Skip to content

Mια αλλιώτικη dream team

07/04/2008

Η 17χρονη δρομέας Gadir Garouf είναι μια από της μεγάλες αθλητικές ελπίδες της Παλαιστινιακής ολυμπιακής ομάδας για τους αγώνες του Πεκίνου. Προπονείται φορώντας τα φθαρμένα πάνινα σνίκερς της, αφού τα οικονομικά της δεν της επιτρέπουν να αγοράσει ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια για αθλητές δρόμων. Πριν 3 χρόνια, με την οικονομική συνεισφορά του προπονητή της Yusuf Hamed η αθλήτρια κατάφερε να αγοράσει ένα τέτοιο ζευγάρι παπούτσια, αλλά τα φυλάει σαν θησαυρό κλειδωμένα στο ντουλάπι της, μέχρι την μεγάλη στιγμή των αγώνων στο Πεκίνο.
«Μπορώ να δω ακόμα και μετάλλιο» ψιθυρίζει η Gadir Garouf. «Ξέρω ότι είναι αδύνατο, αλλά μπορώ να ονειρεύομαι. Δεν μπορώ;»
Ναι, η Gadir Garouf είναι μέλος μιας ομάδας που δικαιούται να φέρει τον τίτλο «dream team», αφού αποτελείται από αθλητές που κάνουν όνειρα.Αν και οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν και προπονούνται θυμίζουν πραγματικό εφιάλτη.
Η Zakiya Nassar, η κολυμβήτρια της ομάδας αυτής, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Προπονείται σε πισίνα σχεδόν μόνο μια φορά τον μήνα , κι αυτό μόνο όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για αυτήν. Η κολυμβήτρια από την Παλαιστίνη, ζει με ένα φόβο: να μη ντροπιάσει τον εαυτό της και την πατρίδα της.
«Με σκοτώνει. Καταλαβαίνετε πώς θα φανεί η ολυμπιακή πισίνα στο Πεκίνο σε μένα, που κολυμπάω σε τόσο μικρή πισίνα κι αυτό μια φορά κάθε μήνα; Σαν ωκεανός…» λέει η Zakiya Nassar. Στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει ειδική άδεια από τους Ισραηλίτες, για να μετακινηθεί από την αποκλεισμένη Τζενίν στην Ιερουσαλήμ, όπου θα μπορούσε να προπονηθεί σε κανονική πισίνα, βρήκε κλειστές πόρτες από παντού.
Aλλά και ο Masri Nader,δρομέας μεγάλων αποστάσεων προπονείται σε εξ ίσου δύσκολες συνθήκες. Στην αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο κόσμο Γάζα, στο κατεστραμμένο από τις εχθροπραξίες στάδιο ή στους γεμάτους λακκούβες δρόμους της πόλης, ο 28χρονος αυτός αθλητής προπονείται για να αγωνιστεί στον δρόμο των 5000 μέτρων. Στο αγώνισμα αυτό, στους Πανασιατικούς αγώνες που έγιναν στο Κατάρ την περσινή χρονιά, ο Masri κατέλαβε την 8η θέση κερδίζοντας αθλητές από χώρες που έχουν αθλητική παράδοση. Το προσωπικό του ρεκόρ (14:24) είναι σχεδόν ένα ολόκληρο λεπτό πάνω από το ολυμπιακό όριο, αλλά ο Masri Nader ελπίζει ότι θα λάβει μέρος στους αγώνες του Πεκίνου, αφού η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή διαθέτει 90 προσκλήσεις για αθλητές που δεν έχουν πιάσει τα ολυμπιακά όρια και προέρχονται από χώρες όπου οι συνθήκες είναι δύσκολες για τους αθλητές. Ο Masri Nader προπονείται φορώντας κι αυτός φθαρμένα παπούτσια και ξεθωριασμένες αθλητικές φόρμες. Φυλάει κι αυτός για τους αγώνες, τα «καλά» του αθλητικά παπούτσια, δώρο της ολυμπιακής επιτροπής του Κατάρ, μαζί με την επίσημη αθλητική στολή του, ένα κατακόκκινο, λαμπερό σορτσάκι κι ένα πράσινο φανελάκι που έχει γραμμένο στα αγγλικά το όνομα της πατρίδας του: Παλαιστίνη.
«Θέλω να εκπροσωπήσω την Παλαιστίνη στους Ολυμπιακούς αγώνες» λέει ο Masri. «Άλλωστε γι΄αυτό δεν πολεμάμε; Για να αποδείξουμε ότι έχουμε κι εμείς χώρα».

Διαβάζοντας τις ιστορίες αυτές σε διάφορα ξένα ειδησεογραφικά site σκέφτομαι ότι οι πολιτικές σκοπιμότητες, η άκρατη εμπορευματοποίηση και η χρήση απαγορευμένων ουσιών δεν σκότωσε τελικά το ιδεώδες των ολυμπιακών αγώνων. Κυνηγημένο από πολιτικές υποκρισίες, σπόνσορες και αναβολικά, το αρχαίο κι αθάνατο αυτό πνεύμα, ίσως βρήκε καταφύγιο, πρόσφυγας κι αυτό, στα όνειρα αθλητών όπως η Gadir Garouf, η Zakiya Nassar και ο Masri Nader.

Advertisements
22 Σχόλια leave one →
  1. 07/04/2008 11:24 πμ

    “Ξέρω ότι είναι αδύνατο, αλλά μπορώ να ονειρεύομαι. Δεν μπορώ;”

    εκεί είναι….

    (κι ευτυχώς, που υπάρχουν κι αυτοί)
    🙂
    Καλημέρα, καλή βδομάδα !

  2. 07/04/2008 11:51 πμ

    Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιοι αθλητές, φωτεινά παραδείγματα.

  3. 07/04/2008 11:52 πμ

    Ένας 9χρονος μαθητής έλεγε στη δασκάλα του ότι θα’θελε να’χει ένα μαγικό ραβδί για να πραγματοποιεί τα όνειρά του. Η δασκάλα τον άκουσε καιπροσπάθησε να κάνει τη δουλειά της…να τον γειώσει, εξηγώντας του, ότι αυτά δεν γίνονται.
    Την έκοψε στις δυο τρεις πρώτες τις φράσεις, λεγοντάς της
    «Ξέρω, ξέρω δεν γίνεται, δεν γίνονται αυτά που λέω, αλλά άσε με να σου πω, πως θα΄θελα να’ναι»
    Στην υγειά σας, μικροί και μεγάλοι, ονειροπόλοι:)
    Καλημέρα

  4. 07/04/2008 12:37 μμ

    Η δική μας dream team, TO ΜΙΝΙ-ΒUS ΚΑΙ Ο ΣΚΥΛΟΣ

  5. 07/04/2008 12:41 μμ

    δεν έχουμε δει μερικες φορές όμως αθλητές με ψυχή να νικούς τους ντοπαρισμένους.
    βλέπεις αυτοί δεναγωνίζονται για τα δολλάρια και τις διαφημίσεις…

  6. 07/04/2008 2:50 μμ

    ισχυρό χαστούκι η πίστη και οι αξίες των παιδιών αυτών Gadir Garouf,Zakiya Nassar,Masri Nader στην παρηκμασμένη Δύση.
    Μπράβο και για την ανάρτηση!

  7. j95 permalink
    07/04/2008 4:39 μμ

    «Διαβάζοντας τις ιστορίες αυτές σε διάφορα ξένα ειδησεογραφικά site σκέφτομαι ότι οι πολιτικές σκοπιμότητες, η άκρατη εμπορευματοποίηση και η χρήση απαγορευμένων ουσιών δεν σκότωσε τελικά το ιδεώδες των ολυμπιακών αγώνων»

    «αρτιμελείς όλου του κόσμου, φανείτε ανώτεροι». Γιατί να το σκοτώσει; Μια χαρά συμβιβάζονται.

  8. 07/04/2008 5:13 μμ

    Συγκινήθηκα από τις ιστορίες τους…

  9. 07/04/2008 6:37 μμ

    Μαθαίνω ότι οι Παλαιστίνιοι κάνουν έξτρα προπόνηση λόγω των συνθηκών διαβίωσης.

  10. 07/04/2008 11:50 μμ

    @ Nατάσα: Κι εμένα με συγκίνησαν αυτά που λένε οι αθλητές αυτοί. Αλλά πιο πολύ αυτό το «μπορώ να ονειρεύομαι… Δεν μπορώ;»
    Ποιος μπορεί να εμποδίσει ένα 17χρονο κορίτσι να κάνει όνειρα;

    @ Παύλο: Ευτυχώς που υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ που δεν το βάζουν κάτω ακόμα και σε τόσο δύσκολες συνθήκες… Να παίρνουμε παράδειγμα και μεις που γκρινιάζουμε με την παραμικρή αναποδιά.

    @ Ρούλα: Έτσι είναι τα παιδιά…Ονειροπόλα. Μόνο που τις περισσότερες φορές οι δάσκαλοι, οι γονείς και γενικά οι ενήλικες το καταφέρνουμε και τους κόβουμε τα φτερά, προσγειώνοντάς τα στην πραγματικότητα.

    @ Swell: Δεν φτάνει ένα mini bus…
    Mια αμαξοστοιχία χρειάζεται …Να φορτώσουμε εκεί επάνω όλους τους υπεύθυνους του κυκλώματος αυτού… Από πολιτικούς μέχρι γιατρούς, προπονητές, φαρμακοπαραγωγούς κλπ. Οι Αθλητές κατά κάποιο τρόπο είναι θύματα στην υπόθεση αυτή ή μάλλον θύτες του εαυτού τους.

    @Krot: Έχουμε και μεις ως θεατές εθιστεί σε ρωμαϊκούς θριάμβους όμως… Θέλουμε νίκες και μετάλλια , χωρίς να μας ενδιαφέρει το πώς και το γιατί.
    @ Κόκκινη Κίσσα: Ευχαριστώ για τα μπράβο.
    Συμφωνώ ότι οι 3 αυτοί αθλητές είναι κόλαφος για τον αθλητισμό του προηγμένου δυτικού (αλλά και ανατολικού, π.χ Κίνα) κόσμου.
    Μόνο που με τέτοια χαστουκάκια, δεν μπορεί να συνέλθει κανένας. Είναι πολλά τα λεφτά, βλέπεις!
    @ J95: “αρτιμελείς όλου του κόσμου, φανείτε ανώτεροι”
    Tι εννοεί ο ποιητής;

    @ Μamma: Κι εγώ συγκινήθηκα.

    @ Σκύλε της Β.Κ: Ευχάριστη είδηση…
    Μόνο να μη τους εντοπίσουν. Γιατί τότε και οι ισραηλινοί θα κάνουν έξτρα προπόνηση: στην σκοποβολή (και σε άλλα «ευγενή» σπορ)

  11. 08/04/2008 12:16 μμ

    Πράγματι οι ιστορίες είναι συγκινητικές. Και το γεγονός ότι είναι από τη πολύπαθη Παλαιστίνη τις φορτίζει ακόμα πιο πολύ. Επίσης πολύ συγκινητική είναι η ιστορία του Κεντέρη όταν ξεκινούσε τη πορεία του, πάμφτωχος και κατατρεγμένος. Την κατάληξη τη ξέρουμε όλοι. Και αν η Παλαιστίνη ήταν κράτος ανεξάρτητο και με θεραπευμένες τις πληγές από το μακροχρόνια αγώνα της, να είστε σίγουροι ότι (και) αυτούς τους αθλητές θα τους ντοπάριζε. Γιατί τελικά το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο πρωταθλητισμός, η ουσία και ο πυρήνας των ολυμπιακών αγώνων. Και δεν λύνεται με κανένα μέτρο (όλα έχουν αποτύχει παταγωδώς) παρά μόνο με τη κατάργησή τους.

  12. 08/04/2008 1:02 μμ

    Θα συμφωνήσω με τον προλαλήσαντα. Οι υπεράνθρωπες επιδόσεις στις οποίες βασίζεται το εφαρμοσμένο ολυμπιακό ιδεώδες και ο πρωταθλητισμός φέρνουν την εξόντωση των αθλητών και τον ακραία άρρωστο ανταγωνισμό.

  13. 08/04/2008 1:31 μμ

    Να ποιοι θα σώσουν την τιμή του παγκόσμιου αθλητισμού. Προσυπογράφω, και με τα δυο χέρια. Εξαιρετική ανάρτηση.

  14. 08/04/2008 2:12 μμ

    ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩς ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΟ.ΓΙΑΤΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΑ »ΚΑΛΥΤΕΡΑ» ΦΑΡΜΑΚΑ.

  15. 08/04/2008 2:57 μμ

    Ο Ραν Ταν ΠΛΑΝ ΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ!

  16. 08/04/2008 4:04 μμ

    Δεν χρειάζονται φάρμακα αυτοί που αγωνίζονται για κάποιον άλλον. Στην συγκεκριμένη περίπτωση για την αξιοπρέπεια των συμπατριωτών τους…

  17. Λάμπρος permalink
    08/04/2008 6:07 μμ

    Πολύ καλό !!!!
    να φανταστεί κανείς πως ντοπάρισμα για εκατοντάδες τέτοιους αθλητές μπορεί να είναι και ένα καλό γεύμα πλούσιο σε πρωτείνες….

  18. 08/04/2008 8:52 μμ

    Αυτοί οι αθλητές είναι ήδη χρυσοί στις καρδιές του λαού τους. Και στις δικές μας.

  19. 09/04/2008 9:01 πμ

    Οι ιστορίες του πραγματικού Dream Team, (γιατί αυτό είναι αυτοί οι άνθρωποι) είναι συγκινητικές και ίσως να αποδεικνύουν πως η ζωή έχει τον ανθρώπινο τρόπο να αντιστέκεται. Με το όνειρο. Αλλά όπως λέει και ο Κούκος, τι θα γινόταν αν μπορούσαν εκτός απ το να ονειρεύονται να βρουν τον χημικό τρόπο να το πλησιάσουν; Ο αθλητισμός είναι ένα καλό τερέν για να διαγωνιστούν συμφέροντα και φίρμες. Όχι πια αθλητές, κλασσικοί αθλητές

  20. 09/04/2008 12:44 μμ

    Πολύ μου άρεσε το θέμα. Και θυμήθηκα μια άλλη ιστορία, αυτή του Αιθίοπα δρομέα Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ που ξεκίνησε διανύοντας καθημερινά 10χλμ μέχρι το σχολείο του και σήμερα είναι αυτός που είναι. http://www.olympic.org/uk/athletes/profiles/bio_uk.asp?PAR_I_ID=90856

  21. 10/04/2008 9:17 πμ

    Εισαι βεβαιος ότι δεν εχουν πάρει συμπληρώματα διατροφής;

  22. 10/04/2008 11:25 πμ

    @Κούκος: Αν η Παλαιστίνη ήταν κράτος με θεραπευμένες της πληγές του, δεν θα είχε νόημα αυτό το ποστ. Oι συγκεκριμένοι αθλητές συγκινούν διότι ακριβώς αγωνίζονται κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες.

    @ Μanos: Και ποιος διαφωνεί;Τα 3 κακά της μοίρας του σύγχρονου πρρωταθλητισμού όπως βλέπεις τα αναφέρω κι εγώ στον επίλογο του ποστ:
    «οι πολιτικές σκοπιμότητες, η άκρατη εμπορευματοποίηση και η χρήση απαγορευμένων ουσιών»
    @ Sobraluz: Τουλάχιστον, αν δεν σώσουν την τιμή του παγκόσμιου αθλητισμού, σώζουν την δικιά τους αξιοπρέπεια. Που είναι εξ ίσου σημαντικό
    @ Stain : δεν θα πάρουν μετάλλιο. Ο Δαβίδ δεν μπορεί να νικήσει τους βιονικούς Γολιάθ.
    Και το πιο πιθανό είναι να μην τους δούμε καν στις μεταδόσεις των ολυμπιακών αγώνων, αφού θα εμφανιστούν στους προκριματικούς σε κάποιες άχαρες ώρες.

    @ Swell: Ζει και βασιλεύει… Και είναι και συμπαθέστατος σε αντίθεση με τους «απογόνους» του.

    @ eidomen: Για την αξιοπρέπεια των συμπατριωτών τους και την δικιά τους. αγωνίζονται…
    Έτσι.
    @ Λάμπρος :
    Σίγουρα ένα γεύμα σωστά προσαρμοσμένο στις ανάγκες του αθλητή τον βοηθάει πολύ. Αλλά νομίζω ότι δεν έχουν αυτήν την πολυτέλεια οι αθλητές αυτοί…
    @ Πάνο: Και τέτοια μετάλλια,της καρδιάς, δεν μπορεί να τα ζητήσει πίσω καμιά ΔΟΕ…
    🙂

    @ O Άλλος: Στο «τι θα γινόταν αν» δεν μπορώ να απαντήσω. Ή μάλλον προτιμώ να μη το σκέφτομαι.

    @ Καβουράκη: Οι ιστορίες αθλητών που ξεκίνησαν από τις φτωχογειτονιές και τους χωματόδρομους κι έφτασαν στην κορυφή πάντα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Αλλά με όλες αυτές τις ιστορίες της ντόπας που βγαίνουν στην επιφάνεια, μαζί με τα ξερά (ντοποφτιαγμένοι) καίγονται και τα χλωρά… Αν υπάρχουν βέβαια σε τέτοιο υψηλό επίπεδο πρωταθλητισμού αθλητές που δεν έχουν πάρει τίποτε…
    @ Ρίτσα: Δεν ξέρω. Αν και τα συμπληρώματα διατροφής δεν είναι απαγορευμένα ύτε επικίνδυνα. Μακάρι οι 11 αρσιβαρίστες μας ή ο Κεντέρης (μας) και η Θάνου (μας) να είχαν πάρει μόνο συμπληρώματα διατροφής.
    Εδώ μιλάνε ότι έχουν πάρει την μισή παραγωγή χημικών της Κίνας. Κι αυτό, επειδή δεν πρόλαβαν να πάρουν την υπόλοιπη μισή.
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.590 ακόμα followers

  • Απρίλιος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: