Skip to content

Στιγμές από ένα Συνέδριο…

25/11/2009

Ο Ξένιος …Μαρξ φιλοξενεί σήμερα τις εντυπώσεις της Φεγγαρένιας από το Επιστημονικό Συνέδριο για τον Γιάννη Ρίτσο που διοργάνωσε η ΚΕ του ΚΚΕ το διήμερο Σάββατο 21/Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009.

Λοιπόν εν αρχή ήταν το χάος ή μάλλον εγώ η τρελή, που κίνησα πρωί πρωί σαββατιάτικα, ηλιόλουστη μέρα, να πάω στον Περισσό με μια μύχια σκέψη «μα ποιος μπορεί να προτιμήσει το συνέδριο από έναν αραχτό καφέ με τέτοια λιακάδα».
Κι όμως διαψεύστηκα! Το όπως πάντα απολαυστικό αμφιθέατρο ήταν σχεδόν γεμάτο και  η οργάνωση άρτια. Το ουσιώδες είναι ότι ένα πολιτικό κόμμα, σύσσωμο, σε τέτοιους καιρούς, που οι ανάγκες είναι κάτι παραπάνω από πιεστικές, προτάσσει ένα λογοτεχνικό συνέδριο. Και αυτό είναι πραγματικά ανεκτίμητο.

Όλες οι εισηγήσεις ήταν αρτιότατες και καλά δουλεμένες. Να με συγχωρείτε που δε συγκράτησα όλα τα ονόματα. Αξίζει να επισημανθούν ορισμένα σημεία. Η αλήθεια είναι πως αρχίσαμε ψύχραιμα και μέχρι το μεσημεριανό  διάλειμμα (με υπέροχο ομολογουμένως μπουφέ), όλα θύμιζαν ένα ακόμα καλοστημένο συνέδριο. Ο κόσμος ανανεωνόταν συνεχώς και ως αργά το απόγευμα είχε μείνει ουσιαστικά στα ίδια επίπεδα. Θίχτηκαν πολλά σημεία , από τη δυσκολία διδασκαλίας του στο σχολείο και την προσπάθεια συγκάλυψης της στράτευσής του μέχρι τα όχι και τόσο γνωστά θεατρικά του έργα.  Εισηγητές ήταν καθηγητές από ελληνικά Πανεπιστήμια (Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Ιονίου) από το Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών, καθως και διδάκτορες ξένων πανεπιστημίων όπως της Ουτρέχτης και της Σορβόνης.
Ξεχώρισε η ομιλία της σ. Ζωής Βαλάση με θέμα τα ποιήματα που έχει γράψει ο Ρίτσος για την κόρη του, που συνοδεύονταν από την προβολή όμορφων  slides. Νομίζω ότι την πρώτη μέρα το θέμα καλύφτηκε κυρίως επιστημονικά, όπως μπορείτε να δείτε στο πρόγραμμα του συνεδρίου, ενώ την δεύτερη μέρα  το πήραμε «πατριωτικά» που λένε.
Κάτι η  αναφορά στη Μακρόνησο, κάτι οι  90χρονοι Μακρονησιώτες να ανεβαίνουν στο βήμα σαν 20 χρονα παλικάρια να μας διηγηθούν τις ιστορίες τους με το Ρίτσο και να δακρύζουν και να φωνάζουν, και δεν έχει σημασία που έχαναν τα λόγια τους,  εμείς καταλαβαίναμε από καρδιάς. Γυναίκες εκπαιδευτικοί να απαγγέλλουν Ρίτσο και η φωνή τους να τρέμει, και κει στα πίσω καθίσματα, μη το πεις, ήταν ένας εργάτης που κάθε τόσο σκούπιζε λίγο το μάτι του, να τάχα πως μπήκε κάποιο σκουπιδάκι.
Και έπειτα ήρθε και η προβολή του ντοκιμαντέρ «Τέτοια η ζωή και η ποίηση, ένα και τα δύο»για τη ζωή του  Ρίτσου και μας…αποτέλειωσε. Κι ένιωθες στο τέλος σαν η ιστορία της Ελλάδας, του κόμματος και  της ποίησης να είναι ένα.
Κανείς δε στάθηκε αμέτοχος σ’ αυτό το συνέδριο, όλοι ήρθαν για ένα δικό τους λόγο, για ένα δικό μας λόγο. Τι άλλο να  γράψω, οι σύνεδροι ήταν αξιολογότατοι άξιζε και μόνο να κινείσαι,  να είσαι ανάμεσά τους και να συνδιαλέγεσαι μαζί τους: φοιτητές, εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες, εργάτες, συνταξιούχοι,  ή  με μια λέξη άνθρωποι. Τα «θέματα παιδείας» στο διπλό τεύχος 37-38 έχουν ένα πολύ καλό αφιέρωμα στο Γιάννη Ρίτσο.  Τα πρακτικά του συνεδρίου θα κυκλοφορήσουν σε βιβλίο, μαζί με ποιήματα ιστορικά στοιχεία και χαρακτικά του ίδιου του ποιητή.

Θα κλείσω κάνοντας μια μικρή αναφορά στην εισήγηση της κόρης του ποιητή. Η Έρη Ρίτσου με τον μεστό της λόγο αναφέρθηκε στη θέση που κατέχει η κομμουνιστική ιδεολογία  στο έργο του πατέρα της.

Αντιγράφω από τον Ριζοσπάστη μια και δεν κρατούσα σημειώσεις:

Είμαι λοιπόν πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι εδώ σήμερα, ν’ ακούσω για το Ρίτσο. Πολλά πράγματα τα γνωρίζω. Οχι τόσο αυτά που αφορούν στην ποίησή του γιατί αυτά τα ανακαλύπτω και ‘γω συνεχώς, αλλά αυτά που αφορούν στον άνθρωπο, στην απέραντη δύναμη, στο ήθος και στην καλοσύνη του. Δεν θα μπορούσε λοιπόν, το έχω άλλωστε ξαναπεί, ένας άνθρωπος με την καλοσύνη και την ευγένειά του να είναι άλλο από κομμουνιστής. Γιατί αγαπούσε βαθιά και πραγματικά τους ανθρώπους και γιατί πάσχιζε γι’ αυτούς.

Καμιά φορά οι σύντροφοί του εκφράζουν το φόβο πως γίνεται προσπάθεια να αποχρωματιστεί ο Ρίτσος. Και λέω εγώ πως τέτοια προσπάθεια, κι αν γίνεται, σε τίποτα δεν θα καταλήξει γιατί ο Ρίτσος δεν υπήρξε και δεν αγωνίστηκε απλώς, αλλά έγραψε, και αυτά που έγραψε δεν αλλάζουν. Ο,τι και να πει, ό,τι και να γράψει κανείς, η ιδεολογία του η κομμουνιστική, η βαθιά ανθρωπιστική, βρίσκεται παντού μέσα στο έργο του, ανασαίνει, υπάρχει μέσα στον παραμικρό του στίχο και με τίποτα δεν ακυρώνεται, δεν μεταλλάσσεται, δεν αλλοιώνεται. Όμως το έργο του είναι τεράστιο και πολύμορφο και προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις. Παίρνω παράδειγμα απ’ τον εαυτό μου: Όσο διαβάζω, τόσο περισσότερα ανακαλύπτω. Κι η «συμβουλή» μου στους συντρόφους του είναι: διαβάστε.

Η παρέμβαση της Ερης Ρίτσου στο Συνέδριο
Η εισήγηση της Ελένης Μηλιαρονικολάκη

51 σχόλια leave one →
  1. 25/11/2009 12:16 μμ

    @Φεγγαρένια: Σ’ ευχαριστώ για την συνεργασία.
    Άντε να σε δούμε και με δικό σου blog σύντομα.
    🙂

  2. φεγγαρενια permalink
    25/11/2009 12:50 μμ

    τελικα μόνο γκρίνια είσαι μια χαρα το σουλούπωσες σε ευχαριστώ για το βήμα. Μάλλον δεν εχω τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για ένα blog δικό μου αλλά τη βοηθεια μου θα την έχεις όποτε θες. Σε χαιρετώ

  3. 25/11/2009 1:43 μμ

    Φεγγαρενια, ευχαριστούμε πολύ για την ανταπόκριση.
    ΑΦΜ, ευχαριστούμε που στέγασες αυτό το κείμενο.
    Πού μπορεί να βρει κανείς τα πρακτικά (όταν κυκλοφορησουν εννοω);

  4. 25/11/2009 1:44 μμ

    Υπέροχη καταγραφή, για έναν Υπέροχο Άνθρωπο.

    Να είσαι καλά, φεγγαρένια.

    Την Καλημέρα μου !

  5. philemon permalink
    25/11/2009 2:36 μμ

    Υπέροχο! Τώρα καταλαβαίνω ότι έπρεπε να πάω, έστω κι αν ήμουν στα χάλια μου!

  6. 25/11/2009 4:10 μμ

    κι εγώ θα ήθελα να είμαι εκεί -το «ρεπορτάζ» της φεγγαρένιας όμως ήταν πολύ καλό!
    🙂

    Να είσαι καλά -και στο επόμενο, να μην έχω «κωλύματα» και να πάμε παρέα! 😉

    AfMarx, η φιλοξενία σου είναι… ανεκτίμητη 🙂
    Καλημέρες!

  7. φεγγαρενια permalink
    25/11/2009 5:46 μμ

    Σας ευχαριστώ όλους με συγκινείται αλλά απλώς μετεφερα αυτό το αξιεπαινο γεγονός.
    Τα πρακτικα θα μπορει κανείς να τα βρει από τη συγχρονη εποχή
    http://www.paper-bookland.gr/books.asp?action=publisher&pubID=99
    φαρε μόνο ο ανθρωπος ήταν υπέροχος η καταγραφη ήταν απλά αδύναμες λέξεις…
    philemon όντως αξιζε αλλά ενα πουλάκι μου πε πως θα χει και συνέχεια…
    νατασσακι χαιρομαι που σου άρεσε…
    Αλλου και πάλι σε ευχαριστω

  8. 25/11/2009 8:29 μμ

    θα στα στειλω εγω σοβιετικιά φίλη, όταν βγούνε!

  9. 25/11/2009 9:55 μμ

    Πόσο παρήγορο είναι να διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ασχολούνται με την πραγματική τέχνη.
    Η αξία του Ρίτσου διαχρονική.
    Ευχαριστούμε από καρδίας.

  10. 26/11/2009 11:41 πμ

    Κομμουνιστική ιδεολογία, ε;

  11. φεγγαρενια permalink
    26/11/2009 6:54 μμ

    όπως το πες Θεία Ανθρωποι που ασχολούνται με την Πραγματική Τεχνη υπάρχουν ακόμα και σήμερα και βάλτα όλα κεφαλαία !

    Ευχαριστούμε

  12. philemon permalink
    26/11/2009 8:35 μμ

    «…θα χει και συνέχεια…» Μακάρι Φεγγαρένια μου. Θα είμαι σε εγρήγορση!

  13. 26/11/2009 11:00 μμ

    @ Σίλβια: Κομμουνιστική Ιδεολογία;
    Ναι!
    Sì!
    Oui!
    Yes!
    да!
    igen
    po!
    ja!
    igen!
    是!
    نعم
    oo!
    και φυσικά: áno!

  14. 26/11/2009 11:04 μμ

    Το ποστ αυτό είναι της Φεγγαρένιας, οπότε τις απαντήσεις στα σχόλια θα τις κάνει η ίδια.
    Εγώ να πω μόνο ότι ο «Ξένιος…Μαρξ» είναι πρόθυμος να φιλοξενήσει κάθε «ανέστιο» blogger.
    Μπορεί να έχουμε μικρή αναγνωσιμότητα στην Μπλογκοσλοβακία, αλλά οι αναγνώστες μας είναι… 2, δηλαδή ένας κι ένας

  15. φεγγαρενια permalink
    26/11/2009 11:46 μμ

    Αλλου αυτην την απάντηση συγκεκριμενα ήθελα να τη δώσεις εσύ…. χιχιχιχιχιχι ευχαριστω καληνύχτες

  16. amadea permalink
    27/11/2009 3:11 πμ

    Μου πήρε 30 χρόνια για να καταλήξω ότι, ναι, ο Ρίτσος είναι ο μεγαλύτερος ποιητής της γενιάς του και ένας από τους κορυφαίους του 20ου αιώνα στην Ευρώπη.

  17. melomane permalink
    27/11/2009 6:54 πμ

    Η αίθουσα ήταν λιτή μα κατάμεστη, πλημμυρισμένη από τη φυσιογνωμία, τη φωνή και την ψυχή του. Πλήθος οι πιστοί. Οι νεολαίοι – κυρίως – οι εργάτες, οι διανοούμενοι, οι άνθρωποι της Τέχνης και του Πνεύματος. Επώνυμοι κι ανώνυμοι… Κι όσοι διψούν για γνώση και για μάθηση. Ολοι ήταν εκεί. Οπως του άξιζε κι όπως τους άξιζε. Καταλήγοντας… «Γιε – μας – εσύ δεν χάθηκες, μέσα στις φλέβες μας είσαι, μέσα στις φλέβες ολωνών έμπα βαθιά και ζήσε…». (Βασίλης Λιογκαρης, «Ρ»)

  18. φεγγαρενια permalink
    28/11/2009 3:42 μμ

    ετσι όπως τα λες meloname ωστόσο αυτό το συνεδρειο ήταν απαραίτητο να γίνει και για ένα ακόμα λόγο για να φανει ότι οι καλιτεχνες ναι και μπορούν και οφείλουν να εχουν αποψη και όχι να είναι «σύννεφα με παντελόνια» όπως λέει κι ο Μαγιακοφσκι υπάρχουν πολλες τετοιες περιπτώσεις υπάρχουν όμως και πρεπει να υπάρχουν περισσότερες με φωτεινό παραδειγμα το σ. Γιάννη Ρίτσο λοιπόν κύριοι καλιτεχνες του καιρού μας όχι η ποιητική αδεία και η εικαστική ή όποια άλλη δημιουργια δε σας απαλάσει από τα φορτία ευθύνης του καιρού ισα ίσα σας καθιστα και σας υπευθυνους σαν όλους μας και κάτι παραπάνω μπροσταρηδες και πάντα παρόντες στο κάλεσμα της εποχής αν δεν θέλετε η τεχνη σας και τα δημιουργήματα σας να μένουν γραμμα κενο

  19. hyperion permalink
    29/11/2009 4:26 πμ

    Δεν ξεχνάω και τις συναυλίες για τον Ρίτσο…
    Μακάρι το συνέδριο να έχει συνέχεια.
    Και μακάρι το ΚΚΕ του Ρίτσου να συνεχίσει να αναδεικνύεται σε κύριο φορέα πολιτισμού στον τόπο.

  20. φεγγαρενια permalink
    29/11/2009 10:30 πμ

    Το ΚΚΕ του Ρίτσου του Βαρναλη του Λειβαδίτη του Λοιζου του Ξυλούρη της Μπέλου του Τασσου και τόσων και τόσων αλλων… είμαι σίγουρη πως θα συνεχίσει να είναι όπως ήταν ο πραγματικός φορέας πολιτισμού σε αυτόν τον τόπο… γιατι είναι κατι πολύ πάνω και πέρα από ένα κομμα προς ψήφιση… και αυτοί οι ανθρωποι δε μας αφήνουν να το ξεχναμε και εμείς οφείλουμε να τους θυμόμαστε…

  21. abebab permalink
    29/11/2009 1:57 μμ

    Μπράβο Φεγγαρένια!
    Καλά κάνεις και θυμίζεις λίγα ονόματα…

  22. abebab permalink
    29/11/2009 2:15 μμ

    Πολύ σωστή κουβέντα αυτή:
    «γιατι είναι κατι πολύ πάνω και πέρα από ένα κομμα προς ψήφιση… και αυτοί οι ανθρωποι δε μας αφήνουν να το ξεχναμε και εμείς οφείλουμε να τους θυμόμαστε…»
    Και αυτό πρέπει να συνεχίσει να είναι.
    Η τηλεόραση (άντε, τηλοψία…) του 902 μπορεί να είναι «φτωχή» σε πρόγραμμα ακόμα αλλά ό,τι γίνεται εκεί γίνεται με πραγματικό μεράκι:
    Λαϊκή παράδοση, λαϊκό τραγούδι (και παλιό και αυθεντικό καινούργιο),δημοτικό, θέατρο, μπαλέτο, κλασική μουσική ….
    Τα παντελόνια (χωρίς σύννεφο) που είναι περίεργα ρούχα, Ταινία μικρού μήκους, Βιβλίο και άλλα –δεν μπορώ να τα θυμηθώ όλα τώρα…
    Πάνω και πέρα από ένα κόμμα!

  23. 30/11/2009 11:25 μμ

    Το Συνέδριο μπορούσε κανείς να το παρακολουθήσει με πρόσκληση;
    Κι αν ναι, από πού την προμηθευόσουν;

  24. φεγγαρενια permalink
    30/11/2009 11:37 μμ

    όχι δεν νομίζω η προσελευση ήταν ελεύθερη και από οτι διαπίστωσε εκ των υστερων είχε ανακοινωθεί σε πολλά σαιτ όπως πχ το εκεβι δηλαδή όποιος ήθελε μπορούσε να ρθει…

  25. 30/11/2009 11:56 μμ

    Εντάξει, είναι όπως τα λέει η Φεγγαρένια, μόνο που παρέλειψε μια λεπτομέρεια. Πριν μπεις στο αμφιθέατρο; έπρεπε να απαντήσεις πετυχημένα σε ένα μικρό τεστ με 20 απλές ερωτήσεις : πότε ανέλαβε γραμματέας η σ. Αλέκα Παπαρήγα, ποιος διαδέχτηκε τον Μπρέζνιεφ και πότε, πώς είναι οι στίχοι της Διεθνούς στα ρώσικα, πώς ονομαζόταν η αγαπημένη του Λένιν κλπ κλπ
    🙂

  26. φεγγαρενια permalink
    01/12/2009 12:23 πμ

    Αμαν βρε Αλλου μα τίποτα δε μπορούμε να κρύψουμε πια; κι όχι τίποτα μαρτυρας και τις ερωτήσεις και μετα αντε να βρίσκουμε άλλες την επόμενη φορα θα χει και δεξιοτητες πχ πες δεκα φορές γρήγορα Ιωσηφ Βισαριονοβιτσ Τσουκασβίλι κι όποιος ρωτησει ποιος είναι αυτός έφυγε… χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχι γεια σου ρε Αλλου!

  27. midori permalink
    01/12/2009 4:32 πμ

    Άλλους πάλι τους ρωτούσαν τι ζώδιο ήταν ο Στάλιν.

  28. abebab permalink
    01/12/2009 4:37 πμ

    Είχε και φέης κοντρόλ.

  29. 01/12/2009 11:05 πμ

    🙂
    @ Midori:Όχι μόνο το ζώδιο. Και τον ωροσκόπο θέλουν. Πάω για ιδιαίτερα μαθήματα στην Λίτσα Πατέρα
    🙂
    @Αbebab: Το ήξερα ότι έχει φέις κοντρόλ. Γι΄αυτό πάντα κουβαλάω μαζί μου ένα μουστάκι αλά Ιωσήφ κι ένα μούσι αλά Λένιν.
    Διαβατήριο ελευθέρας και τα 2.
    🙂
    (To μπαχαλέψαμε το θέμα; Δεν πειράζει)

  30. 01/12/2009 1:10 μμ

    ΑΦΜ, είσαι τρομερός τύπος!
    Ρώτησα επειδή γνωρίζω ότι το Κόμμα δεν ανοίγει έτσι εύκολα το Σπίτι του Λαού. Και ότι λαμβάνει ορισμένα μέτρα ασφαλείας. Και καλά κάνει ως ένα σημείο, κτγμ.

  31. abebab permalink
    01/12/2009 2:23 μμ

    «Ανοιχτό σε όλους» το Συνέδριο, σύμφωνα και με την επίσημη ανακοίνωση.
    Αυτό έχει ισχύσει και σε άλλες εκδηλώσεις πολιτισμού.

  32. φεγγαρενια permalink
    01/12/2009 5:49 μμ

    όπως το έθεσες σκύλε το «σπίτι» όπως και κάθε σπίτι έχει πάντα ορθάνοιχτες τις πόρτες του στους φίλους σε κάθε γιορτή κι ανάγκη! ακριβως όπως κάθε σπίτι… το δικό σου και το δικό μου…

  33. belini permalink
    02/12/2009 4:56 πμ

    Πρωϊνὸ ἄστρο

    Κοριτσάκι μου,
    θέλω νὰ σοῦ φέρω
    τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
    νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.
    Κοιμήσου κοριτσάκι.
    Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
    Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.

    Εἶναι μακρὺς
    μακρὺς
    μακρὺς ὁ δρόμος.

    Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
    κι ἐγὼ τραγουδάω…

    Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
    στὴν ἀρχή.

    Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
    Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.

    Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
    νὰ μάθεις μόνο
    ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
    ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.

    Εἶναι νὰ γίνεις
    ὅ,τι ζητάει
    ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
    εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
    τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.

    Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
    ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

    Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.

  34. belini permalink
    02/12/2009 5:10 πμ

    Γιάννης Ρίτσος – Ἐπιλογικό

    Νὰ μὲ θυμόσαστε – εἶπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
    χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σὲ πέτρες κι ἀγκάθια,
    γιὰ νὰ σᾶς φέρω ψωμὶ καὶ νερὸ καὶ τριαντάφυλλα.
    Τὴν ὀμορφιὰ
    Ποτές μου δὲν τὴν πρόδωσα. Ὅλο τὸ βιός μου τὸ μοίρασα δίκαια.
    Μερτικὸ ἐγὼ δὲν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ᾿ ἕνα κρινάκι τοῦ ἀγροῦ
    τὶς πιὸ ἄγριες νύχτες μας φώτισα. Νὰ μὲ θυμᾶστε.
    Καὶ συγχωρᾶτε μου αὐτὴ τὴν τελευταῖα μου θλίψη:
    Θἄθελα
    ἀκόμη μιὰ φορὰ μὲ τὸ λεπτὸ δρεπανάκι τοῦ φεγγαριοῦ νὰ θερίσω
    ἕνα ὥριμο στάχυ. Νὰ σταθῶ στὸ κατώφλι, νὰ κοιτάω,
    καὶ νὰ μασῶ σπυρὶ σπυρὶ τὸ στάρι μὲ τὰ μπροστινά μου δόντια
    θαυμάζοντας κι εὐλογώντας τοῦτον τὸν κόσμο ποὺ ἀφήνω,
    θαυμάζοντας κι Ἐκεῖνον ποὺ ἀνεβαίνει τὸ λόφο στὸ πάγχρυσο λιόγερμα. Δέστε:
    Στὸ ἀριστερὸ μανίκι του ἔχει ἕνα πορφυρὸ τετράγωνο μπάλωμα. Αὐτὸ
    δὲν διακρίνεται πολὺ καθαρά. Κι ἤθελα αὐτὸ προπάντων νὰ σᾶς δείξω.
    Κι ἴσως γι᾿ αὐτὸ προπάντων θ᾿ ἄξιζε νὰ μὲ θυμᾶστε.

  35. 02/12/2009 10:10 πμ

    @Belini: Ταιριάζει στην ποίηση το πολυτονικό τελικά.
    Προσθέτει οπτικά

  36. belini permalink
    02/12/2009 1:33 μμ

    Ναι, ταιριάζει πολύ στην ποίηση. Τώρα όμως σκέφτομαι να βάλω και μια πολυτονική γραμματοσειρά, καθώς το μονοτονικό εκφυλλίζεται ραγδαία σε ατονικό και αυτό σε «γκρήκιλς» –που φαίνεται να ήταν και ένα από τα ζητούμενα αυτών που πρότειναν την αγγλική ως «δεύτερη επίσημη γλώσσα», τάχαμου («Έτσι που ξέπεσαν οι ανθρώποι, οι ιδέες, οι λέξεις…», Ρίτσος, «Και διηγώντας τα»).

  37. φεγγαρενια permalink
    02/12/2009 6:03 μμ

    δεν ξερω αν ‘οντως το εννουσες ή σου ξέφυγε το γκρηκιλς αντί για γκρικλις αλλά όπως και να χει πολύ σωστή παραφραση. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να υιοθετήσω κάτι που δε διδαχτηκα το να χρησιμοποιω όμως όλο και περισσοτερες όμορφες και διαφορετικές ελλήνικες λέξεις πρέπει να το προσπαθήσουμε όλοι νομίζω γιατι μέσα σε αυτή τη γλώσσα όπως και σε κάθε αυθεντική γλώσσα κρύβεται η ιστορία μας και τα διδαγματά της

  38. belini permalink
    02/12/2009 8:50 μμ

    Ναι Φεγγαρένια, έχουμε μια γλώσσα που έρχεται από πολύ παλιά, από τον Όμηρο. Λέμε τη θάλασσα, θάλασσα –και τον ουρανό, ουρανό. Κι αυτοί προσπαθούν να μας περιορίσουν σε λεξιλόγιο 1000 λέξεων (κάθε τρεις λέξεις και μια αμερικανιά). Ξέρουν πως όταν φτωχαίνει η γλώσσα, ρημάζει η σκέψη.

    Όχι, δεν υπάρχει λόγος να χρησιμοποιήσεις κάτι που δε διδάχτηκες (πολυτονικό)–αλλά το σχολείο των ποιητών μας είναι μεγάλο σχολείο. Να μην καταφέρουν να μας αποκόψουν από τις ρίζες μας. Δες τι λέει ο Ρίτσος στο «Και διηγώντας τα»:

    «…Κι όταν,
    μετά το πλύσιμο των επιτάφιων στύλων και τις πλούσιες θυσίες,
        εσήκωνε
    το κύπελλο με το κρασί και χύνοντάς το στους τάφους,
        απάγγελνε:
    “Παρουσιάζω το κύπελλο τούτο στους γενναιότατους άντρες,
        που πέσανε
    για την ελευθερία των Ελλήνων”, – ρίγος μέγα διαπερνούσε
        τους γύρω δαφνώνες·
    ρίγος που ακόμη ώς τώρα διαπερνά τα φύλλα ετούτων
        των ευκάλυπτων
    κι αυτά τα μπαλωμένα ρούχα, τα πολύχρωμα, τ’ απλωμένα
    στο σκοινί της μπουγάδας.»

  39. φεγγαρενια permalink
    03/12/2009 11:10 πμ

    όντως η γλώσσα είναι η εκφραση της συλλογικής μνήμης όμορφα τα λες και το μεγαλο σχολείο των ποιητών μας όπως και το μεγάλο σχολείο των αγώνων μας πρέπει να είναι οι περγαμηνές και τα πανεπιστήμιά μας

  40. philemon permalink
    03/12/2009 2:33 μμ

    Τα τελευταία σχόλια (Belini και Φεγγαρένια) μου φέρνουν στο νου μια αληθινή ιστοριούλα, σχετική με τη λαϊκή παιδεία («τα πανεπιστήμιά μας»).
    Πριν από 15 χρόνια περίπου, χρειάστηκα ένα μαραγκό για κάτι μερεμέτια στο σπίτι. Όταν χτύπησε το κουδούνι, το CD player έπαιζε Μπαχ. Ο ηλικιωμένος (65άρης) μαραγκός κοντοστάθηκε στην πόρτα και είπε:
    —Τί ωραία πράγματα ακούω;
    Τά ‘χασα για μια στιγμή.
    —Μπαχ πρέπει να είναι, συνέχισε ….. ίσως κάτι από τις Καντάτες!
    Να Μπαχ είναι, απάντησα κατάπληκτος. Καντάτα είναι! Σας αρέσει;
    —Ο Μπαχ είπε, τι μεγάλος συνθέτης! Κατάφερε να εκφράσει τον ανθρώπινο πόνο όσο κανείς…Αυτό είναι το μεγαλείο του….Το θρησκευτικό στοιχείο υπάρχει αλλά έρχεται σε δεύτερη μοίρα…
    —Πώς και τόσο εξοικειωμέμος, τον ρώτησα.
    —Α, από το σταθμό του 902 ξεκίνησα, αυτό είναι το σχολειό μου εμένα , είπε, και μετά τον έψαξα και στο Τρίτο Πρόγραμμα.
    —! ! !
    Να μην τα πολυλογώ, δεν πέρασε πολύ ώρα και εντόπισε και τη σοπράνο που έκανε το σόλο…..

  41. maramo permalink
    03/12/2009 9:11 μμ

    Αυτό το ποστ ζεσταίνει καρδιές!

  42. 03/12/2009 10:39 μμ

    @Φιλήμων, ωραία ιστορία… Την ανέβασα σε ποστ
    Φυσικά θα πάρεις τα νόμιμα ποσοστά σου
    🙂
    @Maramo: Συμφωνώ.
    Και τα σχόλια επίσης ζεσταίνουν καρδιές

  43. Χρηστος permalink
    08/12/2009 3:08 μμ

    Πολυ κοκκινο πεφτει στο blogslovakia και μπραβο σας!! Καλη η αναρτηση σχολιων για το Συνεδριο για τον Γ.Ριτσο! Ημουν κι εγω εκει. Του λογου το αληθες το επιβεβαιωνουν οι …φωτογραφιες, αφου ειμαι ο δημιουργος τους.. Να ειστε καλα. Τελικα η blogoslovakia ειναι «..ενα παραθυρο ανοιχτο στη λιακαδα» ,οπως λεει και ο ποιητης.

  44. 08/12/2009 10:41 μμ

    @ Χρήστο: Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Και σαν «ανοιχτό παράθυρο στη λιακάδα» το blog κι εγώ περιμένουμε αν ποτέ κάποιο φωτογραφικό ρεπορτάζ περισσεύει να μας το στείλεις να το ανεβάσουμε εδώ.
    🙂

  45. Χρηστος permalink
    10/12/2009 1:18 πμ

    Αγαπητε Γιωργο και παλι σ΄ευχαριστω για τις Μισιρλουδες σου. Μελλοντικα θα σου στειλω κανενα ρεπορταζ. Προς το παρον παρε αυτο το link. Εχει ενδιαφερον. http://rapidshare.com/files/318678027/SO_S_S_O_O.rar Ακομα, αν θες να κατεβαζεις cd, εντελως δωρεαν, απο μια ατελειωτη διασκοθηκη, μπες σε αυτο το μουσικο blog: ourmusicdream.blogspot.com Εκει θα βρεις και τις συλλογες μου που τις ανεβαζω και τις υπογραφω ως by Christos. Θα τα ξαναπουμε.

  46. Χρηστος permalink
    10/12/2009 1:19 πμ

    Πιο σωστα http://ourmusicdream.blogspot.com/

    • 10/12/2009 10:52 πμ

      Χρήστο
      το ξέρω το Blog της Λίντας
      Και έχω κατεβάσει ήδη την συλλογή με τις 69 Μισιρλούδες που ανέβασες εκεί. Κάποιες εκτελέσεις που δεν τις είχα θα εμπλουτίσουν την …Μισιρλουπαίδεια
      Αναμένω και ρεπορτάζ.
      Τό’ταξες τώρα.
      🙂

  47. 10/12/2009 11:06 πμ

    To pps για τις επιδράσεις της γρίπης στους…χοίρους έχει πολύ γέλιο…
    🙂

Trackbacks

  1. Redblogs.gr » Στιγμές από ένα Συνέδριο…
  2. Στιγμές από ένα Συνέδριο… | No Style
  3. Ιστοριούλα, απ΄αυτές που μ’ αρέσουν « Allu Fun Marx: Βόλτες στην Blogoslovakia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Νοεμβρίου 2009
    Δ T Τ T Π S S
    « Οκτ.   Δεκ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Αρέσει σε %d bloggers: