Skip to content

Τα DVD και τα στικάκια δεν μουχλιάζουν, αλλά…

19/09/2011

Υπεύθυνος για το σημερινό ποστ είναι ο Δημήτρης, φίλος του blog , αλλά κυρίως φίλος των βιβλίων.  Διαβάστε  τα παρακάτω και θα καταλάβετε.

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις πολύ καλές δημοσιεύσεις σου αλλά πρώτη φορά αποφάσισα να σου γράψω εξαιτίας του πρόσφατου Repost «Γιατί είχα έρωτα στα γράμματα…»

Κατ’ αρχήν σκέφτηκα να σου στείλω μια συνεργασία του Γ. Καμακάρη καθηγητή φιλολογίας σε μία έκδοση που τιτλοφορείται «ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΣΥΡΟΥ» και έχει εκδοθεί το 1962 με μέριμνα, όπως λέει του Γυμνασιάρχου αρρένων Μάρκου Πελοποννήσιου και περιέχει συνεργασίες παραγόντων της περιοχής και της εποχής, σχετικές με το σχολείο αυτό.


Το βιβλίο αυτό το είχα πετύχει κάποια Κυριακή να πωλείται σε ένα πεζοδρόμιο στο Μοναστηράκι και επειδή είχα περάσει κάποια χρονιά σαν καθηγητής από το συγκεκριμένο Γυμνάσιο μου φάνηκε ενδιαφέρον και το αγόρασα.

Το γραπτό του Γ. Καμακάρη αφορά συγκεκριμένα την βιβλιοθήκη του σχολείου και μου φάνηκε παρ’ ότι άσχετο με τον Μάρκο, τουλάχιστον σχετικό με την εποχή του και πάντως πολύ ενδιαφέρον. Αν θέλεις μπορείς είτε να το βάλεις με κάποιο τρόπο στο blog είτε να το κρατήσεις για μελλοντική αξιοποίηση.

Αξιοσημείωτη σύμπτωση: Το κείμενο έχει γραφτεί την 19/9/1961. Ακριβώς 50 χρόνια πριν!

Πάμε όμως παρακάτω…

Παρακολουθώντας την υπόθεση των σχολικών βιβλίων που προέκυψε τελευταία δε μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να παραθέσω και κάποια πλεονεκτήματα που προκύπτουν από την πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση.
Οι σκέψεις αυτές μου ήρθαν ξαναδιαβάζοντας πρόσφατα το εξαιρετικό βιβλίο του Δ. Γληνού «Οι χοίροι υΐζουσιν, τα χοιρίδια κοΐζουσιν, οι όφεις ιΰζουσιν».

Αν αναρωτιέσαι για τον τίτλο του βιβλίου, πρόκειται για συρραφή εμπνευσμένων(!) εκφράσεων από το αλφαβητάριο Παπαμάρκου που είχε εγκριθεί για διδασκαλία κατά την πενταετία 1908-1911.
Από κάποιον σχολαστικό αναγνώστη (στους οποίους πιστεύω συγκαταλέγεσαι και εσύ αλλά και οι αναγνώστες σου) θα ζητούσα συγγνώμη που δεν έχω τρόπο να αποδώσω τα πνεύματα. 
Εδώ ο συγγραφέας ομιλεί σαν Αντ. Γαβριήλ συνταξιούχος δημοδιδάσκαλος, ο οποίος ανασκάπτει την κασέλα με τα αναγνωστικά που κατά καιρούς δίδαξε εφαρμόζοντας στου κασίδη το κεφάλι, όπως κάπου λέει, τις διάφορες παιδαγωγικές μεθόδους που κατά καιρούς εμφανίζονταν. Αυτό γινόταν για περίπου 30 χρόνια έως το 1921 όπου τα πράγματα επανήλθαν σε τάξη προστατεύοντας τις νεώτερες γενιές από την «μαλλιαρήν» κλείνοντας κάποιες φωτεινές χαραμάδες που είχαν εμφανιστεί (όπως τα αναγνωστικά «Το Αλφαβητάρι με τον ήλιο» του Αλ. Δελμούζου και τα «Ψηλά Βουνά» του Ζαχ. Παπαντωνίου).
Με αφορμή την ακύρωση λοιπόν των επικίνδυνων καινοτομιών, ταυτόχρονα με τη λήψη της σύνταξής του (πράγμα πολύ υπερβατικό για τις μέρες μας) αποφασίζει να σχολιάσει όλα αυτά τα αναγνωστικά που είχε επιμελώς συλλέξει κάνοντας ταυτόχρονα κάτι σαν απολογισμό της εργασιακής του πορείας.

Κράτα σε παρακαλώ από τη σελίδα 127 των Χρονικών το σημείο που ο Καμακάρης λέει: «Το παλαιόν βιβλίο όζει δυσάρεστα και η σκόνη του βλάπτει την αναπνοήν, το δέρμα και ιδίως τα μάτια».
Ακόμα από την σελίδα 6 του βιβλίου του Γληνού το απόσπασμα:
«Η κασέλα μου πρέπει να ανοιχθεί. Θα ανοίξω και το παράθυρον. Είναι άνοιξις τώρα. Δεν είναι πολύ το κρύο. Η μούχλα θα διαχυθεί και από το παράθυρον έξω. Ώστε ημπορώ να ανοίξω την κασέλαν».

Αν διάβασες τα αποσπάσματα που παρέθεσα από τα αρχεία που επισυνάπτω πιστεύω ότι θα κατάλαβες τι εννοώ:

Τέρμα πια η μούχλα και η σκόνη βρε αδελφέ. Τα DVD και τα στικάκια δεν μουχλιάζουν!

Μήπως σε αυτό στοχεύει η χορήγηση του διδακτικού υλικού σε αυτή την μορφή (άυλη;) στα παιδιά και εμείς στέκουμε μικρόψυχοι απέναντι στην μεταρρύθμιση της Υπουργού με τα μικρά και μεγάλα πλεονεκτήματα που κομίζει;
Ας αναρωτηθούμε…

Φίλε Δημήτρη σίγουρα τα DVD και τα στικάκια δεν μουχλιάζουν. Μόνο τα μυαλά μουχλιάζουν και γι’ αυτό δεν θα είμαστε εμείς που θα πάμε κόντρα στην τεχνολογία. Είναι βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια τα σχολικά βιβλία θα βρίσκονται όλα σε ψηφιακή μορφή. Τα παιδιά αντί για σχολική σάκκα θα κουβαλάνε ένα laptop, και στο δημοτικό δεν θα μαθαίνουν την αλφαβήτα, αλλά πληκτρολόγηση.
Πρόοδος;
Πρόοδος…

Αλλά για δες τι λέει ο παλιός γυμνασιάρχης:

Βιβλία παλαιά (…) αναδίδουν την ιδιόρρυθμον οσμήν του παλαιού τυπωμένου χαρτιού και προσελκύουν τον ερευνητήν, όπως του άνθους η οσμή προσελκύει την μέλισσαν. Είναι πράγματι ένας μικρός ανθών η Βιβλιοθήκη του Γυμνασίου μας

Ποιος θα γράψει κάτι τόσο τρυφερό για μια συλλογή από CD, DVD ή στικάκια;

15 σχόλια leave one →
  1. 19/09/2011 1:24 πμ

    Τα DVD ή τα στικάκια όπως και τα βιβλία , μπορούν να εξυπηρετήσουν …
    Τα βιβλία όμως , μπορεί και να … αγαπηθούν … Κι όποιος (ή ό,τι) αγαπιέται , είναι εν δυνάμει … αθάνατος .
    http://silia.wordpress.com/2007/04/20 (ΣΜΕΡΤ ΠΟΕΤΑ (Смерть поета = Ο θάνατος του ποιητή)

  2. φεγγαρένια permalink
    19/09/2011 9:40 πμ

    Υπεροχος οπως παντα αλλου κι αν υποθεσουμε πως το μονο προβλημα των σχολικων εγχειριδιων ειναι η μορφη που δινονται εντυπη η αυλη κι οχι το περιεχομενο αν το ολο εγχειρημα ειχε αρχισει δεκα χρονια πριν τωρα ακομα οι σημειωσεις θα δινονταν σε δισκετες αυτο ειναι το καλο με το βιβλιο λοιπον οσα χρονια κι αν περασουν μπορει να διαβαστει γιατι ειναι εκει δε θελει συμπληρωμα τεχνολογιας ελπιζω να γινομαι κατανοητη
    Ναι τελος οι διακοπες κι ο αι στρατης υπεροχος κι οπως παν τα πραματα με βλεπω μονιμη κατοικο ουτως η αλλως

  3. 19/09/2011 9:54 πμ

    Τα πράγματα δεν γυρίζουν πίσω και το μέλλον είτε μας αρέσει είτε όχι θα είναι στα στικάκια.
    Όμως πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα νιώθουν την γοητεία του παλιού τυπωμένου κιτρινισμένου χαρτιού και ας έχει ιδιόρρυθμον οσμήν!

  4. 19/09/2011 1:00 μμ

    για όσο θα υπάρχουν οι εραστές των βιβλίων,έχουν νόημα τα παραπάνω.Αλλά ο άνθρωπος,ξεχνάει εύκολα.Και όχι μόνο την ιστορία του…λυπάμαι και πονάω για τούτον τον ρεαλισμό…

  5. Δημήτρης permalink
    19/09/2011 9:58 μμ

    Λίγο πριν φύγω το πρωί από το σπίτι είδα τη δημοσίευση από τον A.F.Marx και χάρηκα πολύ αλλά ακόμα περισσότερο όταν είδα αργότερα ότι προκάλεσε και κάποια ανταλλαγή απόψεων. Σίγουρα δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στην τεχνολογία, όμως κάποιες ματιές σαν αυτές των δύο κειμένων είναι συνυφασμένες με χαρτί, μουτζούρα, μούχλα, τι να κάνουμε. Ίσως σε αυτά να προστεθούν ή να έχουν ήδη προστεθεί και κάποια τεχνολογικά φετίχ (με την καλή έννοια), που να ξέρουμε…
    Πριν κάμποσα χρόνια σε παρόμοιες συζητήσεις έλεγα ότι εντάξει βρε αδερφέ αλλά ένα βιβλίο το παίρνεις και στο κρεβάτι. Η πάροδος του χρόνου με τη σμίκρυνση των υπολογιστών το κατέρριψε και αυτό και ξέρω κάποιους που έχουν πετάξει ένα σωρό παλιά βιβλία και περιοδικά επειδή τα εντόπισαν κάπου ψηφιοποιημένα.
    Βέβαια σημασία έχει είτε με laptop είτε με βιβλίο να μη σκουριάζει το μυαλό όπως λέει και ο οικοδεσπότης, και τέτοιες συζητήσεις για βιβλία, για μουσικές, για παλιές και νέες ιστορίες σ’ αυτή την κατεύθυνση βοηθάνε.
    Συγνώμη που δεν απάντησα νωρίτερα και πάλι ευχαριστώ τον A.F.Marx για την ωραία δημοσίευση.

  6. 19/09/2011 10:28 μμ

    @Σίλια: Νά’σαι καλά που μας ξαναθύμισες το όμορφο αυτό ποστ σου.
    Αθάνατα τα βιβλία, αλλά αθάνατοι και οι άνθρωποι που αγαπήσαμε. 🙂
    @ Φεγγαρένια : σίγουρα το πιο βασικό θέμα είναι το περιεχόμενο ενός βιβλίο και ύστερα η μορφή του. Αλλά το χάρτινο έχει άλλη χάρη.
    (Κράτα καμιά καμαρούλα στον Άη Στρατή και για μας. Ή που θα μας εξορίσουν εκεί ή που θα ερχόμαστε για διακοπές, χρήσιμη θα είναι)🙂
    @Αθεόφοβε: Έτσι είναι. Κι αυτή την «ιδιόρυθμον οσμήν» συλλέκτες και λοιποί βιβλιοσκώληκες την προτιμούν από τα ακριβότερα αρώματα.🙂

    @Aγράμπελη : Η εξέλιξη πάντα αφήνει πίσω της κάποια θύματα. Πιστεύω όμως ότι το έντυπο βιβλίο θα επιζήσει.

    @Δημήτρη : κι εγώ σ’ ευχαριστώ για τις σκέψεις που μοιράστηκες μαζί μας σ’ αυτό το πόστ.
    Ο «Ξένιος…Μάρξ» περιμένει να φιλοξενήσει στη Μπλογκοσλοβακία την επόμενη πρωτοβουλία σου.

  7. φεγγαρένια permalink
    19/09/2011 11:06 μμ

    Αλλου δε φανταζεσαι ποσο συμφωνω και ποσο υπερμαχος του βιβλιου ειμαι μα αυτο ακριβως θελω να τονισω πως το βιβλιο οτι και να γινει θα ειναι εκει το ανοιγεις και το διαβαζεις το παιρνει μαζι σου στη σπηλια που λεει ο λογος ολα τα αλλα χρειαζονται και κατι αλλο κσι προπαντως ρευμα και συγχρονη τεχνολογια κι αν μιλαμε για το ελληνικο εκπαιδευτικο συστημα υπαρχει θεμα χμ οσο για το αλλο εγω επιασα πορτα για το χειμωνα χιχιχι α! Και τα ευσημα στο δημητρη

  8. 20/09/2011 12:10 πμ

    Άντε να πεις «σου έφερα δώρο τον Παλαμά, τον Σεφέρη, τον Καρκαβίτσα ή και τον … Σουρή … σε … DVD «!

    Είναι σαν να πηγαίνεις μια γραβάτα σε … φωτοτυπία !!!

    Όσο κι αν «περπατήσει» η τεχνολογία, Η ΓΡΑΦΗ, θα παραμείνει ασυναγώνιστη.

    Αυτό δα, δεν κάνουμε και μεις, με το μπλογκινγκ ;
    Γράφουμε …

  9. 20/09/2011 12:40 πμ

    Αν το δούμε σαν εργαλείο, το βιβλίο έφερε τη γνώση και τη δημιουργία, όπως και τη σκέψη πιο κοντά στον απλό κόσμο. Το ίδιο κάνει αυτή τη στιγμή η ηλεκτρονική τυπογραφία. Το 1980 που γεννήθηκα δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μάθεις για το …οτιδήποτε, αν δεν είχες μια ογκώδη εγκυκλοπαίδεια, η οποία το πιθανότερο ήταν ότι θα είχε λάθος πληροφορίες. Κλασικό παράδειγμα, τα μ-μεσόνια που θυμόμουν από θεματική εγκυκλοπαίδεια του ’70, ενώ το θεωρητικό μοντέλο τα έχει διαγράψει πολύ πιο πριν από μεσόνια και τα ονομάζει μιόνια που ανήκουν στα λεπτόνια και το οποίο ανακάλυψα πριν …μερικούς μήνες. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι όγκος γνώσεων μεγαλύτερος της οποιασδήποτε έντυπης εγκυκλοπαίδειας υπάρχει μέσα στην wikipedia. Οι ειδήσεις μεταδίδονται αστραπιαία, η έρευνα και η παραγωγή γνώσης είναι προσβάσιμες πολύ γρηγορότερα. Ακόμα και στον τομέα της τέχνης, η ψηφιοποίηση κλασικών λογοτεχνημάτων ή μουσικών έργων (μιλώντας για παρτιτούρες και όχι για το ηχητικό ντοκουμέντο) είναι τεράστιο επίτευγμα.

    Αν γυρίσουμε σε εποχές κυριολεκτικής βαρβαρότητας, το βιβλίο ίσως να επιστρέψει. Πάντως, όλοι οι μεγάλοι εκδότες πλέον παρατάνε το χαρτί και προσηλώνονται στο ηλεκτρονικό υλικό. Ακόμα και οι εφημερίδες είναι πολύ πιθανό να σταματήσουν την έντυπη μορφή και να γυρίσουν αποκλειστικά στο ηλεκτρονικό. Μην πείτε …δεν γίνεται…. Ο καπιταλισμός βρίσκει τρόπους, φτάνει να υπάρχει κέρδος.

    Ο δρόμος είναι προς τα μπρος. Για το σχολικό βιβλίο, που είναι άλλο κομμάτι λόγω της παιδαγωγικής του ουσίας, έχω επιφυλάξεις αν στην παρούσα φάση της τεχνολογικής εξέλιξης θα μπορούσε να αντικατασταθεί από κάτι ηλεκτρονικό. Τα μέσα υπάρχουν, αλλά είναι ακόμα δυσπρόσιτα, ακριβά και σε κάποια σημεία δύσχρηστα. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την παραδοσιακή σημείωση με μολύβι που γίνεται στο πιτς φιτίλι. Κάποια στιγμή θα φτάσουμε κι εκεί. Προς το παρόν είμαι επιφυλακτικός μόνο σ’ αυτό το κομμάτι, του σχολικού βιβλίου. Για όλες τις υπόλοιπες πλευρές, βουρ ψηφιακή εποχή.

    Οπαδός της ψηφιακής τεχνολογίας
    macgiorgosgr

  10. 20/09/2011 7:18 μμ

    Και ένα παρήγορο βιντεάκι!

  11. 20/09/2011 9:12 μμ

    @Φεγγαρένια: Eλπίζω το κατάλυμα στον Άη Στράτη να μην είναι σπηλιά. Προτιμώ κάτι πιο άνετο. :p

    @Φάρε: Oι καιροί αλλάζουν. Και τα νέα παιδιά εξοικειώνονται πια με τις νέες τεχνολογίες από βρέφη. Και αυτό οδηγεί το έντυπο βιβλίο σιγά σιγά σε δεύτερη μοίρα.
    Μακάρι να μη μπει ποτέ εντελώς στο περιθώριο,

    @Macgiorgos: Αφού «συναντιόμαστε» στα ιστολόγια και συνομιλούμε μέσα από το διαδύκτιο, όλοι μας είμαστε υπέρ της τεχνολογίας.
    Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα απορίψουμε τα βιβλία με την μορφή που τα ξέρουμε και τα αγαπήσαμε.

    @Αθεόφοβος: Πολύ ταιριαστό με το θέμα του ποστ το βίντεο που πρόσθεσες.
    Ήρθε κι έδεσε που λένε!
    Eυχαριστώ.

  12. φεγγαρενια permalink
    20/09/2011 10:25 μμ

    Αθεοφοβε εγραψεεεεεεεεεεεες!

    αλλού ο΄τι πεις και τζακούζια για πάρτη σου χιχιχιχιχιχιχι!

  13. ΑΓΗΣ permalink
    21/09/2011 12:34 πμ

    Πρόοδος -να πω κι εγώ κάτι- με την ουσιαστική έννοια της λέξης, δεν είναι η τεχνολογία καθεαυτή, αλλά ένας ορισμένος τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος κυριαρχεί πάνω στην τεχνολογία.
    Όπως επίσης -κατ’ αναλογία- δεν είναι «πρόοδος» η κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη φύση «γενικά και αόριστα», αλλά ένας ορισμένος τρόπος κυριαρχίας του πάνω σε αυτήν.
    Η φύση είναι το «ανόργανο σώμα του ανθρώπου» κι η τεχνολογία, ως εργαλείο, «προέκταση του αθρώπινου σώματος», και πρόοδος είναι είναι ένας ορισμένος τρόπος κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στο σώμα του…
    Δεν ξέρω αν θα ήταν «οικολογικότερες» χάρτινες ή συνθετικές οι σελίδες των βιβλίων, αλλά η «καλλιγραφία», η χειρόγραφη γραφή με το μολύβι και το στυλό είναι «υπαρξιακή» προϋπόθεση του πληκτρολογίου, και τα βιβλία (και τα τετράδια) τα μουτζουρωμένα με υπογραμμίσεις, σημειώσεις, καλλιγραφικά ορνιθοσκαλίσματα και καραγκιοζάκια δεν τα υποκαθιστά κανενός είδους οθόνη.
    Στο όνομα της τεχνολογίας δεν είναι πρόοδος ούτε η πυρηνική βόμβα, ούτε τα εκτρώματα της γενετικής μηχανικής, ούτε το σχολείο – τερματικό της κάθε «γκουγκλ».
    Πρόοδος δεν είναι το αυτοκίνητο. Θα ήταν πρόοδος μια κοινωνική συνθήκη, που θα επέτρεπε να διαθέτεις αυτοκίνητο αλλά να πηγαίνεις με γάιδαρο (ή έστω με ποδήλατο ή τραίνο)…

  14. 24/09/2011 4:35 μμ

    @Άγης: Συμφωνώ 1000% με αυτά που γράφεις και κυρίως για την σημασία της χειρόγραφης γραφής.
    Αυτός ήταν και ο λόγος που πριν χρόνια είχαμε στήσει μαζί με την Νατάσα το blog «ιδιΩγράφως» : http://autographcollectors.blogspot.com/

Trackbacks

  1. Τα DVD και τα στικάκια δεν μουχλιάζουν, αλλά… (via Allu Fun Marx: Αριστερά …στη Blogoslovakia) « Οξύ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Σεπτεμβρίου 2011
    Δ T Τ T Π S S
    « Αυγ.   Οκτ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: