Skip to content

Πώς διαβάζονται τα εξωσχολικά βιβλία…

05/01/2014

Μόνες στο σπίτι με τον μπαμπά που έχει κι από πάνω άδεια είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να μας συμβεί. Καλά, για θάλασσα ούτε κουβέντα.
-Πάρτε κανένα βιβλίο κι ελάτε να διαβάσετε, φωνάζει ο μπαμπάς από την βεράντα.
Τα βιβλία μας τα κρατούσαμε κιόλας στο χέρι. Του αρέσει να διαβάζουμε εξωσχολικά βιβλία. Κι εμάς μας αρέσει. Ο μπαμπάς όμως δεν ξέρει πώς διαβάζονται τα εξωσχολικά. Μας θέλει καθισμένες απέναντί του στο τραπέζι, εκείνος να διαβάζει το δικό του βιβλίο κι εμείς τα δικά μας. Μπορεί εκείνος να βρίσκει γούστο να διαβάζει τη ζωή του Μπετόβεν και πού και πού να σηκώνει το κεφάλι να μας κοιτάζει. Εμείς όμως δεν καταλαβαίνουμε τίποτα με τον μπαμπά καταντίκρυ μας. Τα μαθήματα του σχολείου μπορεί να τα διαβάζεις έτσι. Τα εξωσχολικά όμως…

Θα γράψω μια ολόκληρη εργασία. Βέβαια κανείς δεν μου την έχει ζητήσει. Μπορεί να πώ στη Διδώ να την βάλει στην εφημερίδα της.

Πώς διαβάζονται τα εξωσχολικά βιβλία:
1. Μπορείς να έχεις τα πόδια ψηλά πάνω στα κάγκελα του κρεβατιού και η υπόλοιπη νά’σαι ξαπλωμένη στο κρεβάτι ανάσκελα και να κρατάς το βιβλίο στον αέρα.
2.μπορείς να είσαι μπρούμυτα στο κρεβάτι και το βιβλίο κάτω στο πάτωμα.
3.Μπορεί, αν έχεις αδελφή, να είναι εκείνη μπρούμυτα στο πάτωμα κι εσύ από πάνω της σαν να σχηματίζετε σταυρό και τα βιβλία στο πάτωμα.
4.Το βράδυ όταν πάτε για ύπνο και σας φωνάζουν να σβήσετε το φως, να κουκουλώνεστε με τα σκεπάσματα και να έχετε ένα κλεφτοφάναρο και να διαβάζετε-αυτό μάλλον τον χειμώνα γιατί το καλοκαίρι θα σκάσετε.
5.Στην τουαλέτα μπορείς να διαβάζεις τα απαγορευμένα βιβλία.

Βέβαια αν δεχτεί η Διδώ να το δημοσιεύσει δεν θα βάλω το όνομά μου αλλά κάποιο ψευδώνυμο.

Καθόμαστε λοιπόν στο τραπέζι της βεράντας απέναντι στον μπαμπά με τα βιβλία μας, εγώ με τον Δον Κιχώτη και η Λενούλα με την Καλύβα του μπάρμπα-Θωμά που την έχει διαβάσει τριάντα φορές και στις τριάντα χύνει ποτάμι δάκρυα.
Τώρα όμως την βλέπω να γυρίζει τις σελίδες και σίγουρα θα κάνει ψέματα πως διαβάζει όπως κι εγώ. Κάνουμε γκριμάτσες η μια στην άλλη. Ο μπαμπάς βυθισμένος στον Μπετόβεν του κι ούτε μας προσέχει· γυρίζει τις σελίδες, μα σίγουρα τις διαβάζει.

book readerreading booksboysreading

Η διήγηση είναι της Άλκης Ζέη, από το αυτοβιογραφικό της βιβλίο «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» (Εκδόσεις Μεταίχμιο-2013)
*Λενούλα είναι η μεγαλύτερη αδελφή της.
**Διδώ, είναι η γνωστή συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου, θεία της Άλκης Ζέη.
Διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα θυμήθηκα πόσα βιβλία και κόμικς διάβασα κι εγώ ως παιδί, με τους τρόπους 1,2,4 και φυσικά τα…απαγορευμένα με τον τρόπο 5 του χαριτωμένου αυτού πεντάλογου.
Εσείς;

Η Κλειώ ανασαίνει με ανακούφιση. Η Υγεία δεν νιώθει καθόλου καλά.

03/01/2014

Τα καλά νέα τελικά,όπως μάλλον καταλάβατε όλοι,είναι ότι η Ποίηση γλίτωσε μία ακόμα κακοποίηση.
Ευτυχώς για την Ποίηση,τα «Κλειούς παραφερνάλια» είναι μια αθώα φάρσα και όχι μία ποιητική απόπειρα του Άδωνι Γεωργιάδη.
Δυστυχώς για όλους μας όμως,ο Άδωνις εξακολουθεί να είναι ο υπουργός που με φανατισμό γενίτσαρου προωθεί όλες αυτές τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην Υγεία, παρουσιάζοντάς τες -μαζί με τα δεκάδες τηλεπαπαγαλάκια του- ως αναγκαίο εκσυγχρονισμό.

Εντύπωση μού έκανε το γεγονός ότι παρά το προφανές φαρσικό ύφος της ανάρτησης (γελοία ποιήματα με γελοιωδέστατους τίτλους) πολλοί πίστεψαν ότι τα ποιήματα είναι έργα του τηλεπλασιέ-υπουργού.

Και πραγματικά αυτή είναι η τιμωρία του Άδωνι και των συναδέλφων του κυβερνητικών υπουργών και βουλευτών. Ο λαός τούς έχει ικανούς να πραγματοποιήσουν οτιδήποτε: από το πιο γελοίο μέχρι το πιο άθλιο.
Και το πραγματοποιούν καθημερινά. Σε βάρος μας.

Τα «παραφερνάλια» λοιπόν δεν γράφτηκαν από τον Άδωνι. Επί καθημερινής όμως βάσης τον βλέπουμε σε κάποια από τις δήθεν ενημερωτικές τηλεοπτικές εκπομπές να πρωταγωνιστεί στο σόου «παρα-φρενάλια*», παρουσιάζοντας το μαύρο ως άσπρο.
Αλλά ας κλείσουμε το θέμα με ολίγη Ελληνική Μυθολογία…
Η Κλειώ, η κόρη του Δία και της Μνημοσύνης, η μούσα της επικής Ποίησης, ανασαίνει με ανακούφιση.
Η Υγεία, η κόρη του Ασκληπειού και της Ηπιόνης, δεν νιώθει καθόλου καλά.
Κι εμείς ακόμα χειρότερα.
adonis99
Τα …εύσημα για την λέξη «παρα-φρενάλια» ανήκουν στον φίλο Καναλιώτη, που την έγραψε σε σχόλιο στο προηγούμενο ποστ.
Στον ίδιο ανήκουν και τα εύσημα για το τόσο αληθοφανές εξώφυλλο του βιβλίου με τα προικιά της Κλειούς.

«Κλειούς παραφερνάλια»: η πρώτη ποιητική συλλογή του Άδωνι Γεωργιάδη

01/01/2014

Για μένα τα βιβλία είναι τα καλύτερα δώρα.
Φέτος ειδικά, ένα βιβλίο που πήρα τα Χριστούγεννα είναι ανεκτίμητο δώρο.
Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή ενός αμφιλεγόμενου πολιτικού, του Άδωνι Γεωργιάδη.
Οι θετικές εντυπώσεις ξεκινούν ήδη από τον τίτλο του βιβλίου: «Κλειούς  παραφερνάλια»! Τα προικιά της Κλειούς δηλαδή.
Για όσους το αγνοούν, η Κλειώ  κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν η Μούσα της επικής ποίησης και της Ιστορίας.
Πόσο εύστοχος ο τίτλος ! Λιτός, κομψός,αρχαιοπρεπής.
Η 84άρων σελίδων ποιητική συλλογή περιέχει 24 ποιήματα, αριθμός πιστεύω όχι τυχαίος.
Όσες οι ώρες ενός ημερονυχτίου!
Όσα τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου!
Όσες οι ραβδώσεις του κάθε ιωνικού κίονα στον Παρθενώνα!
Όσα τα καράτια του χρυσού, του πολιτιμώτερου μέταλλου!
Όσες οι ραψωδίες της Οδύσσειας του Ομήρου!
Το κάθε ποίημα μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα αναπάντεχο δώρο στην καρδιά και στο μυαλό του κάθε Έλληνα.
Στο κάθε ποίημα η αποκάλυψη ενός από τα πολλά πρόσωπα του Ανθρώπου (με το άλφα κεφαλαίο) Άδωνι Γεωργιάδη.
Δεν είμαι φιλόλογος, ούτε βιβλιοκριτικός. Ως απλός αναγνώστης όμως θα παρουσιάσω μερικά αποσπάσματα από την συλλογή αυτή, για να γνωρίσουμε όλοι μας καλύτερα τον -ίσως- παρεξηγημένο αυτόν άνδρα.

parafernalia

Ο πολιτικός Άδωνις μάς φανερώνεται για παράδειγμα στο ποίημα  » Εν Θερμώ Πύλες»

(…)

Οι 300 παρετάχθησαν εκατέρωθεν του Λεωνίδα.
Μόνο που από το αριστερό άκρο
απουσίαζε ο Εφιάλτης.
Πάντα στο αριστερό άκρο βρίσκονται οι Εφιάλτες,
τότε όπως και τώρα…
όπως και πάντα

Τον φιλόπατρη  Άδωνι θα συναντήσουμε στο ποίημα  «Τα  ου που θέλω», αφιερωμένο στην μνήμη του Γ.Ράλλη

Ου καταισχύνω τα ιερά όπλα
Ου την φιλτάτη πατρίδα μου
Ου το ένδοξον αίμα της φυλής μου
Ου την γλώτταν την προγονικήν
Ου…
Ου…
Ου…
Ου καταισχύνω,
ου καταισχυνθώ
ελληνοπρεπώς θα ζω
ως την θανή μου.

Και ιδού, ο ιστορικός Άδωνις. Στο ποίημα «Ιστορία, η μόνη αμαρτία μου»

(…)

Μελέτησα την Ιστορίαν
Σπούδασα την Ιστορίαν
Δίδαξα την Ιστορίαν
Διδάχτηκα από την Ιστορίαν
Αγάπησα την Ιστορίαν
Μόνη μου φιλοδοξία παιδιόθεν
να «γράψω» Ιστορίαν.
Και να με γράψει και η Ιστορία…
εις τας δέλτους της.

Οι κοινωνικές ανησυχίες του Άδωνι περιγράφονται περίφημα στο ποίημα «Εσωτερικός διάλογος με ένα άστεγο»

(…)

Φίλτατε, μη λες ότι είσαι άστεγος.
Στη χώρα αυτή
κανείς δεν είναι άστεγος
Κάτω από το γαλανό μας ουρανό
στη σκιά της Ακρόπολης

στον ψίθυρο της Ιστορίας,
είτε μένουμε σε βίλα,
είτε μένετε σε παγκάκι
όλους μας σκέπει η Αθηνά η Παλλάδα
κι η Παναγιά η γλυκυτάτη μητέρα μας

Και τέλος ο ερωτικός Άδωνις, δροσερός και παιγνιώδης, στο ποίημα » Είσαι θεά»

Η Άρτεμίς μου δεν κρατεί βέλος διά να τοξεύσει το γοργοπόδαρο ελάφι
Η Αθηνά μου δεν κρατεί δόρυ και ασπίδα
Η Αφροδίτη μου δεν κρατεί το μήλον της Έριδος που της χάρισε ο ερωτύλος Πάρις
Η ωραία Ελένη μου δεν κρατεί αργυρούν κάτοπτρον διά να καλλωπίζεται
Η Δήμητρα μου δεν κρατεί χρυσό στάχυ διά να ψωμίσει τους πεινασμένους της γής.
Η δικιά μου θεά, η Ευγενία,
την καρδιά μου κρατεί στα τρυφερά της χέρια.
Και μίαν ράβδον μαέστρου
για να διευθύνει την μουσική του σύμπαντος μου
ραπίζοντας με χάριν τον αέρα.

parafernalia2

Ως πολιτικός ο κ. Γεωργιάδης έχει φανατικούς φίλους αλλά και ορκισμένους εχθρούς. Εδώ όμως δε μιλάμε για τον υπουργό, αλλά για τον ποιητή Άδωνι Γεωργιάδη. Και νομίζω ότι όσοι διαβάσουν την ποιητική συλλογή «Κλειούς Παραφερνάλια», και κρίνουν αντικειμενικά, χωρίς κομματικά ματογυάλια, με καθαρά λογοτεχνικά κριτήρια, θα αναφωνήσουν αυτό που ανεφώνησε έμμετρα ο Κωστής Παλαμάς στον Γιάννη Ρίτσο: «Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις».
Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2013 από τις εκδόσεις Γεωργιάδη, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, ενδεικτικό της σεμνότητας του ανδρός. Ο ποιητής γνωρίζει ότι οι αναγνώστες αργά ή γρήγορα, από στόμα σε στόμα, θα ανακαλύψουν τον κρυμμένο αυτό θησαυρό.
Το βιβλίο τιμάται μόνο 25 € .  Όσο ένα εισιτήριο για το νοσοκομείο δηλαδή, που θέσπισε για το κοινό καλό ο υπουργός μας…

Πρωτοχρονιές σε αποκόμματα-V

30/12/2013

Ένα πανάρχαιο έθιμο στη Μπλογκοσλοβακία (5η συνεχόμενη χρονιά στο μπλογκ) θέλει να αποχαιρετάμε την χρονιά που φεύγει, με αποκόμματα από παλιές πρωτοχρονιές. Ε, δεν θα χαλάσουμε φέτος το έθιμο. Πρωτοχρονιές σε αποκόμματα λοιπόν και φέτος και… Καλή Χρονιά!

Και να το πρώτο απόκομμα.Πρόκειται για την εικονογράφηση από το ποίημα «Εύθυμος Πρωτοχρονιά»που δημοσιεύτηκε στο μηνιαίο έντυπο «Εφημερίς των Παίδων» του 1885. Το ποίημα δεν διεκδικεί ποιητικές δάφνες και η γλώσσα του είναι άτεχνη και ξύλινη καθαρεύουσα που καθόλου δεν δικαιώνει τον τίτλο του.

Ιδέτε τα πως έξαλλα χορεύουσι, πηδώσι,
και τα αθύρματα αυτών θορυβωδώς κροτούσι,
την ανατέλλουσαν φαιδρά ημέραν χαιρετώσι
και τα αιθούσας με φωνάς περιχαρώς πληρούσι.

"Εφημερίς των Παίδων" Ιανουάριος 1885

«Εφημερίς των Παίδων»
Ιανουάριος 1885

Η «εφημερίς των Παίδων» (όπως μας πληροφορεί το Ε.Λ.Ι.Α) εκδόθηκε τον Ιανούάριο του 1868 από τον Μ.Δ. Καλαποθάκη, πρωτεργάτη της ευαγγελικής κίνησης στην Ελλάδα και εκδότη του ευαγγελικού περιοδικού «Αστήρ της Ανατολής». Επρόκειτο για ένα μηνιαίο, αρχικά τετρασέλιδο και από το 1873 και μετά οκτασέλιδο, παιδικό περιοδικό, με συνεχή παρουσία ως το 1893.
Το δεύτερο απόκομμα  το βρίσκουμε στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο του 1932 της Θεσσαλονικιώτικης εφημερίδας «Μακεδονία» και είναι ένα σατιρικό  ποίημα με τίτλο «Πρωτοχρονιά». Ο δημιουργός του που υπογράφει ως «διοπτροφόρος» επιτίθεται -και με το δίκιο του- τόσο στην «καλντεριμτζού» πρωτοχρονιά, όσο και στον κουρελή και ξυπόλητο «Άη Βασιλάκη παπουλή», που τα μόνα δώρα που φέρνει είναι «των μισθών μας τα κοψίματα».

Makedonia-1-1-1932

Πρωτοχρονιά

Μάς ήρθε κ’ η καλή Πρωτοχρονιά
καλώς την με τα χερια τα κατάξερα,
πού ήσουνα κρυμμένη στο ντουνιά
να σ’ εύρισκα γω πρώτος, μα πού νά’ξερα;

Με τσέπες και με χούφτες αδειανές
και φέτος στο φτωχό μας τόπο κόπιασες
κ’ εξόν που μάς ετάϊσες μπουνιές
σε φίλους και σε γείτονες μας ντρόπιασες…

Τρομάρα σου μωρή καλντεριμτζού
που ήρτες ξεσκισμένη και δε ντράπηκες
και σ’ όλα απάνω είσαι και ναζού
εσύ που θες τις φάπες σου αράπικες…

ΙΙ

Και συ, Άη-Βασιλάκη παπουλή
δεν άλλαζες σού λέω ‘γω το δρόμο σου
γιατί, που λες, μ’ αυτό σου το βιολί
μάς παίρνεις στο λαιμό σου και στον ώμο σου…

Δεν έφερες κανένα μποναμά
εξόν απ’ των μισθών μας τα κοψίματα
μα πια δεν μας γελάς με τα λιμά
κι αν στρέψουμε το φύλλο, χμ! βλαστήματα…

Στο χάλι που μάς κόπιασες ξερός
χαμένος, κουρελιάρης και ξυπόλυτος
μού φαίνεται σαν νάσαι καθαρός
ο Γκόφστεττερ ο ρώσος , ο Ιππόλυτος

ΙΙΙ
Τα ρούχα μας εγέμισαν πορτιά
και λυώσαν τα παπούτσια μας τα άραχνα.
Εχάσαμε που λες και στα χαρτιά
και τώρα μας πονάνε και τα σπάραχνα!

Τα χρέη μας πλακώσαν στα γερά
και κόπηκαν ολούθε και τα δάνεια.
Κι αν τώρα δεν κατέχουμε παρά
τι θάχουμε μαθές τα Θεοφάνεια;

Συντέλεια του κόσμου τουτουνού
μού φαίνεται, αδέρφια μου, η θέση σας.
Για δαύτο πριν να χάσουμε το νου
σχωρέστε με και ο θεός σχωρέσοι σας!

Το τελευταίο απόκομμα είναι μια διαφήμιση που την βρίσκουμε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στο τελευταίο φύλλο(31/12) του σωτήριου έτους 1927.

«Όσες κόττες κι αν σφάξετε, όσους κουραμπιέδες κι αν κάνετε, όσα φρούτα, σοκολατάκια, φρουϊγκλασσέ κτλ, προμηθευθήτε δια το σπήτι σας τας Αγίας αυτάς ημέρας όλα θα πάνε χαμένα, αν δεν προμηθευθείτε από τον παντοπώλην σας και μίαν φιάλην ούζο Κατσαρού».

Διαφήμιση για σεμινάριο, όχι τρίχες κατσαρές…
Πάντως αν κυκλοφορεί ακόμα το…παυσίλυπον ούζον Κατσαρού, θα έπινα ένα ποτηράκι στην υγειά σας.
Έτσι για το καλό του νέου χρόνου…
Makedonia31-12-1927-diafimisi-apeili

Άλλες πρωτοχρονιές σε αποκόμματα:
Δεκέμβρης 2009: εδώ
Δεκέμβρης 2010: εδώ
Δεκέμβρης 2011: εδώ
Δεκέμβρης 2012: εδώ

Τα Χριστούγεννα ενός ανέργου…

18/12/2013

Πέμπτη 25 Δεκέμβρη 1930, εφημερίδα Ριζοσπάστης. Το χριστουγεννιάτικο χρονογράφημα του «προλετάριου» από την στήλη «κόκκινες πινελιές».
Η ίδια παλιά ιστορία κάθε χρόνο…
Το «όνειρο» των Χριστουγέννων για τους χορτάτους κι ο καθημερινός εφιάλτης για τους πεινασμένους.
Αλήθεια, πόσο τρομακτικά ολόιδιο μοιάζει το τότε με το σήμερα…!

xmas3

Ένας άνεργος, που δοκίμασε τα χάδια του κλομπ όταν εζήτησε ψωμί, παράτησε νύχτα νύχτα, να ξημερώνουν τα Χριστούγεννα, το υπόγειο που έμενε και βγήκε να προϋπαντήσει τον Κύριον…
-Απόψε, που θα γεννηθεί το θείον βρέφος, είπε και θυμήθηκε τον παπά του χωριού του, απόψε, που θα γεννηθεί το θείον βρέφος κι η κοιλιά μου χτυπάει το χαρμόσυνο ταμπουρά της αρμονίας του αστικού παραδείσου, θα βγω να πανηγυρίσω τη γέννηση του Σωτήρος.
Ώρες περπατούσε, χαμένος μέσα σε λογιών-λογιών ονειροπολήματα όσο που βγήκε από την πόλη και βρέθηκε μέσα στα χωράφια. Το ξεροβόρι τον χτυπούσε αλύπητα κι αν μπορούσε να δει το κορμί του θα τό’βλεπε μελανιασμένο. Ήταν η ώρα, που οι ευσεβείς και ευτραφείς χριστιανοί κάνουν την τελετή του δένδρου των Χριστουγέννων και σταυροκοπιούνται για να ευχαριστήσουν τον Θεάνθρωπο, που τους έσωσε από το προπατορικό αμάρτημα. Κι ο ήρωάς μας άρχισε να σιγοψέλνει το τροπάρι:
Η γέννησή σου Χριστέ
ο Θεός ημών…
Ω του θαύματος, λοιπόν, καθώς ελέγανε και στα παλιά μυθιστορήματα. Τότε ο μαύρος χειμωνιάτικος ουρανός φωτίσθηκε ξαφνικά κι άνοιξε με φοβερό πάταγο.
– Άρχισε η φιέστα, σκέφτηκε ο άνεργος.
Πραγματικά! Ένα μιλιούνι φτερωτοί έφηβοι ξεχύθηκαν ξαφνικά από το σχίσμα του ουρανού κρατώντας μάλιστα λαμπάδες.
Αυτοί σίγουρα πρέπει να ήταν άγγελοι. Τραγουδούσαν μια γλυκειά μελωδία και φαινότανε να βρίσκουνται σ’ ένα μεγάλο ενθουσιασμό.
-Τι γίνεται, ρε παιδιά; φώναξε από κάτου ο ήρωας μας.
-Γονάτισε του απάντησαν τραγουδιστά και προσκύνησε! Χριστός γεννάται σήμερον!
-Ε, κι αν Χριστός γεννάται σήμερον, μήπως εγώ θα πάψω να πεινάω;
-‘Αθλιε! Άκουσε πίσω του μια φωνή! Όργανο της Μόσχας.
Και βρέθηκε μπροστά σε τρεις παράξενους ανθρώπους που σέρνανε γκαμήλες. Εκείνος που του μίλησε, σήκωσε κιόλας το καμουτσί να τον χτυπήσει.
-Αυτοί, σίγουρα θα είναι οι τρείς μάγοι, σκέφτηκε ο άνεργος.
Μα, φαντασθήτε πόση ήταν η έκπληξή του, όταν στον άνθρωπο που τον έβριζε γνώρισε το τελευταίο αφεντικό του, που τον απόλυσε από τη δουλειά.
-Αφεντικό! του είπε. Μάγος έγινες;
Εκείνος χαμογέλασε:
-Φέρνω σμύρναν, χρυσόν και λίβανον εις τον Κύριον…
Και εκείνος αρπάχτηκε από μιαν ελπίδα μυστική.
-Πεινώ αφεντικό, του είπε, ο Χριστός δεν έχει ανάγκη απ’ αυτά τα πράματα. Δε μού δίνεις ένα κομμάτι χρυσάφι, ν’ αγοράσω ψωμί;
Μα η απάντηση του ήρθε απ’ αλλού:
-Ούτε πεντάρα για τους ανέργους!
Αυτά τα λόγια τα είχε ξανακούσει από τον Βενιζέλο όταν πήγε με μιαν επιτροπή να ζητήσει επίδομα. Κι αυτή τη φορά ο ίδιος ήταν που τό’λεγε. Κάτου από τη χλαμύδα του μάγου αναγνώρισε το Δήμιο!
Και τώρα γύρισε στον τρίτο, που ήτανε μαζύ τους.
-Δεν είναι κρίμα να πεινούν οι άνθρωποι, όταν άλλοι πνίγουνται στα πλούτη;
-Τέκνον μου, του απάντησε ο τρίτος μάγος, αν ο οφθαλμός σου σε σκανδαλίζει έκβαλον αυτόν, κι αν το στομάχι σου πεινάει δέσε το μ’ ένα ζωνάρι.
Ήταν ο Μητροπολίτης!
Κι οι τρεις μαζύ του φώναξαν:
-Όλοι πάμε σύμφωνα με τα διδάγματα του Χριστού. Κάνε δρόμο να περάσουμε στο δρόμο του Χριστού ειδ’ άλλως σε πατούμε!
Η συνοδεία προχώρησε και στο μεταξύ η φιέστα του ουρανού εξακολουθούσε μεγαλόπρεπη. Ο άνεργος εξαντλημένος από την πείνα και το κρύο έπεσε κάτου σφίγγοντας την γροθιά του. Ωστόσο γρήγορα συνήρθε. Ένιωσε ένα ελαφρύ χτύπημα στον ώμο κι είδε πλάι του να παραστέκει ένας άγγελος.
-Γιατί δεν πηγαίνεις να προσκυνήσεις τον Κύριο;
-Δε βαστώ να περπατήσω πια, τα γόνατά μου είναι κομένα από την πείνα…
Ο άγγελος έμεινε λίγο συλλογισμένος, μα ύστερα, σαν καλός κομματάρχης που βάζει τ έξοδα των ψηφοφόρων του κόμματος για να ψηφίσουν, έτσι κι αυτός. Άρπαξε στην αγκαλιά του τον άνεργο, τόνε σήκωσε ψηλά και σε λίγο βρέθηκε μπροστά σε μια σπηλιά.
– Εδώ γεννάται ο Χριστός του είπε. Πέσε να προσκυνήσεις.
Η σπηλιά ήταν γεμάτη από τσοπαναρέους γονατιστούς κι οι μάγοι βρισκότανε ακόμα στα γόνατα.
-Αν μπορούσε, μωρέ, σκέφτηκε ο ήρωάς μας, να καταλάβει αυτό το μωρό, να τού’λεγα τη δυστυχία μας. Μπορούσε να μού’δινε ένα κομμάτι χρυσάφι απ΄αυτό, που του φέρανε οι μάγοι.
Μα το μικρό πού ήταν;
Έβλεπε τη φάτνη αδειανή. Και ρώτησε:
-Πού είναι ο Χριστός;
-Εγώ είμαι τού απάντησε κάποιος.
Είδε μπροστά του ένα νέο παληκάρι.
-Δεν καταλαβαίνω τίποτα, του είπε ο άνεργος. Αν είσαι συ ο Χριστός πώς γίνεται και μεγάλωσες τόσο αφού τώρα δα γεννήθηκες;
-Ανόητε! του απάντησε κείνος… Αφού σε δεκαπέντε μέρες πρέπει να είμαι τριάντα χρονώ και να βαφτιστώ, πρέπει να μεγαλώνω κάθε στιγμή. Αυτά είναι τα μυστήρια της δημιουργίας, όπως και η άσπορος σύλληψή μου. Ή δεν άκουσες πως η μητέρα μου μ’ έπιασε με τη μυρουδιά ενός κρίνου;
-Μη συζητάς αδερφέ μαζύ του, φώναξε ο εργοδότης στο Χριστό με τη μεγαλύτερη οικειότητα. Αυτός είναι άνεργος και ζητά επίδομα.
-Ανεργος; έκανε ο άλλος στραβομουτσουνιάζοντας, Α, άνεργος είσαι; Και δεν έφερες ούτε χρυσόν, ούτε σμύρναν, ούτε λίβανον; Πανιερώτατε μητροπολίτα είναι έτοιμο το αυτοκίνητο; Είναι καιρός να φύγουμε.
-Μάλιστα..μεγαλειότατε!
Η φάτνη κι οι μάγοι δια μιας χαθήκανε. Ένα πλούσιο σαλόνι φάνηκε μπροστά στα παραξενεμένα μάτια του ανέργου. Ευτραφείς κυρίες και κοιλαράδες κύριοι στριμωχνότανε, ο ένας κοντά στον άλλον. Κάποιος αγόρευε:
-Εάν τις αστός σε ραπίσει επί την δεξιάν, στρέψον αυτώ και την ετέραν.Εάν όμως οι εργάτες ζητήσουνε ψωμί δόστε τους σφάιρες.
Ο άνεργος άφησε μια βλαστήμια.
Μα τού ήρθε μια κλωτσιά.
-Χριστούγεννα και βλαστημάς το Χριστό και στον ύπνο σου ακόμα παλιάνθρωπε; Ξύπνα και σε θέλει ο αξιωματικός της υπηρεσίας.
Ήταν ο δεσμοφύλακας, που ήρθε να τον ζητήσει στο κελί του.
Τον έπιασαν την ημέρα που ζητούσε ψωμί…

xmas2

5 Χαϊκού για 95 χρόνια

06/12/2013

kke

kke
Κόμμα τ’ εργάτη
πλατάνι βαθύριζο
στέρεο κάστρο.
kke
Αιώνα σχεδόν
ακούραστα μάχεσαι
δίκιο αγώνα.
kke
Γράμματα τρία,
χιλιάδες οι μάρτυρες
ποτάμι το αίμα.
kke
Το λάβαρο σου
σαν φωτιά και σαν αίμα
και σαν ελπίδα.
kke
Μ’ ορμή το σφυρί
λεπίδι το δρεπάνι
ν’ αλλάξει η Γη.

Εγώ τη μάρκα μου δεν την αλλάζω…

03/12/2013

-Κυρ Μήτσο, πιάσε ένα πακέτο ¨Σφυρί Δρεπάνι» άφιλτρα και το Ριζοσπάστη…

23-7-1924 Rizospastis

 

 

(Διαφήμιση από το Ριζοσπάστη 23/7/1924)

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.589 ακόμα followers

  • Αυγούστου 2016
    Δ T Τ T Π S S
    « Ιαν.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Follow

    Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

    Μαζί με 7.589 ακόμα followers