Skip to content

Ο Σαμψών με την κιθάρα…Οι αρμόδιοι με την χατζάρα.

21/01/2008

Ο Γιώργος – Σαμψών Χατσατριάν, γεννήθηκε στο Λενινακάν της Αρμενίας το 1985. Ήρθε στην Ελλάδα το 1993 σε ηλικία 8 ετών μαζί με την οικογένεια μου για μια καλύτερη ζωή. Φοίτησε κανονικά στο δημοτικό σχολείο, και από το 1999 και για 6 χρόνια στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. Με την κιθάρα του συμμετέχει στο “Μεικτό Σύνολο Σύγχρονου Ελληνικού Τραγουδιού” του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης.
Στους Πανελλήνιους μαθητικούς διαγωνισμούς διακρίθηκε τρεις φορές με Α’ βραβείο. Στο πλαίσιο εκδηλώσεων του Μουσικού Σχολείου, εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (2003) στο Συνεδριακό Κέντρο Ι. Βελλίδης (2004),στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. (2004) καθώς και στην ΕΤ3 (2004). Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης το 2005 και με την διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων εισάγεται στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου. Την συνέχεια την αφηγείται ο ίδιος :

Μέχρι στις 20.1.2006 η άδεια διαμονής μου ήταν αυτοτελής (επειδή ήμουν μαθητής), από τις 20.1.2006 μέχρι στις 20.1.2007 ανανέωσα την άδεια διαμονής μου σαν σπουδαστής (καθώς ήμουν πλέον φοιτητής στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου).

Πήγα στο Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου, έκανα την έγγραφη και έμεινα εκεί για λίγο χρονικό διάστημα. Οι γονείς μου οικονομικά δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν για αυτό αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου και να γυρίσω πίσω στην Θεσσαλονίκη και στην οικογένεια μου επειδή αντιμετώπιζα σοβαρό οικονομικό πρόβλημα.

Ήρθα στην Θεσσαλονίκη και άρχισα να εργάζομαι. Στις 20.1.2007 ανανέωσα την άδεια διαμονής μου πλέον σαν εργαζόμενος. Στις 10 Οκτωβρίου 2007 πληροφορήθηκα από το γραφείο αλλοδαπών ότι η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για να εκδώσει την άδεια διαμονής της περιόδου 20.1.2006 – 20.1.2007 (το χρονικό διάστημα δηλαδή που είχα καταθέσει αίτηση για άδεια διαμονής μου σαν σπουδαστής) ζητά να προσκομίσω αναλυτική βαθμολογία από το Τ.Ε.Ι. Μεσολογγίου.

Εγώ όμως αναγκάστηκα να εγκαταλείψω τις σπουδές μου για τους παραπάνω λόγους που σας ανέφερα και δεν έχω δώσει εξετάσεις.

Τι έπρεπε να κάνω τώρα;

Ρώτησα στο γραφείο αλλοδαπών. Με την απάντηση που πήρα ξαφνιάστηκα. Μου είπαν πως την περίπτωση μου δεν την έχει προβλέψει ο νομοθέτης και μου έδωσαν κάποιο τετραψήφιο αριθμό τηλεφώνου του Υπουργείου Εσωτερικών στη Διεύθυνση Αλλοδαπών.

Την επόμενη μέρα το πρωί πήρα τηλέφωνο. Το σήκωσε κάποιος υπάλληλος και άρχισα να του λέω το πρόβλημα μου. Έκπληκτος άκουσα την απάντηση. Μου λέει:

-Νεαρέ δεν μπορείς να κάνεις του κεφαλιού σου.

Του λέω:
-Τι του κεφαλιού μου έκανα; Δεν μπόρεσα για οικονομικούς λόγους να συνεχίσω τις σπουδές μου.
Μου απαντά λέγοντας επί λέξει:

-Νεαρέ δεν είστε έλληνας πολίτης, δεν μπορείτε να κάνετε ότι κάνει ένας έλληνας πολίτης,

Μη μπορώντας να με βοηθήσει, με παρέπεμψε σε έναν άλλον υπάλληλο, ο άλλος σε έναν άλλον, ο άλλος σε έναν άλλον. Ώσπου μια ευγενικής ιδιαίτερα κατατοπιστική κυρία μου υπόδειξε να απευθυνθώ στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας αλλά και να συμβουλευτώ έναν δικηγόρο.

Πήγα στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Εκεί με ενημέρωσαν ότι μόνο με δικηγόρο θα μπορούσε να γίνει δεκτός και με παρέπεμψε στο γραφείο αλλοδαπών του δήμου της περιοχής μου.

Πηγαίνω στο γραφείο αλλοδαπών. Η υπάλληλος στην οποία απευθύνθηκα έδειξε μεγάλη κατανόηση. Ασχολήθηκε με την υπόθεση μου, πήρε τηλέφωνο στην περιφέρεια. Μάλιστα αφού πήγε η ίδια (και για άλλες υποθέσεις) στην περιφέρεια μου είπε να περιμένω γιατί εκεί είχαν πάρα πολύ δουλειά. Το αποτέλεσμα είναι ότι από τον Οκτώβριο μέχρι και σήμερα δεν έχω βγάλει καμιά άκρη….

Με επιστολή του προς τους καθηγητές, μαθητές και αποφοίτους του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης ,-ικέτης και οικέτης όπως γράφει-, ζητάει την συμπαράσταση τους για να εκλείψει ο κίνδυνος απέλασης του από την χώρα.

Για την υπόθεση ενημερώθηκα από τον Βασίλη Βέτσο και την ιστοσελίδα του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης.

Γιώργο – Σαμψών Χατσατριάν, αν αντί να είσαι βιρτουόζος στην κιθάρα ήσουν βιρτουόζος στο μπάσκετ, τώρα εκτός από καταθέσεις με πολλά μηδενικά στην τράπεζα θα είχες στα χέρια σου και ελληνικό διαβατήριο.

Advertisements
38 Σχόλια leave one →
  1. 21/01/2008 11:24 πμ

    Φοβερή ιστορία – φοβάμαι ότι δεν είναι μοναδική, όμως..
    Νεαρέ δεν είστε έλληνας πολίτης, δεν μπορείτε να κάνετε ότι κάνει ένας έλληνας πολίτης

    κι ο άνθρωπος είναι 15 χρόνια στην Ελλάδα..
    Μακάρι να βρει άκρη – είναι κρίμα.

  2. 21/01/2008 12:47 μμ

    Καλημέρα ΑFMarx μου,
    ελπίζω να βρει άκρη το παληκάρι με τη γραφειοκρατία. Είμαι σίγουρη ότι αν μείνει θα τιμήσει τη χώρα που τον φιλοξενεί, περισσότερο από μερικους……Έλληνες.

  3. 21/01/2008 1:16 μμ

    επίσης, στην υποθετική αυτή περίπτωση, θα είχε γίνει και αξιωματικός τιμής ένεκεν!

    και ποιος είναι ο κύριος που λέει τι δικαιούται να κάνει ο καθένας? και από πότε οι έλληνες πολίτες έχουν διευρυμένα δικαιώματα σε σχέση με τους μη έλληνες, πλην όμως πολίτες αυτής της χώρας?

    αυτός που είναι δημόσιος υπάλληλος, δεν ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να γνωρίζει το νόμο και να καθοδηγεί τους πολίτες που ζητούν πληροφορίες? Από πότε δικαιούται και να τους ειρωνεύεται?

  4. 21/01/2008 1:29 μμ

    Γιατί η Περιφέρεια χρειάζεται βαθμολογία; Δεν της αρκεί ένα πιστοποιητικό εγγραφής για να αποδείξει ότι είναι γραμμένος στο τμήμα του;

    Το χειρότερο δεν είναι οι νόμοι της γραφειοκρατίας. Το χειρότερο είναι ότι ο κάθε καρεκλοκέντραυρος τους ερμηνεύει κατά το δοκούν.

    Καλή τύχη στο παλληκάρι!

  5. 21/01/2008 1:34 μμ

    «Γιώργο – Σαμψών Χατσατριάν, αν αντί να είσαι βιρτουόζος στην κιθάρα ήσουν βιρτουόζος στο μπάσκετ, τώρα εκτός από καταθέσεις με πολλά μηδενικά στην τράπεζα θα είχες στα χέρια σου και ελληνικό διαβατήριο.»

    Δυστυχώς αυτή είναι η μαύρη αλήθεια!!!

  6. 21/01/2008 4:05 μμ

    ..ΠΩ, ΠΩ,
    κάτι τέτοια μαθαίνω και μου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο!
    Καλά τα λες, αν ήταν δύο-δέκα και έπαιζε μπάσκετ, δεν θα έτρωγε «τάπα»…
    Αμ οι Ουαλλοί που ξαπόστειλαν μία έγχρωμη από το νοσοκομείο;
    Η γυναίκα έχει καρκίνο και έληξε… αυτό που έληξε και επειδή ΔΕΝ το προέβλεπε ο νόμος, η γυναίκα μπήκε με ορό στο αεροπλάνο…

    Καημένε βιρτουόζε στην κιθάρα…

    Θυμήθηκα την ταινία ΑΡΑΡΑΤ του Ατόμ Εγκογιάν για κάποιο λόγο…

    καλησπέρα
    καλή βδομάδα
    και καλή τύχη στον Γιώργο-Σαμψών Χατσατριάν!

  7. 21/01/2008 5:44 μμ

    Θυμάμαι παιδάκι να ενθουσιάζομαι από το γνωστό «Αν όλα τα παιδιά της γης…» και τις εικόνες με τα παιδάκια όλων των «χρωμάτων» να ενώνουν τα χέρια σ’ ένα γιγάντιο «γύρω-γύρω-όλοι» και να αγκαλιάζουν την υδρόγειο.

    Φέτος που πήγε νήπιο ο μικρός μου είδα με μεγάλη μου χαρά μια τόση δα μικρογραφία των παραπάνω. Στην τάξη του υπάρχουν παιδιά από 6 χώρες. Μ’ αρέσει που έρχεται και μου λέει πως πέρασε τη μέρα του, κι μέσα στις φάσεις που μου περιγράφει, ακούω ονόματα όπως Βλαντισλάβ, Όσκαρ, Ιζαμπέλ, Βιβιάννα (αυτή η τελευταία είναι από το Περού και είναι η συμπάθειά μου, ένα κουκλί!). Στη γιορτούλα τους δε, που τα είδα όλα μαζί να χορεύουν και να τραγουδάνε… Εκεί μου ήρθε η εικόνα που ανέφερα στην αρχή – εικόνα τόσο βαθιά θαμμένη… απορώ πως τη θυμήθηκα!

    Κι εκεί στο ίδιο μέρος, την ίδια στιγμή, δεν πρόλαβα να χαρώ τον συνειρμό μου. Άκουσα κάτι σχόλια από μαμάδες τριγύρω… Ελληνίδες μαμάδες εννοώ… Ήταν βλέπετε Χριστουγεννιάτικη η γιορτή! Και θίχτηκε η θρησκεία τους που συμμετείχαν και αλλόθρησκα/αλλοεθνή παιδάκια.

    Τι έλεγε το στόμα τους… Πως κρατήθηκα… Από το «κλασσικό»: «Κοίτα μαυράκια και κακό» , μέχρι το «επίκαιρο»: «Κάναν και παιδιά αυτές οι πουτάνες που γεμίσαμε». Κι αυτές την άλλη μέρα θα πήγαιναν στην εκκλησία να σταυροκοπιούνται, «άγιες μέρες πού ‘ναι»…

    Και, σας παρακαλώ, μην πάει κάποιος να πει κάτι για τα εκπαιδευτικά προβλήματα που προκύπτουν στα μικτά τμήματα, και μένουν πίσω τα ελληνόπουλα και μπλα μπλα μπλα… Για Νηπιαγωγείο μιλάω… Όλα τώρα μαθαίνουν… Μαζί!

    Αλλά δυστυχώς με τα μυαλά που κουβαλάνε ακόμα οι περισσότεροι, αυτά τα ίδια παιδάκια που μαθαίνουν τώρα την αλφαβήτα με τον γιο μου, όταν μεγαλώσουν θα αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα με τον Γιώργο-Σαμψών Χατσατριάν.

    Υ.Γ. Δεν πιάνω το σκηνικό του αγιασμού στην αρχή της σχολικής χρονιάς, γιατί το σχόλιό μου, θα είναι μεγαλύτερο κι από την ανάρτηση. Για γέλια και για κλάμματα ήταν…

  8. 21/01/2008 5:45 μμ

    Θυμάμαι παιδάκι να ενθουσιάζομαι από το γνωστό «Αν όλα τα παιδιά της γης…» και τις εικόνες με τα παιδάκια όλων των «χρωμάτων» να ενώνουν τα χέρια σ’ ένα γιγάντιο «γύρω-γύρω-όλοι» και να αγκαλιάζουν την υδρόγειο.

    Φέτος που πήγε νήπιο ο μικρός μου είδα με μεγάλη μου χαρά μια τόση δα μικρογραφία των παραπάνω. Στην τάξη του υπάρχουν παιδιά από 6 χώρες. Μ’ αρέσει που έρχεται και μου λέει πως πέρασε τη μέρα του, κι μέσα στις φάσεις που μου περιγράφει, ακούω ονόματα όπως Βλαντισλάβ, Όσκαρ, Ιζαμπέλ, Βιβιάννα (αυτή η τελευταία είναι από το Περού και είναι η συμπάθειά μου, ένα κουκλί!). Στη γιορτούλα τους δε, που τα είδα όλα μαζί να χορεύουν και να τραγουδάνε… Εκεί μου ήρθε η εικόνα που ανέφερα στην αρχή – εικόνα τόσο βαθιά θαμμένη… απορώ πως τη θυμήθηκα!

    Κι εκεί στο ίδιο μέρος, την ίδια στιγμή, δεν πρόλαβα να χαρώ τον συνειρμό μου. Άκουσα κάτι σχόλια από μαμάδες τριγύρω… Ελληνίδες μαμάδες εννοώ… Ήταν βλέπετε Χριστουγεννιάτικη η γιορτή! Και θίχτηκε η θρησκεία τους που συμμετείχαν και αλλόθρησκα/αλλοεθνή παιδάκια.

    Τι έλεγε το στόμα τους… Πως κρατήθηκα… Από το «κλασσικό»: «Κοίτα μαυράκια και κακό» , μέχρι το «επίκαιρο»: «Κάναν και παιδιά αυτές οι πουτάνες που γεμίσαμε». Κι αυτές την άλλη μέρα θα πήγαιναν στην εκκλησία να σταυροκοπιούνται, «άγιες μέρες πού ‘ναι»…

    Και, σας παρακαλώ, μην πάει κάποιος να πει κάτι για τα εκπαιδευτικά προβλήματα που προκύπτουν στα μικτά τμήματα, και μένουν πίσω τα ελληνόπουλα και μπλα μπλα μπλα… Για Νηπιαγωγείο μιλάω… Όλα τώρα μαθαίνουν… Μαζί!

    Αλλά δυστυχώς με τα μυαλά που κουβαλάνε ακόμα οι περισσότεροι, αυτά τα ίδια παιδάκια που μαθαίνουν τώρα την αλφαβήτα με τον γιο μου, όταν μεγαλώσουν θα αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα με τον Γιώργο-Σαμψών Χατσατριάν.

    Υ.Γ. Δεν πιάνω το σκηνικό του αγιασμού στην αρχή της σχολικής χρονιάς, γιατί το σχόλιό μου, θα είναι μεγαλύτερο κι από την ανάρτηση. Για γέλια και για κλάμματα ήταν…

  9. 21/01/2008 5:59 μμ

    Κύκλους που κάνει η ιστορία !

    -Η πόλη αυτή της Αρμενίας λεγόταν παλιά Γκόρι.

    -Στην περίοδο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας μετονομάστηκε σε Αλεξανδρούπολη (Αλεξάντροπολ) προς τιμή του αντίστοιχου τσάρου. (Στην πόλη αυτή γεννήθηκε και ο μεγάλος Πόντιος ανατολιστής, φιλόσοφος Γεώργιος Γκουρτζίεφ).

    -Στη σοβιετική εποχή ονομάστηκε Λενινακάν, προς τιμή του Λένιν.

    – … Μετά τη σοβιετική κατάρρευση πήρε και πάλι το αρχικό της όνομα: Γκόρι !!!!!

    Μ-π

  10. 21/01/2008 10:09 μμ

    Μπράβο για την ανάρτηση φίλε ΑΦΜαρξ

  11. 21/01/2008 11:00 μμ

    Πρόσφατα, πριν κανα-δυο βδομάδες, είχα αναρτήσει ένα ποστ για το ‘Ένας στους δέκα’, την πολύ επιτυχημένη παράσταση που ανεβάζουν μετανάστες στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Ας μη μένουμε στα λόγια και ας πάμε να δούμε αυτή την παράσταση. Έχουν πολλά να μας πουν και να μας διδάξουν. Μπορεί να ακουστώ υπερβολικός, αλλά οι μετανάστες είναι πιστεύω οι μόνοι άνθρωποι στη σύγχρονη Ελλάδα που δίνουν δωρεάν μαθήματα αξιοπρέπειας και ανθρωπισμού με τις κουβέντες τους. Θα έπρεπε να είναι πρότυπα για τα νέα παιδιά αυτοί και όχι οι εξυπνάκηδες θέμοι και περρήδες.

  12. 22/01/2008 12:24 πμ

    Τι να πώ ρε π…η μου.Τι να πω;Είμαστε και στην Ε.Ε. υποτίθεται…
    http://www.stainwords.blogspot.com

  13. το λίνκ ... Με την Αύριο των Φώτων.. permalink
    22/01/2008 1:46 πμ

    Της Μούσας Συναγωνιστές…

    και των Αγώνων Εραστές,
    ενίοτε και ποιητές
    -μάλλον εκ του προχοίρου-
    που εκνευρίζουν διαρκώς
    με λόγια ακατάπαυστα
    στερεύουν την υπομονή
    του πιο ΚΑΛΟΥ του ΦΙΛΟΥ

    Αύριο είναι των Φωτών
    που λένε στο Χωριό μας
    να διώξουμε κάθε κακόν
    περίσσειο … εγωϊσμό μας

    Και κάνω πρώτος την Αρχή
    ως κι Εμπαθής Μεγάλος
    και των Ερώτων Πλανηθείς
    Ασκημοπαπαγάλος

    Όλοι οι καλοί συνάδελφοι
    κι αυτοί που δεν ακούνε
    ας μου επιτρέψουν να τους πώ
    να ρθούν να ευλογηθούνε

    Στη Μία
    – η Ώρα για Φαΐ –
    κανείς μας να μη φάει
    γιατί πολλά στης Μουσικής
    το Παιδεμένο τ’ Όμορφο
    το Βράζον Μετερύζι
    καθείς έχει έναν Έρωτα Βαθύ
    ένα Μεράκι που πονάει
    καλώς- κακώς ορίζει

    Ας μου επιτρέψετε να πω πολιτικά
    αλλάζω -ναι, γιατί κακώς;-
    αν πρέπει, τη φάλτσα μου τη γνώμη,
    και επί του προσωπικού
    ζητώ Βαθειά Συγγνώμη

    Όλο και κάποιον θά ‘φαγα
    τι κι αν με λέν Βασίλη
    άλλου αυτί, άλλου χαρτί
    άλλου Φιλιάς Μαντήλι
    μά επί Τιμής του Καθενός,
    Ανάβω εδώ …. Καντήλι

    Ας κάτσουμε αύριο άνετα ας κάνουμε όλοι Χώρο

    …σ’ αυτό που μας προέκυψε της Μουσικής της Δώρο

  14. 22/01/2008 2:54 πμ

    Μπράβο παιδιά..!
    Αληθινή δυκτιακή δημοσιογραφία.
    Negma σε νιώθω..έχω και εγώ παιδί
    που πάει νηπιαγωγείο φέτος και
    έχω πραγματικά αντιληφθεί την κοινωνική
    διαφορά που ξαφνικά πρέπει να θεωρώ σαν δεδομένο κατά τις κοινωνικές μου
    επαφές με αυτόν τον χώρο που αφήνω
    γιά κάποιες ώρες το παιδί μου..
    Αλλά δεν μασάω εφόσον ξέρω καλά
    πως ……
    -το σπίτι μας είναι ο σταθμός,
    ο παιδικός και ο αληθινός,
    που όντας δυνατός,
    φαντάζει διαρκώς,
    σαν νικητής
    στης σφαίρας μας αυτής
    τη νιότη και το φως
    που χρήζει ευαίσθητης χροιάς
    και όχι μηχανή θεάς

    κλείστε τις τηλεοράσεις γιά 105 μέρες..
    Μην σκεφτείτε όλα αυτά ενώ δαγκώνετε
    το σουβλάκι…

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΙΑ

  15. 22/01/2008 9:52 πμ

    Αλήθεια, η νομοτέλεια της εκδίκησης του αδύναμου. Σε αθληταράδες ή σε ευρωπαίους εξ’ Εσπερίας ούτε θα διανοούταν ποτέ το κράτος να ασκήσει αυτή τη ψυχολογική βία.

  16. 22/01/2008 11:05 πμ

    -Νεαρέ δεν είστε έλληνας πολίτης, δεν μπορείτε να κάνετε ότι κάνει ένας έλληνας πολίτης,
    ————————————
    H κυρία Τσέκου , έλληνίδα πολίτης δεν είναι ;
    Τι να πω ……

  17. 22/01/2008 12:03 μμ

    Άραγε είναι δυνατον να συνταχτεί , εδώ στα μπλογκ, μια διαμαρτυρία που να υπογραφεί -ηλεκτρονικά- απο τους μπλογκερ και να σταλεί σε κάποιο υπουργείο ή στην περιφέρεια Μακεδονίας ή δεν ξέρω που αλλού;

  18. 22/01/2008 12:17 μμ

    Γ@μώ τ$%$&^*&^#!^$%&%^&%. Αναχρονιστικοί καραγκιόζηδες χούντακλες δημόσιοι υπάλληλοι που τόσο θράσος έχουν και λένε σε ένα παιδί ότι δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του. Επειδή δεν έχει πατέρα δημόσιο υπάλληλο να τον βολέψει στο δημόσιο κι αυτόν, επειδή δεν γεννήθηκε εδώ. Γαμώ τ#$%^@^%&&# οι μαλάκες.

    Είναι κρίμα. Είναι πολύ κρίμα κι άδικο. Κι ακόμα πιο κρίμα είναι ότι ο σκοταδισμός που μας έχει πλακώσει δεν είναι τυχαίος. Κάτι τέτοια περιστατικά το αποδεικνύουν.

  19. 22/01/2008 12:50 μμ

    δηλαδή ένας έλληνας πολίτης μπορεί να παρατήσει τις σπουδές του αν έχει οικονομικό πρόβλημα, ενώ ένας μετανάστης πρέπει ντε και καλά να πεινάσει, να κοιμάται στο παγκάκι, για να είναι στο Μεσσολόγγι και να περνά τα μαθήματα, μπας και γλυτώσει την απέλαση?!Και ναί επειδή είμαστε στην ΕΕ συμβαίνουν αυτά..Ευρώπη φρούριο, για να θυμηθούμε…Δεν περνάει μύγα!Δε μένει μύγα!εδώ λέει αν δεν έχεις χαρτιά, δε δικαιούσαι νοσηλεία, ούτε μπορούν να παν τα παιδιά σου στο σχολείο!Δράμα!Εξοργιστικό!

  20. 22/01/2008 1:00 μμ

    Γειά σου ρε Μαρξ! Και με τον Καραμανλή, τον Κόκκαλη και τον Βαρδινογιάννη θα συνέτρωγε.

    ΥΓ. Ελπίζω να μη θίχτηκες για τον πρόεδρο.

  21. 22/01/2008 1:01 μμ

    Συγκλονιστική η περίπτωση του παιδιού αυτού και κάθε παιδιού που γνώρισε αυτή τη χώρα γιά πατρίδα του και πρέπει να του θυμίζουν κάθε μέρα ότι δεν είναι «έλλην πολίτης»…

    Μήπς μπορούμε να κάνουμε κάτι να βοηθήσουμε; ίσως με τη συλλογή υπογραφών;

  22. 22/01/2008 3:54 μμ

    Παληκάρια νομίζω ήλθε η ωρα να συνταχθει κοινο κείμενο από ολα τα μπλογκ και να παιξει ως τσουναμι….

    Ήδη πήρα μια πρωτη πρωτοβουλια.

    Επ ώμου οπλο, όλοι και όλες…………….

  23. 22/01/2008 4:42 μμ

    Ας σταματήσει τώρα ο εφιάλτης με τους πολίτες β’ κατηγορίας!
    Εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας ζουν μες την φτώχια και την ανασφάλεια.
    Όσοι μένουν κι εργάζονται ή σπουδάζουν στην Ελλάδα πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα.
    Πλήρη δικαιώματα και ψήφος σε όλους τους μετανάστες!

  24. 22/01/2008 6:59 μμ

    Πόσα μου φέρνει στο νου η περίπτωση αυτή.
    Η Ελλάδα είναι γεμάτη από τέτοιες περιπτώσεις. Κι αν ο Γιώργος δημοσιοποίησε το (τεράστιο) πρόβλημά του, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άλλοι που, είτε το έχουν το πρόβλημα είτε θα το έχουν πολύ σύντομα.
    Και η πολιτεία δεν έχει σκοπό να τα λύση αυτά τα ζητήματα. Διότι οι μετανάστες δεν είναι ούτε εκδότες ούτε συμβασιούχοι, ούτε γενικοί γραματεις(που πηδάνε) ούτε (μεγαλο)δημοσιογράφοι. Ως αποτέλεσμα: μοίρα σκληρή (μας )τους περιμένει…

  25. 22/01/2008 11:25 μμ

    Παρακαλώ, διαβάστε όλοι το επόμενο ποστ…

  26. 23/01/2008 8:55 πμ

    Το ανεβαζω και εγω και ειδοποιώ τον Καραλη

  27. 23/01/2008 9:14 πμ

    Η ιστορία είναι βαθιά ανθρώπινη. Ωστόσο, εντάσσεται μέσα στην πλήρη αδιαφορία για τους μετανάστες. Η κυβέρνηση κάνει ό,τι μπροέι προκειμένου να εμποδίσει τη νόμιμη παραμονή τους εδώ -πιστή στις προεκλογικές της εξαγγελίες βέβαια. Όλοι οι νόμιμοι μετανάστες έχουν το ίδιο πρόβλημα. Όλες είναι ανθρώπινες ιστορίες που οδηγούν στην παρανομία και την τυπικά λαθρομετανάστευση.

  28. 23/01/2008 10:32 μμ

    Μόνο η παρτιζάνα πιάνει την ουσία του προβλήματος. Οι υπάλληλοι δεν κάνουν κάτι παράνομο, ένας αλλοδαπός με άδεια παραμονής σπουδαστή δεν παίρνει άδεια παραμονής για να κάνει ό,τι γουστάρει.

    Αυτές οι καταστάσεις είναι απόρροια του ότι υπάρχουν σύνορα και κατ’ επέκταση νομοθεσία που περιορίζει την ελεύθερη εγκατάσταση ανθρώπων.

    Κανονικά ο μικρός έπρεπε να είχε πάρει την υπηκοότητα αυτόματα στα 18 και να είχε λήξει το θέμα. Απλά σήμερα θα έπρεπε να πάει στρατό (άλλη μια μαλακία που υφίσταται εξαιτίας του όλου concept «σύνορα») αφού δε σπουδάζει και θα είχε το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με τη Στρατολογία αντί για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας 😐

Trackbacks

  1. Με την αγωνία της απέλασης « Ροΐδη Εμμονές
  2. Απέλαση αντί πολιτογράφησης « Φιλελεύθερη λαλιά…
  3. Giwrgos-Sampswn-Xatsatrian-grafoun « Το Μανιτάρι του Βουνού
  4. Στο Ζήτημα του Γιώργου Σαμψών γράφουν « Το Μανιτάρι του Βουνού
  5. ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Επειδή η αγάπη μαθαίνεται…
  6. Στείλτε τώρα μήνυμα!!! « Το χέρι
  7. Άμα δεν είσαι Ελληνας…. τι τα θες, τι τα ψάχνεις… « Πρόσωπα - Ρίτσα Μασούρα
  8. Επείγον..! « Μαμά…ετών 36..!
  9. Second generation χωρίς χαρτιά « Кроткая

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.590 ακόμα followers

  • Ιανουαρίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: