Skip to content

Λόγια,τσιγάρα,τραγούδια.

09/04/2008

Θυμάμαι πότε και πώς το άρχισα.
Σ΄ένα πάρτι στα 17.
Χάριν μαγκιάς.
Θυμάμαι πώς και πότε το έκοψα.
Μαχαίρι στα τριανταφεύγα.
Εμφράγματος ένεκεν.
Δεν θυμάμαι πόσα πακέτα άδειασα στο ενδιάμεσο.
Θυμάμαι όμως την πρώτη μάρκα : Astor φίλτρο. Τα καπνίζαμε επειδή πιστεύαμε ότι δεν μύριζαν πολύ … τσιγαρίλα.
Η μύτη όμως της μάνας δεν ξεγελιέται (τα ίδια λένε και για την καρδιά της μάνας, αλλά για την μύτη μπορώ να σας το βεβαιώσω).
– «Καπνίζεις;» (ερωτηματικό, γεμάτο απορία)
– «Ποιος εγώ; Όχι»
– «Τα ρούχα σου βρωμάνε τσιγαρίλα»
– «Τα παιδιά ρε μάνα! Στο φροντιστήριο…»

Αλλά είπαμε… Η μάνα δεν ξεγελιέται.Κι αν δεν μπορείς να ξεγελάσεις τη μύτη της μάνας, άντε να ξεγελάσεις τη ματιά του πατέρα.
– «Καπνίζεις» (καταφατικό, που δεν σηκώνει δεύτερη κουβέντα)
– «Ποιος εγώ;»
– «Εσύ»
– «Μα…»
– «Φαρμάκι είναι. Μα αφού το θέλεις, να έχεις την μάρκα σου. Δεν θα κάνεις τράκες»
-«Εντάξει»
Κι από τότε, ούτε που θυμάμαι πόσες γόπες άφησα πίσω μου. Αλλά ήταν καλή συντροφιά το άτιμο. Σε ξενύχτια, σε γλέντια, στα διαβάσματα, σε εκδρομές,στη σκοπιά, σε χαρές, σε σεκλέτια,σε προσμονές, σε στησίματα, με τον καφέ,με το ποτό, μετά το φαγητό, μετά τον έρωτα…
Νικοτίνη με τη σέσουλα.
Κι οι μάρκες ν’ αλλάζουν. Ούτε που θυμάμαι πόσες άλλαξα.
Θυμάμαι όμως την τελευταία. Camel φίλτρο.
Βαρύ τσιγάρο. Με την πίσσα του στρώνεις άσφαλτο.
Το ένα πακέτο την μέρα έγινε δύο, τα δύο δυόμιση κι εκεί στα τρία παρά κάτι ήρθε το έμφραγμα.
Το τσιγάρο κόπηκε με το μαχαίρι. Μαχαίρι που το κρατούσε ο φόβος.
Εμ, η ζωή είναι πιο γλυκιά από το τσιγάρο η έρμη.
Τό’ κοψα λοιπόν. Και μ’ ενοχλεί πια ο καπνός και η μυρωδιά του, όταν κάποιος άλλος καπνίζει δίπλα μου. Κι ενώ έχω σταματήσει να το ζητάω στον ξύπνιο μου, υπάρχουν νύχτες που βλέπω στον ύπνο μου ότι καπνίζω… Και ξυπνάω έχοντας την ίδια αίσθηση ενοχής, που είχα όταν με ρώτησε η μάνα μου αν καπνίζω.
Πού τα θυμήθηκα όλα αυτά τώρα; Διάβασα ότι επεκτείνουν με καινούριο νομοσχέδιο την απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους, υπηρεσίες (υπουργεία, εφορίες και άλλα δημόσια κτίρια) και χώρους συνάθροισης (εστιατόρια, καφέ, μπαρ κ.λπ.).
Και καταλαβαίνετε. Σαν «συνταξιούχος» καπνιστής συμπάσχω. Ξέρω βλέπετε τι σημαίνει να θέλεις να καπνίσεις και να μη μπορείς. Τραβιέται τ’άτιμο…

Τσιγαράκι;
Να κεράσω;
«Tσιγάρο ατέλειωτο» (Σωκράτη Μάλαμα – Γιώργου Αθανασόπουλου) με τον Σωκράτη Μάλαμα

«Λόγια, τσιγάρα» (Θανάση Παντελή-Δημήτρη Βαρνάβα) με τη Μελίνα Κανά

«Hellas Special» (Νίκου Ξυδάκη- Τάσου Σαμαρτζή) με τον Νίκο Ξυδάκη

«Καρέλια» (Νίκου Αντύπα-Λίνας Νικολακοπούλου) με την Δήμητρα Παπίου

«Στο άδειο μου πακέτο» (Αλέξη Παπαδημητρίου-Μαρίας Μωραϊτου) με τον Γιάννη Καραλή

«Τρία τσιγάρα χρονος» (Παντελή Θαλασσινού-Λίτσας Μπεσκάκη) με τον Παντελή Θαλασσινό

(Οι θεριακλήδες, κάντε δεξί κλικ πάνω στον τίτλο του τραγουδιού και επιλέξτε «αποθήκευση δεσμού ως» για να τα …φουμάρετε στον υπολογιστή σας. Το πακέτο αυτό με τα …τραγούδια, είναι επιλογή από την συλλογή «Ένα τσιγάρο δρόμος»)

Advertisements
68 Σχόλια leave one →
  1. 09/04/2008 9:22 πμ

    Εγώ δεν κάπνισα ποτέ, δεν μπορώ να καταλάβω τον πόνο σας…και με ενοχλεί η μυρωδιά του τσιγάρου. Αλλά μ’ άρεσαν τα τραγούδια 🙂

    (και το κείμενο, το ξέρεις πως μ’ αρέσει όταν γράφεις έτσι )

    Καλημέρα 🙂

  2. 09/04/2008 9:23 πμ

    *γι’ αυτούς που δεν καπνίζουν, κερνάς καφέ αντί για τσιγάρο; :p

  3. Mendeleev permalink
    09/04/2008 9:47 πμ

    καλημέρα!
    Να θυμίσω κ τον στελάρα: η ζωή μου όλη κλπ.Ύμνος στα δυο μας πάθη και με κωμικές διαθέσεις η ταινία καφες και τσιγάρα του Jim Jarmousch..Α,και με τη νίκη στις φοιτητικές μας εκλογές σήμερα :-).ΠΚΣαρα δυνατή

  4. 09/04/2008 10:09 πμ

    Τρεις μήνες το έχω κόψει και μπορώ να πω ότι δεν θέλω και να ξανακαπνίσω. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα ξαναβάλω καπνό μέσα μου. Όταν όμως τα νεύρα μου είναι σε κακά χάλια, τα βάζω με τον εαυτό μου που γύρισε τόσο αρνητικά και δεν μ’ αφήνει να ηρεμήσω μ’ έναν απ’ τους λίγους τρόπους που μπορούσα.
    Καλημέρα, ωραία τραγούδια 🙂

  5. 09/04/2008 12:20 μμ

    Τον Στελλάρα επρεπε να τον βάλεις και αυτόν, και λόγω του μακαρίτη Άκη Πάνου, μερα που ειναι σήμερα
    Σαν..συνταξιουχος καπνιστης και εγω, συμπασχω, αλλά αυτη και μόνο τη φορά το κράτος έχει δικιο

  6. 09/04/2008 12:32 μμ

    «και φούμα φούμα στα βοτσαλάκια
    αγίους έβλεπα και αγγελάκια
    και φούμα φούμα στη Φρεατίδα
    ότι μ’αγάπησες, άπιστη, είδα»

    (ναι, ξέρω, για άλλου τύπου φούμες μιλάει το συγκεκριμένο, αλλά είναι πολύ αγαπημένο).

    κλέβω όσα δεν έχω και σε κερνάω μια τζούρα στα κρυφά 😉

    (καρέλια δεν έχεις καπνίσει καλέ; εδώ έχω καπνίσει εγώ που δεν είμαι και με… τους οικοδόμους! 🙂 )

    ______________________
    Τώρα επί του θέματος, ζω σε μια χώρα όπου το μέτρο ισχύει εδώ και 1,5 χρόνο σχεδόν. Και στις περισσότερες χώρες όπου έχω πάει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο απαγορεύεται. Όταν πρωτοάρχισε και στο χωριό μας, έκανα επανάσταση, ορκίστηκα πως δεν θα ξαναβγω έξω για φαγητό (στα μπαρ επιτρέπεται ακόμα), φοβέριζα θεούς και δαίμονες.
    Επίσης, δεν μπορώ να καπνίζω στο γραφείο (πρέπει να παω στο ειδικό καπνιστήριο), αλλά αυτό το είχα ήδη αποδεχτεί χωρίς γκρίνια: πρώτον ενοχλεί την συγκάτοικό μου και δεύτερον είναι μια καλή ευκαιρία για κανονικό διάλειμμα.

    Απολογισμός 1,5 χρόνο μετά:
    1. Μπόλικα κρυολογήματα από το μπες βγες στα εστιατόρια (πριν το φαγητό, μετά το φαγητό, με τον καφέ). (ΣτηνΙρλανδία, από τότε που εφαρμόστηκε το μέτρο, συνέβη το εξής: το κράτος έχει χάσει πολλά λεφτά και από τους φόρους των τσιγάρων που δεν πουλιούνται πια, αλλά και από την συνεισφορά στις κοινωνικές ασφαλίσεις όσων παθαίνουν πνευμονία και άλλα τέτοια!).
    2. Αρκετά νεύρα, όταν βγαινω έξω.
    3. Παρακαλια στους φίλους, του τύπου «Μην πάμε εκεί, απαγορεύεται το κάπνισμαααα!».
    4. Μείωση των τσιγάρων ανά ημέρα στο 50%.

    Δεν είμαι υπέρ της απαγόρευσης. Με εκνευρίζει να μου επιβάλλουν αυτό που είναι καλό για μένα. Είμαι μεγάλο παιδί και «άσε με να κάνω λάθος, διάολε»!
    Ακόμα περισσότερο με εκνευρίζει ο υφέρπων ρατσισμός προς τους καπνιστές: το βλέπω στο πώς με κοιτάνε οι καθήμενοι στα τραπεζάκια όταν σηκώνομαι, πακετάρομαι (παλτά, κασκόλ, γάντια) και βγαίνω με το πακέτο μου στο χέρι. Το βλέπω επίσης στο ύφος των συνδαιτημόνων, όταν σηκώνομαι από το τραπέζι: «έλα ρε πού πας τώρα, κάτσε λίγο!». Εγω ρε φίλε σου λέω έτσι άμα σηκωθείς να πας τουαλέτα? Ουφ!

    Αλλά, εκτιμώ πολύ το γεγονός ότι καπνίζω λιγότερο, ότι μπορεί να φτάσει μεσημέρι για να κάνω το πρώτο τσιγάρο της ημέρας και ότι τελικά τα τσιγάρα που κάνω πια τα απολαμβάνω περισσότερο, είναι πολύτιμα βλέπεις!

    Πάντως έπαιρνα όρκο πως ποτέ δεν θα τα κατάφερναν να το εφαρμόσουν στην Ελλάδα αυτό το μέτρο. Και για την Γαλλία έπαιρνα όρκο, αλλά τελικά το κατάφεραν εκεί. Για να δούμε…

    Όμως ρε συ ΑΦΜ, μπράβο σου που δεν είσαι από κείνους τους σπαστικούς πρώην καπνιστές που γκρινιάζουν και μας κάνουν να νιώθουμε σαν σκουπίδια!

  7. 09/04/2008 12:36 μμ

    παραθέτω μουσικό brainstorming

    σαν το πακέτο που δεν εχει πια τσιγαρα
    ετσι και μενα τωρα με παραπετάς
    τώρα που μ εκανες πικρά να σ αγαπήσω
    με βλεπεις και ειρωνικά γελάς

    ηπιες τα τσιγαρα σου
    χορτασες τη μαρκα σου
    και αλλαζεις τωρα τον καπνο σου

    λαλαλαλαλαλλα

  8. pasta permalink
    09/04/2008 1:12 μμ

    Κάθε εποχή έχει και τους «αόρατους» κακούς της κ
    Τώρα είμαστε εμείς τα αμετανόητα ρεμάλια που επιμένουμε να βλάπτουμε την υγεία μας ….. με βιτσια … βρωμερά και αδυναμίες.
    Καλά αυτοκαστροφικό το κάπνισμα …. αλλά ας έχω το δικαίωμα να αποφασίσω εγώ για μένα…
    Ευχαριστώ για την μουσική!!!!

  9. 09/04/2008 1:29 μμ

    Δεν καπνίζω εδώ και λίγους μήνες. Μαχαίρι. Ωστόσο βρίσκω πως δεν υπάρχει πιο υποκριτικό πράγμα από την απαγόρευση σε δημόσιους χώρους. Τελείως μπανάλ και το μένος των πρώην καπνιστών. Σαν τις μετανοούσες αμαρτωλές, γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως. Συμπόνια και καταλαγή αδέλφια. Δε μας πειράζει αν θα ζήσετε εσείς περισσότερο!

  10. 09/04/2008 1:43 μμ

    Ρε συ Αλουφάκι, ανερυθρίαστο τι σκωτσέζικο ντουςςς είν αυτό πρωινιάτικα…μια να μας στέλνεις για νεραίδόσκονη μαγική κι ύστερα ΠΑΡΤΑ… μύτες και καρδιές της μάνας και βλέμματα του πατέρα κι εμφράγματα και μαχαίρια και φόβοι…και ΄γω να κοιτώ τον κιτρινισμένο μου δείχτη:)
    Σου πρέπει εκδίκηση, μ’αυτόν τον κιτρινισμένο θα σε δείξω και θα φωνάξω αυτός-αυτός είναι ο ηθικός αυτουργός που μας κερνάει και τις οδηγίες …
    Τα΄πα και ξεφόρτωσα…για το κυρίως κατάπικρο πιάτο του εξευρωπαϊσμού μας θα τα πω στο σπίτι μου,,,μια που στα ξένα σπίτια, ΄μου λεγε η μάνα μου δε λέμε ότι μας έρθει:)

  11. 09/04/2008 3:04 μμ

    Κάπνιζα πολλά χρόνια, πάντα άφιλτρο, πάνω από πακέτο, κατά περιόδους σχεδόν δύο. Το έκοψα τυχαία, πριν από πέντε χρόνια, ήταν η πρώτη φορά που το προσπάθησα. Εκτοτε, καθαρός, μαχαίρι. Με νευριάζουν τα αντικαπνιστικά μέτρα, δεν με ενοχλεί να καπνίζουν δίπλα μου (εντάξει, στο αυτοκίνητο μ’ ενοχλούσε και τότε που κάπνιζα).

    Ωραίο κείμενο, ωραία τραγούδια, μας μελαγχόλησες.

  12. 09/04/2008 3:07 μμ

    Πάω να παίξω στον ΟΠΑΠ, γιά το πότες θα εμφανισθεί ποστ του ΑΦΜ που ΝΑ μην έχει από κάτω ΠΡΩΤΟ σχόλιο το Νατασσάκι!

    Μιλάμε γιά πολλά λεφτά! 😉

    (πλάκα κάνω)

    Πως κάνεις αδερφέ αυτό το κόλπο με τα τραγούδια που απλά ακούγονται;

  13. 09/04/2008 3:19 μμ

    Τι μου θύμισες τώρα…
    Ο μόνιμος καυγάς με τη μάνα μου και η μόνιμη απειλή: θα το πω στο πατερά σου κακομοίρη μου και βρες τρύπα να κρυφτείς! 🙂

  14. 09/04/2008 3:20 μμ

    @ McManus πες μου πότε θα το βάλεις το στοίχημα, να το κερδίσεις! 😉
    (να δεις τι παραχώρηση θα κάνω, επειδή σε συμπαθώ)
    😆 😆

    (διαφορετικά, μην ελπίζεις :p)

  15. 09/04/2008 3:34 μμ

    Το έκοψα πριν 8 χρόνια περίπου, μετά από 20 περίπου χρόνια ασσο σκετο (με διαλλείματα Winston και στριφτα). Για δύο χρόνια περίπου δεν το είχα βάλει στο στόμα μου. Μετά άρχισα να καπνίζω που και που κανένα πούρο – άλλος τρόπος καπνίσματος δεν κολλάς εύκολα. Πριν δύο χρόνια ξανακάπνισα ένα ολόκληρο τσιγάρο. Ήταν σαν να είχα σβήσει το προηγούμενο πριν 10 λεπτά. Once a sailor always a sailor, δυστυχώς ¨-). Από τότε καπνίζω που και που, άμα βρεθώ σε παρέα μπορεί να καπνίσω και 4 τσιγάρα σε μια βραδυά μπορεί να κάνω και 1 μήνα να καπνίσω. Δεν έχω ξανακολλήσει so far.

  16. 09/04/2008 3:46 μμ

    Το τσιγάρο βαρύ
    Ποιός να πει, τί να πει
    Το τσιγάρο βαρύ
    Βιαστικά θα ντυθώ και θα φύγω
    Με μια στάλα ντροπή
    στο φευγάτο φιλί
    Με μια στάλα ντροπή
    Σ’ άγαπώ που μ’ άγάπησες λίγο
    Το τσιγάρο βαρύ
    Βιαστικά θα ντυθώ και θα φύγω

    Έρωτας χωρίς τσιγάρο γίνεται; Νιάτα χωρίς τσιγάρο υπάρχουν; Απογείωση χωρίς καπνό γίνεται;

    Το έκοψα σταδιακά. Ένα χρόνο τώρα το πήγα μαλακά. Πακέτα είναι γεμάτο το σπίτι, οι τσάντες μου και τα συρτάρια, για την περίπτωση που θα με πιάσει λύσσα.
    Από τα Χριστούγεννα το έκοψα μαχαίρι. Προ καιρού στον Ιανό έκανα ένα.

    Με την απαγόρευση στην Ελβετία και την αίσθηση που μου έδιναν οι ξενέρωτοι, ότι είμαι μια κουρελιάρα, εξαρτημένη, πλέμπα, ανίκανη να επιβληθώ στα «κατωτάτου» πάθη μου, έσφιγγα τα δόντια, αλλάαααα… το έκοψα!

    Καπνίστρια φανατική και ερωτευμένη με το τσιγάρο! Όμως… ΟΜΟΛΟΓΩ. Οι ξενέρωτοι έχουν δίκιο. Με την απαγόρευση από παντού το κόβεις το τσιγάρο. Και όταν απεξαρτηθείς, καταλαβαίνεις πόσο βλήμα ήσουνα. Και μια χαρά ερωτικά είναι όλα και χωρίς να βρωμοκοπάς τσιγαρίλα…

    Καπνιστές καλή δύναμη! Αντικαπνιστές νικήσατε κι είχατε και δίκιο… 😉

    Γιώργο φοβερό ποστ με απίστευτα τραγούδια! Πολύ το έχει τραγουδήσει ο Έλληνας το τσιγάρο και όμορφα, γιατί πολύ το αγάπησε! Κανένας λαός του κόσμου δεν έχει τόσα πολλά τραγούδια που να ανφέρονται στο τσιγάρο.

    Τι σου ‘κανα και πίνεις, τσιγάρο στο τσιγάρο
    κι είν’ τα πικρά σου μάτια στο πάτωμα καρφιά;

  17. 09/04/2008 3:46 μμ

    Το τσιγάρο κομμένο, άλλωστε η ντόπα είναι εξίσου φθηνή και κάνει και μούσκουλα 😉

  18. 09/04/2008 3:48 μμ

    http://nomads-tales.blogspot.com/2008/04/blog-post_09.html

    Με συγχωρείτε, είναι η πρώτη μου φορά που πετάω ασχετο, αλλα δεν το θεωρώ σπαμ.

    Οσον αφορά αυτό που λετε εδώ, ναι στο τσιγάρο, ναι στη διακριτικότητα των καπνιστών, οχι στις απαγορεύσεις γενικότερα, αλλα ναι στη γαμημενη καλλιεργεια που μας αυτοπεριορίζει να φυσάμε στα μουτρα τ αλλουνου απο τον καπνό ως το εγω μας.

  19. 09/04/2008 4:13 μμ

    Εγώ δεν καπνίζω αλλά δεν με πειράζει αν καπνίζουν οι άλλοι.
    Αν όμως αγαπημένος άνθρωπος παθαίνει έμφραγμα!

  20. 09/04/2008 4:18 μμ

    Γεια χαρά σύντροφε αλλού φαν μάρξ.
    Δεν το έχω κόψει ακόμα αλλά θα το κόψω που θα πάει, πάντως δεν πιστέυω το ποστ σου να είναι με βάση το νέο νόμο που ετοιμάζει το Υπουργείο Υγείας πουι είναι το χειρότερο.

    Στην τελική αφού θα απογορεύσουν το τσιγάρο γιατί δεν απαγορέυουν και τα κινητά που προκαλούν και αυτά μεγάλο κίνδυνο.

    Η υποκρισία του συστήματος είναι το χειρότερο που υπάρχει
    απο το δήθεν ενδιαφέρον για την υγεία των πολιτών.

  21. 09/04/2008 4:49 μμ

    Γητεύτρια, πέρασε η απαγόρευση και στην Ελβετία; Μέχρι το 2006 που πήγα τελευταία φορά (κι αφού πέρασα και ένα χρόνο εκεί) είχα την εντύπωση πως ήταν πολύ smoking friendly κοιωνία και μάλιστα πως και οι ίδιοι καπνίζουν πολύ (και όχι μόνο κανονικά τσιγαράκια).

    Αυτό πάλι είναι ένα πράμα που δεν μπορώ να καταλάβω: στις χώρες που έχουν νομιμοποιήσει τη μαριχουάνα (Ολλανδία, Ελβετία), τι στο καλό, θα απαγορεύσουν τα κανονικά τσιγάρα, αλλά θα επιτρέπεται να καπνίσεις μαριχουάνα; Φατνάζεστε ένα non smoking coffee shop στο Αμστερνταμ πχ?!?!

    (ΑΦΜ, εδώ θα ξημεροβραδιαστώ σήμερις!)

  22. 09/04/2008 7:02 μμ

    αν σου πω ότι 7 χρόνια τώρα ήθελα να το αρχίσω, αλλά πάντα το ανέβαλλα, θα με πιστέψεις?

  23. 09/04/2008 7:05 μμ

    (με 2 «λ» για εμφαση)

  24. Giotavita permalink
    09/04/2008 7:15 μμ

    Μέχρι να πάθω κι εγώ κάνα έμφραγμα η θεριακλού άκουσα τα»Καρέλια»μιας και είναι και η μάρκα μου!
    Αλλά το προτιμώ με την Χάρις Αλεξίου…στάζει νικοτίνη η φωνή της!!!

  25. tlejico permalink
    09/04/2008 7:16 μμ

    Έγραψε κάποιος, «αυτοκαταστροφικό το κάπνισμα, αλλά ας έχω εγώ το δικαίωμα να αποφασίζω για μένα». Μα αυτό ακριβώς είναι το ζόρι ημών των μη καπνιστών… Ότι εκείνος που καπνίζει σε χώρο που μοιράζεται με μη καπνιστές, δεν αποφασίζει μόνο για τον εαυτό του, αλλά για ΟΛΟΥΣ. Αν στη μέση μίας πολύ ενδιαφέρουσας ταινίας στον κινηματογράφο, έχεις στο χέρι σου το κινητό σου, στο αθόρυβο, δεις την οθόνη να φωτίζεται λέγοντάς σου ότι έχεις δεχθεί μήνυμα, και φας δέκα λεπτά ανταλλάσσοντας μηνύματα με κάποιον εκτός αίθουσας, καρφί δε μου καίγεται, γιατί ΕΣΥ θα έχεις επιλέξει για ΣΕΝΑ να χάσεις ένα κομμάτι μίας πολύ ενδιαφέρουσας ταινίας, χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει εμένα, καθώς όλα θα έχουν γίνει στο μουγκό. Αν όμως δεν έχεις απενεργοποιήσει το κινητό σου, ούτε το έχεις βάλει στο αθόρυβο, αν έχεις τον ήχο στο μάξιμουμ, αν κάποιος σε πάρει τηλέφωνο και εσύ φας ένα ολόκληρο λεπτό μέχρι να το βρεις σε κάποια τσέπη σου, κι αν μετά περάσεις δέκα λεπτά μιλώντας μεγαλόφωνα μέσα στην αίθουσα, τότε ΕΣΥ θα έχεις αποφασίσει όχι μόνο για ΣΕΝΑ, αλλά για ΟΛΟΥΣ μας μέσα στην αίθουσα.
    Το πρόβλημα με τους καπνιστές είναι ότι νομίζουν ότι ο καπνός, ως διά μαγείας, εξαφανίζεται ένα δευτερόλεπτο μετά από τη στιγμή που εκείνοι τον φυσάνε, κι έτσι θεωρούν αδιανόητο πώς μπορεί κάποιοι να ενοχλούνται από κάτι που δεν υπάρχει, ή που υπάρχει αλλά… «εντάξει μωρέ, να, κάνε λίγο αέρα με το χέρι σου και θα εξαφανιστεί. Πώς κάνεις έτσι;…» Τους καλώ να φανταστούν πώς θα αισθανόντουσαν αν έμπαιναν σε ένα ασανσέρ μαζί με δέκα άλλα άτομα, τα οποία μόλις θα είχαν φάει κάτι που… προκαλεί αέρια. Πώς θα αισθανόντουσαν αν ξαφνικά το ρεύμα κοβόταν, έμεναν εγκλωβισμένοι στο ασανσέρ, κι έπρεπε επί ώρες και ώρες να μοιραστούν ελάχιστο χώρο με άτομα που θα… (ας το θέσω λεπτά) «αερίζονταν» ΟΛΑ μαζί, ΣΥΝΕΧΕΙΑ, με την μπόχα να σου προκαλεί εμετό. Πώς θα αισθανόντουσαν αν γυρνούσαν δεξιά-αριστερά ψάχνοντας για μια γωνιά στο ασανσέρ που ο αέρας θα ήταν «καθαρός», μάταια όμως, μια και η μυρωδιά των… αερίων δεν κάνει διακρίσεις, δεν εντοπίζει μύτες που έχουν πρόβλημα μαζί της και αυτόματα κατευθύνεται αλλού…
    Απλά επειδή κάτι δεν είναι χειροπιαστό, δεν πάει να πει ότι δεν υπάρχει…
    Αυτά. Συγγνώμη για το μέγεθος του σχολίου.

  26. 09/04/2008 8:00 μμ

    Ανάβω ένα το πρωί μόλις ανοίξω το ένα μάτι και πρωτού καλά καλά προλάβει ν΄ανοίξει το άλλο μάτι.
    Ανάβω κι ένα το βράδυ πριν πάω για ύπνο.
    Ενδιάμεσα ανάβω καμιά 40ριά!

    Υ.Γ. Απάντησε σε παρακαλώ στην ερώτηση του ΜκΜανους.

  27. 09/04/2008 8:01 μμ

    Ολα ταχαμε βρε Πετρο,τέρμα και το σιγερέτο
    ξαφνικά κακό μαντάτο ηρθε απο τον Παπαστράτο
    κοιτα φιλε μου μπελάς
    με το special hellas

    Τσιγάρο μου γλυκοπιοτο
    φινο και μυρωδάτο
    μαυρο χρυσο πακετο μου που να βρω να σ άλλαξω….
    …Οσα λιγα αγαπουμε στη ζωη μας τα στερουνε
    τρέχα τωρα βρες το φταίχτη
    που ναι η ζωή μας σκετη και ο στίχος μου κακος
    γιατι λειπει ο καπνος…..
    μελαγχολησα αλλα απολαυσα για πολλοστή φορά τον Ξυδάκη αλλα μπραβο αλφκλπ, το σπεσιαλ ελλας ηταν το πακετο μου ως φοιτητρια το 18…..
    αφιλτρο,πανεμορφο μαυρο με μια χρυσή περασιά,το ειχα μεσα στο ταγάρι [indeed…]
    μετα περασα σα ασσο κασετίνα ,δεν θυμαμαι τι αλλο ,μετα τοκοψα στις εγκυμοσύνες
    και μετα στο καμελ λαιτς εως τωρα.ευχαριστω για το γλυκοπικρο κέρασμα που πηρα ακάλεστη[κι ελεγε η μαμα μου να εχεις τρόπους παιδί μου…]

  28. 09/04/2008 8:19 μμ

    tlejico, έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα που αφορά την Ελλάδα, γιατί σε πολλές άλλες χώρες δεν υπήρχε αυτό το πρόβλημα, κι όμως προέκυψε η απαγόρευση.
    Αυτό το θέμα η Ελλάδα το έχει επιλύσει, αλλά μόνο στα χαρτιά. Απαγόρευση σε δημόσιες υπηρεσίες (ορθό) – καπνιστήρια με καλό εξαερισμό για τους καπνίζοντες, σαφώς καθορισμένοι χώροι καπνιστών σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους.
    Μόνο που και αυτό εφαρμόστηκε αλά γκρέκα, δλδ δεν εφαρμόστηκε ποτέ και πουθενά.
    Ως καπνίστρια, έχω τσακωθεί με άνθρωπο που άναψε τσιγάρο σε νοσοκομείο.
    Τα άκρα όμως -πλήρης απαγόρευση ή πλήρης ασυδοσία- δεν επιλύουν τίποτα.
    Νομίζω πως είναι υπερβολή αυτό που συμβαίνει πχ στην καλιφόρνια ή στην αυστραλία, όπου το κάπνισμα απαγορεύεται ακόμα και στις παραλίες και στα πάρκα.

  29. 09/04/2008 8:21 μμ

    α, Μακ και Αλέξανδρε:
    το κόλπο είναι πολύ απλό:
    μέσα στο σώμα του ποστ, στον κώδικα όμως, γράφεις [audio=…]
    στην θέση των …. βάζεις το url από εκεί όπου έχεις ανεβάσει το τραγούδι (πχ ένα host τύπου fileden).

    Αντικαθιστώντας το audio με τη λέξη youtube ανεβαίνουν και τα γιουτούμπια!!

    (κι εγώ από τον ΑΦΜ το έμαθα!)

  30. 09/04/2008 8:53 μμ

    Кроткая

    Έτσι ήταν η Ελβετία Κροτ όπως λες, μέχρι πριν δύο χρόνια. Και οι Ελβετοί δείχνουν να καπνίζουν πολύ στους δρόμους, στα καφέ, τα ρεστωράν. Αμ δεν είναι Ελβετοί. Είναι σε μας οι χιλιάδες Ιταλοί που μπαίνουν και δουλεύουν καθημερινά και το βράδυ γυρνάνε σπίτι τους και οι χιλιάδες τουρίστες. Στα άλλα καντόνια οι πέριξ. Οι ίδιοι οι Ελβετοί είναι καπνιστές του κ…… Όπως κάπνιζε η Αλίκη στις ταινίες παφ και γκουχ! Και τσιγαριλίκι και τα σχετικά οι μετανάστες είναι που βλέπεις, γιατί ένας στους πέντε είναι ξένος. Τα Ελβετάκια τραβάνε μυτιές διότι η αλαζονία τους δεν τους επιτρέπει κάτι άλλο.
    Όμως το κάθε καντόνι έχει δικό του νόμο. Το δικό μας επρόκοψε και εφάρμοσε πρώτο την απαγόρευση. Από την 1η Γενάρη όμως ισχύει σε όλη την Ελβετία.
    Το πρόβλημα εδώ δεν είναι η απαγόρευση, όσο η ξινίλα των αντικαπνιστών. Οι οποίοι είναι παντού ο φόβος κι ο τρόμος των καπνιστών. Ανέκαθεν. Δεν καταπιέστηκε ποτέ ο άκαπνος. Είχε ολόκληρες και τις καλύτερες αίθουσες παντού, με υπέροχη θέα κτλ. Τους καπνιστές ίσα στην τουαλέτα που δεν τους έβαζαν.
    Το Φθινόπωρο σε γερμανικό καντόνι κοντά στη Βέρνη σε ρεστωράν του δρόμου, τους καπνιστές τους είχαν στο κέντρο σε ένα γυάλινο κλειστό κλουβί με τραπεζάκια και τασάκια, που ήταν αδύνατον να το πλησιάσεις από τη μπόχα και απ’ έξω φαίνονταν η μέσα καπνούρα και φυσικά κανείς νορμάλ δεν τολμούσε να μπει παρά μόνο κάτι χαρμάνια νταλικέρηδες.
    Επιτρεπόταν δηλαδή, αλλά ρατσιστικά και απίστευτα απαξιωτικά.
    Επίσης στα σπίτια και στους δημόσιους χώρους, ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΠΛΑΚΑ. Έξω φίλε! Στο χιόνι! Εσύ έχεις την εξάρτηση! Άρρωστε! Ούτε οι ίδιοι οι καπνιστές Ελβετοί καπνίζουν στο σπίτι. Τα σπίτια τους λάμπουν και μοσχοβολάνε σε βαθμό προβλήματος. Πού να τολμήσεις να σκεφτείς τσιγάρο…
    Πάντως έτσι το έκοψα χωρίς να το καταλάβω. Κατεβάζοντας καντήλια στην αρχή… 🙂

  31. 09/04/2008 9:07 μμ

    Φίλε δεν καπνίζω, αλλά με έκανες να θέλω να ανάψω ένα. Το ζόρι του μη καπνιστή, δεν μπορεί να το καταλάβει κάποιος που καπνίζει και θεωρεί την κατάστασή του (μαζί με την ενόχληση, την κάπνα, τις μυρωδιές) απολύτως φυσιολογική και μη ενοχλητική.
    Είμαι ενάντια στο ρατσισμό απέναντι στους καπνιστές αλλά και στην επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται για να μπορούμε απλώς να είμαστε αγενείς καπνίζοντας στη μούρη του αλλου.
    Δυστυχώς για τους καπνιστές, είναι από τα θέματα που δεν χωρά η πλειοψηφική λειτουργία της δημοκρατίας. Όταν κάποιος καταπιέζεται και παθαίνει επίσης βλάβη (και δεν είναι λίγοι αυτοί) δεν μπορούμε να κάνουμε χρήση του δικαιώματός μας να κάνουμε αυτό που επιλέγουμε. Όσο για το αν είναι απάνθρωπο να καπνίζουν έξω από τα εστιατόρια, νομίζω πως ούτε σεξ κάνουμε όπου θέλουμε αλλά αυτό δεν αφαιρεί απ την απόλαυση

  32. 09/04/2008 9:10 μμ

    καλά, ο αποκλεισμός από τα σπίτια δεν είναι ελβετικό προνόμιο…
    και οι Γάλλοι και οι Βέλγοι -για τους οποίους ξέρω- τα ίδια κάνουν.
    Να υποθέσω πως οι γερμανόφωνοι ελβετοί είναι πιο κουλ; γιατί εγώ έμενα σε γερμανόφωνο καντόνι και δνε είχα πρόβλημα -ούτε με αντιμετώπιζαν άσχημα.

  33. 09/04/2008 9:40 μμ

    Οτι το μέτρο της απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους έχει τόσο θετικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.

    Στο Παρίσι έχει πέσει η κίνηση των καφέ κατά 10% περίπου. Όμως ο κόσμος πειθαρχεί στο μέτρο και μια πλειοψηφία και μεταξύ των καπνιστών, δηλώνει ευχαριστημένη. Από την άλλη,
    1) έχουμε γεμίσει γόπες στα πεζοδρόμια
    2) έχω την εντύπωση οτι μετά την απαγόρευση το κάπνισμα βλάπτει περισσότερο τους καπνιστές, καθώς εξασκούν το σπορ πιό αγχωμένα και γρήγορα, περπατώντας ή τουρτουρίζοντας στα υπαίθρια τραπεζάκια. Οι ψύξεις δε από τις θερμάστρες εξωτερικού χώρου, θερίζουν.

    Πάω να κάνω ένα τσιγάρο, όπως όταν έγραφα το παραπάνω σχόλιο στην ενδιαφέρουσα σχετική συζήτηση εδώ

  34. 09/04/2008 11:06 μμ

    Η συζήτηση σηκώνει τσιγάρο…
    🙂
    Από την εμπειρία μου και ως καπνιστής και ως μη καπνίζων (προσοχή: όχι αντικαπνιστής) μπορώ να πω ότι το δίκιο το έχουν οι μη καπνίζοντες. Και κυρίως επειδή σ’ αυτούς ανήκουν ευπαθείς ομάδες όπως μωρά, παιδιά, έγκυες, ηλικιωμένοι, άρρωστοι κλπ.
    Αλλά καταλαβαίνω και τους καπνιστές… Σκέφτομαι τι ζόρια θα τραβούσα με τις απαγορεύσεις αν κάπνιζα ακόμα.
    Άσε δε την γκρίνια των συγγενών και φίλων: Κόλαση!
    ——–
    Από τραγούδια με θέμα το τσιγάρο πάντως υπάρχουν πολλά και καλά…
    Θα μαζέψω μερικά και θα επανέλθω με νεώτερο ποστ προσεχώς

  35. 09/04/2008 11:23 μμ

    @ Αλέξανδρε Ανδρουλάκη: Πρόλαβαν άλλοι και απάντησαν στον Μακμάνους …
    Έχουμε πολλά beep beep εδώ γύρω.
    Μέχρι να διαβάσω εγώ το σχόλιο του Μακ, ήδη τον είχαν ενημερώσει…
    Ταχύτηςςςςςς!
    Πάντως, σου έστειλα και σένα email με οδηγίες σε περίπτωση που ενδιάφερεσαι

  36. 09/04/2008 11:52 μμ

    🙂

  37. Pavlos permalink
    09/04/2008 11:58 μμ

    5 χρόνια πέρασαν από τότε που έβαλα το τελευταίο DRUM μπλε αφιλτρο στα πνευμόνια μου. Και η παρέα που έκανε το άτιμο ήταν μοναδική, στα ταβερνεία, τα ποτά, τις συζητήσεις, τις σκοπιές μου. Αλλά είναι εγωϊστικό και ζηλιάρικο το αναθεματισμένο! Μόνο αν το δοκιμάσεις και περάσεις χρόνια μαζί του, το κόψεις και καταλαγιάσει μέσα σου ο κουρνιαχτός και η στάχτη καταλαβαίνεις τι σου στέρησε : τις μυρωδιές, τη γεύση, την καθάρια ανάσα ενός πρωϊνού, τις κρυφές ευωδίες του ενός κόκκινου κρασιού.
    Και τότε ανακαλύπτεις όχι μόνο έναν άλλο κόσμο αισθήσεων, αλλά έχεις και την αντίστοιχη ποιότητα ζωής(καθαριότητα, αντοχές) για να τον απολαύσεις.
    Είμαι από αυτούς τους «στριμμένους» αντικαπνιστές. Γιατί δυστυχώς ποτέ δεν με ρώτησε ο θεριακλής στο διπλανό τραπέζι, ο σιχτιριασμένος ταξιτζης και διάφοροι άλλοι, αν με ενοχλεί ο καπνός τους. Πρώτα άναψαν και μετά η ματιά τους προσπαθούσε να με αποφύγει. Και στα μαγαζιά πλέον η κατάσταση ξεφεύγει. Πρέπει κανείς να είναι τουλάχιστον παθητικός καπνιστής για να μπορεί να αντέξει το σύννεφο της αιθάλης… Και μην προτρέξει κανείς…ΝΑΙ, πάντα ρώταγα για να ανάψω και όταν έβλεπα τον άλλο να δυσανασχετεί και να μη μιλάει, ΕΣΒΗΝΑ.
    Ας γίνει λοιπόν η αρχή και ας είναι από την στραβή . Στο τέλος όλοι κερδισμένοι θα βγούμε…
    Τέλος να αφιερώσω στον ALLOU FUN MARX και στους υπόλοιπους παθόντες το » ΠΡΩΙΝΟ ΤΣΙΓΑΡΟ». Όπως λέει και ο στίχος :
    …Χαραζει η μερα και η πόλη έχει ρεπο
    στη γειτονιά μας καπνίζει ενα φουγάρο
    και γω σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
    και σαν καφε πικρο….

  38. maria permalink
    10/04/2008 12:09 πμ

    Φαντάζομαι όλοι γνωρίζετε ότι ο πρώτος που απαγόρευσε το τσιγάρο ήταν ο Χίτλερ στα στρατόπεδα συγκέντρωσης για να διατηρούνται υγιείς οι Εβραίοι και να αποδίδουν καλύτερα στη δουλειά τους.(ή δουλεία καλύτερα).
    O ίδιος φυσικά το «αδίκημα» του καπνίσματος δεν το διέπραξε ποτέ.Και μάλλον ήταν το μόνο που του ξέφυγε.
    Εγώ το δοκίμασα πολύ αργά, στα 25 αλλά δεν μου έγινε ποτέ συνήθεια.Περίεργο γιατί ρέπω προς το «κακό». Πάντως τα τραγούδια για το τσιγάρο είναι υπέροχα και τα έχω τραγουδήσει με τόσο πάθος σαν να ήμουν θεριακλού περιωπής.
    Αντιπαθώ μέχρις εσχάτων τους αντικαπνιστές και όλη αυτήν την ψευτοευαισθησία τους.
    Επειδή πολύ αναφέρθηκε η Ελβετία, στο γερμανόφωνο τουλάχιστον καντόνι (Zυρίχη συγκεκριμένα)όπου μένω τον τελευταίο χρόνο δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμα αυστηρά αντικαπνιστικά μέτρα. Στα σπίτια τους όμως οι Ελβέτοι δεν καπνίζουν και είναι να τους λυπάσαι όταν τους βλέπεις στα μπαλκόνια με τους -6 να απολαμβάνουν(που λέει ο λόγος) με ένα αίσθημα ενοχής το τσιγάρο τους.

  39. monsieur cannibale permalink
    10/04/2008 12:13 πμ

    Σας ζητώ να μου συγχωρήσετε εκ των προτέρων το κομμάτι δασκαλίστικο ύφος (και είναι και η πρώτη φορά που παρεμβαίνω με σχόλιο στο μπλογκ), αλλά λυπάμαι που οι περισσότεροι εκ των συνομιλητών μου στο ζήτημα της αντικαπνιστικής υστερίας δείχνουν τόσο φανατικά προσκολλημένοι στην περιπτωσιολογία, ενώ μάλλον απαιτείται μια πιο επισκοπική αναγωγή. Τι εννοώ; Για να μην αναλώνομαι σε σεντόνια, θα το πάω τηλεγραφικά και μέσω ερωτημάτων
    -τι σημαίνει «πόλεμος κατά του καπνίσματος»; εάν ένας κρατικός ή υπερ-κρατικός μηχανισμός πιστεύει σε αυτόν ολόψυχα, γιατί απλούστατα δεν απαγορεύει το τσιγάρο; αλλά έτσι θα μπορούσαμε να ζήσουμε την ηδονή της παρανομίας εν μέσω καπνοαπαγόρευσης, ενώ το ζήτημα είναι ότι «τίποτα-δεν-απαγορεύεται-αλλά-σεβάσου-και-τον
    -διπλανό-σου»
    -ξαναρωτώ όμως; τι είδους μηχανισμός είναι αυτός που διεξάγει πόλεμο κατά του καπνίσματος, υποκαθιστώντας οποιαδήποτε άλλη αντι-καρκινογόνα δράση σε ένα δυτικό modus vivendi που αποδεδειγμένα μας σερβίρει καρκίνο 24/7;
    -μήπως ο ίδιος που διεξάγει πολέμους κατά τρομοκρατών και λοιπά κυνήγια μαγισσών;
    -μήπως ο ίδιος που θέλει πολίτες καθαρούς, παραγωγικούς και έτοιμους να διαρρήξουν τα καλσόν τους για κάθε είδους ψευτο-δικαιώματα που τους διαχωρίζουν σε τεχνητά στρατόπεδα;
    λέω, μήπως..
    τέλος πάντων, να μου συγχωρήσετε τον επιθετικό τόνο αλλά πρώτον δεν απευθύνεται σε κάποιον συγκεκριμένα, δεύτερον είναι ίδιον παραληρηματικών ανθρώπων που δε βρίσκουν και τόσο αθώο αυτόν τον ιδιότυπο πατερναλισμό (μεταξύ άλλων έχω στο πλευρό μου και τον Σλάβοι Ζίζεκ, έτσι για να κερδίσω μερικούς πόντους)
    Να επισημάνω ότι τα παραπάνω τα γράφει ένας χομπίστας καπνιστής, που απολαμβάνει 4-5 gauloises blondes την ημέρα και κανένα πούρο στην χάση και την φέξη.
    Μένω και εγώ στο Παρίσι, και σε αυτά που λέει το Μαύρο Πρόβατο να προσθέσω τη μία και μοναδική επιδρομή «αντιστασιακών» καπνιστών σε ιστορικό καφέ του Σεν Ζερμαίν, την οποία δυστυχώς πληροφορήθηκα αργοπορημένα.
    θυμάμαι ότι λίγες μέρες μετά την απαγόρευση του καπνίσματος στην Γαλλία κυκλοφόρησε ο Nouvel Observateur με ειδικό τεύχος που ανήγγειλε το νέο τοπίο των δημόσιων χώρων: Fin, έγραφε με επιβλητική γραμματοσειρά, κάτι σαν αναγγελία θανάτου για τους γαλλούκους που ομολογουμένως έχουν υπάρξει τσιμινιέρες.
    Σε ένα άλλο θέμα του τεύχους που αφορούσε τα εκατό χρόνια από την γέννηση της Σιμόν ντε Μποβουάρ, πετυχαίνω μια γεμάτη χάρη φωτογραφία της συγγραφέως δίπλα στο Σαρτρ: και οι δυο στα ντουζένια τους, αράζουν με ένα φιλικό ζευγάρι σε καφέ της εποχής και η αλλήθωρη βατραχόμορφη ιδιοφυία καπνίζει αρχοντικά την πίπα του.
    Για να μην απλώσω κι άλλο το ανεκδιήγητο σεντόνι, οι συνειρμοί ανήκουν στον καθένα..

  40. 10/04/2008 12:21 πμ

    Όλα είναι στο μυαλό. Όταν το έκοψα για 7 ολάκαιρους μήνες ούτε στιγμή δεν ενοχλήθηκα που η γυναίκα μου κάπνιζε δίπλα μου (και μιλάμε για τύπο που θέλει 3 πακέτα τη μέρα).
    Το σπαστικό ρε παιδιά είναι τα κιλά που παίρνεις. Εγώ πήρα 17. Το περίεργο ήταν πως όταν (από τις γνωστές βλακείες) το ξανάπιασα άρχισα να χάνω 1 κιλό την εβδομάδα μέχρι που ήρθα στα ίσια μου.
    Όποιος μου βρει έναν ασφαλή και σίγουρο τρόπο να μην ξαναγίνω Σχορτσιανίτης το κόβω επί τόπου το ρημάδι.

    ΥΓ: Κάρολε ευχαριστούμε για το κέρασμα.

  41. 10/04/2008 12:57 πμ

    Συγγνώμη, ο Αβραμόπουλος θα καταθέσει νομοσχέδιο για πράγματα που… ήδη απαγορεύονται, εδώ και έξι χρόνια;;;

    http://www.upatras.gr/osh/html/smoke.html

    Μόνο στα εστιατόρια βλέπω διαφορά (τώρα υπάρχει ένα – ονομαστικό – 50-50).

    Όσο για το κάπνισμα: σκοτώνει, βρωμάει, ρυπαίνει, κοστίζει. Φυσικά, οι καπνιστές έχουν δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να βρίσκονται σε χώρο που δε θα ενοχλείται ή επιβαρύνεται έστω και ένας συμπολίτης τους – ανοιχτό ή κλειστό.

    (Μπα, ας αφήσουμε καλύτερα την κατάσταση ως έχει. Οι ξένοι είναι κουτόφραγκοι και δεν ξέρουν…)

  42. sasantsos permalink
    10/04/2008 2:03 πμ

    Και εγω στα 17 το ξεκίνησα!!!
    Από μαγκιά επίσης…και μάλλον σε κάποιο πάρτι επίσης…!!
    Την 1η μάρκα δεν την θυμάμαι..αλλά νομίζω πως ήταν club και είχαν εναν σκύλο κίτρινο απ έξω…!!
    Η μάνα μου και ο πατέρας μου το κατάλαβαν από την φωνή μου (βάρυνε..) και από τον Ολυμπιακό!!!
    Από το camel φίλτρο παίρασα και εγώ μέχρι που μου είπε ο θείος μου που είναι ναυτικός πως τα συγκεκριμένα τσιγάρα τα κάνουν κάτι καπετάνιοι που έχουν να δούν στεριά 3 μήνες και βάλε…!!! Τώρα έχω καταλήξει στο came blue…!!
    Το έκοψα πριν 1,5 χρόνο για 9 μήνες και πήρα 10 κιλά, ενα κιλό κάθε μήνα περίπου ο περιπτεράς μου έκανε και δώρα…
    Τώρα το έχω ξαναξεκινήσει τα κιλά τα έχασα και είμαι περίπου στα 10 -15 τσιγάρα την ημέρα μα το χειρότερο είναι πως είμαι ακόμα 26 ετών……….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ
    S FOR SANTSOS

  43. 10/04/2008 9:38 πμ

    Kαι εγώ το έχω κόψει εδώ και τρία χρόνια.
    Αλήθεια, στον ένα μου Θεό

  44. 10/04/2008 9:49 πμ

    Απεχθάνομαι το τσιγάρο και παρ όλα αυτά κρυοπλαστη δεν ειμαι. Απο μικρή στη Νομική στο Ντολτσε με τριγυριζαν για να με πεισουν. Δεν τα κατάφεραν γιατί με ενοχλούσε πολυ. Και τωρα οταν βρεθώ σε χωρο με τσιγαρα πολλά, τρελλαινομαι, πεφτει…η λιμπιντο που λενε ( αν εχω δηλαή τίτοτ απο δαυτη) και γενικώς μετα ειμαι αρρωστουλα….
    φιλια

  45. 10/04/2008 11:34 πμ

    Πρόσεξα χθες ότι άρχισαν να παίζονται κάποια αντικαπνιστικά σποτάκια στην τηλεόραση.
    Αρχίζει το πρεσάρισμα…
    🙂
    —————————
    @Ρίτσα: Άκαπνη; Εντελώς;
    Μου χαλάς την φαντασίωση.
    Με τσιγάρο θα ήσουν πιο φαμ φατάλ, πιο γυναίκα αράχνη, πιο … Λιάνα Κανέλη
    :p
    🙂
    @ Κούκο: Θα συμπεριληφθεί κι αυτό στο μελλοντικό αφιέρωμα. Thanks…

  46. 10/04/2008 1:14 μμ

    O monsieur cannibale εξήγησε με ακρίβεια γιατί η απαγόρευση είναι υποκριτική. Συμφωνώ απολύτως. Σπουδαίο σχόλιο.

  47. 10/04/2008 3:22 μμ

    Μα έπαθες καρδιακό; Δεν έμαθα!

  48. 10/04/2008 5:55 μμ

    Πήρα το μέηλ σου και σ΄ευχαριστώ,
    καθώς και την Κρότκα που …σε πρόλαβε.

  49. 10/04/2008 9:50 μμ

    έτσι κι εγώ, πήγα να το αρχίσω για μαγκιάς. Κάπνισα σ’ ένα βράδυ, ένα ολόκληρο πακέτο γκολουάζ κόκκινο και μετά…το κοψα για πάντα!
    🙂

  50. kleopatrakleo permalink
    10/04/2008 9:53 μμ

    πολυ ωραιο το ποστ σου και το πρωτο τραγουδι απο τα αγαπμενα μου!εγω παλι καπνιζω αλλα με ενοχλει τοσο πολυ η μυρωδια!να σαι καλα !

  51. 10/04/2008 10:47 μμ

    Ax ρε Μαρξουλίνο, ξύνεις πληγές γιατί τρέμω την ώρα που θα μου πουν «πρέπει να διαλέξετε μαντάμ αυτό ή τη ζωή σας!» Και πολύ φοβάμαι για την απάντησή μου!!!

    Καληνυχτούδια

  52. 10/04/2008 11:47 μμ

    Αλλού μου να πω και εγώ την ιστορία της Πηνελόπης της καπνίστριας.. , όταν πρωτοανέβηκα λοιπόν στην βάρκα της Αλβιώνας ήμουν μια Ελληνίδα καπνίστρια και ξέρεις τι μου έκαναν αυτοί οι άσπλαχνοι οι Αλβιώνες με βγάζανε έξω απο την καμπίνα μέσα στη βροχή και στο κρυο να καπνίσω λές και έπαιρνα τη δόση μου! έτσι για να ισορροπήσω αυτή τη βάρκα που κουνούσε το έκοψα και εγώ και έμεινα μόνο Ελληνίδα, αλλά η βάρκα ακόμα ψιλοκουνιέται η άτιμη ….. !

  53. 11/04/2008 12:20 μμ

    Δεν είναι όμως και λίγο ρατσιστικό αυτό;Σίγουρα ο μη καπνιστής έχει δικαιώματα,ο καπνιστής όμως δεν έχει;Κανονικά θα πρέπει να βρεθεί μια λύση 50-50.

  54. 11/04/2008 7:46 μμ

    Αν περάσεις απ΄τη γειτονιά μου, θα δεις πως οι συμβουλές σου έπιασαν τόπο.

  55. 11/04/2008 8:49 μμ

    Ο Groucho Marx είχε πει «Το να κόψεις το τσιγάρο είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Το έχω κάνει χιλιάδες φορές».

  56. 11/04/2008 9:07 μμ

    Είμαι μια από τα ίδια σαν έγραψες την ιστορία μου.Και εγώ το αναπολώ το άτιμο ,αλλά δεν σου φαίνονται βλάκες αυτοί που καπνίζουν?

  57. 12/04/2008 12:31 μμ

    Διαβάζοντας όλα αυτά τα σχόλια καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι ιστορίες των καπνιστών τέως, νυν και αεί) λίγο πολύ μοιάζουν…
    @ Agonigonia: νομίζω ότι το είπε ο Μαρκ Τουέην αυτό…
    Μού έδωσες όμως το έναυσμα για το επόμενο post.
    🙂

  58. 12/04/2008 1:47 μμ

    Καλησπέρα

    Στα 40 φεύγα κι ακόμα με το marlboro φιλιέμαι.
    Είμαι σίγουρη και γνώστρια των συνεπειών ότι από μόνη μου αποκλείεται να το «κόψω».

    Είμαι επίσης σίγουρη ότι λατρεύω τον Σωκράτη Μάλαμα.
    Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει «κάψει» πολλά τσιγάρα.
    🙂
    Εισήλθα από το φίλο Zorba και βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον blog.
    Καλό Σ/Κ.

  59. 12/04/2008 8:12 μμ

    Από τα 15 μου, χύμα Ματσάγγος 5άρι Παπαστράτος-22άρι και μετά Καρέλια. Καπνιστής για 20 χρόνια με 2 πακέτα την ημέρα προς το τέλος. Ευτυχώς από τύχει και σύμπτωση το έκοψα και έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια. Δυστυχώς μόνο όποιος έχει υπάρξει καπνιστής μπορεί να καταλάβει το κακό που προξενεί το τσιγάρο. Συμφωνώ με την απαγόρευση σε δημόσιους χώρους αλλά όχι και να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισών.

  60. 12/04/2008 9:22 μμ

    Μια εποχή το χα κοψει για δυο χρόνια.
    Η ειρωνία ειναι οτι τότε δουλευα σε εναν εισαγωγέα καπνικών ειδών. Ολη μερα να μιλάω για τσιγάρα φίλτρα και τσιγαρόχαρτα και παρολαυτά
    κρατησα χαρακτήρα.
    Μολις αλλαξα δουλειά το ξανάρχισα το ρημάδι
    Ολα στο μυαλό ειναι τελικά

  61. 15/04/2008 12:52 μμ

    Την πληρώνει τόσο άσχημα ο θεριακλής, που καλύτερα κομμένο, παρά να κάνουν …πρόγραμμα ο γιατρός και ο παπάς. (Αυτά σίγουρα τα σκέφτεται ένας καλός φίλος, που ετοιμάζεται για μπαλονάκι, τώρα που μιλάμε.)

  62. 15/04/2008 10:10 μμ

    καθε βράδι το κόβω, κάθε πρωί με τον καφέ τ’ανάβω κ το χαίρομαι. Συμπληρώνω το τραγουδάκι «τα τσιγάρα» τέλειο. καλό σου βράδι.

  63. 15/04/2008 10:13 μμ

    ..του Ορφέα Περίδη, σόρρυ.

  64. 20/04/2008 10:12 πμ

    Eγώ προσωπικά δεν καπνίζω αλλά τα τραγουδάκια θα τα στείλω σε φίλους θεριακλήδες.

  65. 25/06/2009 7:37 μμ

    Αλουφανέστατε, πάνω που έλεγα να φτιάξω ένα «καπνισμένο» ιστολόγιο, εις ανάμνησην της αγαπημένης -γι άλλους κάκιστης- συνήθειας, με φωτογραφίες, σκηνές από ταινίες, διαφημιστικές αφίσες, προσωπικές ιστορίες, τραγούδια, ευφυολογήματα κουλουπού (…ων ουκ έστιν αριθμός), έπεσα πάνω σε τούτο το εξαιρετικό ποστ… ΕΥΓΕ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Προσωπικά, δε νομίζω πως η απαγόρευση θ’ αλλάξει άρδην την καθημερινότητά μου. Καπνίζω… ναι, αρειμανίως μάλιστα, όταν είμαι μπροστά στον υπολογιστή ή ανάμεσα σε φίλους που κι εκείνοι τυχαίνει να καπνίζουν. Ποτέ δεν κάπνισα στο δρόμο, περπατώντας ή οδηγώντας κι ομολογώ πως είναι μια εικόνα που δε μου αρέσει ούτε να βλέπω. Δε θα κάτσω ποτέ μόνη μου σ’ ένα παγκάκι, μόνο και μόνο για να καπνίσω και φυσικά, δε θα σηκωθώ στη μέση μιας παράστασης ή μιας κινηματογραφικής προβολής, για να βγω έξω να κάνω τσιγάρο. Επίσης, εκ των πραγμάτων, δε μπορώ να καπνίσω όταν απασχολώ τα χέρια μου με κάτι άλλο (…όταν, ας πούμε, περιποιούμαι τον κήπο μου, παίζω με το σκύλο μου, μαγειρεύω, πλένω πιάτα, σκουπίζω, σφουγγαρίζω, ξεσκονίζω, ζωγραφίζω, διαβάζω ένα βιβλίο, παίζω κιθάρα ή μαντάρω κάλτσες και σώβρακα…) και αδυνατώ να καταλάβω πως τα καταφέρνουν μερικοί και τα κάνουν όλ’ αυτά, ταυτοχρόνως με το κάπνισμα. Υποψιάζομαι πως, μάλλον είναι μια δικαιολογία για διάλλειμα και… ραχάτι, γι αυτό και συνοδεύουν τον καπνό με μπύρες ή φραπέδες. Απόλυτη ανάγκη να καπνίσω έχω μόνο σε φάσεις μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης κι εκεί είναι που ζητώ την κατανόηση του διπλανού μου, που πιθανώς και να μην καπνίζει… κι εδώ που τα λέμε, την ευαισθησία και την εκατέρωθεν κατανόηση δε μπορεί να την επιβάλει κανένας νόμος. Σε κάθε άλλη περίπτωση το ελέγχω και θέλω να πιστεύω πως όλοι οι καπνιστές μπορούν να το ελέγξουν. Κουράγιο λοιπόν, αυτοσυγκράτηση και μέτρο… άλλωστε, ο άνθρωπος αν δε μπορεί ο ίδιος να δημιουργήσει το περιβάλλον που θέλει, προσαρμόζεται στο ήδη υπάρχον…
    Στα τραγούδια, επίτρεψέ μου να προσθέσω την «Ταμπακέρα» των Τραϊφόρου-Ριτσιάρδη, με τη Σοφία Βέμπο, το «Άσε με να λέω» των Σούκα-Μαραγκουδάκη, που υπέροχα ερμήνευσαν μαζί Πορτοκάλογλου και Βιτάλη και το κινηματογραφικό σουξέ «Είμαι γυναίκα του γλεντιού» των Δαλιανίδη-Πλέσσα, με τη Μαίρη Χρονοπούλου άδουσα… «Δε με νοιάζει, δε ρωτάω η ζωή τι θα μου φέρει, στο ‘να χέρι το τσιγάρο, στ’ άλλο χέρι το μπεγλέρι» (δις) 🙂

Trackbacks

  1. Παρακαλώ, ένα τασάκι « νταβανοσκοπώντας
  2. Σχόλιο σε Λόγια,τσιγάρα,τραγούδια. από Ιασoύν Ταρταρούγας | Smoking
  3. ένα τασάκι παρακαλώ | η σουίτα του μοντάζ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.588 ακόμα followers

  • Απρίλιος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: