Skip to content

Μάνος Χατζιδάκις: Μία άγνωστη συνέντευξη του 1960

16/03/2009

Αυτή η άγνωστη στους περισσότερους συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι, δημοσιεύτηκε την Παρασκευή 26 Αυγούστου 1960, στην ελληνική εφημερίδα «Αίγυπτος (Ταχυδρόμος)» της Αλεξάνδρειας. Δυστυχώς,το όνομα του δημοσιογράφου, που συνομίλησε με τον Χατζιδάκι και απέδωσε τόσο γλαφυρά τα λεγόμενα αλλά και την εικόνα του Μάνου, δεν αναγράφεται στο φύλλο της εφημερίδας.
Η λατρεία για την Κρήτη αναβλύζει τόσο από τα λεγόμενα του μεγάλου συνθέτη, όσο και από τον τρόπο που σχολιάζει ενδιάμεσα ο δημοσιογράφος.
Νομίζω ότι αξίζει να διαβαστεί απ΄όλους…

ΑΙΓΥΠΤΟΣ-ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Νέος είνε, 33 χρονών ο Χατζιδάκις. Παχύς και στο ανάστημα μέτριος. Το δέρμα του είνε σκούρο και μελαχροινό και κατάμαυρα τα μάτια του. Γλυκειά και απαλή η φωνή του, πειθαρχημένη κυλά και βγαίνει απ΄τα χείλη του, μα όταν υποστηρίζη κάτι, όταν υπογραμμίζη μία φράσι, γίνεται σκληρή, βαρειά σαν χτύπος καμπάνας και τα μάτια του πετούν αστραπές σαν το ατσάλι!
Για ένα που ξέρει να βλέπη, ο Χατζιδάκις, συμπληρώνει τον τέλειο χαρακτήρα του Κρητικού!
-Γεννήθηκα στην Ξάνθη! λέει ο ίδιος. Μα η Κρήτη κυκλοφορεί μέσα στο αίμα μου! Ακούω τις φωνές της, νοιώθω το πέλαγος να δέρνεται και να βογγά στα βράχια της, μυρίζομαι το χώμα της, τα περιβόλια της, χυμά ολοένα η ψυχή μου απάνω της να ρουφήξη δύναμη και ομορφιά…
Ο πατέρας του Χατζιδάκι, ανήσυχη ψυχή σαν όλους τους Κρητικούς, ξεκίνησε μια μέρα να πραγματοποιήσει ένα όνειρο. Να πλουτίση εμπορευόμενος καπνά! Καλή η εποχή, έξυπνος έμπορος ήταν, είχε πείσμα και καρδιά και περίσσεια περηφάνεια, δεν μπορούσε παρά να κερδίση στο πάλαιμα με τη ζωή. Τι Κρητικός ήταν;
Οι άνθρωποι τον θαύμαζαν, τον αγαπούσαν, ήταν μεγάλη η καρδιά του και το μυαλό του σπίθιζε. Γέννησε κι η γυναίκα του, τούδωσε αγόρι, το βάφτισαν, μπήκε στους Χατζιδάκιδες, ένας Μανώλης ακόμη!
-Να πω πως τον ζήλεψε ο Χάρος; Πως πέρασε κάποια φορά έξω από το σπίτι μας άκουσε το κακαριστό γέλοιο του, έσκυψε και είδε την ευτυχία μας και μπήκε; Η συμφορά έπεσε απροσδόκητα, γκρέμισε το σπίτι μας, και μεις, η μητέρα μου κι εγώ, μια σταλιά παιδί, θάψαμε τον πατέρα μου, τα μαζέψαμε και ήρθαμε στην Αθήνα… Το χρυσό όνειρο είχε τελειώσει, η ζωή δεν ήταν τόσο ρόδινη όσο την ξέραμε ως τότε. Η βιοπάλη άρχιζε. Δούλευα και σπούδαζα, κι οι δυσκολίες με πεισμάτωσαν! Τούτα τα προσόντα του Κρητικού, δεν τα ήξερα ποτέ. Κυνηγούσα τα δύσκολα, τα παραπάνω από μένα και τις δυνάμεις μου. Χιλιάδες πρόγονοι που βλάστησαν και τάφηκαν στα χώματα της Κρήτης, ξυπνούσαν μέσα μου και φώναζαν. Δεν ξεκαθάριζα τις πεθυμιές τους, δεν είχα ο ίδιος κατασταλάξει πάνω στη γή, δεν μπορούσα ακόμη να δω και να ξεχωρίσω τους δρομους…
Μεγάλη η γενιά των Χατζιδάκιδων στην Κρήτη, απλώνεται και πιάνει το νησί από τις τέσσερις άκρες του! Κισσαμίτες, Σφακιανοί, Αποκορωνιώτες, Ρεθυμιώτες, Καστρινοί, Μεραμπελιώτες και Γεραπετρίτες, πλούσιοι, φτωχοί, επιστήμονες, στρατιωτικοί. Μια φλέβα που κόπηκε με τον καιρό κομμάτια-κομμάτια κι άλλη θέλουν το «άκης» με «ήττα» κι άλλοι με «γιώτα» να χωρίζουν μεταξύ τους!
-Δέκα πέντε χρονών, κατέβηκα στην Κρήτη, κάθησα καιρό, εντύθηκε η ψυχή μου με τα χρώματά της… Μελέτησα τους ανθρώπους της, το φως της, ένοιωσα τη φοβερή δύναμι αφομοιώσεως που έχει σ’ αυτούς που πρωτοστατούν επάνω της, δέθηκα οριστικά μαζί της! Από παιδί μ’ άρεσε η μουσική, με είχαν μάθει κι έπαιζα πιάνο, μα μόνο σαν πάτησα στην Κρήτη η ψυχή μου κατάλαβε το νόημά της. Άρχισα να συνθέτω, να δημιουργώ, παράξενα συναισθήματα με πλημμύριζαν. Ένα θαύμα είχε γίνει μέσα μου…
-Μεγάλη είναι η κρήτη, έχει Χατζιδάκιδες πολλούς. Ποια η δική σας φύτρα;
-Ηρακλειώτης!… Καστρινός, όπως συνηθίζουν να τους λένε, επειδή παληά, Μεγάλο Κάστρο, έλεγαν το Ηράκλειο… Το δικό μας σόι, έχει πολλούς επιστήμονας και καθηγητάς. Ανθρώπους που ασχολιούνται με την λογοτεχνία και την ποίησι. Απ΄ό,τι έμαθα, δεν είχαμε άλλον μουσικόν.
ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ!
Για να ξεκαθαρίσωμε τα πράγματα, ευθύς από την αρχή, ο Μάνος Χατζιδάκις είναι αφάνταστα προσγειωμένος! Δεν έχει παραξενιές, δεν μυρίζει… σάπια μήλα για να κατεβάσει ιδέες, ούτε βάζει σε παγωμένο νερό τα πόδια του για να του έρθει έμπνευσις! Είναι απλός και φυσικός άνθρωπος και αντικρύζει τη ζωή γύρω του στις σωστές και φυσικές διαστάσεις της.Κοιμάται ελάχιστες ώρες μα το ξενύχτι του δεν είναι στείρο και αρρωστημένο. Δουλεύει.Δημιουργεί!
Σε κάτι τέτοιες ώρες, τον πέτυχα προχθές τα ξημερώματα. Ήθελε, δεν ήθελε, άφησε το μολύβι, παραμέρισε το πεντάγραμμο και μιλήσαμε. ήταν ζεστός ακόμη τότε ο καυγάς με τους …παλιούς, και δεν μπόρεσε να μη μιλήση.
-Δεν ήθελα να πειράξω κανένα, δεν είχα λόγους… Είπα την ιδέα μου, διατύπωσα την γνώμη μου και ξεσηκώθηκε ο κόσμος εναντίον μου! Ο λόγος; Η αφορμή;
-Μα ήταν ανάγκη; Γιατί να γίνη καυγάς;
-Τα είπα και αδιαφορώ! Ξέρω, πώς έχω δίκιο. Κι όταν έχω δίκιο τα βάζω και με το Θεό! Δεν φοβούμαι κανένα!
Τον έβλεπα καθώς μιλούσε και χαιρόμουνα που τούδωσα την αφορμή να θυμώση, να τρικυμίση η ψυχή του, να βαρύνη η φωνή του και να πετάξουν μαύρες αστραπές τα μάτια του. Παμπάλαιοι και μακρινοί πρόγονοι, άγριοι βουνήσιοι Κρητικοί, ξυπνούσαν από τα βάθη των αιώνων και μιλούσαν με τη φωνή του!
-Αυτή ήταν η γνώμη μου… Εγώ έπρεπε να την πω. Κι οι άλλοι να την ακούσουν. Με τις φωνές και τις βρισιές δεν γίνεται συζήτησι/ Αποτέλεσμα, πώς σώπασαν; Επειδή δεν πίστευαν σ’ αυτά που υποστήριζαν. Κι επειδή εγώ δεν το βάζω εύκολα κάτω!
Ανακάτεψε στο τραπέζι τα χαρτιά, χτύπησε το μολύβι σαν του έφταιγε εκείνο, άναψε τσιγάρο και κύτταξε απ΄το παράθυρο τη νύχτα π΄άρχιζε να χλωμιάζη. Σώπασε λίγο, μέρεψε η ψυχή του, ήρθε πάλι και γέμισε την καρδιά του το μεγάλο νησί…
-Κάποια μέρα που θα μπορώ να ζω όπως θέλω, θα τραβήξω κατά κάτω! Θα βρω μια γωνιά στον κρητικό παράδεισο και θα ριζώσω!… Άλλος τόπος στον κόσμο δεν υπάρχει. Ζωντανή είναι η Κρήτη, έχει ψυχή, φωνή, φλέβες που τρέχει αίμα ζεστό μέσα τους! Μού τό’πε μια φορά ένας γέρος χωρικός πάνω στην ώρα δυνατού σεισμού, μα το κατάλαβα αργότερα. «Μη φοβάσαι, Μανώλη, ζωντανή είναι η Κρήτη μας, κουνιέται!…» Και δεν είναι μόνο ζωντανή. Παρά και μάγισσα!«Ήπιες νερό από τα σπλάχνα της; Πάει, τέλειωσε! Έγινες σκλάβος της αιώνιος!…»
«ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΜΟΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΩ»
Βλέπω τον πληθωρικό τούτον νέον καλλιτέχνη να μιλή, και πολλές φορές ξεστρατίζει το μυαλό μου δίχως να το θέλω, σ’ άλλα θέματα, σ’ άλλα σκοτεινά προβλήματα που βασανίζουν την ψυχή του ανθρώπου.
Ανάβει και καίγεται καθώς μιλεί, οι φωνές έρχονται από μέσα, αν προσέξεις λίγο μπορεί να βρης και μια αλλοίωσι της φωνής του, μια παράξενη αλλαγή στα χαρακτηριστικά του. Δεν μιλεί αυτός, ξένες είναι οι φωνές κι έρχονται από τα βάθη των αιώνων! Πειρασμοί μεγάλοι που σ΄αναγκάζουν να ρωτήσης:
-Τι ξέρεις για το νησί και τους ανθρώπους του;
-Διαβάζω! Διαβάζω την ιστορία του, όχι την τωρινή, την γεμάτη αίματα και αναστεναγμούς, μα την παλιά…
-Και τι συμπέρασμα βγαίνει;
Γρήγορος ήταν ο διάλογος, στάθηκε και με είδε παραξενεμένος. Χαμογέλασε, πήραν πάλι φόρα τα μάτια του, άνοιξαν θαρρετά, κύτταξαν πέρα τον ουρανό που άσπριζε και η φωνή του κύλησε ανάμεσά μας ήρεμα, καλά στερεωμένη.
-Μελετώντας τα παλιά, καταλήγεις στην μεγάλη αλήθεια. Πως η Κρήτη, δεν έχει αλλάξει στους αιώνες που πέρασαν! Μένει η ίδια, απαράλλαχτη! Η σημερινή ζωή, είναι μια συνέχεια της παλιάς… Οι ίδιοι άνθρωποι που ζούσαν επί Μίνωος, ζουν και τώρα! Πεθαίνουν, θάπτονται, ανασταίνονται, πάλιν οι ίδιοι! Ο κύκλος δεν σταματά. Στα παλιά χρόνια, βρίσκει κανείς τον ίδιο τον σημερινό Κρητικό. Τον άφοβο, που παλεύει με το Χάρο κι όμως κλαίει για την αγάπη του!
Ευκαιρία να ξαναφέρουμε την κουβέντα από την Κρήτη στην Αθήνα, στην έμπνευσι και στην καθημερινή δουλειά του καλλιτέχνη.
-Όταν γράφετε μουσική ή στίχους, έχετε την Κρήτη στο μυαλό σας;
-Δεν θυμούμαι… Μα αν ψάχνετε να δήτε αν με επηρεάζη στις εμπνεύσεις μου η Κρήτη, σας λέω όχι! Άλλο καρδιά, άλλος μουσική, άλλο Κρήτη! Διαβάζω πολύ, γράφω κι αν θέλετε ένα μεγάλο μυστικό δικό μου σας λέγω ότι κανένα από τα τραγούδια μου δεν γεννήθηκε χωρίς αγωνία και κόπο!
Ο Χατζιδάκις στέκεται ειλικρινής και περιγράφει τον εαυτό του με φράσεις κοφτές, αντρίκειες. Δεν φοβάται, ξέρει ότι πατεί στέρεα κι ανεβαίνει τον δύσκολο δρόμο…
-Όποιος γράφει μουσική εύκολα, ή δεν γράφει… μουσική ή κλέβει! Και πρέπει να το καταλάβουμε μια και καλή. Αρκετά έκλεψαν οι παλαιότεροι κι έφτιαξαν κάθε λογής μουσικά «αριστουργήματα!». Καιρός τώρα να δούμε αν μπορούμε να γράψουμε και τίποτα δικό μας. Ελληνικό, και στην έμπνευσι και στη διαπίστωσι!
-Εσείς προσπαθείτε;
-Δεν κάνω άλλο από προσπάθειες! Αυτές που μπορώ. Βάζω πολύ δύναμι, πολύ καρδιά, όλη μου την ψυχή ανάμεσα στις νότες και στους στίχους μου γιατί αγαπώ τον άνθρωπο, τον βιοπαλαιστή, τον φτωχό! Αυτόν έχω στο μυαλό μου όταν γράφω τη μουσική ή τους στίχους! Απλά πράγματα, ένα ποτήρι κρύο νερό, μια δροσερή αυλή και γύρω ένα κλωνάρι γιασεμί, μια γλάστρα βασιλικός!… Έχουν επιτυχία τα τραγούδια μου, ακριβώς γιατί μιλούν κατ’ ευθείαν στην καρδιά μας. Μου λένε για το τραγουδάκι μου ο «Υμηττός», πως δεν περιέχουν τίποτε οι στίχοι του, κι όμως ο λαός που το τραγουδά, βρίσκει εκεί που πρέπει το νόημά του και χαίρεται!
———

«Απλά πράγματα, ένα ποτήρι κρύο νερό, μια δροσερή αυλή και γύρω ένα κλωνάρι γιασεμί…» λέει ο Μάνος τo 1960.
Kαι  μερικές δεκαετίες αργότερα, ακόμα «Μυρίζει ο κόσμος γιασεμί».
Σε στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη,και ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη. Έτσι… Για να μη συνηθίζουμε ποτέ…

27 σχόλια leave one →
  1. 16/03/2009 11:17 μμ

    Έχουν επιτυχία τα τραγούδια μου, ακριβώς γιατί μιλούν κατ’ ευθείαν στην καρδιά μας. Μου λένε για το τραγουδάκι μου ο «Υμηττός», πως δεν περιέχουν τίποτε οι στίχοι του, κι όμως ο λαός που το τραγουδά, βρίσκει εκεί που πρέπει το νόημά του και χαίρεται!

    Αυτό… Και οι αναφορές για την Κρήτη, απρόβλεπτες!

    Merci! 🙂

  2. 16/03/2009 11:36 μμ

    ΑΦΜ, μπράβο, πού το ξέθαψες?!

  3. 16/03/2009 11:46 μμ

    @ Νατάσα: Τό’ξερα ότι θα σου αρέσουν όσα λέει για την Κρήτη. Το μάντεψα με αυγομαντεία.🙂
    @ Ώρα Ελλάδας : ερευνητικές ικανότητες…🙂
    Just Call Me Sherlock…🙂
    @ Krot: Εκεί που τα βρίσκω συνήθως.
    Στα αρχεία της ΕΒΕ… Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Εφημερίδων και Περιοδικών.
    Να το λινκ του άρθρου

  4. Καναλιώτης permalink
    17/03/2009 2:40 πμ

    Καλώς τον.

    Έχω προσέξει οτι ακούγοντας την μουσική του ολοκληρώνομαι σαν άνθρωπος.
    Οργανώνονται οι ήχοι.
    Αποκτούν νόημα οι λέξεις.

    …όποιος φοβάται θάνατο χίλιες φορές πεθαίνει…

    Δες αυτό
    http://efhbos.wordpress.com/2009/03/16/giocondassmile/

    Δες και αυτο 🙂
    https://afmarx.wordpress.com/2007/06/12/hadjidakis/

  5. 17/03/2009 9:03 πμ

    Πραγματικά άξιζε τον κόπο. Να κάτι που μου διεφευγε….οπως και πολλά άλλα ακόμη…..Καλημέρα

  6. 17/03/2009 10:45 πμ

    Ωπ, να τα και τα σπάνια🙂 Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη! Καλημέρα.

  7. 17/03/2009 4:51 μμ

    ω, μερσί!
    πάω να ψαχουλέψω!

  8. 17/03/2009 6:14 μμ

    Ωραία ανακάλυψη!

  9. 17/03/2009 7:56 μμ

    Πραγματικά άγνωστη η συνέντευξη. Μισοάγνωστο και το πρόσωπο του Μ.Χ. που μας φανερώνει.
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

  10. 17/03/2009 11:31 μμ

    @ Καναλιώτη: το πρώτο λινκ το επισκέφτηκα… Ωραία παρουσίαση του «χαμόγελου της Τζοκόντα». Το δεύτερο λινκ δεν το επισκέπτομαι. Έχω κόψει διπλωματικές σχέσεις με τον μπλόγκερ αυτόν… Ούτε στον καθρέφτη δεν του λέω καλημέρα.🙂
    @ Ριτσάκι μας: Μα γι΄αυτό είμαστε εδώ εμείς.
    Γι΄αυτά τα απειροελάχιστα που σας διαφεύγουν…🙂
    @ Μικρό Ανάλογο-Μαρία: Συλλεκτικό κομμάτι.
    Πραγματικά ενδιαφέρουσα. Και ως προς το περιεχόμενο και ως προς το ύφος.
    Μεγάλη εντύπωση μου κάνει η χωρίς τσιγκουνιά χρήση των θαυμαστικών. Περίεργος τρόπος γραφής.

    @ Κροτ: Ψαχουλέψτε, ψαχουλέψτε, αλλά με μέτρο. Μή μου κατσιάσετε το εμπόρευμα.🙂

    @SK: Και απρόβλεπτη…🙂
    @ Φ. Βασιλείου: χαίρομαι που σού άρεσε …
    Κι εγώ ευχαριστώ.

  11. 18/03/2009 8:50 πμ

    Που το ξέθαψες αυτό το διαμάντι?
    Εξαιρετική συνέντευξη!

  12. dytistonniptiron permalink
    18/03/2009 9:19 πμ

    Ωραία ανακάλυψη και μπράβο, αλλά εμένα γιατί μου φαίνεται ότι τα λόγια ανήκουν περισσότερο στο δημοσιογράφο και λιγότερο στον Χατζιδάκι;

  13. 18/03/2009 5:19 μμ

    Απίστευτη συνέντευξη! Πόσο ορμητικός ο Μάνος μα και ο δημοσιογράφος τέλειος! Κρίμα που δεν γνωρίζουμε ποιος είναι.

    φιλάκια της Άνοιξης

  14. 19/03/2009 10:47 πμ

    @Παύλο: Δοκουμένδον του ’60…🙂
    @ Δύτη των νιπτήρων:Πιστεύω ότι το όλο αποτέλεσμα οφείλεται και σε όσα είπε ο Μάνος αλλά και στον γλαφυρό τρόπο που τα παρουσίασε ο δημοσιογράφος. Δεν νομίζω όμως να έβαλε ο δημοσιογράφος στο στόμα του Χατζιδάκι λόγια που δεν είπε. Να τα απέδωσε πιο γλαφυρά μπορεί.

    @ Cle:
    (σε ρυθμό μελωδικό)
    ήρθες σαν την Άνοιξη
    και μοίρασες φιλιά
    στο μπλογκοχώρι…🙂

  15. dytistonniptiron permalink
    19/03/2009 5:55 μμ

    Θέλω να πω, τα μισά από όσα λέει δεν μου κολλάνε με ό,τι δικό του έχω διαβάσει (και έχω διαβάσει όλα τα γνωστά!). Κάτι δεν μου κάθεται, όχι μόνο στο στυλ Καζαντζάκη (που προφανώς οφείλεται στο δημοσιογράφο), αλλά και σ’όλα αυτά περί Κρήτης… Δεν ξέρω, μπορεί να είναι και ιδέα μου.

    http://dytistonniptiron.wordpress.com/

  16. 19/03/2009 8:23 μμ

    Γειά σου allou fan Marx
    se ευχαριστούμε για την προθυμία, τη συμμετοχή, την καλή σου παρέα στο αφιέρωμα. Φυσικά και για την άγνωστη πλέον ουσιαστικά αυτή συνέντευξη! Το μικρό θησαυρό με το υλικό που προέκυψε (blog posts, εκπομπές, video, εικόνες, αφίσες κ.α.) θα τον βρεις μαζεμένο εδώ http://www.radiobubble.gr/blog/hatzidakis-tribute-day/3759
    Δε θα συνηθίσουμε ποτέ!

  17. Καναλιώτης permalink
    20/03/2009 5:59 πμ

    1. Για τις διπλωματικές σχέσεις με αυτόν τον μπλόγκερ που μου γράφεις, έχεις απόλυτο δίκιο και εγώ το σκέφτομαι να του δώσω μια να σπάσει αχ βρε κόσμε άδικε.

    2. Δεν ξυρίζεσαι πλέον;

    3. Στο δίσκο απ’ έξω γράφει «Το χαμόγελο της Τζοκόντας». Τζοκόντας με ς στο τέλος. Όχι όπως τo γράφεις εσύ «Το χαμόγελο της Τζοκόντα».

    Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν μας πάρει χαμπάρι ο Σαραντάκος δεν μας σώζει ούτε ο Μπαμπινιώτης.

    Καλημέρα

  18. 23/03/2009 4:20 μμ

    Τα του βίου του Χατζιδάκι είναι λίγο πολύ γνωστά, προσωπικά όμως, δεν ευτύχησα ποτέ να απολαύσω παρόμοια αφήγηση και μάλιστα απ’ τον ίδιο. Ευχαριστώ, λοιπόν κι εγώ, για το δώρο, καθώς και για την εξαιρετικά χρήσιμη αναφορά της πηγής (…σκοπεύω να εντρυφήσω στα αρχεία της ΕΒΕ…πάραυτα !).
    Ομολογουμένως, γλαφυρή και η περιγραφή της παρουσίας και των εκφράσεών του, όταν μιλούσε… Εν μέρει, έχει δίκιο ο «νιπτηροδύτης» για τον, άγνωστο σε μας, δημοσιογράφο… είναι προφανές όμως, ότι το ύφος της συνέντευξης είναι κατ’ αρχήν εμπνευσμένο από τον συνομιλητή του.
    Ως πάντα επίκαιρο μήνυμα, κρατώ τα παρακάτω λόγια :
    » Όποιος γράφει μουσική εύκολα, ή δεν γράφει… μουσική ή κλέβει! Και πρέπει να το καταλάβουμε μια και καλή. Αρκετά έκλεψαν οι παλαιότεροι κι έφτιαξαν κάθε λογής μουσικά «αριστουργήματα!». Καιρός τώρα να δούμε αν μπορούμε να γράψουμε και τίποτα δικό μας. Ελληνικό, και στην έμπνευσι και στη διαπίστωσι!»
    Την καλησπέρα μου !

  19. Ιωάννης permalink
    01/04/2009 1:00 πμ

    ώραί η συνέντευξη, Καζαντζακική! Αλλά, ο Χατζιδάκις νομίζω πως κατάγεται από το Ρέθυμνο κι όχι από το Ηράκλειο. Έχετε κάποια άλλη πληροφορία;

  20. 20/06/2011 7:10 μμ

    Δεν είναι Καζαντζακική αλλά Ελληνική. Απλά έχουμε ξεχάσει να μιλάμε Ελληνικά, και όταν κάποιος μιλήσει έτσι τότε τον χαρακτηρίσουμε.
    🙂

  21. 11/11/2012 2:41 μμ

    Με καθυστέρηση ήρθα αλλά κοινοποιώ.
    Το «ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΜΟΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΩ» πόσο θα το ήθελα να διαδωθεί…

    • 11/11/2012 3:08 μμ

      Καλώς ήρθες Δάφνη
      Είναι τελικά ωραίο και σαν μότο η φράση «Δεν γράφω μόνο, αλλά και διαβάζω».
      Πιστεύω ότι αυτοί που γράφουν καλά, διαβάζουν πολλά και σημαντικά

Trackbacks

  1. ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Blog Archive » Ημέρα μνήμης Μάνου Χατζιδάκι
  2. Μάνος Xατζιδάκις… « Μαμά…ετών 37..!
  3. Μάνος Χατζιδάκις: Μία άγνωστη συνέντευξη του 1960 |
  4. Μάνος Χατζιδάκις: Μία άγνωστη συνέντευξη το 1960 …(σήμερα 20 χρόνια από τον θάνατο του) « απέραντο γαλάζιο
  5. Όμορφη που ‘ναι η Κρήτη | dimart

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Μαρτίου 2009
    Δ T Τ T Π S S
    « Φεβ.   Apr »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: