Skip to content

Κουβέντες μ’ ένα στραγάλι

02/04/2011

Αντιπαγκαλικόν:

Στραγάλι αν είχες λίγο νου, λίγη φαιά ουσία
θα σφήνωνες εις τον λαιμό κεινού του καρχαρία
του Πάγκαλου, που γύρω του μόνο κλανιές αδειάζει.
Στραγάλι σε παρακαλώ, γίνε συ καμικάζι…

Ερωτικόν:

Στραγάλι αν είχες λίγο νου, λίγο μυαλό κουκούτσι
θα σφήνωνες εις τα βυζιά της Μόνικας Μπελούτσι,
κι εγώ ευθύς θα έδινα μια χείρα βοηθείας
εξερευνώντας τις βαθιές κοιλάδες της κυρίας.

Eυχετήριον

Στραγάλι νά’σουνα ευρώ στη τσέπη του μπατίρη.
Κακό σπυρί να ήσουνα στον κώλο του Χυτήρη.
Νά’σουνα κόμπος στο λαιμό Καψή και Πρετεντέρη,
κάθε φορά που υμνολογούν το κυβερνών ασκέρι.

Αντιμνημονιακό

Στραγάλι , θέλω νά’ μουνα σε μια σφυρίχτρα μέσα
κρυμμένο κάπου στο μυαλό κάθε παλιομπουχέσα
που ψήφισε Μνημόνιο. Nα του σφυρώ με λύσα,
να πάει ευθύς στην κόλαση, να κολυμπά στην πίσσα

Αντικουφαλικόν

Νάχα στραγάλια οχτώ κιλά, κονιάκ πέντε μπουκάλες
να κέρναγα σαν ψόφαγαν ετούτες οι κουφάλες,
που κόψαν στη μέση τους μισθούς, στη μέση τις συντάξεις,
βγάζουν τα ΜΑΤ κι όλο βαρούν, μόλις λοξοκυτάξεις.

Φτωχοκομπολογικόν

Μ’ εννιά στραγάλια έφτιαξα ένα κομπολογάκι
για να μετρώ τις συμφορές πού’φερε το Γιωργάκι.
Φτώχεια, ανεργία, ύφεση, αυταρχισμό και βία,
ξεπούλημα τ’ “ασημικά”, κι η Μέρκελ εξουσία.

Στο νέο blog της Ροδιάς άρχισε να γράφεται η «Στραγαλιάδα».
Ένα έπος βουκολικό, πατριωτικό, πολιτικοκοινωνικό, βαθειά φιλοσοφικό και άμα λάχει και ερωτικό.
Μη ρωτάτε γιατί. Έτσι ξαφνικά.
Ίσως επειδή:

Ο ήλιος εβασίλεψε
και μας χτυπά με τόξα,
η άνοιξη μας φίλεψε
ένα κομμάτι λόξα,
και η Ροδιά εζήλεψε
την Μποστατζόγλου δόξα!

Ίσως επειδή θυμήθηκα εποχές της «Σαρανταπαπαρούσας»

Μάστορες και μαθητευόμενοι της ρίμας βοηθάτε να ολοκληρωθεί το έπος.
Όχι εδώ. Στο νέο blog της Ροδιάς.

Στο ποστ αυτό εδώ βάζω τη δική μου… συμβολή στο έπος, για χίλιους λόγους.
Εχμ, ναι…  Επειδή τεμπελιάζω να γράψω κάτι άλλο!

Mόλις θυμήθηκα ότι πολύ πριν από εμάς, η Αρλέτα είχε εκθειάσει σε ένα όμορφο τραγούδι «Το στραγάλι».
Οι στίχοι είναι της Μαριανίνας Κριεζή και η μουσική  του Λάκη Παπαδόπουλου. Ας το απολαύσουμε:

16 σχόλια leave one →
  1. 02/04/2011 11:06 πμ

    ααααα! Αν είναι να τεμπελιάζεις έτσι, εντάξει😉

  2. φεγγαρενια permalink
    02/04/2011 12:21 μμ

    Ω ευχαριστούμε κύριε Αλλουφανιε για το φρεσκοκατεψυγμένο εμπνεόμαστε κι επιφυλασσόμαστε.!!!!!!!

  3. 02/04/2011 1:00 μμ

    Μιλ Μερσι για την προβολή🙂
    Να προσθεσω τις ευλογίες του Κολοκοτρώνη;

    ο Κολοκοτρώνης ευλογεί από τον Παράδεισο:

    Κάθε στραγάλι σαν πετά να γίνεται καρπούζι
    κι όπου κι αν σκάει να βροντά, ν’ αστράφτει και να τσούζει!
    Πάνω σε μούρες βλοσυρές, σε αδειανά κεφάλια,
    πάνω σε μπάκες τουρλωτές, με χούφτες τα στραγάλια,
    ρίξτε αδέρφια μπόλικα, όλοι τους να τα σκιάζονται,
    εγώ από δω τα ευλογώ για να πολλαπλασιάζονται!

  4. 02/04/2011 8:49 μμ

    Α (κι) αυτό αξίζει να το διαβάσουν κι άλλοι!
    Με την άδειά σας στο twitter….

  5. 03/04/2011 3:50 πμ

    Αυτό το έπος γράψτε το μόνοι σας…🙂

    Στο επόμενο, ενημερώστε με…

  6. 03/04/2011 12:07 μμ

    @Nατασάκι: Έτσι είμαστε εμείς οι παρα-ποιητές. Μας εμπνέουν και τα
    πιο ασήμαντα . Ο Γ. Ρίτσος έπιασε «κουβέντα μ’ ένα λουλούδι» στα Λιανοτράγουδά του,
    εγώ να μείνω πίσω; «Κουβέντες μ’ ένα στραγάλι» λοιπόν…🙂

    @Φεγγαρένια: μαζί με τα στραγάλια θα βγάλουμε σε λίγο και βερμουτάκι…
    Να ευθυμήσουμε λιγάκι.😉

    @ Ροδιά: παρακαλώ…
    Αλλά είδες τι κάνεις; Δεν προσκάλεσες το «Κανάλι» και κάνει παράπονα τώρα.
    :p

    @ Θεία Θ. : Toυϊτερίστε με , τουϊτερίστε με. Μεγάλη μου τιμή
    :p

    @Kanali: Ποιο επόμενο έπος; Δύο είναι αρκετά. Ακόμα και ο Όμηρος δύο
    έπη έγραψε.
    (Αν δεις το δεύτερο σχόλιό μου στο Blog της Ροδιάς, αναφέρομαι σε σένα
    και στον Νοσφεράτο. Έτσι, για να μη λες ότι δεν σε παίζουμε…)

  7. 06/04/2011 8:16 πμ

    Εμπρός Στραγαλατζήδες
    όλου του κόσμου. ενωθείτε
    και φάτε λάχανο, μπορείτε
    όλους τους Παπατζήδες !

    Καλημέρα σας !

  8. 06/04/2011 5:01 μμ

    Αν ειναι να τους … κατα γραφεις ετσι να τεμπελιαζεις συχνα Αλλουφανη! Στειλε καλε του παιδιου μια χουφτα στραγαλια να κανει ασκησεις αντι ορθοφωνιας μπας και μπορεσει να μιλησει επιτελους σωστα αλλοιως ας πνιγει ! Γιατι ως τωρα πολυ μας τα … μασαει και δεν λεει να τον παρουμε με τα στραγαλια (δεν θα γινει τπτ!) Με τις πετρες θα πρεπει !

  9. Philemon permalink
    08/04/2011 8:45 μμ

    ΤΑΠΕΙΝΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗΝ «ΣΤΡΑΓΑΛΙΑΔΑ»
    (Άντε με το καλό και στη «Ροβύθεια»)
    ………………………………………………………………………………….

    Στραγάλια στραγαλάκια μου, εμπάτε στο ρουθούνι
    Του Τζέφρι και του Γκάγκαλου κι όλωνε των σπιούνοι
    Και στου Μπουμπούκου το λαιμό καθίστε, το αξίζει
    Μπας και δια του τρόπου αυτού πάψει πια να γκαρίζει!

  10. Philemon permalink
    08/04/2011 9:09 μμ

    Να που «η ζωή μιμείται την τέχνη», όπως έλεγε ο Όσκαρ Ουάιλδ –
    Το τελευταίο σύνθημα: «ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΤΣΕΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ! ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΤΣΕΙ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ!»…

  11. 09/04/2011 12:24 πμ

    Philemon ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ !!!! και βέβαια ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΤΣΕΙ !!!😆

  12. Philemon permalink
    09/04/2011 9:37 πμ

    Χιχι!🙂
    …Και όμως ΑΛΗΘΙΝΟ!
    Και όλα ξεκίνησαν από το στραγάλι σου («Εχθές επείνασα πολύ κι έβγαλα αγάλι αγάλι
    από την τσέπην την ζερβήν ένα μικρό στραγάλι…»).

  13. Philemon permalink
    09/04/2011 10:04 πμ

    @Rodia

    Οι φίλοι μου ήτο ενθουσιώδεις περί το ποίημα αυτό (το οποίον και απέστειλα πολλαπλώς) και συνεπώς τους παρέπεμψα, δια το πλήρες αυθεντικόν στιχουργικόν έπος της «Στραγαλιάδος», εις το «βλογ της Ροδιάς» και εις τον κ. Αλλουφιάνον. Άπαντες μου εξέφρασαν παντοιοτρόπως την ευγνωμοσύνην και την αγαλλίασίν των, φιλτάτη!
    (Δεν είχον ο πτωχός τας απαραιτήτους τεχνικάς γνώσεις δια να σας τουιτερίσω! Ούτε καν γνωρίζω επακριβώς τί είναι το «τουιτέρισμα»!)

  14. 09/04/2011 12:32 μμ

    Philemon, πωπω δόξες το ταπεινόν ξηροκάρπιον! Κατά μεγάλο μέρος οφείλονται στον Θείο Αλλουφάνιο Μαρξ, που άδραξε στα στιβαρά του στιχουργικά χέρια την υπόθεση, μη το ξεχνούμε. :))
    Ευχαριστώ για την προβολή και το τουιτέρισμα θα το μαθετε εν καιρώ -είστε μικιός ακόμα, ως φαίνεται!

  15. Philemon permalink
    09/04/2011 9:40 μμ

    @Rodia
    Αλίμονο! Πολλά οφείλομε στον Θείο Αλλουφιάνο Μαρξ που, μεταξύ άλλων, μας διδάσκει ότι το Αλλού δεν είναι τόπος αλλά τρόπος.
    Τώρα μικιό ….δεν με λέτε, ούτε και πολύ μελάλο. Μάλλον την ίδια εποχή, εικάζω, διαβάζαμε του Κρόνινος το “Κάστρο”. Δηλαδή έχω χρόνια μπροστά μου να μάθω τουιτέρισμα.🙂

  16. 09/04/2011 10:09 μμ

    @Φάρος: Ποιητική συνδρομή ελήφθη…Όβερ🙂

    @ Λιακάδα: το συγκεκριμένο ¨παιντί» δεν χρειάζεται ασκήσεις ορθοφωνίας αλλά ασκήσεις «ορθομυαλίας». Αν και σύμφωνα με έγκυρες γνώμες ειδικών, μια λοβοτομή θα έδινε ριζική λύση.🙂

    @ Φιλήμων: Eυχαριστώ για την ποιητική συνδρομή και για το βίντεο.
    «Στο λαιμό να τους κάτσει» βεβαίως!
    Και κυρίως ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Κοκκινίζω, αλλά δεν φαίνεται.
    Ανερυθρίαστα κόκκινος γαρ.

    @ Ροδιά: πωπω! Πού το θυμήθηκες το «θείος » τώρα.
    Άλλες μπλογκο-εποχές, άλλα μπλογκο-ήθη…🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Απριλίου 2011
    Δ T Τ T Π S S
    « Mar   May »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Αρέσει σε %d bloggers: