Skip to content

Σινεμά το Κρεμλίνο…

31/10/2007

Είναι γνωστή η έκφραση «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται».
Όταν έπεσε λοιπόν η «δρυς» που την έλεγαν Ιωσήφ (Βισαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι) Στάλιν, πολλοί έσπευσαν να πριονίσουν ένα μικρό κλαράκι από την ιστορία του. Και κυρίως εκείνοι που μεγάλωσαν στην σκιά της δρυός Στάλιν, όπως για παράδειγμα ο Νικίτα Κρούτσεφ. Στις «αναμνήσεις» του ο διάδοχος του Στάλιν στην ηγεσία του ΚΚΣΕ και της Σοβιετικής Ένωσης, περιγράφει πώς ζούσε μαζί με τους άλλους δελφίνους και τα υπόλοιπα υψηλόβαθμα στελέχη του Πολιτμπιρό, στην αυλή του Στάλιν.
Οι αυτοβιογραφίες γενικά και ειδικότερα αυτές των ηγετών τόσο μεγάλου βεληνεκούς όπως ο Κρούτσεφ, νομίζω ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εργαλείο για την υστεροφημία τους. Ο αυτοβιογραφούμενος προσπαθεί ωραιοποιώντας καταστάσεις, μεγεθύνοντας τα θετικά και αποσιωπώντας τα αρνητικά γεγονότα γι’ αυτόν, να κάνει ένα λίφτιγκ ώστε να ομορφύνει το ιστορικό προφίλ του. Παρ΄όλα αυτά, πολλές αλήθειες βγαίνουν στην επιφάνεια.
Ένα πολύ μικρό κομμάτι αυτών των αναμνήσεων αποκαλύπτει την ιδιότυπη σχέση του Στάλιν με τον κινηματογράφο, και αυτό ακριβώς είναι το θέμα του ποστ αυτού.

«Μετά το 19° συνέδριο, ο Στάλιν συνέστησε στα πλαίσια του νέου Προεδρείου επιτροπές με πλατιές αρμοδιότητες για να εξετάζουν τα διάφορα προβλήματα. Οι επιτροπές όμως αυτές αποδείχτηκαν εντελώς αναποτελεσματικές, διότι είχαν τόση ελευθερία δράσης όση επέτρεπε κάθε φορά ο Στάλιν.
Μαζευόμαστε τότε είτε στο γραφείο του στο Κρεμλίνο, είτε πιο συχνά στην αίθουσα κινηματογράφου του Κρεμλίνου. Εκεί παρακολουθούσαμε προβολές ταινιών και στα διαλείμματα, που άλλαζαν τις ταινίες, μιλούσαμε για διάφορα ζητήματα. Ο Στάλιν είχε την συνήθεια να διαλέγει ο ίδιος τις ταινίες απ΄αυτές που διαθέταμε και που στο σύνολό τους θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν τρόπαια, λάφυρα πολέμου. Τις είχαμε φέρει από την Δύση και πολλές ήταν αμερικάνικες. Του Στάλιν του άρεσαν ιδιαίτερα οι ταινίες γουέστερν. Όλο τις βλαστημούσε και δεν παρέλειπε ποτέ να αξιολογεί το ιδεολογικό τους περιεχόμενο, ωστόσο αμέσως έβαζε και τις ξανάπαιζαν από την αρχή.
Καμιά ταινία δεν είχε υπότιτλους και τις μετέφραζε δυνατά ο υπουργός Κινηματογραφίας Μπολχάκοφ. Ο Μπολχάκοφ μετέφραζε απ΄όλες τις γλώσσες, παρά το γεγονός ότι δεν γνώριζε καμία. Του αφηγούμασταν από πριν το σενάριο, έβαζε τα δυνατά του να το αποτυπώσει στην μνήμη του κι ύστερα «μετέφραζε». Εμείς έτσι σπάζαμε πλάκα.
Ο Στάλιν δεν έβλεπε αλλού κινηματογράφο, παρά μόνο στη αίθουσα του Κρεμλίνου, που ήταν εξοπλισμένη με μια μηχανή προβολής ήδη παρωχημένης τεχνολογίας.
Η ταινιοθήκη ήταν πλουσιότατη και διέθετε γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές, αμερικάνικες και άλλες ταινίες. Γενικά, οι ταινίες αυτές δεν μας άρεσαν. Κατά κανόνα όταν τέλειωνε η προβολή, ο Στάλιν πρότεινε:
«Ωραία λοιπόν… Δεν πάμε για καμιά μπουκιά; Τι λέτε;»
Εμείς, μπορεί να μην πεινούσαμε ή να νυστάζαμε επειδή ήδη ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι όμως έλεγαν «ναι» και δήλωναν πως είχε κολλήσει τ’ άντερό τους από την πείνα. »

Αλλά και ο Σάιμον Σέμπαγκ Μοντεφιόρε, στο βιβλίο του «Στάλιν, στην αυλή του κόκκινου τσάρου», που κέρδισε το 2004 το βραβείο στην κατηγορία ιστορικού βιβλίου στη Βρετανία, ασχολείται κι αυτός με το ίδιο θέμα. Ο Μοντεφιόρε που αναφέρει ότι έκανε έρευνα στα αρχεία του Πολιτμπιρό για να γράψει το βιβλίο του, χαρακτηρίζει τον Στάλιν κάτι παραπάνω από ταινιοφάγο (movie-buff). Ο Μοντεφιόρε θεωρεί ότι οι ταινίες εκτός από διασκέδαση ήταν πηγή πολιτικής έμπνευσης για τον Στάλιν. Χαρακτηριστικά αναφέρει:

Όταν ο Στάλιν είδε μια ταινία για τον ναύαρχο της Μεγάλης Αικατερίνης τον Ουσάκωφ, αποφάσισε ξαφνικά να χτίσει έναν απέραντο στόλο, παίρνοντας αφορμή από την ταινία. Όταν αποφάσισε να φορολογήσει τους αγρότες και του είπαν ότι ήταν πάρα πολύ φτωχοί για να πληρώσουν, έδειξε μια από τις ταινίες προπαγάνδας του, σύμφωνα με την οποία οι αγρότες ευημερούσαν. Μια άλλη φορά, η θέα κάποιου βλήματος σε μια ταινία τον ενέπνευσε να διατάξει την παραγωγή μιας ολόκληρης νέας γραμμής εξοπλισμού.

Επειδή ο τόπος συνάντησης του Στάλιν με τα κυβερνητικά του στελέχη ήταν η αίθουσα κινηματογράφου του Κρεμλίνου, ο Μοντεφιόρε χαρακτηρίζει τον τρόπο διακυβέρνησης της Σ.Ε τα τελευταία χρόνια με το λογοπαίγνιο «cinematocracy».
Ο Στάλιν , σύμφωνα με το βιβλίο του Μοντεφιόρε «κληρονόμησε» από τον πόλεμο την ταινιοθήκη του Γκέμπελς, και του άρεσαν οι ταινίες του Τσάπλιν, ο Ταρζάν αλλά και τα γουέστερν με πρωταγωνιστή κυρίως τον Τζον Γουέιν.
Αναμείχτηκε όμως ενεργά και στην παραγωγή των σοβιετικών ταινιών :

Ο Λένιν είχε πει «για μας, ο κινηματογράφος είναι η σημαντικότερη από όλες τις τέχνες,» και ο Στάλιν συμφωνούσε. Από τις αρχές της δεκαετίας του ’30, είχε εποπτεύσει κάθε πτυχή της τεράστιας σοβιετικής βιομηχανίας ταινιών, προωθώντας όχι μόνο το Σοσιαλιστικό ρεαλισμό αλλά και τις εύθυμες μουσικές κωμωδίες τζαζ. Όταν είδε την πρώτη από αυτές τις κωμωδίες, το “Jolly Fellows” του Grigori Aleksandrov το 1934, ήταν τόσο ευχαριστημένος ώστε είπε στον σκηνοθέτη: «Ένιωσα σαν να είχα διακοπές έναν ολόκληρο μήνα!»

Ο Στάλιν ανέθεσε στον Aleksandrov τρεις ακόμα μουσικές κωμωδίες , με πιο αγαπημένη του την ταινία «Volga Volga» του 1938. Στα προσωπικά αρχεία του Στάλιν ο Μοντεφιόρε βρήκε χειρόγραφα με τους στίχους από τα τραγούδια της ταινίας αυτής.
Φυσικά μεγαλύτερο ενδιαφέρον έδειξε ο Στάλιν για τις ταινίες όπου εμφανιζόταν ως χαρακτήρας (π.χ «Ο Λένιν το 1918» των Αρόν και Μιχαήλ Ρομ του 1934) ή για τις ταινίες που συμβόλιζαν τον χαρακτήρα του(όπως τα δύο μέρη της ταινίας του Σεργκέι Αϊζενστάιν «Ιβάν ο τρομερός» 1945 και 1958 αντίστοιχα, όπου ο Στάλιν απαίτησε από τον σκηνοθέτη να απαλύνει την σκληρότητα του Ιβάν του τρομερού, να κοντύνει το…μήκος της γενειάδας του και να μικρύνει… την διάρκεια του φιλιού που αντάλαζε στην ταινία ο Ιβάν με την γυναίκα του).
Συχνά ο Στάλιν καλούσε για γεύμα τους συντελεστές των σοβιετικών ταινιών που του άρεσαν. Έτσι ένα βράδυ που είχε καλεσμένο τον ηθοποιό που κατά γενική ομολογία κινηματογραφικά ήταν ο «καλύτερος Στάλιν» τον ρώτησε:
-«Πώς θα παίξετε τον Στάλιν;»
-«Όπως τον βλέπουν οι άνθρωποι» απάντησε έξυπνα ο ηθοποιός, κερδίζοντας από τον ευχαριστημένο Στάλιν ένα μπουκάλι ακριβό κονιάκ.

«Όπως τον βλέπουν οι άνθρωποι… »
Μόνο που η ματιά των ανθρώπων για τους ηγέτες τους αλλάζει.
Και αλλάζει δραματικά, όταν η δρυς γκρεμίζεται…

Advertisements
59 Σχόλια leave one →
  1. 31/10/2007 2:21 μμ

    Ο Nikita Khrushchev μάλλον υπήρξε ένας πολύ μικρός «ηγέτης», για να μπορεί να είναι ο επόμενος μετά τον Stalin.
    Δεν εξετάζω αν ο Stalin ήταν δικτάτορας ( για τη χώρα του) αλλα κατά πόσο ο αντικαταστατής του, είχε το ανάστημά του!

  2. 31/10/2007 2:23 μμ

    Εμένα πάντα μου έκανε εντύπωση γιατί όλο το μένος έπεφτε πάνω στο στάλιν!Την ψιλιάστηκα και γω και έκανα και γω την έρευνα μου στα αρχεία, αλλά αλήθεια, όχι όπως ο κάθε φαντασμένος συγγραφεύς, κατάλαβα ότι τα μισά είναι ψέματα και τα άλλα μισά ανακρίβιες!¨οπως το περίφημο που και καλά είπε ότι 1 εκατομμύριο νεκροί είναι απλή στατιστική,!και πραγματική ρήση ήταν» μας λένε ότι ένας δικός τους είναι γενοκτονία, ενώ 1 εκατομμύριο δικοί μας είναι απλή στατιστική!»(αναφερόταν στην εργατική τάξη)
    Πάντως το γεγονός ότι ήταν σινεμάνιακ έιναι πολύ καλό!Θα μπορούσε να ήταν μπουζουκόβιος,σαν μερικούς μερικούς άλλους!

  3. 31/10/2007 2:26 μμ

    Α και κάτι ακόμα!Ο Στάλιν συγκαταλέγεται στα πιο δημοφιλή πρόσωπα στην π. ΕΣΣΔ. Δεν ξέρω αν λέει αυτό κάτι, αλλά νομίζω πως είναι ενδεικτικό για το πώς τον βλέπει ο εκεί λαός…

  4. 31/10/2007 3:01 μμ

    Και που είστε ακόμα. Μερικές φορές ξεθαρρεύουν νομίζοντας πως η πλύση εγκεφάλου έχει πιάσει και αφήνουν να περάσει αρκετή αλήθεια. Το σίγουρο είναι πως σε μερικές δεκαετίες θα μαθευτούν κι άλλα κομμάτια που δεν ταιριάζουν με την εικόνα. όχι μόνο για το Γεωργιανό.
    Σχετικά με το ήθος του «παππού της περεστρόικα» είναι γνωστό πως όλα όσα απέδιδε στον προκάτοχο του τα συνέχισε «εκδημοκρατισμένα» (εκτοπίσεις, εξορίες κλπ). Και κάτι τελευταίο: ο υιός Ντουγκασβίλι εκτελέστηκε από τους Γερμανούς επειδή ο «δικτάτωρ» πατέρας του αρνήθηκε να ανταλλάξει στρατηγό με χαμηλόβαθμο αξιωματικό. Ο υιός Κρούστσεφ εκτελέστηκε από τους Σοβιετικούς ως γερμανοντυμένος ουκρανός που συνελήφθη από τον Κόκκινο Στρατό. Το γεγονός αυτό ήταν -λέει- η αφορμή να γίνει ο Νικήτας αντισταλινικός :).
    No further comments

  5. 31/10/2007 5:42 μμ

    Από πάνω μου, ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΕ, υπερβάλλεις!
    Ο γιός του Στάλιν αυτοκτόνησε, πέφτοντας στα ηλεκτροφόρα σύρματα του στρατοπέδου όπου τον είχαν κλείσει οι Ναζήδες.
    Ο γιός του Χρουτσόφ σκοτώθηκε στον πόλεμο αλλά πολεμούσε (διάολε!) στον Ερυθρό Στρατό. Μπορούσε ο Χρουτσόφ να παραμείνει στην ηγεσία της ΕΣΣΔ με γιό γερμανοτσολιά; Σκεφτείτε λίγο προτού την αμολήσετε, ρε παιδιά!

    Περσότερα στοιχεία εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Nikita_Khrushchev
    στο «Personal life».

    Για τον Στάλιν, τώρα, που ήταν παρανοϊκό κάθαρμα, δεν λέω, οι δυτικοί ιστορικοί θέλουν να του φορτώσουν τα πάντα. Ότι έκλανε στο μπάνιο, δεν έκοβε τα νύχια του, τον έπαιζε συχνά κλπ κλπ, φτάνοντας πέρα από τα όρια της γελοιότητας. Ενδεικτικό αυτού είναι ότι οι σύγχρονοί του ηγέτες των Συμμάχων τον έγλυφαν μονορούφι, διότι αντιλαμβάνονταν ότι μόνο ένα τέτοιο παρανοϊκό κάθαρμα μπορούσε να κινητοποιήσει (έστω κι άθελά τους!) τους λαούς της ΕΣΣΔ. Όποιος έχει λυσσάξει στην ιστορία του Β’ Π.Π. ξέρει ότι πέρα από τις ιστορίες κατανασκασμού υπάρχουν και χιλιάδες ιστορίες ηρωισμού.

    Λοιπόν, ΑλλουΦάνη, υπάρχει και μια συμπαθητική (αγγλική) ταινία για τον προσωπικό μηχανικό προβολής του Στάλινα, που έχω δει καναδυό φορές στην τηλεόραση. Η οποία πραγματεύεται κυρίως την προσωπολατρεία και ουδόλως αν ο Στάλιν έπινε αίμα παρθένων για πρωινό κι έτρωγε νεφρά γιαγάδων για δείπνο. Δεν την βρήκα στο γαμω-imdb…

  6. 31/10/2007 7:19 μμ

    Εγω παλι ποτε δεν καταλαβα τι αναγκη εχει ενα Εργατικο Κρατος τον «Ισχυρο Ηγετη», οπως σε ολα τα κρατη του πρωην «υπαρκτου».

    Κατα τα αλλα, σε ανεκδοτολογικο επιπεδο, οκει ο πατερουλης εχει γελιο (παρα τα εγκληματα).

  7. 01/11/2007 12:11 πμ

    Η σταλινική εποχή ακόμα αποτελεί ταμπού στην Ελλάδα. Δυστυχώς!

    Σας προτείνω να ακούσετε ένα τραγούδι:

    Είναι των εκτοπισμένων Ποντίων από τον Στλακιν στην Κεντρική Ασία το ’49 . Ο τίτλος του είναι «Ανάθεμά σε Καζαχστάν» …

  8. 01/11/2007 12:14 πμ

    Στάλιν…. που να πάρει!

  9. 01/11/2007 1:09 πμ

    H ταινία που λέει ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είναι η :The inner circle -1991 του Andrei Konchalovsky.
    Όσο για τον Στάλιν αν ο Χίτλερ δεν είχε επιτεθεί στην Ρωσία δεν ξέρω με πιανού το μέρος θα ήταν στον Παγκόσμιο πόλεμο.

  10. 01/11/2007 2:52 πμ

    Ναι, ο Στάλιν παρακολουθούσε ταινίες την ώρα που τα σκυλιά του οι ρουφιάνοι σκότωναν ανθρώπους και ζώα, την ώρα που ο «Ρεαλισμός» τους κατέστρεφε την τέχνη, την ώρα που οι διαννούμενοι βασανίζονταν και συνθηκολογούσαν με την δικτατορία του, την ώρα που ο γιος του σκοτωνόταν στα ηλεκτροφόρα σύρματα των Γερμανών επειδή έχεσε έξω απ’ τις τουαλέτες…

    Και όλα αυτά για την Δογματική τους «Αριστερά»…

    Αν μη τι άλλο χαίρομαι που δεν υπάρχει πια αυτός ο δικτάτορας που του άρεσαν οι (αμερικάνικες) ταινίες…

  11. 01/11/2007 3:39 πμ

    Είχε ωραίο μουστάκι τουλάχιστον ο μακαρίτης. Μέτρια ήταν η ταινία για τον μηχανικό προβολής απ ‘ό,τι θυμάμαι, αλλά την παράσταση έκλεβε ο Μπομπ Χόσκινς (που έπαιζε τον Μπέρια).

  12. 01/11/2007 8:23 πμ

    Εγώ βρήκα ενδιαφέρουσες τις πληροφορίες, πάντως – και αφορμή, να ψάξω και παραπέρα… Για το αν είναι όλα αλήθεια, ή όχι – θα με απασχολήσει όταν θα έχω ολόκληρη την εικόνα.

    Καλημέρα, Καλό μήνα! 🙂

  13. 01/11/2007 9:44 πμ

    Α ρε Ιωσήφ!Τόσα χρόνια έχουν περάσει και κανείς δε σ’έχει ξεπεράσει! Α ρε έρμη Ιστορία και έρμη Επιστήμη!2007 έχουμε και ακόμα να μάθουμε ότι ο πόλεμος δεν γίνεται επειδή ο βασιλιάς ήθελε για νύφη τη γκόμενα του διπλανού βασιλείου!Αν…Αν…Αν δεν επιτεθόταν η Γερμανία στην ΕΣΣΔ, να δούμε τι θα έκανε ο Στάλιν!λέει ΄΄ενας φίλος από πάνω!ΈΛΕΟΣ!!!!!!!!

  14. 01/11/2007 10:26 πμ

    Γλυκειά μου Παρτιζάνα,..

    Όπως γνωρίζεις καλά, το ΟΧΙ το είπε ο Λαός!!!

  15. 01/11/2007 10:31 πμ

    Είμαι βέβαιος πως η κολοσσιαίου μεγέθους εκβιομηχάνιση, που πήρε μια σπαραγμένη γεωργική χώρα και τη μετέτρεψε σε dt σε βιομηχανική υπερδύναμη δεν ήταν hang-over προϊόν cine-ξενυχτήματος.
    Εξάλλου, χτες πληροφορούμουν στην Καθημερινή ότι ο μετρητής των θυμάτων των σταλινικών εκκαθαρίσεων έφτασε αισίως τα 40.000.000. Τέτοιες γελοιότητες είναι λογικό να μην τις τρώει ούτε φανατικός παχύσαρκος αντβεντιστής της 7ης ημέρας αμερικάνος, ωστόσο όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Πολύ ενδιαφέρον έχει η προσέγγιση του Μίκη Θεοδωράκη στο «Άξιος Εστί» του Μαλούχου.

  16. 01/11/2007 10:54 πμ

    Το ποστ δεν διαπραγματεύεται την προσωπικότητα του Στάλιν και την ιστορική του διαδρομή γενικά. Μια ματιά ρίχνει σε μια πτυχή της προσωπικότητας του Στάλιν που προσωπικά μου κίνησε το ενδιαφέρον.
    Οι απόψεις μαύρο/ άσπρο, παρανοϊκός δολοφόνος/ήρωας της επανάστασης, για μια προσωπικότητα που σφράγισε μισό αιώνα Ιστορίας, δεν με ικανοποιούν, ως αναγνώστη της Ιστορίας.
    Εγώ πιστεύω ότι το αληθινό πορτρέτο του Στάλιν πρέπει να έχει πινελιές από το μαύρο , από το άσπρο αλλά και από πολύ πολύ κόκκινο (κόκκινο του αίματος, της φωτιάς, της επανάστασης).
    Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει βέβαια μέσα από τα σχόλια ενός ποστ.

  17. 01/11/2007 11:35 πμ

    Μα το πρόβλημα είναι ότι για να κάνεις μια σοβαρή κουβέντα επί της ουσίας, πρέπει να φας τα σωθικά σου με όλους αυτούς που τον χαρακτηρίζουν παρανοϊκό, έτρωγε παιδάκια κτλ.Ε και άμα ακούς αυτά αναγκάζεσαι να πας στο άλλο άκρο!Εγώ χρόνια προσπαθώ να βρω κανέναν να μιλήσουμε για το νόμο της αξίας στο σοσιαλισμό αλλά πού!με τέτοιους βάρβαρους εκεί έξω!

  18. 01/11/2007 12:55 μμ

    Και όταν τελειώσουν οι βάρβαροι…
    εμείς τι θα απογίνουμε;;;

  19. 01/11/2007 1:01 μμ

    Ο Στάλιν θα στοιχειώνει στην Αριστερά για πολλές δεκαετίες ακόμα….

    ΑΦΜ, νομιζω ότι πρέπει να συζητάμε όσο μπορουμε σε βάθος το θέμα αυτό γιατί είναι δικό μας ζήτημα. Αλλοίμονο εάν εκχωρούσαμε την κριτική προς τον απολυταρχισμό στη Δεξιά. Ας προτείνω κάτι για όσους ειλικρινά ενδιαφέρονται να κατανοήσουν το πολυπαραμετρικόν της σταλινικής εποχής:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/05/11/2007/#more-69

  20. 01/11/2007 1:06 μμ

    Aριστεροπόντιε: θα το μελετήσω αργότερα το link…
    Το θέμα είναι ενδιαφέρον.

  21. 01/11/2007 2:18 μμ

    Σημειωτέον ότι ο ίδιος ο Στάλιν δεν πολυγούσταρε τον σοσιαλιστικό ρεαλιζμό, τον οποίο αντιμετώπιζε ως εργαλείο προπαγάνδας προς τις αμόρφωτες μάζες. Γι’ αυτό έβλεπε Τζον Γουέιν…

  22. 01/11/2007 4:33 μμ

    «ρεαλιζμό»…. Σκύλε, αν το έγραψες συνειδητά, σημαίνει ότι γνωρίζεις και ακολουθείς τις αποφάσεις επί του γλωσσικού ζητήματος της Πανσυνδεζμικής Σύσκεψης των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης που έγινε στη Μόσχα το ’26.

    Μ-π

  23. 01/11/2007 8:25 μμ

    @ Σκύλο της Βάλια Κάλντα:
    Ας με συγχωρήσει ο Κάρολος επειδή ξεφεύγω από το νόημα του ποστ του, αλλά:
    Γνωρίζεις πώς σκοτώθηκε ο υιός Κρούστσεφ (πέρα από τα λεγόμενα του wikipedia); Συνελήφθη από τους Γερμανούς και του τέθηκε το δίλλημα: εκτέλεση ή προσχώρηση στη Βέρμαχτ. Διάλεξε το δεύτερο. Σκοτώθηκε σε μάχη φορώντας τη στολή των Ουκρανογερμανών. Μόλις το πτώμα αναγνωρίστηκε, ο κομισάριος πατέρας επιδόθηκε σε μια εκστρατεία αποσιώπησης του γεγονότος η οποία κορυφώθηκε όταν «ήλθε εν τη βασιλεία του». Ο καραγκιόζης που χαρακτήρισε το Νίκο Ζαχαριάδη «εχθρό της ΕΣΣΔ» και «άτομο άνευ ιθαγένειας» παρουσίασε τον προδότη γιο του ως ήρωα. Αυτό ήταν το κάθαρμα που διαδέχτηκε τον Στάλιν.
    Λέγοντας τα αυτά, δε θέλω να νομιστεί σε καμιά περίπτωση πως υποστηρίζω τον προκάτοχο του. Θεωρώ τον Στάλιν ένοχο, αλλά όχι για τους λόγους που όλοι οι αστοί του προσάπτουν. Ο γεωργιανός μπορεί να έφερε τη χώρα και το λαό του από τον 180 στον 20ο αιώνα αλλά στο ελληνικό κίνημα έπαιξε καταλυτικό ρόλο για να πάρει η ιστορία το δρόμο που όλοι γνωρίζουμε.

  24. 02/11/2007 12:05 πμ

    Αμετανόητε,

    νομίζω ότι αυτά που λέει ο Σκύλος της Βάλια Κάλντα δεν εντάσσονται στην κατηγορία: «…για τους λόγους που όλοι οι αστοί του προσάπτουν.»

    Εσύ επίσης γράφεις:
    «Ο γεωργιανός μπορεί να έφερε τη χώρα και το λαό του από τον 180 στον 20ο αιώνα…»

    Η χώρα δεν ήταν καθόλου στο 18ο αιώνα. Εκτός εάν εννοείς την ΚεντρικήΑσία και τη Σιβηρία.

    Και η βίαιη κολεχτιβοποίηση και η καταστροφή της αγροτικής τάξης που επέφερε, πληρώθηκε πανάκριβα από τους σοβιετικούς λαούς. Όχι μόνο όσον αφορά τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν αλλά κυρίως για την υποθήκευση του μέλλοντός τους.

    Δημιουργήθηκε ένας γίγαντας με πήλινα πόδια, που ο μόνος τρόπος να λειτουργήσει ήταν η βία και η καταστολή. Και όταν τα τελευταία υποχώρησαν, φάνηκαν ξεκάθαρα τα πήλινα πόδια…

    Μ-π

  25. 02/11/2007 9:24 πμ

    Ναι κακοβλάφθηκαν οι λαοί της ΕΣΣΔ!Ωραία εκτίμηση!Και έπρεπε ή όχι να γίνει η κολεχτιβοποίηση;γίνεται στο σοσιαλσιμό να υπάρχει ατομική ιδιοκτησία;(η απάντηση είναι όχι(στα μέσα παραγωγής έτσι;)άρα τι ζόρι τραβάμε με την κολεχτιβοποίηση;! Και ναι το ΟΧΙ το λέει ο λαός, είπε κανείς οτι το λέει κανείς άλλος;

  26. 02/11/2007 10:50 πμ

    Ότι πεις….

    Δείτε και κάτι άλλο για ν’ αλλάξουμε λίγο κλίμα και να φύγουμε απ΄την κολεχτιβοποίηση:

    http://www.xekinima.org/news/displayNeolea.php?tbl=rightArticles&id=110

  27. 02/11/2007 12:25 μμ

    δε βαριέσαι…κακός ο Στάλιν, κακιά και η Σοβιετική Ένωση, όλα κακά και αραχνα. Δώσε παρανοϊκότητα, δυσκοιλιότητα και άσχημα παιδικά χρόνια!έτσι εξηγούνται όλα! Και αλοίμονο, δεν περίμενα , Πόντιε και Αριστερέ, να απαντήσεις στα ερωτήματα περί αναγκαιότητας της κολεχτιβοποίησης!

  28. 02/11/2007 12:58 μμ

    Δε μιλάτε ποτέ εναντίον του καπιταλισμού , ποτέ αντιιμπεριαλιστικά , ποτέ για το δίκιο του εργάτη , ποτέ αγωνιστικά αλλά όταν είναι να μιλήσετε για τον Στάλιν η γλώσσα σας πάει ροδάνι.

    Γιατί άραγε?

    Μερικοί πρέπει να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά.

  29. 02/11/2007 2:28 μμ

    Σόρι βρε Παρτιζάνα…

    δεν φαντάστηκα ότι ήθελες να συζητήσουμε το ζήτημα της κολεχτιβοποίησης.

    Γράφεις:
    «Και αλοίμονο, δεν περίμενα , Πόντιε και Αριστερέ, να απαντήσεις στα ερωτήματα περί αναγκαιότητας της κολεχτιβοποίησης!»

    Φυσικά και έχω άποψη και σου την καταθέτω, (ΑΦΜ επιτρέποντος;)

    Στο ερώτημά σου απάντησε ο Λένιν με τη ΝΕΠ. Η κολεχτιβοποίηση υπήρξε καταστροφική ανατροπή της ΝΕΠ με βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα.

    Σε βάθος χρόνου κατέστρεψε την αγροτική τάξη με τη μέθοδο «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» και υπέταξε πλήρως όλα τα μέσα παραγωγής στον έλεγχο της κομματικής νομενκλατούρας.

    Έτσι, αντί τα μέσα παραγωγής να κοινωνικοποιηθούν, ιδωτικοποιήθηκαν με έναν νέο τρόπο. Έγιναν ιδιοκτησία μιας νέας κυρίαρχης τάξης, της κομματικής γραφιεοκρατίας, η οποια δεν υπόκειτο σε κανένα έλεγχο από τους εργάτες και τους αγρότες.

    Αν θέλεις να απαντήσεις επί της ουσίας στο πρόβλημα της κατάρρευσης θα πρέπει να πας πίσω στο χρόνο, στις εποχές των μεγάλων παραβιάσεων της λενινιστικής πολιτικής…..

    Μ-π

  30. 06/11/2007 8:43 πμ

    Καλέ Πόντιε, δεν το είπα ειρωνικά ότι δεν περίμενα να γράψεις την άποχή σου για την κολεχτιβοποίηση!ϊσα ίσα, επειδή είναι τεράστιο θέμα δεν μπορεί να συζητηθεί έτσι!Και έχεις κάνει λάθη αρκετά στην ανάλυσή σου (είναι δυνατόν ο Λένιν να ήταν κατά της κολεχτιβοποίησης?Ημαρτον!Η ΝΕΠ δεν φτιάχθηκε για να κρατήσει για πάντα, αυτά είναι γνωστά) αλλά δυστυχώς ο χώρος δεν βοηθάει! ¨οσο για την ανατροπή κάνε λίγη υπομομονή και θα το ανοίξω το θέμα όταν έρθει η ώρα, σε λίγο καιρό!Θα ειδοποιήσω, να μην πρήζουμε και άλλα μπλογκς!

  31. karadip permalink
    07/11/2007 12:31 μμ

    Απορώ που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίο υποστηρίζουν και θεωρούν μεγάλη «προσωπικότητα» (sic), το μεγαλύτερο χασάπη της ιστορίας, τον Σταλίν. Ένα χασάπη ο οποίος μάλιστα έμεινε ατιμώρητος για τα φρικαλέα εγκλήματα τα οποία διέπραξε. Αναρωτιέμαι, άραγε στα γκούλανγκ της Σιβηρίας οι συνθήκες διαβίωσης των αντιφρονούντων, δηλαδή των μοναδικών υγειώς σκεπτόμενων ατόμων στην πρωην ΕΣΣΔ, όσων δηλαδή δεν πίστεψαν στην ακατέσχητη μπουρδολογία περι σοσιαλισμού τον Λένιν, του Σταλιν, του Τρότσκι και των άλλων ηλιθίων του μπολσεβικισμού, που δεν υποτάχθηκαν στην κόκκινη έκφανση του φασισμού, ήταν καλύτερες από τις συνθήκες διαβίωσης στο Νταχάου και το Άουσβιτς και τα άλλα σύμβολα της ναζιστικής θηριωδίας, αφού μόνο με αυτά μπορούν να συγκριθούν τα στρατόπεδα του αρχι-χασάπη. Όσο για τον Κρουτσέφ, δεν διαφωνώ το ίδιο ηλίθιος και βολεψάκιας όπως και οι άλλοι ηγέτες του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και όχι μόνο γιατί ο σύντροφος Φιντέλ με τα 5 δις!!! δολάρια προσωπική περιουσία είναι στην Κούβα, αλλα οφείλω να του αναγνωρίσω ότι ήταν ο μοναδικός ο οποίος μίλησε δημόσια για τα εγκλήματα του χασάπη που προανέφερα, άσχετα αν κατά πάσα πιθανότητα το έκανε για μικροπολιτικούς λόγους και όχι γιατί τον έπιασαν οι τύψεις για τα εκατομμύρια των νεκρών. Άλλωστε αυτό είναι κάτι που πότε δεν του το συγχώρεσαν οι εν Ελλάδοι παλαιοημερολογίτες του Περισσού. Αλλά είναι κάτι λογικό. Είχαν και συνεχίζουν να έχουν αλλεργία με την αλήθεια, την πραγματική αλήθεια και όχι τη δική τους «αλήθεια».

  32. 07/11/2007 12:48 μμ

    Προφανώς κάποιοι έχουν αλλεργία με την αληθεία και από ό,τι φαίνεται αυτοί δεν είναι οι παλαιοημερολογήτες του Περισσού!αντιπαράθεση του SUPER STAR μη χέσω!

  33. 07/11/2007 2:26 μμ

    Από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια και μου πετάς έναν κεφτέ

    Μετάφραση = Ο,ΤΙ ΝΑ ΝΑΙ !!!

  34. karadip permalink
    07/11/2007 9:42 μμ

    Τελίκα είναι πολύ εύκολο και πολύ φθηνό να απαξιώνεις κάποιον όταν λέει αλήθειες και δη πικρές. Αλλά ας είναι.
    Θα ήθελα λοιπόν να θέσω κάποια ερωτήματα αν και δεν είμαι βέβαιος αν θα πάρω απάντηση.
    Είναι ή δεν είναι το ΚΚΕ ένα από τα ελάχιστα κομμουνιστικά κόμματα στην Ευρώπη το οποίο επιμένει σθεναρά να υποστηρίζει τον σταλινισμό χωρίς μάλιστα τουλάχιστον να καταδικάζει τα θηριώδη εγκλήματα τα οποία διαπράχθηκαν στο όνομά του ή κατ’ εντολή του μεγάλου «ηγέτη» ;
    Νομίζω ότι κανένας πλέον δεν μπορεί να αμφισβητεί την ύπαρξει των γκούλανγκ στα οποία βρήκαν το θάνατο δεκάδες εκατομμύρια σοβιετικοί, των οποίων το κύριο έγκλημα ήταν ότι τόλμησαν να έχουν διαφορετική άποψη από την κομματική «ορθοδοξία» ή προσπάθησαν να διαφύγουν από το φασιστικό καθεστώς των μπολσεβίκων για να ζήσουν σε κάποιο άλλο πολιτισμένο κράτος το οποίο ανέχεται τη διαφορετική άποψη. Ως απόδειξη σας παραπέμπω στα πόλλα άρθρα της Καθημερινής επί του συγκεκριμένου θέματος καθώς και στους Φακέλους του Α.Παπαχελά όπου παρουσιάστηκαν μαρτυρίες ελλήνων ομογενών οι οποίοι κατάφεραν να επιβιώσουν σε αυτά τα κολαστήρια.
    Είναι ή δεν είναι το ΚΚΕ ένα βαθύτατα συντηριτικό κόμμα το οποίο έχει φτάσει στο σημείο να υποστηρίζει το χουντοφασιστικό Άρθρο 16, δημιούργημα και κληρονομιά της χούντας; Αν και νομίζω κάτι τέτοιο δεν είναι άσχετο με τη φύση του καθώς ποτέ δεν ανέχθηκε να λέει κάποιος εντός του κάποια αντίθετη άποψη και μάλιστα να την διδασκει (βλέπε Γ.Φαράκος). Βέβαια δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις πλήρως γιατί και οι λοιπές «προοδευτικές», δήθεν «δημοκρατικές» δυνάμεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κλπ έχουν την ίδια θέση. Μοναδική εξαίρεση στον συγκεκριμένο χώρο το ΟΑΚΚΕ.
    Είναι ή δεν είναι αλήθεια το γεγονός ότι το ΚΚΕ όχι μόνο δεν έχει αποκυρήξει τον Εμφύλιο, μια πράξη εσχάτης προδοσίας αλλά και τελείως ηλίθια καθώς δεν είχε την έγκριση της μαμάς Ρωσίας αφού ο «Πατερούλης» είχε συμφωνήσει και δεσμευτεί με τις συμφωνίες της Μόσχας και κυρίως της Γιάλτας ότι η Ελλάδα θα περνούσα στην βρετανική σφαίρα επιρροής; Θα έπρεπε ίσως να διαβάσουν το βιβλίο «Σβαρνούτ: Το προδομένο αντάρτικο». Όσο δε για το «μύθο» του ΔΣΕ, οι μάσκες έπεσαν με την έκδοση του ημερολογίου του Δ. Βλαντά όπου καταρρίπτεται προπαγάνδα μισού αιώνα και αποκαλύπτεται ότι οι «γενναίοι» μαχητές ήταν πλιατσικολόγοι χωρίς καμμιά ιδεολογία ενώ οι περισσότεροι άνδρες του ΕΛΑΣ επάνδρωσαν τις δυνάμεις του ΝΟΜΙΜΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ.
    Ακόμα, για τα στοιχεία της προσωπικής περιουσίας του συντρόφου Φιντέλ μια απλή ματιά στην στήλη του Forbes με τους πλουσιότερους αρχηγούς κρατών νομίζω ότι είναι αρκετή.
    Τέλος, για τις μπουρδολογίες του Λένιν και των άλλων ηγετών του μπολσεβικισμού σας παραπέμπω στο άρθρο του κ.Γ.Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της 28ης Οκτωβρίου, όπου παρουσιάζει ένα κείμενο ενός από τους μεγλύτερος οικονομολόγους του 20ού αιώνα του Κέινς, ο οποίος ήδη από το 1925 είχε προβλέψει ότι η κατάρρευση της θρησκείας του λενινισμού ήταν ζήτημα χρόνου, κάτι το οποίο επαληθεύθηκε πανηγυρικά πριν 20 χρόνια. Άλλωστε οι κάτοικοι των χωρών του πρώην Σοβιετικού Μπλοκ είναι που κατέκλυσαν την Δυτική Ευρώπη ως οικονομικοί μετανάστες σε τρισάθλια κατάσταση.
    Όσο δε για το όψιμο ενδιαφέρον περί ανθρώπινων δικαιώματων και παραβίασής τους από τις κάμερες ασφαλείας, τις οποίες προσωπικά θεώρω όντως ότι παραβιάζουν θεμέλιώδη ανθρώπινα δικαιώματα εκτός του ότι είναι τελείως άχρηστες, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να παρακολουθήσετε την ταινία της χρονιάς, το «Οι ζωές των Άλλων» όπου παρουσιάζεται παραστατικότατα ο «Μεγάλος Αδελφός» της Στάζι, το σύστημα που ειχε οδηγήσει τους μισούς Γερμανούς να γίνουν χαφιέδες της συγκεκριμένης υπηρεσίας και να ρουφιανεύουν τους άλλους μισούς για να σώσουν το τομάρι τους και όχι γιατί πίστευαν σε κάποια ιδεολογία. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν πρέπει να ήταν δύσκολο για τους Ανατολικογερμανούς για να το οργανώσουν καθώς διέθεταν την τεχνογνωσία από την χιτλερική Γκεστάπο, η οποία χρησιμοποιούσε ακριβώς τις ίδιες μεθόδους. Οποία ομοιότης, ο κόκκινος και ο μαύρος φασισμός σε αγαστή σύμπνοια και χρονική συνέχεια!

    Υ.Γ. Αληθεύουν τα δημοσιέυματα ότι η Τυποεκδοτική μετατρέπεται σε holding, ελληνιστί εταιρεία συμμετοχών και προσλαμβάνει manager από την ελεύθερη αγορά για την αποτελεσματικότερη διοίκησή της;

  35. 08/11/2007 12:38 πμ

    «…το οποίο επιμένει σθεναρά να υποστηρίζει τον σταλινισμό χωρίς μάλιστα τουλάχιστον να καταδικάζει τα θηριώδη εγκλήματα»

    Όχι, είναι τελείως λάθος. Το ΚΚΕ προέρχεται από την 6η Ολομέλεια της αποσταλινοποίησης… Είναι παιδιά του Κολιγιάννη και όχι του Ζαχαριάδη.

    Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι στο ΚΚΕ το έχουν ξεχάσει. Αυτό όμως μικρή σημασία έχει!

    … ξαναδές:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=787811

    Ξαναδές:

  36. 08/11/2007 10:08 πμ

    Καθημερινή, Βήμα, Μαρίνος, ΟΑΚΚΕ, Ημερολόγιο Βλαντά (επιμέλεια Ν. Μαρατζίδη) κτλ.Πες κι άλλα φίλε μου!Αποκαλύψου λίγο ακόμα! Πόντε και Αριστερά μη μου πεις ότι συμφωνείς μαζί του, γιατί θα το κάψεις!χαιρετώ!

  37. regimientocinqo permalink
    08/11/2007 10:44 πμ

    Ειλικρινά το ότι κάποιος σαν επιχείρημα θα ανέφερε τα «ρεπορτάζ» του Παπαχελά δεν το περίμενα.. (καλά, το να λέει ότι «ο στάλιν έκανε θηριωδίες», να του απαντάς «από που κι ως που» και να σου λέει «η αλήθεια πονάει ε;» είναι ενδειχτικό ΟΝΝΕΔίτικης πολιτικής κουλτούρας ούτως ή άλλως..)
    Εντύπωση μου κάνει επίσης ότι ο άλλος αναφέρεται στη ΝΕΠ σαν κάτι θετικό το οποίο «ανατράπηκε» επί Στάλιν. Έχει τα δίκαιά του βέβαια το τεμέτερον: η ΝΕΠ ήταν καπιταλισμός. Με πολλά «ναι μεν αλλά» πλήν καπιταλισμός. Κι ο Λένιν έτσι την είπε, κι ο Τρότσκι – που για τους δικούς του καιροσκοπικούς λόγους δεν πολυγούσταρε -καπιταλισμό την έλεγε κι ο Στάλιν σαν καπιταλισμό την έκανε πέρα. Αλλά είπαμε, το τεμέτερον ήθελε καπιταλισμό για τη Ρωσία, τους Πόντιους και τον κόσμο όλο. Τα περί «Πόντου και Αριστεράς» είναι απλά ο φερετζές για να περάσουν σε αριστερούς οι φιλοκαπιταλιστικές του θέσεις.
    Για δε το σινεμά και το Στάλιν που είναι και το θέμα. Συμφωνώ με κάποιον που έλεγε ότι ο Στάλιν δεν πολυγούσταρε σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Για την ακρίβεια, απ’ότι προκύπτει από τις δημοσιευμένες στα ελληνικά βιογραφίες του Μαγιακόφσκι, ο Στάλιν προσωπικά υπήρξε μεγάλος φαν του έργου του. Και μάλιστα είχε στείλει κι επιστόλή στην Πραβντα ότι ο Μ. είναι ο τύπος ακριβώς του καλλιτέχνη που έχει ανάγκη ο λαός της ΕΣΣΔ, από την άποψη βέβαια όχι τόσο της φόρμας όσο της ουσίας..Αναφέρω το Μαγιακόφσκι -αν και ο μαν ασχολήθηκε λιγότερο με τον κινηματογράφο – σαν εκπρόσωπο μιας μορφής «δύσκολης» που ωστόσο, από την πολιτική πλευρά της κριτικής μιλώντας, ήταν πολύ προωθημένο το περιεχόμενό της.
    Εντάξει, η αποτίμηση του Στάλιν πάντα μπλέκεται με συναισθηματισμούς και με προπαγανδιστικές μυθολογίες.Αλλά αυτό το «αν δεν του επιτιθόταν η Γερμανία με ποιου το μέρος θα ήταν » είναι κυριολεχτικά για γέλια.. Η πρώτη σύγκρουση Σοβιετικών – Ναζίδων έγινε στο έδαφος της Ισπανίας το ’36 -’39, όταν Άγγλοι – Γάλλοι κι Αμερικάνοι κρατούσαν ίσες αποστάσεις ανάμεσα στη δημοκρατική Ισπανία και τους φασίστες πραξικοπηματίες που εξόπλιζαν Γερμανοί κιι Ιταλοί..
    Άντε καλημέρα

  38. 08/11/2007 12:04 μμ

    «Τα περί “Πόντου και Αριστεράς” είναι απλά ο φερετζές για να περάσουν σε αριστερούς οι φιλοκαπιταλιστικές του θέσεις.»

    Είστε καλά σύντροφοι;;;;

    Δεν μπορείτε να κάνετε στοιχειώδεις διακρίσεις. Όποιος κάνει κριτική, θέλει να οπεράσει τις «φιλοκαπιταλιστικές του θέσεις»;

    Είχε δίκιο ο Μέγας Μαγιακόφσκι -αυτοκτόνησε από απελπισία, όπως δεν ξέρετε μάλλον- όταν στο τελευταίο γράμμα έγραφε:

    «Μητέρα, αδελφές και σύντροφοι, συγχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος-
    (δεν τον συμβουλεύω σε άλλους)
    μα δεν έχω διέξοδο.»

    …περιγράφοντας με τον καλύτερο τρόπο το αδιέξοδο που δημιούργησε η γραφειοκρατία και το τέλος μιας μεγαλειώδους Επανάστασης!

    Μ-π

  39. 08/11/2007 5:15 μμ

    Ήρθε κι ο ντίπ-καραντίπ κι έγινε χάος η συζήτηση. Α, ρε Μ-π, τι τραβάς κι εσύ…

  40. 08/11/2007 5:52 μμ

    Αχ! Σκύλε…. ευτυχώς ένας με καταλαβαίνει!!!!

    ———————–

    Βρε μπας και συ η Βάλια Κάλντα είναι «ο φερετζές για να περάσουν σε αριστερούς οι φιλοκαπιταλιστικές του θέσεις.”

    Πώς το λέγαμε παλιά;;;

    Α!…. «Τρίχες, χίτες, ταγματασφαλίτες!»

  41. 08/11/2007 6:08 μμ

    Α, εγώ σκύλος είμαι, δεν ξέρω. Εκείνο που καταλαβαίνω είναι πως τα νέα παιδιά του ΚΚΕ είναι ημιμαθέστατα και βαρύτατα προκατειλημμένα απέναντι σε οποιονδήποτε δεν αρχίζει την τοποθέτησή του με τη φράση «ζήτω ο μαρξιζμός-λενινιζμός και ο προλεταριακός διεθνιζμός». Κρίμα.

  42. 08/11/2007 10:49 μμ

    Συγνώμη που δεν μετέχω στην συζήτηση, αλλά επαναλαμβάνω ότι δεν ήταν στις προθέσεις του ποστ να συζητηθεί το θέμα «Στάλιν και σταλινισμός» μέσα σε ένα ποστ κάπως λάιτ.
    Ωστόσο, παρακολουθώ την συζήτηση και όσα link βάζετε με ενδιαφέρον.
    Συνεχίστε ελεύθερα
    🙂

  43. 09/11/2007 11:14 πμ

    Ρε σκύλε τα αδικείς πολύ τα παιδία!Δεν ξέρω αν τα νέα παιδιά του ΚΚΕ είναι ημιμαθέστατα αλλά ξέρω ότι αν ανοίξεις το θέμα μαζί τους θα σου πουν πράματα, τα οποία για να τα ξέρεις σημαίνει ότι το έχεις ψάξει λιγο το θέμα. Το πρόβλημα είναι με κάτι τύπους οι οποίοι επαναλαμβάνουν κάτι αηδίες, οι οποίες δεν στέκουν ντιπ για ντιπ!εγώ με κάτι τέτοιους έχω πρόβλημα. Αν είναι να μιλήσουμε σοβαρά για τέτοια ζητήματα, θα ήθελα να μιλάμε σε επιστημονική βάση και να μην αναπαράγουμε βλακείες που πλασάρει ο κάθε Παπαχελάς. προτιμώ να μιλάω με τον Πόντιο, κι ας διαφωνούμε, παρά με τύπους όπως ο καραντιπ!

  44. regimientocinqo permalink
    09/11/2007 11:53 πμ

    Εδώ παπάς εκεί παπάς…
    Και το τεμέτερον υπερασπίζεται το δικαίωμα του να κάνει κριτική , χωρίς να δέχεται κριτική. (είμαστε λέει και «σύντροφοι»…). Δηλαδή: Σου λέει ο Στάλιν έκανε θηριωδίες και ανέτρεψε τη «λενινιστική» ΝΕΠ. Απαντάς: τα περί θηριωδιών είναι φτηνιάρα κριτική και η ΝΕΠ είναι καπιταλισμός. Το Γερμανό για όλ’αυτά, και κολλάει στα περί «φιλοκαπιταλιστικών θέσεων», που είναι το συμπέρασμα
    ( επιτρέπεται ο ημιμαθής να συμπεραίνω τουλάχιστον 😉 δηλαδή για το τί ήταν η ΝΕΠ. Και μας την πέφτει, ο άλλος ότι είμαστε λέει ημιμαθείς..
    Γιατί; Επειδή δεν μάθαμε γράμματα από το Λαμπρακέϊκο;
    Εντύπωση μου κάνει η βαθειά γνώση της προσωπικότητας του Μαγιακόφσκι. Αυτοκτόνησε λέει από απελπισία όπως «μάλλον δεν γνωρίζουμε». (Fuck! νόμιζα ότι από την πολλή ευτυχία αυτοκτόνησε…).
    Το οποίον, τι; Είναι καλή η ΝΕΠ παναπεί; Είναι εγκληματίας ο Στάλιν παναπεί;
    Στο στρατό αυτοκτονούν κάμποσοι κατά καιρούς. Είναι αιμοσταγείς και θηριώδεις οι Καραμανλήδες και οι Παπανδρέου;
    Μπα. Εκεί η κοινή λογική βασιλεύει. Στην αποτίμηση του σοσιαλισμού όχι. Προφανώς γιατί γουστάρουμε ορισμένοι τη ζωούλα που μας δίνουν τα τραπεζοδάνεια, και το χωραφάκι του μπάρμπα που έχουμε σκοτώσει, κι απλά «λογοτεχνίζουμε» με την πολιτική.
    Και, για να τελειώνουμε δεν έγραψε μόνο ο Αλεξάνδρου για το Μαγιακόφσκι. Η ημιμάθεια είναι προνόμιο ΜΟΝΟ των εστέτ.

  45. 09/11/2007 12:55 μμ

    καλά τα λες δικέ μου!

  46. 09/11/2007 3:27 μμ

    Παρτιζάνα, παρμεζάνα
    κι εγώ προτιμώ να μιλάω με τον αριστεροπόντιο παρά με τον Alexis ή τον ντιπ-καραντίπ που αναχαράζει τον Γιάννη Μαρίνο.
    Για την ημιμάθεια, οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είναι μόνο τα κνιτόπουλα, αλλά και τα εαακιτόπουλα και τα συνασπισμάκια και τα αναρχόπουλα.
    Λες να άρχισα να γερνάω, γμτ;

  47. 09/11/2007 4:08 μμ

    Κατάλαβες Παρτιζάνα μου το αδιέξοδό μας;

    Απ’ τον «karadiρ» στον » regimientocinqo»….

    Αν δομικά βρίσκεις διαφορές,
    πάω (κόκκινο) πάσο!

    Μ-π

    Μ-π

  48. 09/11/2007 4:15 μμ

    Και αντί φίλοι
    να προσπαθούμε να ευφυολογήσουμε ή να αποδείξουμε ότι ο απέναντι είναι ταξικός εχθρός (υποψήφιος για την Κολιμά),
    καλύτερα θάταν να παίρναμε μέρος στη συζήτησης για τον εθνικισμό και τα λοιπά, που γίνεται κάτω από το κείμενο: «Οι μεταμορφώσεις της ταυτότητας…
    …του Πέτρου Θεοδωρίδη»

    Μ-π

  49. regimientocinqo permalink
    09/11/2007 4:54 μμ

    Eπιχείρημα Πόντιε….Επιχείρημα.
    Και θα το ξαναπώ: επιχείρημα.
    Βρες κανένα κι άσε τα «άλλα λόγια» και τους εντυπωσιασμούς κομμωτηρίων.

  50. Myshkin vs Raskolnikov permalink
    09/11/2007 9:08 μμ

    Παρακολουθώντας τη συζήτηση κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο κομμουνισμός δομείται ακριβώς όπως ο χριστιανισμός. Αιρέσεις, συμφέροντα, δόγματα, ιδεο(δωσο)ληψίες, εμφύλιος, κρατισμός, προπαγάνδα, παντογνώστες, αλάθητο, διωγμοί, σκάνδαλα, εγκλήματα, εμπόριο αέρα, βελάζοντες πιστοί.
    Αλλά εγώ είμαι αδαής, τα συμπεράσματά μου έχουν αξία μόνο για μένα.

  51. 09/11/2007 11:21 μμ

    “Οι μεταμορφώσεις της ταυτότητας…
    …του Πέτρου Θεοδωρίδη” :

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/05/5-11-2007/#more-1231

  52. 12/11/2007 9:56 πμ

    Παρτιζάνα ρε συ σκύλε και όχι παρμεζάνα!Ναι βρίσκω διαφορές, ο τελευταίος έβαλε μια σωστή διάσταση: η απώλεια λογικής όταν μιλούμε για το σοσιαλισμό. Και έχει απόλυτο δίκιο, όταν η κουβέντα φτάνει εκεί όλοι γίνονται μεταφυσικοί. Εγώ το ξαναλέω, δε με πειράζει να διαφωνεί κάποιος με αυτό που λέω αλλά έχω απαίτηση η όποια κουβέντα να γίνεται σε επιστημονική βάση!
    Και ρε συ Σκύλε, δε γέρασες! Απλά τα κνιτόπουλα σε έχουν ξεπεράσει!χαιρετώ παίδες!

  53. 14/11/2007 9:46 πμ

    Ένα ποίημα, καθυστερημένο αφιέρωμα στην επανάσταση του 1917

    ΣΤΙΧΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ *

    Θα καταβροχθίσω

    τη γραφειοκρατία

    σα λύκος

    Δε σέβομαι

    τα πιστοποιητικά

    και στέλνω

    σ’ όλους τους διαόλους

    όλα τα «χαρτιά».

    Όμως αυτό …

    Πηγαίνοντας ξυστά

    στα βαγόνια,

    ένας δημόσιος υπάλληλος

    αξιοσέβαστος

    προχωρεί

    Καθένας δείχνει το διαβατήριό του

    κι εγώ

    δίνω

    το

    μικρό μου κόκκινο καρνέ.

    Είναι διαβατήρια

    που σου φέρνουνε το γέλιο,

    άλλα πάλι –

    σου ‘ρχεται να τα φτύσεις.

    Είναι, λόγου χάρη,

    άξια σεβασμού

    τα διαβατήρια

    με το εγγλέζικο λιοντάρι

    απ’ τις δυο μεριές.

    Τρώγοντας

    με τα μάτια αυτόν τον κύριο,

    με χαιρετούρες κι υποκλίσεις

    παίρνει

    σα να παίρνει πουρμπουάρ,

    το διαβατήριο

    ενός Αμερικάνου.

    Για το πολωνικό

    παίρνει το ύφος

    μιας κατσίκας που κοιτάζει μιαν αφίσα.

    Για το πολωνικό –

    το μέτωπο είναι ζαρωμένο.

    Όμως, δίχως

    το κεφάλι του να στρέψει,

    χωρίς να δοκιμάσει

    συγκινήσεις ζωηρές,

    δέχεται

    δίχως τα μάτια του ν’ ανοιγοκλείσει

    τα δανέζικα χαρτιά

    και το σουηδικά

    όλων

    των ειδών.

    Ξαφνικά,

    σα γλειμμένο απ’ τη φωτιά,

    το στόμα

    του κυρίου

    στραβώνει.

    Ο κύριος

    υπάλληλος

    άγγιξε

    το κόκκινό μου διαβατήριο.

    Τ’ αγγίζει σα να ‘ταν

    μια βόμβα,

    τ’ αγγίζει σα να ‘ταν

    σκατζόχερας,

    σα να ‘ταν

    ξυράφι δίκοπο,

    τ’ αγγίζει σα να ‘ταν

    κροταλίας

    με δυο δεκάδες γλώσσες,

    που ‘χει δυο μέτρα μάκρος και περισσότερο.

    Το διαβατήριο

    θάμπωσε

    το βλέμμα του αχθοφόρου,

    που ετοιμάζεται να κουβαλήσει τις αποσκευές δίχως αμοιβή.

    Ο αστυφύλακας

    κοιτάζει το μυστικό,

    ο μυστικός

    τον αστυφύλακα.

    Με πόση απόλαυση

    θα μ’ είχε

    μαστιγώσει, σταυρώσει

    η φάρα των αστυφυλάκων,

    επειδή

    κρατώ στα δυο μου χέρια,

    ο στηριχτής του δρεπανιού,

    του σφυριού ο φορέας,

    το σοβιετικό μου

    διαβατήριο.

    Θα καταβροχθίσω

    τη γραφειοκρατία

    σα λύκος

    Δε σέβομαι

    τα πιστοποιητικά

    και στέλνω

    σ’ όλους τους διαόλους

    όλα τα «χαρτιά».

    Όμως, αυτό …

    Θα τραβήξω

    απ’ τις βαθιές μου τσέπες

    την απόδειξη

    μεγάλου συναλλάγματος.

    Διαβάστε καλά,

    ζηλέψτε –

    είμαι

    ένας πολίτης

    της Σοβιετικής Ένωσης.

    Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, 1929

    *Το έγραψε ύστερα από το τελευταίο του ταξίδι στο εξωτερικό, πριν αυτοκτονήσει εξ αιτίας της γραφειοκρατίας.

  54. 14/11/2007 10:05 πμ

    Επίσης, δείτε άλλο ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στην Οκτωβριανή Επανάσταση:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=792225

  55. regimientocinqo permalink
    14/11/2007 11:03 πμ

    Με κάθε σεβασμό σε όλους -και στο χώρο του AFM – κάντε ένα κλίκ εδώ (για να τελειώνουμε )… http://regimientocinqo.wordpress.com
    (δεν είμαι και τόσο τζινι στο πώς να βάζω σωστά τα λινκ, ψάχ’τε ένα κειμενάκι με τίτλο Regimentus Iratus (κακοποίησης λογοτεχνίας πέρι..).

  56. 14/11/2007 11:41 πμ

    Βλέπω ότι ο Στάλιν αποδεικνύεται «σταθερή αξία»… Τόσες μέρες μετά την ανάρτηση του ποστ κι ακόμα παίρνει σχόλια…

    Αριστεροπόντιε, πολύ μου άρεσε η ποιητική σου παρέμβαση…
    Ευχαριστώ και για τα link που βάζετε παιδιά…
    (Regimientocingo: θα το κάνω εγώ να λειτουργεί σαν link….)

  57. 20/06/2008 9:50 μμ

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
    ή
    GYMPOLITIC

    Παρά μια ίωση που με ταλαιπωρεί από χτες, η επιθυμία μου να ενημερώσω τους αναγνώστες του περιοδικού μου «περί Πολιτικής», με έστειλε χτες στο σπίτι του Παπανδρέου, μέσα σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο με όργανα γυμναστικής.
    -Κύριε Χολιαστέ, μου λέει, υπέροχο το περιοδικό σας «περί Πολιτικής»- συγχαρητήρια!
    -Ευχαριστώ κύριε υπουργέ. Δεν περίμενα να το εξυμνείτε μιας και γράφει την αλήθεια για σας και για το Κόμμα σας.
    – Μη με ευχαριστείτε, έτσι λέω σε όλους. Μου το έμαθε ο μπαμπάς- «στην πολιτική όλα επιτρέπονται», μού έλεγε.
    -Μάλιστα. Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση με τρώει και θα σας την κάνω αμέσως. Πώς και τώρα βλέπετε ότι μερικοί έκλεψαν στο Κόμμα σας, και όταν γίνονταν οι κλοπές, και ενώ ήσασταν μέλος της Κυβέρνησης, δεν τις καυτηριάζατε τότε;
    – Τις καυτηρίαζα και τις παρακαυτηρίαζα. Κακώς μου καταμαρτυρούν ότι δεν το έκανα.
    -Και γιατί δεν ακουγόταν αυτό τότε;
    -Γιατί είμαι χαμηλών τόνων- γι αυτό δεν ακουγόταν.
    -Τώρα όμως ακούγεστε…
    -Τώρα μην κυττάτε, είμαι αρχηγός Κόμματος και όπου πάω έχω ένα σωρό μικρόφωνα δίπλα μου. Γι αυτό. Βλέπετε, όλα έχουν την εξήγησή τους.
    -Έχετε λέτε κύρος στο Εξωτερικό. Πού το οφείλετε αυτό το κύρος κύριε υπουργέ;
    -Στο χορό! Τους χορεύω ζεϊμπέκικα και χασάπικα και όταν δεν πιάνουν αυτά τότε με χορεύουν αυτοί στο ταψί. Πάντοτε ο χορός δηλαδή είναι που έχει το λόγο.
    -Ζητάτε δημοψήφισμα κύριε Πρόεδρε. Εσείς θα κάνατε συχνά δημοψηφίσματα αν γινόσασταν πρωθυπουργός;
    -Προς το παρόν δε θα κάνω. Τα δημοψηφίσματα θα γίνωνται όταν «φύγει» (με συγχωρείτε για τη συγκίνηση αλλά αυτός ο άνθρωπος είναι ό,τι έχω στη ζωή) η μαμά. Μέχρι τότε αυτή θα μου λέει τι να κάνω. Ύστερα είναι που θα ρωτάω το λαό.
    -Μόνος σας δε σκοπεύετε να αποφασίσετε ποτέ τίποτα;
    -Απολύτως.
    -Και γιατί κύριε πρόεδρε;
    -Κυττάτε, σε κάθε οικογένεια υπάρχει κι ένα καθυστερημένο παιδί. Ε, έτυχε στη δική μας να είμαι εγώ.
    -Και γιατί ο πατέρας σας σάς έστρεψε προς την Πολιτική, αφού έβλεπε πως είσαστε…καθυστερημένος όπως είπατε;
    -Δεν το ’ξερε. Νόμιζε πως είμαι χαμηλών τόνων.
    -Πέστε μου κύριε Πρόεδρε, εκτός απ’ το χορό τι άλλο θα σας βοηθήσει στην επιτυχή ενάσκηση των καθηκόντων σας αν-ό μη γένοιτο- γινόσασταν πρωθυπουργός;
    -Κύριε Χολιαστέ άκουσα καλά; Είπατε «ό μη γένοιτο»;..
    -Μάλιστα κύριε υπουργέ, έτσι είπα.
    -Πώς τολμάτε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι;..
    -Είμαι υψηλών τόνων κύριε πρόεδρε.
    -Α! Μάλιστα! Βλέπετε ότι με δικαιολογείτε-υπάρχουν τόνοι και τόνοι…
    -Σωστά. Δεν μου απαντήσατε όμως κύριε Πρόεδρε στην ερώτησή μου. Υπάρχει και κάτι άλλο πλην του χορού που θα χρησιμοποιήσετε για το καλό της χώρας;
    -Και βέβαια υπάρχει και κάτι άλλο-είναι η γυμναστική!-
    -Αν κατάλαβα καλά δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε ποτέ το μυαλό σας.
    -«μυαλό»;…
    -Μυαλό! Εκείνο με το οποίο διαλογιζόμαστε…αυτό που έχουμε μέσα στο κεφάλι μας…
    -Αααα! Τώρα θημάμαι! Κάποτε η μαμά μού είπε αυτή τη λέξη. Μού είπε…πώς το είπε…πώς το είπε…α! να! Μου είπε: «δεν πειράζει παιδί μου που δεν έχεις μυαλό, έχεις το όνομα». Κι εγώ αφού δεν πείραζε που δεν είχα απ’ αυτό, δε ρώτησα και τι είναι.
    -Για να τελειώνουμε κύριε Πρόεδρε, πέστε μου-στο θεό σας-πώς η γυμναστική θα σας βοηθήσει να κυβερνήσετε-ο μη γένοιτο-την Ελλάδα;
    -Να σας πω:

    Δεν ξέρω πώς δεν έχετε
    πάρει χαμπάρι ακόμα
    πόσα ένα γυμναζόμενο
    μπορεί να κάνει σώμα.

    Γι αυτό, κι αφού ρωτήσατε,
    ιδού του όλου ψήγματα,
    ήγουν τουτέστιν δηλαδή
    ιδού τα παραδείγματα:

    Γυμνάζοντας τον ένα μου
    μονάχα κοιλιακό
    σε μια εγώ μόνο νυχτιά
    λύνω το Κυπριακό.

    Με μίαν άσκηση σωστή
    του ενός μου δικεφάλου
    τρία εγώ «μπράβο!» αποσπώ
    του πρόεδρου του Γάλλου.

    Μα μοναχά λίγα πους-απς
    τους Άγγλους θα τους πείσω
    τα Μάρμαρα που μας κρατούν
    να μας τα δώσουν πίσω

    και μ’ ένα τζόγκινγκ μου απ’ αυτά
    που μ’ είδατε να κάνω
    τη διαφθορά στου μηδενός
    τα όρια τηνε φτάνω.

    Και λίγο κάνοντας μασσάζ
    στους δύο μου μηρούς
    παίζω εγώ στα δάχτυλα
    τον ίδιονε τον Μπους.

    Πέντε φορές σηκώνοντας
    τους δύο μου αλτήρες
    κάνω να στρέφει ο Ερντογκαν
    ως κι ενενήντα μοίρες

    Και- κάτι που κυβέρνηση
    δεν το ’χε ως τώρα ελπίδα-
    θα διευθετήσω έτσι εγώ
    την υφαλοκρηπίδα.

    Δυο επικύψεις κι΄έσβυσαν
    τα Σκόπια από το χάρτη
    κι άλλες δυο τρεις και γίνομαι
    πρωθυπουργός το Μάρτη.

    Θα κάνω δύο έλξεις μου
    και-μα την παναγία-
    θα πάψει πια η χώρα μας
    να έχει ανεργία.

    Για την Παιδεία μοναχά
    μια έκταση χρειάζεται
    ώστε κάθε έλλην στο εξής
    σοφός να λογαριάζεται

    Κι ως για το μέγα πρόβλημα
    που είναι η Υγεία,
    μία στροφή θα χρειαστεί
    του σώματος πλαγία.

    Και για να μην πολυλογώ,
    με τη γυμναστική μου.
    κάθε που θέλω αλλαγή
    θα είναι πια δική μου.

    Θα ημπορούσα αν θέλατε
    και άλλα να σας πω
    μα να σας δώσω κούραση
    δεν το ’χω εγώ σωστό

    τώρα που έτσι μάλιστα
    σας ταλανίζει η γρίππη-
    αν και αυτό, τα’ ομολογώ
    πως σας το λέω με λύπη.

    Γιατί εγώ-μη βλέπετε
    πολύ που δε μιλάω-
    ό,τι καλό έχω πάνω μου
    αν δεν το δείξω σκάω.

    Ίσως μιαν άλληνε φορά
    που θα ’σαστε καλλίτερα
    να σας ειπώ για θαύματα
    που κάνω μεγαλύτερα.

    Και θα φροντίσω γρήγορα
    εγώ αυτοπροσώπως
    να είστε σύντομα καλά-
    …όχι…δε μου είναι κόπος-

    Να! τα πους-απς μου αύριο
    σε σας θα τ’ αφιερώσω
    κι απ’ το μαρτύριο του ιού
    ευθύς θα σας γλιτώσω.

    -Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και για τη συνέντευξή σας. Γεια σας.
    -Μια στιγμή κύριε Χολιαστέ…εσείς μού μοιάζετε να ξέρετε πολλά. Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι…μού επιτρέπετε;
    -Αν και εγώ κάνω εδώ τις ερωτήσεις, όμως σας επιτρέπω-ορίστε, σας ακούω.
    -Προχτές ο κύριος Καραμανλής έσκυψε προς το μέρος μου και μου είπε: «Μεταξύ μας Γιώργο, η τέλεια διακυβέρνηση της χώρας θα ήτανε μαζί των δυο μας-μια διαρχία δηλαδή όπου εσύ να γυμνάζεσαι κι εγώ να σκέπτωμαι.» Από τότε ψάχνω μιαν ευκαιρία να ρωτήσω κάποιον-πέστε μου κύριε Χολιαστέ, τι θα πει «σκέπτομαι»;

    Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.590 ακόμα followers

  • Οκτώβριος 2007
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: