιοποίηση της αστικής τάξης, φίλε ritsmas. Eίναι αλήθεια!Στην Κούβα δεν περνάνε καλά… Τουλάχιστον όπως εννοείς το «καλά» εσύ. Αλλά ποιός περνάει πια ΚΑΛΑ; Το ανέραστο μοντέλο του εξαθλιωμένου καπιταλισμού (ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ – ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ) μαμ, κακά, βουβού και νάνι με τα €700 το μήνα είναι η επιτομή της αποτυχίας. Δυστυχώς, ΟΛΑ πήγαν στραβά! Πριν αρχίσεις να τα χώνεις στους άλλους κύττα τη δική σου ευθύνη!
    christos K

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Οκτωβρίου 2007
    Δ T Τ T Π S S
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: