Skip to content

Πολιόρκησε την πολιορκία σου

23/02/2008

Η Παλαιστινιακή Λαϊκή Επιτροπή Ενάντια στην Πολιορκία της Γάζας έχει ορίσει τη σημερινή ημέρα ως διεθνή ημέρα δράσης ενάντια στον αποκλεισμό. Mερικοί blogger αποφασίσαμε, με τον αυθόρμητο τρόπο που γίνονται αυτά τα πράγματα,να δημοσιεύσουμε σήμερα στα blog μας κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, ποιήματα, τραγούδια κλπ, με θέμα την Παλαιστίνη, ενώνοντας την φωνή μας σε ένα σύνθημα: «Λευτεριά στη Γάζα- Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Οι «Βόλτες» συμμετέχουν στην κινητοποίηση αυτή με το ποίημα «Κατάσταση Πολιορκίας» του Παλαιστίνιου ποιητή κι αγωνιστή Μαχμούντ Νταρουίς (Mahmoud Darwish).

Κατάσταση Πολιορκίας

Εδώ, στην κατηφόρα των βουνοπλαγιών
στη Δύση απέναντι
και στων καιρών το χάσμα
πλάι στα περιβόλια με την κομματιασμένη σκιά,
σαν τους φυλακισμένους
σαν τους άνεργους
καλλιεργούμε την ελπίδα.

Πατρίδα που κοντεύεις στην αυγή,
γίναμε όλο και πιο άμυαλοι
Αφού τόσο καιρό ατένιζε το μάτι μας τη νίκη:
ανύχτωτες οι νύχτες μας κι οι πυροβολισμοί τις καταυγάζουν
οι εχθροί μας που επαγρυπνούν,
οι εχθροί μας που για μας το φως ανάβουν
μες στο πηχτό σκοτάδι των σπηλαίων.

Ο ουρανός το μεσημέρι μολυβένιος
τη νύχτα πορτοκαλένιος.
Ενώ οι καρδιές παραμένουν ουδέτερες
όπως τα τριαντάφυλλα του φράχτη.

Στην πολιορκία, ζωή είναι ο χρόνος
ανάμεσα στην ανάμνηση της αρχής της
και τη λησμονιά του τέλους της…

Λέει, στο χείλος του θανάτου:
τίποτα δεν μου απέμεινε να χάσω.
Ελεύθερος πλάι στην ελευθερία μου
και με το αύριο στο χέρι μου…
Σε λίγο θα μπω στη ζωή μου
να γεννηθώ ελεύθερος, χωρίς γονείς
να επιλέξω για όνομά μου τα γράμματα του κυανού…

Εδώ, πάνω στις υψωμένες καμινάδες, πάνω στη σκάλα του σπιτιού,
δεν υπάρχει χρόνος για τον χρόνο.
Κάνουμε ό,τι
κι όσοι ανεβαίνουνε προς τον Θεό:
Τον πόνο λησμονάμε.

Ο πόνος
είναι αυτός: πως το πρωί
του σπιτιού η κυρά δεν κρεμάει της μπουγάδας το σκοινί
και πως της φτάνει η καθαρότητα ετούτης της σημαίας

Ο κάθε θάνατος
κι ο αναμενόμενος ακόμα,
είναι ο πρώτος.
και πώς να δεις
ένα φεγγάρι αποκοιμισμένο
κάτω από κάθε πέτρα;

[Σ’ έναν κριτικό:]
Μην εξηγείς τις λέξεις μου
με το κουτάλι του τσαγιού ή την παγίδα για πουλιά!
Οι λέξεις μου με πολιορκούν μέσα στο όνειρο.
Οι λέξεις που δεν είπα
με καταγράφουν κι ύστερα μόνο με αφήνουν να αναζητώ
ό,τι απέμεινε από το όνειρό μου…

Αυτή η ρίμα δεν ήταν
απαραίτητη,
ούτε για του ρυθμού την αρμονία
ούτε για την οικονομία του πόνου.
Είναι περίσσεια, ανώφελη,
όπως μια μύγα πάνω στο τραπέζι.

Η ομίχλη είναι σκοτεινιά,
σκοτεινιά πυκνή κι άσπρη
που ξεφλουδίζουν το πορτοκάλι κι η γυναίκα που υπόσχεται.

Οι απώλειές μας:
Δύο με τέσσερις μάρτυρες τη μέρα
δέκα τραυματίες
είκοσι σπίτια
πενήντα ελιόδεντρα
κι ας μην ξεχνάμε τη δομική ανισορροπία
που θα χτυπήσει το ποίημα, το θεατρικό έργο
Και τον μισοτελειωμένο πίνακα.

Της λέει: Περίμενέ με στην άκρη του γκρεμού.
Κι αυτή του λέει: Ελα…έλα! Εγώ είμαι ο γκρεμός.

Μια γυναίκα λέει στο πλήθος: Σκέπασε τον αγαπημένο μου
γιατί τα ρούχα μου έχουν βραχεί από το αίμα του!

Αν δεν είσαι βροχή αγάπη μου
γίνε δέντρο
Γόνιμο…γίνε δέντρο.
Κι αν δεν είσαι αγάπη μου δέντρο
γίνε πέτρα
Υγρή…γίνε πέτρα.
Κι αν πέτρα, αγάπη μου, δεν είσαι
γίνε φεγγάρι
Στο όνειρο της αγαπημένης…γίνε φεγγάρι.
[Ετσι είπε μια γυναίκα
Στον γιο της καθώς έθαβαν.]

Τούτη η πολιορκία θα διαρκέσει μέχρι ο πολιορκημένος
σαν τον πολιορκητή, να αντιληφθεί ότι η στενοχώρια
είναι ένα απ’ του ανθρώπου τα γνωρίσματα.

Σεις που επαγρυπνείτε! Δεν κουραστήκατε
να επιτηρείτε το φως μες στο αλάτι μας;
Κι από τη φλόγα των ρόδων μέσα στην πληγή μας
δεν κουραστήκατε, σεις που επαγρυπνείτε;

Στον δρόμο για τη φυλακή, μου είπε:
Βγαίνοντας, θα ξέρω
πώς να επαινώ την πατρίδα
ή να τη λοιδορώ
Είναι ένα επάγγελμα όπως όλα.

[Στην ποίηση:]
Πολιόρκησε την πολιορκία σου.

[Στην πρόζα:]
Από το λεξικό του Νόμου,
πάρε τις αποδείξεις σου για μια πραγματικότητα
που οι αποδείξεις την κατέστρεψαν
κι εξήγησε τη σκόνη σου.

[Στην ποίηση και την πρόζα:]
Πετάξτε μαζί
όπως τα δυο φτερά ενός χελιδονιού που φέρνει
την ευλογημένη Άνοιξη.

«Εγώ ή αυτός»
έτσι αρχίζει ο πόλεμος.
Όμως τελειώνει με μια αμήχανη συνάντηση:
«Εγώ κι αυτός».

«Είμαι για πάντα εκείνη»
Έτσι αρχίζει ο έρωτας.
Μα σαν τελειώνει,
τελειώνει μ’ ένα αμήχανο αντίο:
«Εγώ κι αυτή».

Τούτη η πολιορκία θα διαρκέσει ως την ημέρα που
οι δάσκαλοι του Ολύμπου
θα επαναλάβουν την αθάνατη Ιλιάδα.

Ενα παιδί θα γεννηθεί, εδώ, τώρα,
στον δρόμο του θανάτου…κάθε ώρα.

Θα παίξει μ’ έναν χαρταετό
τεσσάρων χρωμάτων,
[κόκκινο, μαύρο, άσπρο, πράσινο]
έπειτα θα μπει μέσα σ’ ένα άστρο φευγαλέο.

Ο μάρτυρας με πολιορκεί:
Δεν έκανα τίποτε άλλο από το ν’ αλλάξω την κατοικία μου,
τα απλά μου έπιπλα
Έβαλα μια γαζέλα πάνω στο κρεβάτι μου
και μια ημισέληνο στο δάχτυλό μου
για ν’ απαλύνω τον πόνο μου.

Ο μάρτυρας με πολιορκεί:
Μην ακολουθείς τη νεκρώσιμη πομπή
εκτός εάν με γνώριζες.
Δεν ζητώ τη χάρη κανενός.

Το ποίημα «Κατάσταση Πολιορκίας»(A State of Siege) γράφτηκε με αφορμή μια άλλη πολιορκία: την πολιορκία του αρχηγείου του Γιασέρ Αραφάτ στη Ραμάλα, από τον ισραηλινό στρατό, τον Σεπτέμβρη του 2002. Είναι το πρώτο ποίημα του Νταρουίς, που μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Αγγελική Σιγούρου και το πήρα από την ιστοσελίδα e-poema, όπου υπάρχει και ένα μικρό βιογραφικό του Παλαιστίνιου λογοτέχνη.
Την ιστοσελίδα του
Μαχμούντ Νταρουίς θα την βρείτε εδώ.

Λευτεριά στη Γάζα!
Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Advertisements
14 Σχόλια leave one →
  1. 23/02/2008 9:04 πμ

    Συγκλονιστικό το ποίημα…

    Και φυσικά συμμετέχουμε, όπως μπορεί ο καθένας.

    Καλημέρα, και μακάρι και για κείνους να ξημερώσει λέφτερη.

  2. 23/02/2008 10:04 πμ

    καλημέρα Αλλουφάνη
    η λύση είναι η συμμετοχή
    Το έγραψα και στο νατασσάκι
    δεν έχω λόγια
    😦

  3. 23/02/2008 10:07 πμ

    Καλημέρα!!

    Ελπίζω να βάλαμε και εμεις ένα χεράκι σήμερα για τα παιδια της Γάζας

  4. 23/02/2008 11:25 πμ

    Αν μόνο να μιλάμε μπορούμε, έστω, ας το κάνουμε. Τουλάχιστον για να κοιτάμε τα δικά μας παιδιά στα μάτια. Καλημέρα.

  5. 23/02/2008 11:38 πμ

    Καλημέρα!

    Συμμετέχω κι εγώ, αν και δεν μπόρεσα να βρω κάτι για «διεθνή ημέρα» – διεθνής ημέρα για τη Γάζα ήταν η 24η Ιανουαρίου, απ ‘ό,τι είδα. Τίθ σημασία όμως, ας την κάνουμε ελληνική μέρα διαμαρτυρίας.

    Free Palestine!

  6. 23/02/2008 12:11 μμ

    Συγκλονιστικό ποίημα…

  7. 23/02/2008 3:10 μμ

    Φοβερό το ποίημα! Έχω διαβάσει απίθανα πράγματα σήμερα για την Γάζα…
    Καλημέρα και καλό σ/κ 🙂

  8. 23/02/2008 4:31 μμ

    Συγκλονιστικός ο Μαχμούντ Νταρουίς όπως και κάθε τι που ανθίζει μέσα σ’ αυτά τα χαλάσματα.
    Αν μπορούσα να σταθώ σε κάποια σημεία (με τη σιγουριά πως αδικώ τα υπόλοιπα) θα ξανάλεγα:

    «πλάι στα περιβόλια με την κομματιασμένη σκιά,
    σαν τους φυλακισμένους
    σαν τους άνεργους
    καλλιεργούμε την ελπίδα»

    «τίποτα δεν μου απέμεινε να χάσω.
    Ελεύθερος πλάι στην ελευθερία μου
    και με το αύριο στο χέρι μου…
    Σε λίγο θα μπω στη ζωή μου
    να γεννηθώ ελεύθερος»

    «Δεν ζητώ τη χάρη κανενός» !
    («Ελα και πάρ’τη μόνος σου τη Λευτεριά με τραγούδια όπλα κια σπαθιά» που θα λέγαμε κι εμείς)

  9. 23/02/2008 8:10 μμ

    Μπράβο πολύ καλό το ποίημα που διάλεξες.
    Κάτι έγινε!Τα λέμε.

  10. 23/02/2008 10:07 μμ

    Πολύ όμορφο το ποίημα και ακόμα ομορφότερη η προσπάθεια συμπαράστασης στο δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό λαό.

  11. 23/02/2008 11:27 μμ

    Γιώργο το ποίημα είναι συγκλονιστικό σαν περιεχόμενο, μα κι εξαιρετικό σαν ποίηση! Και η μετάφραση μιλάει! Το διάβασα πρωί πρωί και πήγα κλαίγοντας σχολείο…

    Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
    Λευτεριά στη Γάζα!

    @ μαύρο γάτο

    Να σου πω εγώ ήξερα την 29η Νοέμβρη σαν Διεθνή μέρα για τη Γάζα. Αλλά έχουμε μπεχτεί με τους φορείς που οργανώνουν. Μπορεί τώρα να ήταν Διεθνής Μέρα Διαμαρτυρίας. Προσωπικά όπως κι εσύ είπες, πιστεύω πως σημασία έχει να το θυμόμαστε και πολύ λιγότερο ενδιαφέρουν οι τυπικές ημερομηνίες. Αυτές τις θεωρώ χρήσιμες όταν είναι να ενώσουμε τη φωνή μας για ν’ ακουστεί πιο δυνατή.

  12. 24/02/2008 4:09 πμ

    Συγχαρητήρια allu fun marx
    Πραγματικά με συγκίνησες φίλε, μακάρι ο Παλαιστινιακό λαός να δικαιωθεί όπως και ο Κουρδικός ο οποίος αυτή την στιγμή που μιλάμε σφαγιάζεται στο Bόρειο Ιρακ απο τον Τουρκικό στρατό.
    Α και κάτι άλλο Πώς σου φάνηκε η χτεσινή πορεία του ΠΑ.ΜΕ είχε τρελό κόσμο επιτέλους ο κόσμος βγήκε στο δρόμο.

    Σιγά Σιγά αποδεικνύεται γιατί το ΚΚΕ είναι το μόνο αριστερό κόμμα που κράτάει τα σκήπτρα και τα λάβαρα της οκτωμβριανής επανάστασης ψηλά.

  13. black flag permalink
    31/05/2010 2:03 μμ

    STIS 7:00 μ.μ STHN PRESBEIA TOY ISRAEL !!! ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΩΝ 1 .ΨΥΧΙΚΟ.
    OLOI EKEI !!!

Trackbacks

  1. Πολιτικό blog » Blog Archive » Free Gaza now

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Φεβρουαρίου 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    2526272829  
  • Αρέσει σε %d bloggers: