Skip to content

Τι δεν θα ήθελε ο Γιώργος.

29/12/2008

Η Μαίρη Τσικνάκη, μη αντέχοντας την εκμετάλλευση του ονόματός του συντρόφου της Γιώργου Κοίλιαρη από διάφορους και για διάφορους σκοπούς, άφησε το παρακάτω σχόλιο στο blog του Γιάννη Καφάτου. Κατ’ επιθυμία της ίδιας και με προτροπή του Γιάννη,αλλά κυρίως  με σεβασμό στη μνήμη του Γιώργο Κοίλιαρη, το αναδημοσιεύω:

Αγαπητέ φίλε, έρχομαι πάλι σε επαφή μαζί σου ώστε να το κάνω γνωστό όπου μπορώ. Ο Γιώργος δυστυχώς έφυγε από τη ζωή. Είναι φρικτό όμως αυτό που κάνουν διάφοροι άνθρωποι μέσα από ιστοσελίδες.
Πονά. Πονάω ακόμα, αλλά φρίττω όταν λένε διάφοροι τι θα ήθελε ο Γιώργος.Είναι εύκολο να μιλάς για κάποιον που δεν μπορεί να απαντήσει…Βάλτε χρήματα εδώ, βάλτε χρήματα εκεί… Έ, όχι! Είναι καπήλευση νεκρού. Ο Κοίλιαρης, ο δικός μου Γιώργος, δεν πίστευε σε αυτά. Πίστευε στην αγάπη προς τον πλησίον του. Την αγάπη που μπορούμε να δείξουμε στον συνάνθρωπό μας.
Όχι στην καπήλευση του ονόματος του προς άγρα χρημάτων από διάφορους… Θέλουν να κάνουν κάτι για τη μνήμη του;
Απλά, βοήθα όποιον μπορείς!
Τόσοι φίλοι. Πού ήταν όταν όντας άνεργος και αυτός και εγώ, στην κυριολεξία κόντεψε να πεινάσει;
Όχι χρήματα. Όχι το τι θα ήθελε ο νεκρός, χωρίς να μπορεί να απαντήσει.
Πάρτε ένα καρβέλι ψωμί και επισκεφτείτε τους άστεγους.
Πηγαίνετε μια βόλτα στα γηροκομεία, στα ορφανοτροφεία.
Με την δική σας τσέπη, το μικρότερο δώρο.
Ή ταΐστε στο σπιτάκι σας ένα αδέσποτο.
Αυτό που κάνουμε πολλοί, χωρίς φανφαρονισμούς.
Όχι στη δωρεά χρημάτων, όχι! Αυτό σιχαινόταν.
Ο τίτλος σε αυτά που γράφονται είναι το «Τι δεν θα ήθελε ο Γιώργος»
Φίλε μου, δημοσίευσέ το κι αλλού.
Όχι στην καπήλευση του ονόματος αυτού που δεν μπορεί να απαντήσει.

Advertisements
11 Σχόλια leave one →
  1. 29/12/2008 1:04 μμ

    Φοβερό.
    Αφού τον ξεζούμισαν εν ζωή, πάνε τώρα να βγάλουν φράγκα κι από το θανατο του.

    Χρόνια Πολλά σε όλους

  2. 29/12/2008 1:18 μμ

    Ενώ άλλες χήρες παραμένουν αδίστακτες…

  3. 29/12/2008 1:25 μμ

    Κι αυτό που λέει:
    Απλά, βοήθα όποιον μπορείς!

    Να το κάναμε πράξη, καλά θα ήταν….

    Μπράβο της που μιλάει!

  4. 29/12/2008 7:42 μμ

    Απόλυτο δίκιο έχει …
    Όμως …
    Όμως , άκου κι αυτό :
    Όταν κάποτε (πριν δυο χρόνια) πήγα με δέματα αγάπης (ρούχα , παιχνίδια , τρόφιμα , γλυκά , και αντικείμενα νοικοκυριού) , σε αξιοπρεπή , άριστη κατάσταση τα μεταχειρισμένα απ’ αυτά , σε συνοικία οικονομικών μεταναστών της πόλης μου , βρέθηκα μπροστά σε απογοητευμένα (στην καλύτερη των περιπτώσεων) βλέμματα και την παρατήρηση «Χρήματα χρειαζόμαστε … χρήματα» …. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την … θυμωμένη φωνή ενός μικρού μπόμπιρα που κάνοντάς μου με τα τρία πρώτα δάχτυλα του χεριού την χαρακτηριστική κίνηση , που σημαίνει «χρήμα» μου φώναξε :
    – Money … λεφτά … λεφτά , γιούρο καλέ … πως το λένε … θέλω να πάω στα … Goody’s …
    ——————————-
    Παιδεία …
    Παιδεία , μας χρειάζεται όλους …
    Παιδεία , σωστή , μπορούμε να δωρίσουμε , προσφέρουμε , χορηγήσουμε , παρέχουμε ;…
    Καλή χρονιά να έχουμε .

  5. N.Ago permalink
    29/12/2008 9:24 μμ

    Εύγε φίλε μου που το έφερες εδώ, να το διαβάσουμε κι εμείς και να μάθουμε να σιωπούμε!

  6. 29/12/2008 9:52 μμ

    Με αφορμη τη δημοσιευση αυτη και αυτο που διαβασα απο τη SILIA ερχομαι να συμφωνησω μαζι της γιατι μου ετυχε και μενα ,εξω απο το σπιτι μου περνουσε ενας κυριος με ενα παιδακι τραβοντας ενα καροτσι της λαικης και φωναζοντας στις πορτες για βοηθεια.Τον ρωτησα τι θελει και μου ειπε τροφιμα και οικονομικη βοηθεια πιο πολυ ,το δε παιδακι που ραγισε η ψυχη μου βλεποντας το να τρωει μια σοκολατα που του ειχαν δωσει ελεγε συνεχεια να πω τα καλαντα και να μου δωσεις λεφτα.Του εφερα μια τσαντα τροφιμα παλι ομως γιουρο μου ζητουσε,Δυσκολες εποχες για βοηθεια.Επισης ακουσα οτι ρουχα που ειχε μαζεψει η εκκλησια βρεθηκαν σ’ενα γυφτο να τα πουλαει.Θου κυρις τω στοματι μου.

  7. 30/12/2008 11:31 πμ

    Μεγαλείο ψυχής από αυτήν τη γυναίκα…

  8. Μαιρη Τσικνάκη permalink
    30/12/2008 12:53 μμ

    Sillia Ευτυχώς δεν έλειπε η παιδεά από εσένα…
    Θα σας πω μια πραγματική ιστορία που εύκολα διαπιστώνεται αφού γράφω με το όνομά μου. Δυο στενά κάτω από το σπίτι μου, στο άλλο στενό μένει ένα ζευγάρι. Οπως είναι φυσικό στην εποχή που ζούμε δεν τους ήξερα καλά. Για κάποιο καιρό έβλεπα τον κύριο μόνο τουΗ σύζυγος πουθενά.. Κάποια στιγμή τον ρώτησα”Έπαθε εγκεφαλικό μου απάντησε έχει παράλυτο το ένα χέρι και το ενα πόδι. Ήταν καλοκαίρι λίγες μέρες πριν την ονομαστική μου εορτή.
    “Θα με τιμούσατε αν ερχόσασταν μαζί της στο σπίτι μου για ένα κρασάκι”.
    Μα.. Δεν έχει μα..Θα έρθω εγώ τότε απάντησα. Πως την είδα μην ρωτάς ακόμα δεν ξέρω..
    Τελικά ήρθαν. Η γυναίκα γύρω στα 55 σε άσχημη κατάσταση. Βάλαμε μουσική. ήταν η οικογένειά μου, ο Γιώργος και κάποιοι καλοί φίλοι.
    Την έπιασα “κυρία Βάσω χορέψτε μαζί μου” Όπως ήταν φυσικό , αρνήθηκε και με κοίταξε σαν τρελή.Ελάτε θα σας κρατάω. Την κρατούσα εξ ολοκλήρου πάνω μου. “Μην φοβάστε έχετε και άλλο χέρι και άλλο πόδι, χορέψτε με αυτά” Η γυναίκα μετα απόλίγο πήρε θάρρος. Στηρίχτηκε στο καλό της πόδι και έκανε κινήσεις.. Το χάρηκε. Φεύγοντας με αγκάλιασε και με φίλησε. Ευχαριστώ παιδί μου είπε. Τώρα ποιός έκλαιγε περισσότερο; Μάρθα Βούρτση και Βάλε τρέλλα σας λέω.
    Τώρα αυτή η γυναίκα πήρε θάρρος. Περπατά κουτσαίνοντας μόνο λίγο και ακόμα έρχετε σπίτι..Δεν υπάρχουν μόνο αχάριστοι άνθρωποι. Υπάρχει ευγένεια ψυχής ακόμη.. ΄Κρατάμε λοιπόν τους “καλούς” για εμάς και αφήνουμε του άλλους στα Goodys. ;Όσο για την παιδεία, ας κάνουμε ότι μπορεί ο καθένας γιατί αν περιμένουμε από τους άλλους σωθήκαμε.
    Eyxaριστώ και τον Γιάννη Καφάτο και εσάς παιδιά.
    Μου δίνετε κουράγιο

  9. 30/12/2008 1:32 μμ

    Μπράβο της!!!!! Να πάντα καλά.
    Καλή χρονιά να έχουμε 🙂

  10. 30/12/2008 8:27 μμ

    Να σαι καλά βρε Μαριώ… να σαι καλά να χαρίζεις κλάματα και γέλια και θάρρητα…μακούς Μαριώ…να σαι καλά!!!!

  11. 30/12/2008 10:53 μμ

    Τι να γράψουμε παραπάνω εμείς; Τα σχόλια της Μαίρης τα λένε όλα νομίζω.
    Τον Γ. Κοίλιαρη τον γνώριζα μόνο μέσα από τα ολιγόλεπτα ρεπορτάζ του που κατά καιρούς τύχαινε να παρακολουθήσω στα δελτία ειδήσεων.
    Μετά τον θάνατό του, διαβάζοντας διάφορες αναφορές για την προσωπικότητά του κατάλαβα ότι ήταν ένας άνθρωπος της προσφοράς και της ευθύνης.
    Διαβάζοντας τα σχόλια της κ. Μαίρης Τσικνάκη, διαισθάνομαι ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και η ίδια.
    Μαίρη, τα ιστολόγιά μας είναι ανοικτά ανά πάσα στιγμή για οτιδήποτε θελήσεις να γράψεις , είτε ως σχόλιο είτε ως άρθρο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.590 ακόμα followers

  • Δεκέμβριος 2008
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Νοέ.   Ιαν. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: