Allu Fun Marx: Κομφετί… στην Blogoslovakia

Καλό Ταξίδι Αμαλία

Μαΐου 26, 2007 · 24 σχόλια

Μας δίδαξες με το θάρρος και την αξιοπρέπειά σου.

Συγχώρεσέ μας που δεν μπορέσαμε να σε βοηθήσουμε ουσιαστικά.

Ας προσπαθήσουμε να γίνει πράξη η προτροπή σου :«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας…»

Καλό ταξίδι Αμαλία.

Κατηγορίες: Uncategorized

24 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓

  • Rizobreaker // Μαΐου 26, 2007 στο 2:21 μμ

    Δίκιο είχε… ή μάλλον έχει…
    Καλή ανάπαυση!

  • paperflowers // Μαΐου 26, 2007 στο 6:58 μμ

    Διάβασα το ποστ. Εδώ κ μισή ώρα προσπαθώ να φανταστώ τι άλλο θα μπορούσες να εννοείς με το “καλό ταξίδι Αμαλία”, εκτός απ’αυτό που φοβάμαι πως εννοείς…

  • elafini // Μαΐου 26, 2007 στο 7:33 μμ

    ναι paper…περνώντας η θλίψη μένει η δύναμη της ψυχής της να μας ενθαρρύνει..τουλάχιστον δε βασανίζεται πια..

  • exitmusician // Μαΐου 26, 2007 στο 7:45 μμ

    Ας είναι καλά εκεί που πήγε. Αυτές τις στιγμές δεν έχει σημασία τίποτε άλλο εκτός από το σεβασμό προς το πρόσωπό της και τον αγώνα που έδωσε.

  • Helix Nebulae // Μαΐου 26, 2007 στο 11:56 μμ

    Έχω την αίσθηση ότι μέχρι τώρα το blogging ήταν ένα παιχνίδι για τους πιο πολλούς από εμάς. Λίγες λογοτεχνικές ανησυχίες, λίγος χαβαλές, λίγες πολιτικές και φιλοσοφικές συζητήσεις επιπέδου καφενείου ή άντε μια μικρή διέξοδος για τυχόν προσωπικά βάσανα κι ένας τρόπος ανεύρεσης νέων φίλων. Σίγουρα όχι ζήτημα ζωής ή θανάτου πάντως.

    Η Αμαλία απέδειξε ότι το blogging μπορεί να είναι πολύ περισσότερα πράγματα. Μπορεί να είναι κραυγή, παρέμβαση, συλλογικότητα, συμπαράσταση, γροθιά, ελπίδα. Μπορεί να είναι ο φρέσκος άνεμος αλλαγής σε μια παράγκα που βρωμάει κλεισούρα. Ας μην την ξεχάσουμε τόσο εύκολα αυτή την κοπέλα που ήξερε να παλεύει ακόμη και χωρίς καθόλου πιθανότητες να νικήσει. Ας μην αρκεστούμε σε λίγα δάκρυα κι ένα τρυφερό μήνυμα για καλό ταξίδι. Η Αμαλία γλύτωσε. Εμείς όμως;

    Την Παρασκευή 1η Ιουνίου η ημέρα θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη της Αμαλίας. Είτε για ένα λουλούδι, είτε για μια καταγγελία για τον άδικο θάνατο της. Spread the word…

  • ghteytria // Μαΐου 27, 2007 στο 6:32 πμ

    Πάντως μέσα από τη θλίψη και το πένθος η Αμαλία εκτός από παράδειγμα θέλησης, δύναμης και αντοχής, μας θύμισε ότι κάτω από τα πλήκτρα είναι άνθρωποι και όχι περσόνες. Και αν κρίνουμε από την ευαισθησία που έδειξαν, είναι ωραίοι άνθρωποι. Κι αυτό είναι ένα ακόμα μήνυμα αισιοδοξίας και ζωής που μας άφησε η γενναία αυτή κοπέλα. Είθε να βρει τη γαλήνη που στερήθηκε εδώ η ψυχούλα της!

  • ion // Μαΐου 27, 2007 στο 9:23 πμ

    Φοβόμουν πως δεν έχω δύναμη. πως κάποια πράγματα, κάποιες καταστάσεις δεν μπορώ, εγώ η “μικρή” να τα αγγίξω..πόσο μάλλον να τα επηρεάσω..Η τρέλα αυτή που επικρατεί στον χώρο της υγείας, με αποτέλεσμα τον χαμό της Αμαλίας αλλά και δεκάδων άλλων τέτοιων ψυχών με θύμωσε. Κατάλαβα μέσα απο όλη αυτή την ιστορία με τα blog πως ξέρεις κάτι; τελικά έχουμε δύναμη. Ο,τι κι αν κάποιοι ανεγκέφαλοι πολιτικοί και να λένε. Εχουμε δύναμη. Να κάνουμε έστω και κάτι μικρό. Κάτι. Είναι καιρός να γίνουμε δυνατή φωνή ενάντια σε όλη αυτή την ανεξέλεγκτη καθημερινή παράνοια. Να μιλήσουμε μια φορά για αυτό που πρέπει. Θέλω να μπορέσουμε. Εστω και λίγο..διαμόρφωσα μια φωτο (σαν μπανεράκι). αν θες ενσωμάτωσέ την εδώ που θα την βλέπουν περισσότεροι..καλημέρα μαρξ

    27/5/07 09:21

  • Σπύρος Σεραφείμ // Μαΐου 27, 2007 στο 1:15 μμ

    Μακάρι να μην την ξεχάσομε γρήγορα, Marx μου. Εκείνη και το παράδειγμά της…
    τις καλημέρες μου

  • Crazymonkey » Blog Archive » RIP // Μαΐου 27, 2007 στο 6:29 μμ

    [...] Πρέζα TV, Καπέλα στα φώτα, Ναταλία, Composition Doll, Arkin, A F Marx, Ερμής, Λουκρητία, Βασιλική, metablogging.gr, polsemannen, Herinna, [...]

  • Helix Nebulae // Μαΐου 27, 2007 στο 11:23 μμ

    Και τώρα, τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις;

  • Ανώνυμη // Μαΐου 27, 2007 στο 11:54 μμ

    Προτείνω να επισκεφθείτε το http://www.grpalliative.org
    Αν θέλετε υπογράψτε την επιστολή συμπαράστασης. Κάτι μπορεί να βγει

  • N.Ago // Μαΐου 28, 2007 στο 10:15 πμ

    Καλή ανάπαυση στη ψυχάρα!

  • Helix Nebulae // Μαΐου 28, 2007 στο 4:40 μμ

    Ραντεβού την 1η Ιουνίου

  • xbet // Μαΐου 29, 2007 στο 2:38 μμ

    Και λεγομαστε ανθρωποι…κριμα
    γεια σου Αμαλια…

  • thelastrealanwnymous // Μαΐου 30, 2007 στο 11:04 πμ

    είναι αυτες οι στιγμές που σταματαει ο χρόνος και αναρωτιέσαι πόσο λάθος μπορεί να ζεις.
    πόσο αφοσιωμένος σε ανούσια πράγματα… ενώ με λίγη προσπαθεια προς τη σωστή κατεύθυνση μπορείς να κάνεις θαύματα.
    ίσως να μη ήταν μόνο μιά κραυγή για να “ξυπνήσουμε” ίσως να ήταν ένα ακόμη σήμα κινδύνου για την κοινωνία μας .

  • Helix Nebulae // Μαΐου 31, 2007 στο 4:04 πμ

    ΑΦΜ, θα στηρίξεις την κίνηση;

  • Allu Fun Marx // Μαΐου 31, 2007 στο 9:41 πμ

    Helix: Εννοείς την κίνηση για την 1η Ιουνίου;
    Εξυπακούεται ότι θα μετέχω.

  • λ:ηρ » Blog Archive » Για την Αμαλία // Ιουνίου 1, 2007 στο 10:00 πμ

    [...] Η καταγγελία της Αμαλίας Καλυβίνου Εξ’ αιτίας σου «γιατρέ μου». Σε απαγγελία Σοφίας Γκιούσου (digital-era), φωτογραφία και μοντάζ Λεωνίδα Ηρακλειώτη (λ:ηρ), και με αποσπάσματα από τα ιστολόγια malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx : βόλτες στην Blogoslovakia. [...]

  • digital-era » Blog Archive » Για την Αμαλία // Ιουνίου 1, 2007 στο 12:00 μμ

    [...] Αποσπάσματα από τα ιστολόγια malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx: βόλτες στην Blogoslovakia. [...]

  • Αγγελόπουλος Σπύρος » Blog Archive » Για την Αμαλία // Ιουνίου 1, 2007 στο 3:03 μμ

    [...] Η καταγγελία της Αμαλίας Καλυβίνου Εξ’ αιτίας σου «γιατρέ μου». Σε απαγγελία Σοφίας Γκιούσου, φωτογραφία και μοντάζ Λεωνίδα Ηρακλειώτη, και με αποσπάσματα από της σελίδες: malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx: βόλτες στην Blogoslovakia.  [...]

  • metablogging.gr » Blog Archive » ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ - video από 2 bloggers // Ιουνίου 1, 2007 στο 5:34 μμ

    [...] Η καταγγελία της Αμαλίας Καλυβίνου (1977-2007). Σε απαγγελία Σοφίας Γκιούσου (digital-era), φωτογραφία και μοντάζ Λεωνίδα Ηρακλειώτη (λ:ηρ), και με αποσπάσματα από τα ιστολόγια malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx: βόλτες στην Blogoslovakia. [...]

  • CHRISTINA MATHITRIA // Ιουνίου 4, 2007 στο 11:17 πμ

    Η ΑΜΑΛΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ. ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΝΤΑΝΙΑ ΠΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ, ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΜΑΘΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΟΡΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ. ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ.
    ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ, ΜΕ ΕΠΙΠΛΗΤΤΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ

    ΑΝΤΙΟ ΑΜΑΛΙΤΣΑ ΜΟΥ

  • Allu Fun Marx // Ιουνίου 4, 2007 στο 12:17 μμ

    Χριστίνα: Μια και γνώρισες την Αμαλία και ως καθηγήτρια, έχεις ένα παραπάνω λόγο να την θυμάσαι και να μας την θυμίζεις και μας…

  • use for expression // Νοεμβρίου 8, 2007 στο 11:44 πμ

    [...] Allu Fun Marx [...]

Γράψτε ένα σχόλιο