Skip to content

5 χρόνια μετά: Αμαλίας Αγώνας Άγονος;

01/06/2012

Συμπληρώθηκαν πέντε  χρόνια από τον θάνατο της Αμαλίας Καλυβίνου.
Της Αμαλίας, που πάλαιψε με αξιοπρέπεια, κουράγιο και δύναμη την αρρώστια της.
Της Αμαλίας, που όρθωσε τ’ ανάστημά της απέναντι σ’ αυτό που αποκαλούμε “σύστημα” υγείας, καταγγέλοντας την ασυνειδησία των γιατρών, την ασυδοσία των φαρμακευτικών εταιριών και την αδιαφορία του κράτους και των υπηρεσιών του.
Της Αμαλίας, που η προτροπή της “να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες, όχι κανόνας”, έγινε σύνθημα σε εκατοντάδες ιστολόγια,πριν πέντε χρόνια.
Άλλαξε όμως τίποτε μέσα σ’ αυτά τα χρόνια;
Ναι άλλαξε, αλλά μόνο προς το χειρότερο.
Το Ε.Σ.Υ ξεχαρβαλώνεται μέρα με την μέρα.
Τα δημόσια νοσοκομεία στενάζουν από έλλειψη πόρων και ανθρώπινου (ιατρικού και νοσηλευτικού) δυναμικού.
Το φακελάκι από “μεμονωμένο περιστατικό” και “θλιβερή εξαίρεση” τείνει να γίνει θεσμός και… ενδονοσοκομειακή ίωση.
Και η υγεία κατάντησε να είναι δικαίωμα για λίγους και αγαθό μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες.
Άγονος λοιπόν ο αγώνας της Αμαλίας;
Άγονος!
Κι έτσι θα είναι άκαρπος και άγονος , όσο εμείς οι υπόλοιποι εξακολουθούμε να κάνουμε όνειρα μόνο για τον εαυτό μας, όσο παλεύουμε μόνο για το προσωπικό μας βόλεμα, όσο μένουμε «βουβοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα προσμένοντας ίσως κάποιο θάμα».

—————————————
Αν το ποστ αυτό σας θυμίζει κάτι, είναι επειδή το ίδιο ακριβώς κείμενο δημοσιεύεται για τέταρτη φορά στο blog αυτό φέτος.
Με τις ίδιες σκέψεις, τα ίδια συναισθήματα, τις ίδιες διαπιστώσεις. Δυστυχώς.
Μόνο που τα χρόνια από τον θάνατο της Αμαλίας έγιναν πέντε.
Κι όλα πια άλλαξαν δραματικά προς το χειρότερο.
Καρκινοπαθείς  χωρίς φάρμακα και μηχανήματα.
Συνταξιούχοι, που πλήρωναν μια ζωή εισφορές για να έχουν φροντίδα  στα γεράματά τους, καλούνται τώρα να πληρώσουν από την τσέπη τους τα φάρμακά τους, απαντώντας όχι στο ψευτοδίλημμα «ευρώ ή δραχμή» αλλά στο καθημερινό δίλημμα «ψωμί ή φάρμακα»...
Οι αλμπάνηδες είναι ακόμα στην εξουσία και καθορίζουν την μοίρα την δικιά μας και των παιδιών μας.
Με την συνένοχη ανοχή μας…

15 σχόλια leave one →
  1. 01/06/2012 11:17 μμ

    [Ε ναι. Κάθε χρόνο, τι να πεις πια… :-(]

    • 01/06/2012 11:22 μμ

      Τα δισεκατομμύρια στις Τράπεζες και οι καρκινοπαθείς χωρίς φάρμακα.
      Απέραντη στενοχώρια…

  2. 01/06/2012 11:27 μμ

    είναι παράξενο, αλλά έχω κανα δυο μέρες που σκεπτόμουν πόσα χρόνια έχουν περάσει και (ντρέπομαι που το ομολογώ) δεν μπορούσα να θυμηθώ ούτε το όνομά της…

    • 01/06/2012 11:42 μμ

      Η σκόνη του χρόνου τα σκεπάζει όλα … Και τα πράγματα που αλλάζουν τόσο δραματικά και τόσο γρήγορα. Κι εγώ σήμερα την ξαναθυμήθηκα…

  3. 01/06/2012 11:54 μμ

    Ψωμί ή φάρμακα; Το πραγματικό δίλημμα! Δυνατό μήνυμα!

    • 02/06/2012 12:35 πμ

      Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν το δίλημμα αυτό…Δυστυχώς

  4. 02/06/2012 12:20 πμ

    Εδώ και 2 χρόνια (μετά από 37 χρόνια στο Δημόσιο) είμαι συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ . Ο σύζυγος μου είναι επίσης εδώ και 1 χρόνο συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ …
    Κι όμως … Τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα , θα δεχθούμε «αίτηση»-παράκληση από ποικίλλους φίλους , γνωστούς , συγγενείς , γνωστούς γνωστών , για χορήγηση ιατρικών γνωματεύσεων «μαϊμού» για συντάξεις αναπηρίας , επιδομάτων αναπηρίας , αποφυγής στράτευσης , αναβολής δίκης , αναρρωτικών αδειών μαϊμου , και άλλα τέτοια «δημοκρατικά» και ενδεικτικά Αγάπης προς τον τόπο και τον … πλησίον μας , από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές τοποθετήσεις . ΑΠΟ ΟΛΕΣ ,καλέ μου φίλε … Ακούς ?… Και επειδή ο τόπος εδώ είναι μικρός , και ζούμε εδώ 30+ χρόνια , μας ξέρουν όλοι και στην συντριπτική τους πλειοψηφία , ξέρουν πολύ καλά το ποιον και το «ιστορικό» μας σ’ αυτό το πόστο για 30 χρόνια … Φαντάσου τι γίνεται μ’ αυτούς που είναι γνωστοί για την … διαφθορά τους .
    Τι θέλω να πω ?… Θέλω να πω πως … εντάξει , κάποιοι γεννιούνται διεφθαρμένοι , αλλά οι περισσότεροι , γίνονται με τον καιρό … Διεφθαρμένο (εν πολλοίς) σε κάνουν … Και είπαμε … ΟΛΟΙ , από όλες τις παρατάξεις . Και «μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί» …
    Για να βάζουμε και κάποια πράγματα , στην σωστή τους θέση .
    Όσο για το «μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί», το έβαλα σε εισαγωγικά … Δεν πολιτικολογώ και δεν αναφέρομαι σε κανένα κόμμα , ή οτιδήποτε άλλο με «πολιτικά» αρχικά …
    Το πρόβλημα δεν το τοποθετώ τόσο εκεί , όσο … μέσα μας .
    Το πρόβλημα δεν θα λυθεί (εν πολλοίς) με αλλαγή κάποιας πολιτικής , αλλά με αλλαγή δικιά μας αρχικά και στην συνέχεια με μια φιλάνθρωπη πολιτική . Γι αυτό είναι και δύσκολο , γιατί η … ψήφος , είναι ευκολότερη από την περίσκεψη , από την αυταπάρνηση και από την αλληλεγγύη .
    ———————————————————-
    Συγχώρησε μου το κάπως άσχετο του σχολίου μου , αλλά ήθελα κάπου να πω το παράπονο μου . Και διάλεξα εσένα καλέ μου Allu Fun που ξέρω ότι θα καταλάβεις,τι ακριβώς θέλω να πω … Και η Αμαλία , θα με καταλάβει … Και όλες οι «Αμαλίες» αυτού του έρημου τόπου θα με καταλάβουν …
    Και όχι … την Αμαλία , δεν την ξέχασα …
    Θα την θυμάμαι για κάποια χρόνια ακόμα … Όσα ακριβώς μου απομένουν να ζήσω .

    • 02/06/2012 12:40 πμ

      Στις εκλογές του Μάη ήμουν εφορευτική επιτροπή. 1 τακτικό και 2 αναπληρωματικά μέλη προσκόμισαν στον δικαστικό του τμήματος μας ιατρική βεβαίωση από νοσοκομειακό γιατρό ότι πάσχουν από γαστρεντερίτιδα για να απαλλαγούν… Φυσικά και φταίνε όλοι, γιατροί και πολίτες. Η διαφθορά είναι σαν το ταγκό, θέλει 2 για να το χορέψουν

  5. 02/06/2012 8:05 πμ

    Πως να μην άγονος ο αγώνας της Αμαλίας, αφού ο Αβραμόπουλος κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος κι ωραίος…

    • 03/06/2012 4:01 μμ

      Οι Αμαλίες πεθαίνουν καθημερινά. Οι Αβραμόπουλοι κομπάζουν ατσαλάκωτοι και εξακολουθούν να υπόσχονται ότι θα μας σώσουν…

  6. 02/06/2012 12:18 μμ

    there are no onther solution… only revolution… in peoples mind!

  7. 03/06/2012 12:25 πμ

    Ευτυχώς που υπάρχουν Ανθρωποι σαν και σένα να θυμούνται. Αφήνω έναν αναστεναγμό κι’ ένα χαμογελάκι. Να είσαι καλά.

  8. 04/06/2012 3:37 μμ

    Εξαιρετικό αφιέρωμα… Ο καπιταλισμός έδειξε τον σκληρότερό του πρόσωπο. Τότε η Αμαλία κατάγγελνε γιατρούς, σήμερα όμως έχουμε εταιρείες που δε δίνουν φάρμακα και νοσοκομεία που διαλύονται υπό το νεοφιλελεύθερο δόγμα της εσωτερικής υποτίμησης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Ιουνίου 2012
    Δ T Τ T Π S S
    « May   Jul »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: