Skip to content

Όταν ο Χρ. Κολοκοτρώνης συνάντησε τον Βίκτωρα Ουγκώ… (Repost)

23/07/2012

«Οι άθλιοι» (Les Misérables) του Βίκτορος Ουγκώ, είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μυθιστορήματα του 19ου αιώνα. Τα θέματα του έρωτα,της αγάπης, της ηθικής, του νόμου, της θρησκείας,της κοινωνίας και της πολιτικής, με τα οποία ασχολείται στο βιβλίο του αυτό ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας, η έντονη πλοκή και οι συναρπαστικοί χαρακτήρες, σαγήνευσαν το παγκόσμιο αναγνωστικό κοινό. Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε πλήρεις ή περιληπτικές εκδόσεις σε όλο τον κόσμο. Διασκευάστηκε σε κόμικ, ενέπνευσε κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις,σε πρόζα και σε μιούζικαλ,πάντα με μεγάλη επιτυχία.
Όλα αυτά είναι, λίγο ή πολύ, γνωστά. Εκείνο που δεν γνώριζα είναι ότι το μυθιστόρημα υπήρξε πηγή έμπνευσης για ένα λαϊκό τραγούδι του Χρήστου Κολοκοτρώνη. Το τραγούδι έχει τίτλο «ένας άθλιος του Βίκτωρος Ουγκώ», αλλά δυστυχώς δεν ξέρω πότε κυκλοφόρησε. Η μουσική και οι στίχοι του έχουν μια στιβαρότητα και δένουν ταιριαστά με την λαϊκή φωνή του Γιάννη Κατσιμίχα.
Το τραγούδι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό… Μ’ αρέσει όμως πολύ η ιδέα ότι ένα μεγάλο λογοτεχνικό έργο, που γράφτηκε στη Γαλλία το 1862, ενέπνευσε ένα γνήσιο λαϊκό συνθέτη στην Ελλάδα ,ένα αιώνα μετά.
Στον τελευταίο στίχο «και είσαι εσύ, η κοινωνία, Ιαβέρης», υποκλίνομαι στον στιχουργό του τραγουδιού για την απλότητα, την σαφήνεια και την ευστοχία των στίχων του.

Ομολογώ πως παραστράτησα κι εγώ
και ήμουν χρόνια στο κελί φυλακισμένος,
έγινα άθλιος του Βίκτωρος Ουγκώ
και θάμαι πάντα στη ζωή στιγματισμένος.

Κατατρεγμένος απ΄τον κόσμο τον κακό
κανείς δεν βρέθηκε τον πόνο μου να γιάνει
μοιάζω σαν άθλιος του Βίκτωρος Ουγκώ,
είμαι και μοιάζω σαν τον Γιάννη τον Αγιάννη.

Του μαρτυρίου τον σταυρό θα φορτωθώ,
καρδιά μου έμαθες σκληρά να υποφέρεις,
εγώ είμ’ άθλιος του Βίκτωρος Ουγκώ
και είσαι εσύ,η κοινωνία, Ιαβέρης

*Ψάχνοντας περισσότερα στοιχεία για το τραγούδι αυτό, βρήκα στο περιοδικό «λαϊκό τραγούδι» σε μια συνέντευξη του Χρ. Κολοκοτρώνη, μια αναφορά στον τραγουδιστή Γιάννη Κατσιμίχα, ενδεικτική για την σχέση τους με το Τραγούδι:

Ερώτηση: Η ιστορία με τα «κόκκινα τριαντάφυλλα»;
Απάντηση: Τό’χα γράψει με τον Καραπατάκη και το προορίζαμε για τον Τώνη Μαρούδα. Όταν το άκουσε ο Κατσιμίχας, απείλησε ότι θα αυτοκτονήσει αν δεν το πει αυτός… Είπε το τραγούδι νταηλίκι και έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό…

Αυτό θα πει, πάθος για το τραγούδι…
——————
(Το ποστ δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη Μπλογκοσλοβακία στις 17/5/2008)

3 σχόλια leave one →
  1. 06/09/2012 12:35 μμ

    Ενημερώνω τους ιστολόγους (bloggers) που έχουν κάνει follow στο δικό μου και αντιστρόφως, όπως εσείς, ότι η πλατφόρμα του WordPress μου δήλωσε ότι από χθες διόρθωσε το “Macedonia” και γράφει πλέον F.Y.R.O.M., ως όφειλε, συμμορφούμενη σε υπόδειξη που έκανα όταν διαπίστωσα το ατόπημά τους πριν από λίγες ημέρες, μέσα από τα Stats ανά χώρα στα οποία έχει πρόσβαση ο κάθε διαχειριστής. Η σχετικά ανταλλαγή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας είχε ως εξής:
    Δικό μου email
    “Former Yugoslav Republic of Macedonia, i.e. F.Y.R.O.M., as it has been officially agreed by standing U.N. agreements, as well as bilateral ones with Greece, to be referred to until the relevant dispute between the two countries is resolved, appears nonetheless on the Blog’s Stats Chart injudiciously, offensively and unlawfully as “Macedonia” and must be accordingly renamed.”
    Δική τους απάντηση
    “We’ve made the change to the stats page that you have requested. Please let me know if I can be of any further help.
    Best,
    Phil
    Happiness Engineer | WordPress.com
    Αν το κρίνετε σκόπιμο, ενημερώστε τους δικούς σας.

    (Ζητώ κατανόηση για το χώρο από όπου επέλεξα να σας ενημερώσω, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο. Εφ’ όσον ενοχλεί, μπορείτε απλώς να το σβήσετε.)

  2. ZAK permalink
    17/09/2012 12:06 πμ

    Εύγε, AlFumarx, και για το μπλογκ και για το αρθράκι.
    Πρέπει να είναι κι άλλα ρεμπέτικα εμπνευσμένα από λογοτεχνία.

    Υποψιάζομαι (δεν είμαι σίγουρος ) οτι το

    Να σου δώσω μια να σπάσεις,
    αχ βρε κόσμε γυάλινε,
    και να φτιάξω μια καινούργια
    κοινωνία άλληνε. (Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου)

    είναι παρμένο από το The Glass Menagerie του Τένεσι Ουίλιαμς,θεατρικό του 1944, που στα Ελληνικά ανεβάστηκε με τον τίτλο Γυάλινος κόσμος, από τον Κουν το 1946.Οι ημερομηνίες ταιριάζουν, το τραγούδι είναι σίγουρα μεταγενέστερο.

  3. 18/09/2012 8:49 πμ

    @Σώτος : Φαντάζομαι ότι όποιος διαβάσει το σχόλιό σου θα ενημερωθεί.
    Ευχαριστώ
    @Ζακ; Η έκφραση «γυάλινος κόσμος» είναι πράγματι ιδιαίτερη, οπότε η σύμπτωση των τίτλων του τραγουδιού και του θεατρικού δικαιολογημένα οδηγεί στην σκέψη που κάνεις.
    Νομίζω ότι υπάρχει και μια τούρκικη παροιμία που περιέχει την έκφραση «γυάλινε κόσμε», αλλά δεν την θυμάμαι καλά.
    Ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά λόγια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Ιουλίου 2012
    Δ T Τ T Π S S
    « Jun   Σεπτ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: