Skip to content

O Tempo(ra), o mores!

20/11/2009

Μάιος του ’65 … Η εταιρία που εισάγει στην Ελλάδα τα χαρτομάνδηλα Tempo ξεκινά μια επιθετική , εικονογραφημένη αλλά και φλύαρη διαφήμιση, μέσα από τις σελίδες των εφημερίδων προσπαθώντας να πείσει τους Έλληνες για την χρησιμότητα του προϊόντος που εμπορεύεται. Πράγματα που σήμερα τα θεωρούμε αυτονόητα , στην Ελλάδα του ’65 απαιτούσαν αναλυτική εξήγηση.
Αλλά μη ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι εφημερίδες είχαν πραγματικά χρηστική αξία. Οι σελίδες των εφημερίδων καθημερινά τύλιγαν  πολλές οκάδες σαρδέλας και γάβρου ή γινόταν χωνάκι για το πασατέμπο που πουλούσαν οι πλανόδιοι μικροπωλητές  και απολάμβαναν μικροί και μεγάλοι. Και φυσικά μη ξεχνάμε ότι επί χρόνια οι εφημερίδες σκούπιζαν πισινούς και πισινούς… Σε αντίθεση με σήμερα που οι εφημερίδες (οι ιδιοκτήτες τους δηλαδή, που τον παλιό καλό καιρό τους λέγανε εκδότες) δεν σκουπίζουν αλλά γλείφουν τους πισινούς των ισχυρών της πολιτικής και του χρήματος.
Παρασύρθηκα όμως. Άλλο είναι το θέμα μας.
Δείτε τις υπόλοιπες παραλλαγές της διαφήμισης όπως εμφανιζόταν στις σελίδες της εφημερίδας «Ελευθερίας» το καλοκαίρι του 65.
Κι αν είστε συναχωμένοι, με τις υγείες σας!

Advertisements
19 Σχόλια leave one →
  1. 21/11/2009 12:02 πμ

    😆 😆 😆 😆

    Ευχαριστούμε
    :p

  2. 21/11/2009 12:18 πμ

    υγ. Πάντως, εγώ και στο δημοτικό
    (στις αρχές του ’70 περίπου) έπαιρνα μαζί μου στο σχολείο μαντήλια από ύφασμα, μου άρεσαν πιο πολυ
    (έχω μερικά ακόμα, με τριανταφυλλάκια..)

    🙂

  3. 21/11/2009 1:21 πμ

    Νομίζω ότι δεν αναφέρεις το σπουδαιότερο: το ψέμα της διαφήμισης. Γιατί η διάρκεια στην αρρώστια δεν έχει να κάνει με το μαντήλι μιας ή πολλών χρήσεων. Επιπλέον καλύτερα ένα – δύο μαντήλια που τα πλένεις, παρά χιλιάδες χαρτομάντιλα που τα πετάς.

  4. 21/11/2009 10:11 πμ

    Ωχ.. το 1965 γεννήθηκα..

    🙂

    Πολύ νοσταλγικό κι ενδεικτικό της εξέλιξης
    των διαφημίσεων.
    Θυμήθηκα μια άλλη που έλεγε «Λεφτά, χαρτομάντηλα manex…» δεν θυμάμαι το υπόλοιπο, για να δηλώσει το «απαραίτητο» των χαρτομάντηλων.

    Άραγε σήμερα ποια θα ήταν τα απαραίτητα
    και με ποιά σειρά…

    Καλημέρα 🙂

  5. 21/11/2009 4:29 μμ

    Ένα ποστ γεμάτο …μικρόβια! 🙂

    Είναι σωστό αυτό το ποστ να το συνοδεύεις με τα επόμενα στοιχεία :

    ΓΙΑΜΑΡΕΛΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΕΛΕΝΗ , Καθηγήτρια ειδική λοιμωξιολόγος.
    Τηλέφωνα : 210-5831989
    Email : hgiamaath.forthnet.gr

  6. 21/11/2009 5:27 μμ

    Εξαιρετική ανάρτηση.
    Όσο κι αν χαμογελάμε κοιτάζοντας τα παλιομοδίτικα σκιτσάκια, καταλαβαίνουμε ότι αθώες εποχές δεν υπήρξαν ποτέ.

  7. 21/11/2009 6:35 μμ

    τι ωραίο!

    ααααααψου!

  8. 21/11/2009 6:45 μμ

    Βρε Allu , τί έκανες ;…
    Πρώτα έπρεπε να μας προειδοποιήσεις να … εμβολιάσουμε τα blog μας και μετά να το αναρτήσεις αυτό και να κλικάρουμε επάνω του …
    Τεσπα … που λένε και οι μορφωμένοι , τώρα , ό, τι ήταν να γίνει , έγινε ….
    Αψούούούού !!! και το «Anna-Silia» .

  9. doukas permalink
    22/11/2009 5:06 μμ

    Παιδιά τι γίνεται με το εμβόλιο?

  10. φεγγαρενια permalink
    23/11/2009 10:52 πμ

    Αλλού σε διαβαζω καιρό μα πρωτη φορα σου γραφω στο συνεδριο του Ρίτσου ήσουν; περιμένω εναγωνίως το επόμενο post και ελπίζω να ναι για αυτό το θέμα.

  11. 23/11/2009 10:24 μμ

    @Νατάσα: Τα μαντηλάκια (με ή χωρίς τριανταφυλάκια) ήταν ένδειξη πολιτισμού.
    Αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ήταν και πολύ αποτελεσματικά. Άντε να σκουπίσεις κανένα δάκρυ, το αίμα από καμιά γρατζουνιά, άντε και λίγο την μύτη. Αν όμως είχες συνάχι, άστα να πάνε.
    🙂
    @ Iπτάμενε Ολλανδέ: Όμως αυτό που λέει για τον κίνδυνο επαναμόλυνσης το βρίσκω λογικό. Κουβαλούσες μέσα στην τσέπη μια βαρβάτη εστία μικροβίων με τα υφασμάτινα μαντήλια.

    @ Βάσια: Πού το θυμήθηκες…
    Λεφτά, χαρτομάνδηλα manex, εντάξει!
    Σαν το άλλο με τον πιτσιρικά που πήγαινε στο μπακάλικο μονολογώντας «τυρί, ρύζι, καφέ, γάλα, Καμπά» για να μην ξεχάσει τα ψώνια.

    @ Καναλιώτη: έλα που φοβάσαι τα μικρόβια!
    Δεν ντρέπεσαι; Πιο μεγάλα από σένα είναι;

    @Φ. Βασιλείου: Εντελώς αθώες εποχές σίγουρα δεν υπήρξαν (εκτός από τότε , στον κήπο της Εδέμ, πριν τους πιάσει εκείνους τους γυμνιστές η λαχτάρα για το μήλο).
    Αλλά η απόσταση από την οποία σήμερα κοιτάμε το χθες, πάντα του δίνει μια όψη αθωότητας.

    @ Κροτούλα: Εμ, φυσικά «αψιού» θα πεις.
    Σε τόσα μέρη και σε τόσες εκδηλώσεις που τριγυρνάς ανά τας Ευρώπας (όπως διαβάζω στα ποστ σου), πολύ θέλει να κολλήσεις ;
    :p

    @ Silia: Δεν έχεις ανάγκη εσύ γιατρέ μου. Λογικά ήδη πρέπει να έχεις εμβολιαστεί εσύ.
    Ή όχι;

    @ Δούκα: Πλήρης σύγχυση. Όλοι περιμένουν να δουν τι θα κάνουν οι υπόλοιποι πρώτα.
    Ακόμα και οι γιατροί.
    Θα δείξει…

    @ Φεγγαρένια: Καλώς την και στα σχόλια.
    Όχι δεν πήγα στο συνέδριο.
    Ελπίζω αυτοί που ήταν να μοιραστούν τις εντυπώσεις τους για να ενημερώσουν και εμάς

  12. φεγγαρενια permalink
    24/11/2009 10:44 πμ

    μμμμμμ ανταπόκριση μυρίζομαι καλά αν θες στείλε μου mail με το τι στοιχεια χρειάζεσαι να σου πω να φτιαξεις ενα ποστ αν θες πάντως πήρες απουσία… ήταν υπέροχα.

  13. 24/11/2009 11:04 πμ

    @ Φεγγαρένια: Έστειλα email με πρόσκληση για να γράψεις εσύ το ποστ.
    Ολόκληρη στήλη «Ξένιος…Μάρξ» διαθέτει το κατάστημα για να φιλοξενεί ποστ «ανέστιων» φίλων

  14. 24/11/2009 3:59 μμ

    + Η μητέρα μου μού λέει πως όταν ήταν παιδί δεν είχαν χαρτοπετσέτες για το φαγητο τους, αλλά υφασμάτινες, τις οποίες τις έπλεναν, όποτε έπλεναν και το τραπεζομάντηλο.
    Θυμάμαι και εγώ κάποια εποχή κουβαλούσα ένα μαντηλάκι με τον Fred Flintstone, αλλά δεν το πολυκατάφερα σχετικά με το συνάχι και φυσικά το βαρέθηκα 🙂
    Βλέπω την διαφημιστική καταχώρηση όπου γράφεται και τηλεφωνικός αριθμός. Γνωρίζεις μήπως πότε τα τηλέφωνα της Αθήνας έγιναν από 6ψήφια 7ψήφια και πού προστέθηκε ο αριθμός;
    Καλησπέρα

  15. ΑΓΗΣ permalink
    24/11/2009 9:24 μμ

    Ήταν:
    Λεφτά… Κλειδιά… Χαρτομάντηλα μάνεξ…
    Εντάξει!

    (Διότι: Το καλύτερο μπεγλέρι είναι τα κλειδιά στο χέρι)

  16. φεγγαρενια permalink
    25/11/2009 12:23 πμ

    Σου έστειλα υλικό σουλούπωσε το και βγαλτο. Καληνύχτες!

  17. 25/11/2009 9:16 πμ

    Τώρα πρόσεξα οτι είναι (το μαντηλάκι Τέμπο) περασμένο από αντιμικροβιακές ακτίνες!!! χεχε
    Να θυμηθούμε ότι τότε ήταν η εποχή του Φλάς Γκόρντον στην Ελλάδα.

Trackbacks

  1. Redblogs.gr » O Tempo(ra), o mores!
  2. O Tempo(ra), o mores! | No Style

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.589 ακόμα followers

  • Νοέμβριος 2009
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Αρέσει σε %d bloggers: