Skip to content

Houston, we have a… song

13/07/2009

Η  Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία με ειδικά αφιερώματα στο χθεσινό της φύλλο, μας θύμισε ότι στις  20 Ιουλίου συμπληρώνονται 40 χρόνια από την ημέρα που ο άνθρωπος πάτησε στη σελήνη.

Άναυδοι εκατομμύρια άνθρωποι παρακολουθούσαν (τηλεοπτικά) την προσεδάφιση της σεληνάκατου Eagle, τον Νιλ Αμστρονγκ να κάνει το πρώτο βήμα ανθρώπου στη Σελήνη δηλώνοντας «ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα», τον Εντουιν «Μπαζ» Ολντριν να ακολουθεί μολογώντας «εκπληκτική ερημιά», όσο ο τρίτος αστροναύτης, ο Μάικλ Κόλινς, τους περίμενε μέσα στο θάλαμο διοίκησης Columbia.

Άρμστρονγκ και Όλτριν έμειναν δυόμισι ώρες στη Σελήνη, τράβηξαν φωτογραφίες, εγκατέστησαν πειραματικούς σταθμούς, συλλέκτες μορίων, σεισμόμετρα και κάτοπτρα που θα δέχονταν ακτινοβολία λέιζερ από τη Γη για να καταγραφεί η ακριβής τροχιά της Σελήνης.

Πριν επιστρέψουν στη Γη μεταφέροντας 22 κιλά σεληνιακές πέτρες και χώμα, άφησαν μια επιγραφή που έγραφε «Εδώ άνθρωποι από τον πλανήτη Γη πρώτη φορά πάτησαν το πόδι τους στη Σελήνη, το 1969 μ.Χ. Ερχόμαστε εν ειρήνη εν ονόματι ολόκληρης της ανθρωπότητας». Και για να μην υπάρχει αμφισβήτηση για την προέλευση του επιτεύγματος, ύψωσαν την αμερικανική σημαία.

 

Η αποστολή του «Apollo 11» στέφτηκε λοιπόν από απόλυτη επιτυχία, όσο κι αν οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας παγκοσμίως διαρηγνύουν τα καλτσόν τους ισχυριζόμενοι ότι η προσεδάφιση στη σελήνη δεν έγινε ποτέ.
Λίγους μήνες πριν την αποστολή του «Apollo 11» , τον Μάη του 1969 είχε προηγηθεί η αποστολή του «Apollo 10». Σύμφωνα με όσα διαβάζω σε διάφορα site, ύμνος της αποστολής αυτής ήταν το τραγούδι «Fly me to the moon». To τραγούδι συνέθεσε το 1954 ο Bart Howard αλλά το έκανε επιτυχία αργότερα ο Frank Sinatra.  Ας το θυμηθούμε:

 

Fly me to the moon
Let me play among the stars
Let me see what spring is like
On a-Jupiter and Mars
In other words, hold my hand
In other words, baby , kiss me

Fill my heart with song
And let me sing for ever more
You are all I long for
All I worship and adore
In other words, please be true
In other words, I love you

Fill my heart with song
Let me sing for ever more
You are all I long for
All I worship and adore
In other words, please be true
In other words, in other words
I love … you

Δεν έχω υπ’ όψη μου ποιο τραγούδι «συνόδευε» νοερά την απογείωσή του «Apollo 11», αλλά είμαι σίγουρος ότι οι άνδρες που αποτέλεσαν το πλήρωμά του μετά την πετυχημένη επιστροφή τους στη γη, δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ακούσουν τον τραγουδιστή Θωμά Θεόδωρο να τους ρωτά συνοδεία μπουζουκιού «τι χαμπάρια απ΄τη σελήνη». Εσείς όμως που διαβάζετε αυτό εδώ το blog, μπορείτε να ακούσετε κι αυτό το άσμα ευθύς αμέσως. Και παρακαλώ προσέξτε την… «διαστημική» εισαγωγή. Υπερπαραγωγή λέμε…

Πέστε μας πώς περάσατε
απάνω στη σελήνη
τι είδατε, τι κάνατε
τι πρόκειται να γίνει.

Τι χαμπάρια απ΄την σελήνη
και τι βρήκατε σε κείνη.

Αν πάτε δεύτερη φορά
περάστε απ΄την Αθήνα
και πάρτε στο ταξίδι σας
κάνα κιλό ρετσίνα.

Τι χαμπάρια απ΄την σελήνη
και τι βρήκατε σε κείνη

Μεσ’ στο διαστημόπλοιο
πάρτε και μπουζουκάκι
και πέστε πως βρισκόσαστε
σε κάνα ταβερνάκι.

Τι χαμπάρια απ΄την σελήνη
και τι βρήκατε σε κείνη.

13 σχόλια leave one →
  1. 13/07/2009 2:43 μμ

    Μάλιστα. Επιστροφή στα μουσικά ποστ, επιτέλους!🙂

    (ως «φεγγαροβαρεμένο» δεν θα μπορούσα να μη σχολιάσω :p)

    Καλημέρες, καλή βδομάδα!

  2. 13/07/2009 4:32 μμ

    για την κακομοίρα τη Λάικα, ούτε κουβέντα;😦

  3. ΧρυΣάνθη Μιχαλοπούλου permalink
    13/07/2009 10:43 μμ

    μια και μιλάμε για φεγγάρια, να θυμίσω κι εγώ το σουξέ «θα πιω απόψε το φεγγάρι», κι ας μου επιτραπεί να παραθέσω το αγαπημένο μου σουρεάλ σημείο, που λέει

    «Kι εγώ θα κόψω το φεγγάρι
    θα σ’ το καρφώσω στα μαλλιά
    και σαν πλαγιάσουμε θα έχω
    τον ουρανό στην αγκαλιά»

    που μου κάνει πολύ σαχτουρικό
    ή τουλάχιστον ..κουτσομύτικο
    το να κόβει κανείς μια φέτα βράχου
    και να την καρφώνει στο κεφάλι της συμβίας του
    κι έπειτα ευτυχής να πλαγιάζει με το πτώμα
    κάτω απ΄τον έναστρο ουρανό
    και το λειψό φεγγάρι.

    Νομίζω, αν στέλναμε εμείς αποστολή
    θα άξιζε τον κόπο να την εμψυχώσουμε με αυτούς τους σουρεάλ στίχους🙂
    Καλή εβδομάδα σε όλους!

  4. 14/07/2009 10:41 πμ

    @ Nατάσα: σκέτο «μουσικό»; M’ αδικείς!
    Και ιστορικό και επετειακό και επιστημονικό και μουσικολογικό και…και…και…
    :p
    @ Κροτούλα: ναι βάλε με καλοκαιριάτικα να ψάχνω να βρω τραγούδια για τη Λάικα…
    Και δεν με βοηθάνε καθόλου τα ρώσικά μου…🙂
    @ Xρυσάνθη: ο ποιητής και ιδιαίτερα ο ερωτευμένος ποιητής δικαιούται να είναι όσο σουρεάλ θέλει… Για κάτι τέτοιες στιγμές δεν εφευρέθηκε το «ποιητική αδεία» εξάλλου;🙂

  5. 14/07/2009 8:53 μμ

    Επιτέλους!

  6. ΑΓΗΣ permalink
    14/07/2009 9:16 μμ

    Να κεράσω κι εγώ;

  7. 15/07/2009 1:23 μμ

    Έτσι γίνεται πράξη και το άλλο σουρεάλ στιχάκι «διώξε τη λύπη παλικάρι / πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι»🙂 … ή το άλλο «Αγαπημένη μου μην κλαις / πάμε μαζί ψηλά αν θες / να δεις τη Γη απ’ τη Σελήνη / ένα φεγγάρι είναι και κείνη», εξίσου σουρεάλ, αφού ο στιχουργός (…για την ακρίβεια η στιχουργός Σώτια Τσώτου) θέλει το ταξίδι να γίνεται με… ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ🙂
    Πάντως, πέρα απ’ τη σημαία, μου κάνει εντύπωση η επιγραφή που άφησαν οι αστροναύτες (μας)… γραμμένη στ’ αγγλικά οπωσδήποτε, για να την καταλάβουν ποιοί ? Οι «ντόπιοι» που ενδεχομένως να περνούσαν από εκεί τυχαία ? Οι εκπρόσωποι άλλων εξωγήινων πολιτισμών που -πάλι ενδεχομένως- θα φτάσουν κι αυτοί κάποτε στη Σελήνη ? Ή μήπως οι ανταγωνιστές Ρώσοι ?🙂

  8. 15/07/2009 11:04 μμ

    @ An-Lu: έχουμε και μεις σεντούκι κυρία μου. Όχι μόνο εσείς.🙂
    @ Aγη: ωραίο κέρασμα. Kαι εντός θέματος.
    Τhanks

    @ Χρονοστιβάδα: Το φεγγάρι μάλλον φταίει…
    Βαράει τους ποιητές/στιχουργούς κατακέφαλα.
    Δεν βγήκε τυχαία το ρήμα «σεληνιάζομαι»

  9. 17/07/2009 9:00 πμ

    Καλείσθε δι ‘υπόθεσίν σας εν τω ιστολογίω μας,ένδυμα επίσημον.

  10. 18/07/2009 10:49 πμ

    @Vad: έβαλα την καλή μου κόκκινη βερμούδα και προσήλθα.
    :p

  11. 20/07/2009 11:28 πμ

    Στα Ελληνικά πράγματα ο Μπάμπης Μπακάλης πρέπει να είναι ο πρωταθλητής των διαστημικών αναφορών. Κορυφαία του στιγμή, αναμφίβολα, το «Μπράβο θράσος». Ανακαλώ από μνήμης:
    Ώστε έτσι λοιπόν αγάπη μου
    Σε άλλους πας ορίζοντες
    Και μου λες πως έχουν δίκιο
    μονο οι γνωρίζοντες

    Ώστε πάνε τα χρόνια τα παλιά
    που σέρνανε τον αραμπά
    η σημερινή γυναίκα
    σαν τον πύραυλο πετά

    Ώστε μέσα στον κόσμο θες να πεις
    Πως είναι όλα πρόσκαιρα
    μα πριν φύγεις δορυφόρε
    σκέψου την στρατόσφαιρα

    Και το μοναδικά κι ανεπανάληπτα ανυπέρβλητο ρεφρέν:

    Την κατέχεις βλέπω φίνα την εγκυκλοπαίδεια
    Μπράβο θάρρος
    Μπράβο θράσος
    Μπράβο σου αναίδεια

  12. 20/07/2009 4:01 μμ

    Πολύ πολύ ομορφο και….μουσικό βεβαίως…
    καλό καλοκαίρι φιλε μου….

  13. 21/07/2009 11:15 πμ

    @ FVasileiou: Την κατέχεις βλέπω φίνα την Περπινιαδοπαίδεια…🙂
    Kαλό Καλοκαίρι επίσης

    @ Ρίτσα: Πλειοδοτώ αντευχόμενος να έχετε ένα όμορφο, δροσερό,μαγευτικό, ερωτικό, μελωδικό Καλοκαίρι🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Ιουλίου 2009
    Δ T Τ T Π S S
    « Jun   Αυγ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: