Skip to content

Μάρκος, Λόντος και Κοριάνι…

04/10/2008

Παραβλέψτε την όχι και τόσο καλή ποιότητα του ήχου και ακούστε τον Μάρκο Βαμβακάρη στο τραγούδι του «Λόντος και Κοριάνι». Οι στίχοι του Μάρκου θα μας βοηθήσουν όχι μόνο στην ακρόαση του τραγουδιού  αλλά και στο ταξίδι που θα κάνουμε με αφορμή αυτούς.

Παρ’την αιμοβορία σου και τράβα στην πατρίδα σου, αγαπητέ Κοριάνι
που σ’ έστειλε ο Λόντος μας, σε μακρινό σιργιάνι

Ήρθες απ΄την πατρίδα σου τον ζόρικο να κάνεις,
κι ο κόσμος αν δεν σε γλύτωνε, κόντεψες να πεθάνεις.

Να ήσουνα μονάχα συ, κομμάτια πια να γίνει,
μα όσοι ευρεθήκανε, την πάθανε κι εκείνοι.

Κι έτσι λοιπόν ο Λόντος μας βρέθηκε παληκάρι,
κι όλος ο κόσμος τον αγαπά, του Άργους το καμάρι.

Mία -μία τις ερωτήσεις φιλομαθή και φιλοπεριέργε  αναγνώστη  μου.
Δεν σε προλαβαίνω πια!
Τι θα πει «ποιος είναι ο Λόντος;». Πες μου τώρα ότι δεν ξέρεις τον Τζιμ Λόντο, να χάσω πάσα ιδέα για το επίπεδό σου!
Ο Τζίμ Λόντος γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι του Άργους τον Γενάρη του 1897. Το πραγματικό του όνομα ήταν Χριστόφορος Θεοφίλου, και ήταν το τελευταίο από τα 13 παιδιά της οικογένειάς του. Με τον Χριστό στο όνομά του και τον Θεό στο επώνυμό του, δεν είναι να απορεί κανείς που η μάνα του ήθελε να τον κάνει παπά, διαφωνώντας με τον άνδρα της που ήθελε να καμαρώσει το στερνοπούλι του στρατιωτικό. Ο Χριστόφορος όμως, μόλις 13 ετών, μεταναστεύει στην Αμερική, όπου εργαζόμενος στην αρχή σε δουλειές του ποδαριού γνωρίζει  τον κόσμο της ελεύθερης πάλης (κατς) και μυείται σ΄αυτόν.
Γράφεται σε ένα γυμναστήριο δείχνοντας μεγάλη αφοσίωση και εργατικότητα στην προπόνηση και απαράμιλλη μαχητικότητα στους ερασιτεχνικούς του αγώνες. Γρήγορα προσελκύει το ενδιαφέρον των διοργανωτών αγώνων που του δίνουν ευκαιρίες να αγωνιστεί και επαγγελματικά.
Ο Χριστόφορος, που ονομάστηκε Jim Londos από τον αθλητικογράφο Ρόσκο Φόσετ, μετά από μια σπουδαία εμφάνισή του στην αρένα London του Portland, ήταν για τα δεδομένα του κατς μικρόσωμος και χαριτωμένος, σε σύγκριση με τους θηριώδεις και συχνά τερατόμορφους συναθλητές του. Οι θεατές των αγώνων ταυτίζονταν με τον μικρόσωμο αλλά εύστροφο, δυνατό και γρήγορο Τζιμ Λόντο και γέμιζαν τις αρένες για να τον καμαρώσουν να νικάει τους τρομερούς αντιπάλους του εφαρμόζοντας το περίφημο «αεροπλανικό» κόλπο του. Τον Ιούνιο του 1930 ο Λόντος, κέρδισε από την Ομοσπονδία Πάλης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή βαρέων βαρών, ένα τίτλο που διατήρησε για πέντε χρόνια  και τον αποχωρίστηκε προσωρινά όταν ηττήθηκε στη Βοστόνη από τον Ντάνο Ομαχόνι.

Ξανανέβηκε στην κορυφή το 1937 νικώντας τον Μπρόνκο Ναγκούσκι και κράτησε τον τίτλο μέχρι το 1946 που αποσύρθηκε από τους αγώνες.
Όταν ερχόταν να αγωνιστεί στην Ελλάδα, ο κόσμος πλημμύριζε το Παναθηναϊκό Στάδιο για να τον καμαρώσει. Σε μία από τις εμφανίσεις του στην Αθήνα, το 1933, αγωνίσθηκε και πάλι στο Παναθηναϊκό Στάδιο νικώντας τον Ρωσοπολωνό παλαιστή Nicholas(Kola) Kwariani. Δεν ξέρουμε αν ο Μάρκος Βαμβακάρης ήταν ένας από τους χιλιάδες θεατές αυτού του αγώνα, ο Μάρκος όμως εμπνεύστηκε από την νίκη αυτή και ηχογράφησε το 1934 το ζεϊμπέκικο «Λόντος και Κοριάνι». Όπως καταλαβαίνετε, ο περίφημος για την … αιμοβορία του Κοριάνι, δεν είναι άλλος από τον Κόλα Κβαριάνι.
O Κβαριάνι, που γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1903 ,ήταν κι αυτός παλαιστής παγκόσμιας κλάσης,κι αργότερα ασχολήθηκε με την διοργάνωση αγώνων κατς. Το ογκώδες σώμα του, ηάγρια εμφάνιση του, τα κουνουπιδοειδή αυτιά του και το ξυρισμένο και γεμάτο φλέβες και καρούμπαλα κεφάλι του, τον κατέτασσε στους «κακούς» του αθλήματος.

Πέρα από την επαγγελματική του ενασχόληση με την πάλη, ο Κβαριάνι ήταν ένας ικανός και μανιώδης παίκτης στο σκάκι.Στο νεοϋρκέζικο κλαμπ σκακιού «The Flea House» όπου σύχναζε σχεδόν καθημερινά στις δεκαετίες του ’50 και ’60, γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Στην ταινία του Κιούμπρικ «Το χρήμα της οργής (The Killing)» του 1956, ο Κβαριάνι ερμηνεύει τον ρόλο του Μορίς Ομπούκοφ , ενός πληρωμένου δολοφόνου, ο οποίος στρατολογείται από τον αρχηγό μιας συμμορίας μέσα στο κλαμπ σκακιού «The Flea House».
To «Flea House» υπήρξε όμως και το σκηνικό για το πραγματικό θάνατο του Κβαριάνι. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο χαρακτήρας της περιοχής στην οποία βρισκόταν το κλαμπ αυτό άλλαξε δραματικά. Το κλαμπ πέρασε σε χέρια ανθρώπων που νοιαζόταν περισσότερο για τα κέρδη τους και λιγότερο για το σκάκι. Οι νέοι ιδιοκτήτες έβαλαν στις αίθουσές του ηλεκτρονικά παιχνίδια και μπιλιάρδα. Κακοποιοί και πόρνες άρχισαν να κάνουν στέκι τους την γειτονιά και το κλαμπ, ενώ οι παλιοί σκακιστές , ο Κόλα και οι φίλοι του, εξακολουθούσαν να παίζουν σκάκι εκεί.
Το Φεβρουάριο του 1980, ο Κόλα Κβαριάνι στα 77 του χρόνια, μπλέχτηκε σε ένα καβγά με 5 νεαρούς μαύρους που αλληλοβρίζονταν στην είσοδο του κλαμπ. Οι νεαροί χτύπησαν μέχρι θανάτου τον Κβαριάνι, ο οποίος ξεψύχησε λίγο αργότερα στο νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο.
Το τέλος της ζωής του «αγαπητού Κοριάνι» συνδύασε συμβολικά τις 2 αγάπες της ζωής του: την πάλη και το σκάκι.
Ο Βαμβακάρης έφυγε από την ζωή, τον Φεβρουάριο του 1972, δηλαδή 8 χρόνια νωρίτερα από τον Κβαριάνι. Αν ο Μάρκος μάθαινε τα στερνά του Κβαριάνι, ίσως  έγραφε ένα ακόμα τραγούδι για τον αγαπητό (πραγματικά) Κοριάνι.

——–
Επί του πιεστηρίου:

1.Όταν άκουσα την λέξη «αιμοβορία» για πρώτη φορά στους στίχους του τραγουδιού αυτού, πίστευα ότι αυτή η λέξη πλάστηκε από τον Μάρκο για  να καλύψει τις στιχουργικές ανάγκες του τραγουδιού του. Κοιτώντας όμως στα λεξικά, είδα ότι ή λέξη αυτή υπάρχει και σημαίνει φυσικά την ιδιότητα του αιμοβόρου, την απανθρωπιά, την σκληρότητα. Στο λεξικό μάλιστα Τεγόπουλου-Φυτράκη, παραθέτει  ως ερμηνευτικό απόσπασμα μία πρόταση του Κ. Βάρναλη: «Μας δείχνουνε την αιμοβορία και την αρπαχτικότητα των προδρόμων της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας»

2. Όποιος ενδιαφέρεται για εκτενέστερα βιογραφικά του Τζιμ Λόντου, τον παραπέμπω στο μπλογκ του Ζήση Ψάλλα και στην ιστοσελίδα του παλαίμαχου δημοσιογράφου Δημήτρη Λιμπερόπουλου.
Aπό εκεί πήρα κι εγώ στοιχεία για τον Λόντο.

3.Στους εκπληκτικούς καιρούς που ζούμε, χάρη στο YouTube μπορούμε να δούμε τον Τζιμ Λόντο και τον Κόλα Κβαριάνι να παλεύουν. Δυστυχώς όχι μεταξύ τους, αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία.
Jim Londos vs Bronko Nagurski(part1) :

Jim Londos vs Bronko Nagurski(part2) :

Kola Kwariani vs Gene Stanlee:

25 σχόλια leave one →
  1. 04/10/2008 6:49 μμ

    ωωωω!

    «Έγραψες» πάλι, ε;

    (τον ήξερα, τον ήξερα, μη φωνάζεις!)
    (όλα όμως όχι!)

    Καλό ΣΚ🙂

  2. 04/10/2008 8:14 μμ

    Δεν ξέρω αλλά όταν ήρθα στην Ελλάδα θυμήθηκα το τραγούδι ‘ο ποίος καλός ο μαθήτης……του ζαμπέτα και λοιπόν επειδή είσαι καλός μαθήτής και όταν διαβάζεις, διαβάζεις και εχεις απορίες για να σου λύσω μία λοιπόν τσιπολάτα=μικρά λουκανικά, για να χορτάσεις θέλεις τουλάχιστον πέντε😉

  3. 04/10/2008 10:07 μμ

    Ελα λοιπόν φίλε Αλουφάνιε,να βρεθούμε στη θέση των Ελλήνων μεταναστών πρώτης γενιάς στην Αμερική εκείνης της εποχής.Ηταν το καμάρι τους,αυτός που τους έβγαζε ως Ελληνες απο την αφάνεια του ανώνυμου μετανάστη!

  4. 04/10/2008 11:14 μμ

    @ Penelope, το ίδιο λέγαμε, πάντως 😉😆 😆 😆

  5. 04/10/2008 11:45 μμ

    χαχαχαχα
    Το βίντεο του τζιμ,πολύ καλό, Αλουφάκη…μην δεις ψηλό και φοβηθείς, κοντό και ξεθαρέψεις!🙂

  6. 05/10/2008 12:44 πμ

    Απίθανο! Σου βγάζω το καπέλο, από τα καλύτερα που έχω διαβάσει φέτος!

  7. 05/10/2008 12:19 μμ

    Πρωτοτυπείτε σε θέματα και μας … εξιτάρει αυτό.
    Καλημέρα

  8. 05/10/2008 12:19 μμ

    Για τον Λόντο τα έχουμε πει και σε άλλη ανάρτησή σου. Σε ευχαριστώ πολύ για το ποστ.

  9. 05/10/2008 1:46 μμ

    Ητανε όντως το καμάρι των Ελλήνων της Αμερικής και θυμάμαι πρώτη φορά που άκουσα το όνομα του, ήμουνα 8-9 χρονών. Μετακομίζαμε και προσπαθούσα να μεταφέρω ένα βαρύ κασόνι. Η γιαγιά μου τοτε μου είπε: «Ποιός είσαι παιδάκι μου; Ο Τζίμ Λόντος;»
    -» Ποιός;»
    Και μου εξήγησε ποιος ήτανε…
    Πολύ καλό θέμα.

  10. 05/10/2008 4:29 μμ

    @ Nατάσα: Για τον Λόντο ήξερες. Για τον… «αγαπητό Κοριάνι» όμως έμαθες από τα Ι.Ε.Κ Αλουφάνη🙂
    @ Πηνελόπη: Και το είχα απορία .
    Τα δικά μας τα λουκάνικα, καμία σχέση με τα τσιπολάτα.
    Είναι , τόσαααααα (με το συμπάθειο).

    @ Vad: το ίδιο ισχύει και στις μέρες μας. Και όχι μόνο για τους μετανάστες.
    Ο κόσμος ψάχνει να βρει αφορμές για να αντλήσει χαρά και περηφάνια απ’ οπουδήποτε Είτε αυτό είναι η κατάκτηση του κυπέλλου στο euro του 2004, είτε είναι η πρώτη θέση στη eurovision.
    @ Ρούλα :« Μην δεις ψηλό και φοβηθείς, κοντό και ξεθαρέψεις!»
    Ωραία η παροιμία! Δεν την ήξερα…
    (Βρε άσπλαχνη, τόσο κατεβατό έγραψα, το video σου χτύπησε στο μάτι; )🙂
    @ Nίκο Σαραντάκο: Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε.
    Ευχαριστώ για το …καπέλο.

    @ Απατεώνες: Πρώτη φορά χαίρομαι που ακούω καλά λόγια από κάποιον που δηλώνει ότι είναι απατεώνας…
    Χαχαχαχαχα

    @ O Άλλος : Και ο Βαμβακάρης ασχολείται και σε άλλο τραγούδι του με τον Λόντο, στο «Αν μ’ αξιώσει ο θεός».
    Αν μ’ αξιώσει ο Θεός λεφτά και αποκτήσω
    θα χτίσω ένα μέγαρο τους πλούσιους να ελκύσω
    Θα ‘ρχόντουσαν πελάτες μου κορίτσια να ‘χουν τρέλες
    κι ο Βίλι Φριτς θα σκάρωνε αφράτους αργιλέδες

    Η Γκρέτα Γκάρμπο, μάγκα μου, θ’ ανάβει το τσιμπούκι
    κι ο Ζακ Κιεπούρα στη γωνιά θα παίζει το μπουζούκι
    Ο Τζίμι Λόντος για νταής θα κάθεται στις τσίλιες
    κι η Λίλιαν η Χάρβει θα διώχνει τις μπασκίνες

    @ EL GRECO: Τον Λόντο τον γνώριζαν οι πάντες, παπούδες και γιαγιάδες, παιδιά και εγγονοί….
    Και το καταπληκτικό είναι ότι η φήμη και ο μύθος του Τζιμ Λόντου στην Ελλάδα, χτίστηκαν σε μια εποχή που τα μέσα ενημέρωσης ήταν οι λιγοστές εφημερίδες και τα λιγοστά περιοδικά.

  11. 05/10/2008 4:52 μμ

    Αυτός ο Κόλα μου τα χάλασε λίγο στο τέλος. Ολόκληρος παλαιστής, έπρεπε να τους είχε κάνει «τ’αλατιού», εκεί στην είδοδο του κλαμπ, όχι να τον στείλουν στον Άγ. Πέτρο.

    Πολύ καλή δουλειά κατά τα λοιπά!😉

  12. 05/10/2008 5:37 μμ

    Στη σελίδα του San Diego Hall of Champions Museum (υπάρχει λινκ στο λήμμα της wikipedia για τον Λόντο) ο Κοριάνι αναφέρεται ως Kowriani, οπότε ο Μάρκος πιθανόν να έπιασε σωστά την προφορά!
    Ο συγκεκριμένος αγώνας έγινε θρύλος για το κατς παγκοσμίως, καθότι μάζεψε 100.000 θεατές μέσα στο στάδιο και καμμιά πενηνταριά χιλιάδες απ’ έξω, χωρίς εισητήριο (σε μια Αθήνα πολύ μικρότερη από ότι σήμερα).
    [Τρομερό το ποστ!]

  13. 05/10/2008 7:20 μμ

    – Γεια σου Μάρκο μου Κεμπούρα!
    – Γεια σου AllouFanMarx Καρούζο!

  14. sot. permalink
    05/10/2008 8:43 μμ

    μια διορθωση το χωριο του Λοντον λεγεται
    Κουτσοποδι και οχι κουτσοχωρι
    πολυ καλη δουλεια

  15. 05/10/2008 8:49 μμ

    Είναι να μην πάρεις ένα θέμα στα χέρια σου! Άψογο σε βρίσκω.
    καλησπέρες

  16. 05/10/2008 9:55 μμ

    Ναι, ναι Κλέλια🙂
    Με φαίνεται πάμε βουρ για Κουταλιανό, τώρα !

  17. 06/10/2008 6:38 πμ

    Ωραία Θέματα, ωραία ματιά !

    (η νέα κυβέρνηση ανέλαβε?)

  18. 06/10/2008 8:57 πμ

    Απίθανο Al! Τον Τζιμ σαφώς και τον γνώριζα τον αντίπαλο ομολογώ πως όχι, ούτε το τραγούδι του Μάρκου!! Καλή σου μέρα.

  19. 06/10/2008 8:58 πμ

    ΑΦΜ, μετά τα ωραιότατα ποστ με καράτε και κατς ελπίζω να μην ακολουθεί κικ-μπόξινγκ.
    Πάντως ακόμα έχω την απορία αν και κατά πόσο το κατς είναι πραγματική πάλη ή σόφτκορ αλληλοθωπείες.

  20. 06/10/2008 4:20 μμ

    Είμαι αλλουνου παπά ευαγγέλιο εγώ

  21. 06/10/2008 11:40 μμ

    @ Zorba: ολόκληρος παλαιστής, αλλά 77 ετών.
    Και οι άλλοι ήταν 5 και πιτσιρικάδες.
    Ήταν χαμένος από χέρι ο παππούς Κόλα.
    @ Aerosol: υποθέτω ότι στη σελίδα που λες, το όνομα είναι γραμμένο λάθος. Σε όλες τις άλλες σελίδες που το συνάντησα είναι γραμμένο Kwariani
    @ F.Vasileiou: Γειά σου Βασιλείου νταλγκαδιάρη!🙂
    @ Sot: σ’ ευχαριστώ για την διόρθωση.
    Απορώ πώς μεταμόρφωσα το Κουτσοπόδι σε Κουτσοχώρι.

    @ Κλέλια: Όταν το θέμα έχει ζουμί, μ’ αρέσει να το στραγγίζω.🙂
    @ Ρούλα: αν πήγαινα βουρ για τον Κουταλιανό, θα ήμουν πολύ προβλέψιμος. Θα αλλάξω κατηγορία στο επόμενο μουσικολογικό ποστ. 🙂

    @ L’Enfant de la Haute Mer: αναλάβαμε, αναλάβαμε.
    Μίζες δεχόμαστε καθημερινώς 08πμ- 14 μμ
    Το ωράριο θα τηρηθεί αυστηρά.
    Α, ναι… και το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο.

    @ panther03 : Πρέπει να ήταν όμως πολύ ενδιαφέρων τύπος ο Κόλα.

    @Στρατολάτης: το κατς σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ήταν αλλά και ακόμα είναι ένα σκηνοθετημένο σόου. Άλλοτε η σκηνοθεσία είναι καλή, και άλλοτε μάπα όμως.

    @ Απατεώνες: κι εγώ «Αλλού» είμαι. Το λέει και το όνομα

  22. 07/02/2010 5:14 πμ

    Εκπληκτική ανάρτηση! Δημοσίευσα αποσπάσματα στο θεματικό μου ιστολόγιο (για το σκάκι).

  23. 07/02/2010 11:40 μμ

    @Schrödinger’s Cat : χαίρομαι που σου άρεσε το ποστ.
    Και σ’ ευχαριστώ που το αναδημοσίευσες στο ιστολόγιό σου.

  24. 14/01/2011 2:43 μμ

    Πολύ καλό και επιθυμώ την αναδημοσίευση του στην ιστοσελίδα μου και πολύ σ’ ευχαριστώ που μ’ ενημέρωσες και για ότι παραπλήσιο βρεις πολύ θα ήθελα να ενημερώνομαι.
    Ευχαριστώ πολύ.

Trackbacks

  1. -7-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Οκτωβρίου 2008
    Δ T Τ T Π S S
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: