Skip to content

Από την χωριατοπούλα Ρετζινέλα, στο κορόιδο Μουσολίνι κι ακόμα πιο πέρα…

25/10/2007

Ας παρακολουθήσουμε μία παρέλαση. Μια μουσική παρέλαση, στηριγμένη σε μια έρευνα του Νίκου Σαραντάκου , που επιμελήθηκε, συμπλήρωσε και παρουσιάζει ο Α.Φ.Μάρξ.

Το μεγάλο ταξίδι της Ρετζινέλας, της χωριατοπούλας από τα Αμπρούτσι

Για τους περισσότερους από μας η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου είναι άρρηκτα δεμένη, από τα σχολικά μας ακόμα χρόνια, με το τραγούδι «Κορόιδο Μουσολίνι». Απ’ όσους το τραγουδούν σήμερα, λίγοι θα ξέρουν ότι πρόκειται για τραγούδι Ιταλού συνθέτη.


Το 1938 ο Ιταλός συνθέτης Έλντο ντι Λάτζαρο(Eldo di Lazzaro, 1902-1968) γράφει, σε στίχους του Κ. Μπρούνο, ένα τραγούδι στο οποίο παίνευε τα κάλλη της ωραίας χωριατοπούλας,από τα βουνά των Αμπρούτσι, της Ρετζινέλας. Το τραγούδι λέγεται Reginella Campagnola (η χωριατοπούλα Ρετζινέλα). Οι στίχοι είναι σύμφωνοι με τις προδιαγραφές του φασιστικού καθεστώτος: υμνούν την αγνή ζωή της υπαίθρου και την ευημερία των αγροτών, αν και γράφτηκαν μέσα στη βουή της μιλανέζικης μεγαλούπολης. Η μουσική έχει κάτι που σε κάνει να την προσέξεις αμέσως. Ο ντι Λάτζαρο είχε κάνει κι άλλες μεγάλες επιτυχίες που είχαν ηρωίδες κοπέλες από διάφορες περιοχές της Ιταλίας, και είχε την τύχη να μη γράψει τραγούδι ανοιχτά προπαγανδιστικό για το φασιστικό καθεστώς. (Ο πρώτος τραγουδιστής της Ρετζινέλας, ο Κάρλο Μπούτι, είναι αυτός που τραγούδησε και τη Faccetta nera, τον ύμνο των φασιστών).
Να τα λόγια:


All’alba quando spunta il sole,
là nell’Abruzzo tutto d’or…
le prosperose campagnole
discendono le valli in fior.

O campagnola bella,
tu sei la Reginella.
Negli occhi tuoi c’è il sole
c’è il colore delle viole,
delle valli tutte in fior!…

Se canti la tua voce,
è un’armonia di pace,
che si diffonde e dice:
«se vuoi vivere felice
devi vivere quassù!…»

Quand’è la festa del paesello,
con la sua cesta se ne va…
trotterellando l’asinello,
la porta verso la città.

O campagnola bella…
………………………………..

Ma poi la sera al tramontare,
con le sue amiche se ne va…
è tutta intenta a raccontare,
quello che ha veduto là in città.

O campagnola bella…
………………………………..

Και ας ακούσουμε εδώ την Reginella Campagnola από τον Κάρλο Μπούτι:

Το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία, ιδίως επειδή ήταν ιδανικό για τα πανηγύρια στα χωριά και τις χοροεσπερίδες στην πόλη με συνοδεία από ακορντεόν, ένα όργανο που πολύ εύκολα βρισκόταν.

accneun9.jpg

Πολύ γρήγορα ξεπέρασε τα όρια της Ιταλίας.
Στην Τσεχία  κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1939 με τίτλο «Modrooká Panenka» (Γαλανομάτα κούκλα):
από τον τραγουδιστή,συνθέτη και μαέστρο Ρούντολφ Αντονίν Ντβόρσκι και την χορευτική του ορχήστρα.


Την ίδια χρονιά η «Reginella Campagnola» κυκλοφόρησε σε δίσκο στη Γαλλία, από τον Τίνο Ρόσι, τον «διασημότερο Κορσικανό μετά τον Ναπολέοντα»,όπως τον αποκαλούν κάποιοι.


Το 1940, η «Ρετζινέλα» ήρθε και στην Ελλάδα. Ο Πωλ Μενεστρέλ, έβαλε ελληνικούς στίχους στη μουσική του ντι Λάτζαρο και το ανάθεσε σε μια νεαρή Κερκυραία, τη Ρένα Βλαχοπούλου, να το τραγουδήσει.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε δίσκο από τον Φώτη Πολυμέρη κι έγινε μεγάλη επιτυχία.  Και να οι στίχοι του Πωλ Μενεστρέλ για τη «Μικρή Χωριατοπούλα». όπως ακούγονται στον δίσκο του Φώτη Πολυμέρη.


ΜΙΚΡΗ ΧΩΡΙΑΤΟΠΟΥΛΑ

Σαν πάει με το γαϊδουράκι
τα φρούτα της στην αγορά
στο πέρασμά της με μεράκι
της λεν οι νέοι τρυφερά
Μικρή χωριατοπούλα
γλυκιά μελαχρινούλα
δυο μάτια βελουδένια
δυο χειλάκια κερασένια
να τι έχεις για προικιά!
Του κάμπου εσύ τραγούδι
ωραίο αγνό λουλούδι
που όποιον αγαπήσεις
τη χαρά θα του χαρίσεις
κοπελίτσα μου γλυκειά.

Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω το τραγούδι με την φωνή της Βλαχοπούλου. Βρήκα όμως κάτι ισάξιο, ένα ντοκουμέντο από τις ιστοσελίδες του Μουσικού Γυμνασίου Θεσσαλονίκης, όπου υπάρχει ηχογράφηση του Βασίλη Βέτσου, με τη Μαριάνθη Βέτσου φωνή και τον Πέτρο Βλάχο φωνή και μαντολίνο να συζητούν τη γέννηση του τραγουδιού «Μικρή Χωριατοπούλα» και να το τραγουδάνε.

Με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940, το τραγούδι διασκευάζεται άλλη μια φορά, αυτήν που ξέρουμε όλοι μας, από έναν ευφυέστατο στιχουργό, συνθέτη και κομφερανσιέ, τον Γιώργο Οικονομίδη (που θα ήταν άδικο να τον θυμόμαστε μόνο από όσα έκανε ως διασκεδαστής επί χούντας). Το ερμηνεύει ο Νίκος Γούναρης με τη συνοδεία χορωδίας, και είναι το περίφημο  «Κορόιδο Μουσολίνι» (ο κανονικός τίτλος είναι «Στη Ρώμη») 

ΚΟΡΟΪΔΟ ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ


Με το χαμόγελο στα χείλη
παν οι φαντάροι μας μπροστά
και γίναν οι Ιταλοί ρεζίλι,
γιατί η καρδιά τους δε βαστά.

Βρέχει. Και κάτω από την τέντα
δεν κάνουν βήμα προς τα μπρος
και λένε στ’ ανακοινωθέντα:
«Φταίει ο κακός μας ο καιρός…»

Επωδός:
Κορόιδο Μουσολίνι
κανένας δε θα μείνει,
κι εσύ κι η Ιταλία
η πατρίδα σου η γελοία
τρέμετε όλοι το χακί.

Δεν έχεις διόλου μπέσα
κι όταν θα μπούμε μέσα,
ακόμα και στη Ρώμη
γαλανόλευκη θα υψώσουμε
σημαία ελληνική.

Το τραγούδι έχει ίσως συνδεθεί στη μνήμη πολλών με τη Σοφία Βέμπο, η οποία ωστόσο είχε πει πρώτη σε επιθεώρηση και σε δίσκο όχι αυτό, αλλά δυο άλλα εύθυμα αντιμουσολινικά τραγούδια, το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του» και «Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός». Το «Κορόιδο Μουσολίνι», όπως είπαμε, το είπε πρώτος ο Νίκος Γούναρης. Πρέπει επίσης να πω ότι αν και στη μνήμη των νεότερων το «Κορόιδο Μουσολίνι» επισκίασε την προηγούμενη διασκευή, εννοώ τη Μικρή χωριατοπούλα, ωστόσο οι παλιότεροι δεν την ξέχασαν. 

Μια παρένθεση εδώ: κανείς δεν θέλει να μειώσει το ρόλο της Σοφίας Βέμπο ή του ελαφρού τραγουδιού στην πατριωτική προπαγάνδα και στην εμψύχωση του ελληνικού λαού, αλλά σήμερα παρουσιάζεται πολλές φορές μια μονόπλευρη εικόνα και ξεχνιούνται τα δεκάδες ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια με επικαιρικά πατριωτικά και αντιμουσολινικά θέματα. Μάλιστα είναι πάνω από πέντε τα ρεμπέτικα που κοροϊδεύουν τον Μπενίτο Μουσολίνι, γραμμένα από πρώτα ονόματα (Μάρκος, Περιστέρης κτλ.) συχνά σκαρωμένα πάνω σε μελωδίες γνωστών δικών τους τραγουδιών.

Και μια που αναφέραμε τους μεγάλους του ρεμπέτικου τραγουδιού μας, ας θυμηθούμε και μία άλλη ελληνική διασκευή του τραγουδιού, που χρονικά πρέπει να βρίσκεται ανάμεσα στη Μικρή Χωριατοπούλα και στο Κορόιδο Μουσολίνι. Ο τίτλος είναι «Μανάβισσα και γαϊδουράκι», σε διασκευή του Σπύρου Περιστέρη που έβαλε και τους στίχους. Τραγουδούν σε πολύ μεγάλο κέφι ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Στράτος Παγιουμτζής, ο οποίος μάλιστα βγάζει και μανάβικες ιαχές:

 

(Στράτος:)-Εεεεεεεεεεεεέ !

Μια νόστιμη χωριατοπούλα
με μάτια μαύρα σαν ελιές
πρωί πρωί με την δροσούλα
πουλάει τα φρούτα της στις γειτονιές (δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !

Με το μικρό της γαϊδουράκι
γυρνά παντού και τραγουδά
εδώ το φίνο νεραντζάκι
κυράδες πάρτε κι είναι διαλεχτά (δις)

-Εεεεεεεεεεεεέ !

Είμαι μανάβισσα στην πένα
με πρώτο πράμα τρανταχτό
ότι γουστάρει στον καθένα
του το σερβίρω πάντα στο λεπτό (δις)

(Στράτος:)-Ε μπριρρρρρρρρρρρ !

Έχω καρπούζι όλο γλύκα
κοντούλες φίνες πατρινιές
πάρτε ξυνόμηλα που βρήκα
να ξετρελαίνουν γέρους και γριές (δις)

(Στράτος:)-Ε μπρρρρρρρρρρρρ !
(Στράτος:)-Εεεεεεεεεεεεέ !

 


Πρέπει να πούμε ότι η μουσική του Περιστέρη απομακρύνεται αρκετά από το πρωτότυπο, αλλά στην ετικέτα του δίσκου γράφεται και ο Έλντο ντι Λάτζαρο σαν συνθέτης. Ο Περιστέρης κι άλλη φορά είχε διασκευάσει ξένη επιτυχία, όταν έφτιαξε τον Αντώνη τον βαρκάρη τον σερέτη. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που θα την αφήσουμε για κάποια άλλη φορά.

Μια άλλη ρεμπέτικη διασκευή της Ρετζινέλας έχει και πάλι την υπογραφή του Σπύρου Περιστέρη και έχει τίτλο «Το μαναβάκι στις γειτονιές». Τους «πονηρούς» στίχους για το μαναβάκι έγραψε ο γνωστός και με το ψευδώνυμο «Τεμπέλης» Στράτος Παγιουμτζής , ο οποίος το τραγούδησε σε δίσκο πρώτος.

Το μαναβάκι στις γειτονιές.

Σαν βγαίνω με το γαϊδουράκι
και μες στους δρόμους τραγουδώ
μου λένε οι δούλες: «μαναβάκι
κόπιασε λίγο κι από δώ»

Μια ωραία μου ζητά σταφύλια
ολόγλυκα μισή οκά
της λέω: «κι απ’ τα δυο σου χείλια
εγώ έχω ακόμα πιο γλυκά»

Μια άλλη, αγκινάρα θέλει
με φυλλαράκια τρυφερά
της λέω: «έχω μή σε μέλει
σαν την καρδούλα σου κυρά»

-«Μανάβη» δυο γριές μου λένε
«κόκκινες έχεις πιπεριές;»
-«Είν’ επικίνδυνες και καίνε
δεν κάνουνε για τις γριές»

Όμως θα γυρίσουμε στη Ρετζινέλα, διότι η περιπλάνηση του τραγουδιού δεν σταματάει εδώ. Νωρίτερα, στις αρχές του 1940, η μουσική του Ντι Λάτζαρο είχε περάσει τον Ατλαντικό. Το διασκεύασε, σε αγγλικούς στίχους του Χάρολντ Άνταμσον, ο Γκλεν Μίλερ που είχε μια από τις μεγαλύτερες τζαζ μπάντες, και το έκανε το «Τραγούδι του Τρυποκάρυδου» (Woodpecker song). Το τραγούδι έμεινε μερικές εβδομάδες στην πρώτη θέση των πωλήσεων.

woodpecker.jpg

WOODPECKER SONG

He’s up each morning bright and early
To wake up all the neighborhood
To bring to ev’ry boy and girlie
His happy serenade on wood.

Hear him pickin’ out a melody
Peck, peck, peckin’ at the same old tree.
He’s as happy as a bumble bee
All day long.

To serenade your lady
Just find a tree that’s shady
And when you hear that tick-a-tick-tick, tick-a-tick-tick
Sing right along.

Come on and try his rhythm
And let your hearts beat with ‘im
Just listen to that tick-a-tick-tick, tick-a-tick-tick
Happy little Woodpecker Song.

 

Η μελωδία του ντι Λάτζαρο διασκευάστηκε επίσης στη Γερμανία.  Πράγματι το 1939 το τραγούδι ηχογραφήθηκε και στην ναζιστική Γερμανία, σε στίχους του Klaus F. Richter με τίτλο «Am Abend auf der Heide» ( Βράδια στο λιβάδι)

Ακολουθούν οι στίχοι του Richter στα γερμανικά.
Το τραγούδι μιλάει για ένα ερωτευμένο ζευγάρι που περνά ευτυχισμένα βράδια στο λιβάδι με αγκαλιές και φιλιά.
Βουκολικό ειδύλλιο κάτω από την βαριά σκιά του Χίτλερ…

 

Die schönen Tage sind vergangen
Dein Herz ist lang schon nicht mehr mein
Doch immer denke ich voll verlangen
Das Glück es kann nicht grosser sein.

Am Abend auf der Heide
Da küssten wir uns beide
Und deine Lippen sprachen leise von Liebe heiss was einer weiss was einer weiss nur ich

Am Abend auf der Heide
Da küssten wir uns beide
Seit diese Stunde dort zu zwei im Mondschein bin ich nur dein und denke allein an dich


θα  ακούσουμε  το τραγούδι «Am Abend auf der Heide» από τον Otto Stenzel και την ορχήστρα του, από δίσκο 78 στροφών του 1939.


To 1941 γυρίστηκε στη Γερμανία μια ταινία με τον ίδιο τίτλο, εμπνευσμένη προφανώς από την γερμανική εκδοχή του τραγουδιού του di Lazzaro, ο οποίος υπογράφει και την μουσική της ταινίας. Στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Jürgen von Alten και πρωταγωνιστούν ο Heinz Engelmann και η Magda Schneider εξελίσσεται μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε ένα συνθέτη που η καριέρα του  βρίσκεται σε καμπή, και στην οικονόμο του αγροκτήματος που κληρονομεί από τον θείο του. Πρόκειται για μία τυπική ταινία προπαγάνδας, που στην ουσία προβάλλει τα ιδανικά μιας κοινωνίας -βιτρίνας του ναζιστικού καθεστώτος.

H γερμανική εκδοχή του τραγουδιού γνώρισε πολλές επανεκτελέσεις και διασκευές που κυκλοφόρησαν ακόμα και στο τέλος της δεκαετίας του’ 60. Μια ελαφρο-πόπ διασκευή  του τραγουδιού μπορείτε να ακούσετε εδώ από τους Everly Brothers.

Ο εύθυμος σκοπός του Έλντο ντι Λάτζαρο έφτασε ακόμα και στην Κίνα.  Η χαριτωμένη κινέζικη διασκευή έχει τίτλο «το τραγούδι της κουζίνας» και την συναντάμε σε μία καντονέζικη ταινία του 1959.

Kαι τώρα έχοντας στ’ αυτιά σας τους ήχους από όλες αυτές τις εκδοχές της μουσικής του di Lazzaro, κλείστε τα μάτια και φανταστείτε μια κρύα νύχτα του 1940 τον Τζουζέπε να σιγοτραγουδάει στην σκοπιά του για την «Reginella campagnola», τον Χανς να σφυρίζει στην περιπολία του το «Am Abend auf der Heide» και τον Δημήτρη να μουρμουρίζει χουχουλιάζοντας τα παγωμένα χέρια του «κορόιδο Μουσολίνι» σε κάποιο φυλάκιο κάπου στην Αλβανία.
Το ίδιο τραγούδι, να τους ενώνει και να τους χωρίζει συνάμα.

66 σχόλια leave one →
  1. 25/10/2007 8:22 πμ

    Το ίδιο τραγούδι, να τους ενώνει και να τους χωρίζει συνάμα.

    Πολύ όμορφο το αφιέρωμα, μπράβο και στους δυο σας!

    (Κι εμείς που έχουμε πολιούχο άγιο της περιοχής τον Αγ. Δημήτρη κι έχουμε αργία αύριο, σήμερα την κάνουμε τη γιορτή!)

  2. 25/10/2007 10:04 πμ

    Υπέροχο αφιέρωμα, τργουδούσαν όμορφα τα δεινά του πολέμου τότε, ξόρκιζαν το κακό ζώντας τη ζωή αψηφώντας το φόβο και το θάνατο, σήμερα δεν πρέπει να βγάλουμε αντίστοιχο τραγουδάκι για τους κλέφτες πετρελαιάδες της μάνικας και των διυλιστηρίων της τσέπης μας;………

  3. 25/10/2007 10:07 πμ

    Υπέροχο, υπέροχο, υπέροχο!!!! Έχω μείνει άφωνη🙂

  4. Regimiento Cinqo permalink
    25/10/2007 10:54 πμ

    Με το παρδόν παίδες αλλά όλα τα λεφτά είναι η φωτογραφία της νεότατης Ρένας Βλαχοπούλου. (χωρίς να υποτιμώ την έρευνα για το τραγουδάκι οπωσδήποτε..)

  5. 25/10/2007 11:30 πμ

    απίστευτο!!

    (να την πω την αλήθεια πάντως, κι εγώ εντυπωσιάστηκα με τη Βλαχοπούλου,στην αρχή νόμιζα πως ήταν συνωνυμία!)

  6. 25/10/2007 11:34 πμ

    κοίτα να δεις τί βρήκε ο Σαραντάκος!Εντυπωσιακό!Μπράβο! Πάντως εγώ, μια ζωή περίμενα να πούμε στισ σχολικές κανένα αντέρτικο αλλά μάταια!¨ασε που μου πήρε κάμποσο καιρό να καταλάβω γιατί δεν λέει κανείς για το ΕΑΜ!

  7. 25/10/2007 1:21 μμ

    Συγχαρητήρια και στον δημιουργό και σε σένα που είχες την επιμέλεια! Εξαιρετικό ποστ! Τα τραγούδια θησαυρός! Ευχαριστούμε θερμά!

  8. 25/10/2007 2:10 μμ

    Μπράβο και στους δυο σας. Περιπετειώδης η ιστορία του τραγουδιού!! 🙂

  9. 25/10/2007 2:45 μμ

    Ο Σαραντάκος είναι μεγάλο μαμούνι. Δώστου αρχείο και πάρ’του την ψυχή!
    Ωραία ιστορία, Αλλουφάνιε και Νίκο!

  10. 25/10/2007 3:31 μμ

    ΠΟλύ ενδιαφέρουσα η περιπέτεια του τραγουδιού. Είμαι περίεργος αν ο Eldo di Lazarro ζήτησε πνευματικά δικαιώματα από τον Γούναρη και από την Βέμπο Σ;))))))

  11. 25/10/2007 3:42 μμ

    υποκλίνομαι στο αφιέρωμα, Μαρξ

  12. 25/10/2007 3:43 μμ

    Εξαιρετικό αφιέρωμα.Μπράβο!

  13. 25/10/2007 3:58 μμ

    Δηλαδή τι άλλο θα μπορούσα να περιμένω από το Σαραντάκο;
    Δεν θα πάψη ποτέ να με εκπλήση…
    Δεν θα πάψω ποτέ, ως φαίνεται, να τον θαυμάζω για πολλά.

  14. 25/10/2007 9:55 μμ

    Έχει γέλιο πάντως.Επειδή ζω σε χωριό,ξέρουμε την ιστορία κάθε φαμίλιας 100 χόνια πίσω και βάλε.Λοιπόν κάθε φορά που διαβάζουν τα ονόματα των πεσόντων γελάνε όλοι κάτω από τα μουστάκια τους,οι μισοί είναι ήρωες και οι άλλοι μισοί προδότες αλλά μπήκαν όλοι μαζί στο καζάνι του ηρωισμού.

  15. 25/10/2007 9:56 μμ

    γμτ άσχετο
    Εγώ ξέρω το βαζει ο ντούτσε την στολή στολή του.Αλλά απορώ με σένα που τα βρίσκεις όλα αυτά!

  16. 25/10/2007 11:45 μμ

    Σαραντάκος και Allu Fun Marx: το δίδυμο που γράφει ιστορία.
    Εξαιρετική δουλειά.
    Με εντυπωσίασε η εκτέλεση του Μάρκου, δεν την είχα υπόψη μου.
    Να τρώτε όλο το φαΐ σας για να μας φτιάχνετε τέτοια αφιερώματα.🙂

  17. 25/10/2007 11:50 μμ

    Τα εν Νίκω, μη εν Γιώργω…

    Τα συγχαρητήρια για το 99% της έρευνας ανήκουν στον Νίκο. Όλος ο κορμός δηλαδή της έρευνας (που είναι με μπλε γράμματα) είναι δουλειά του Νίκου.
    Έβαλα κι εγώ ένα λιθαράκι, ψάχνοντας για την γερμανική εκτέλεση του τραγουδιού.
    Κι έβαλα την γαρνιτούρα : φωτογραφίες και πρόλογο-επίλογο ( τα μαύρα γράμματα)

  18. 25/10/2007 11:50 μμ

    Καταφέρατε να υλοποιήσετε την πολυδιάστατη μαγεία του ιντερνετ: ακοή, έρευνα, φαντασία, ενημέρωση, νοσταλγία, οσμές (ναι, άκόμα μυρίζω τις καβαλίνες απ’ το γαϊδουράκι της μανάβισσας…).Άριστη εντύπωση προκαλεί η ηθικά ορθή αναφορά στον συνθέτη του τραγουδιού από τον Περιστέρη αν και όντως πρόκειται για μια τελείως διαφορετική μελωδία. Ο αρχικλέφταρος φοίβος θα μπορούσε να πάρει μερικά μαθήματα συμπεριφοράς, πως όμως να ζητήσεις απ’ τον τυφλό να δει…Μπράβο σας.

  19. 26/10/2007 12:47 πμ

    Κα-τα-πλη-κτι-κή έρευνα!!!
    Συγχαρητήρια!!!

  20. 26/10/2007 1:44 πμ

    Εξαιρετικό. Μπράβο και στους δυο σας.

  21. 26/10/2007 2:08 πμ

    Τα σέβη μου – πολύ καλή δουλειά, πραγματικό δώρο.

  22. 26/10/2007 9:02 πμ

    εξαιρετικό.
    σας ευχαριστούμε πολύ!

  23. 26/10/2007 10:49 πμ

    ωραιο αφιερωμα.. είναι εκπαιδευτικοτατο και διαφωτιστικότατο.. τα συγχαρητηρια μου και στους δυο!
    εγω το διαβαζω σημερα 26/10 (οπότε δεν είμαι προνηπιο??!!)
    Ανημερα του Αγ.Δημητρίου η παρέλαση; γι αυτο ολα τα παιδια ειναι εξω στους δρόμους και το πρωι ειχε αισθητα λιγοτερη κινηση απο αλλες μέρες..

  24. 26/10/2007 11:21 πμ

    με εξέπληξες…θα σε αποκαλώ συνάδελφο μουσικολόγο από εδώ και πέρα…Εξαιρετικό

    Καλημέρα🙂

  25. barbakostas permalink
    26/10/2007 3:50 μμ

    Παιδιά! γεια χαρά! είμαι καινούριος στη «γειτονιά»!…τι να πω; έπαθα πλάκα!!! ΑΞΙΟΙ!!! χαρά στο κουράγιο,την υπομονή και τις γνώσεις! ΜΠΡΑΒΟ και πάλι ΜΠΡΑΒΟ !!!

  26. 26/10/2007 6:04 μμ

    Μπράβο ρε παιδιά..πολύ καλή δουλειά!!

  27. 26/10/2007 6:38 μμ

    έχω πέσει και παίρνω τρελλά ρησπέκτια

  28. 27/10/2007 10:24 πμ

    Εξαιρετικό!

  29. 27/10/2007 12:12 μμ

    Προσεγμένο, όπως όλα όσα γράφεις.
    Και μια ερώτηση: ποια είναι η ευχή που κάνουμε αύριο;🙂

  30. 27/10/2007 8:56 μμ

    Ενδιαφέρουσα και προσεγμένη η έρευνα!

    Όλα τα λεφτά είναι βέβαια η τελευταία παράγραφος…Άραγε, την επόμενη μέρα, ποιος να σκότωσε ποιον…

  31. 28/10/2007 1:47 πμ

    ρε παιδιά, είμαι ανίδεος, ίσως και λόγω ηλικίας, αλλά γιατί κανείς δεν μιλάει για το ΕΑΜ?

  32. 28/10/2007 3:18 μμ

    Τι μαθαίνει κανείς περιφερόμενος, που θα’ λεγε και ο παππούλης μου! Βλέπετε, η ρουφιάνα η τέχνη δεν έχει πατρίδα κι έτσι γίνεται κάθε φορά έρμαιο στα νύχια ολονών, ακόμα και των πατριδολατρών και των πατριδοκάπηλων, για να αναφέρω μερικές από τις «ευγενέστερες» συνομοταξίες. Η εμβληματική της χρήση όμως δεν έχει να κάνει με τα παιδικά χρόνια της τέχνης ή με τις καθόλα ευγενείς προθέσεις της ίδιας. Μάλλον έχει να κάνει με την ακόρεστη δίψα του ανθρώπου να ντύσει τη γύμνια των επιχειρημάτων του. Ή με την ανάγκη του να ποδέσει το ξυπόλητο παιδί μέσα του.
    Εξαιρετικό το ποστ, βλέπω και τα κόκκινα εμβλήματα, λέω να ξαναπεράσω…

  33. 28/10/2007 6:05 μμ

    Καλή Κυριακή

    Κάνατε μια
    πολύ καλή δημοσίευση

    Γίνεται παραπομπή στο
    αφιέρωμα για την 28 η Οκτωβρίου.

  34. 29/10/2007 12:00 πμ

    Χαίρομαι πάρα πολύ που διαβάστηκε το αφιέρωμα αυτό και άρεσε. Η παρουσίαση του ΑΦΜ ήταν πραγματικά πολύ καλαίσθητη και ανέδειξε το υλικό, χώρια που πρόσθεσε και τη γερμανική πλευρά της έρευνας.

    Κάποιος φίλος επαίνεσε τη στάση του Περιστέρη να αναγνωρίσει ότι δανείστηκε το τραγούδι από τον Ιταλό συνθέτη, ωστόσο μερικά χρόνια νωρίτερα δεν είχε κάνει το ίδιο σε ανάλογη περίπτωση, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που επιφυλάσσομαι να τη διηγηθώ σε άλλη ευκαιρία.

    @ N.Ago ποια είναι η απάντηση;

    @Mαύρο Φως: σε ποιο αφιέρωμα έγινε παραπομπή;

  35. 29/10/2007 12:18 πμ

    Να ευχαριστήσω κι εγώ τον Ν.Σ που είχε την ιδέα να παρουσιάσει την έρευνα του μέσα από το blog αυτό…
    Επίσης να ευχαριστήσω όσους έκαναν αναφορά στα blog τους για το αφιέρωμα αυτό ( http://pontosandaristera.wordpress.com
    http://tribes.wordpress.com
    http://tileplagktoiplanai.blogspot.com)

    Και προπάντων να ευχαριστήσω όλους όσους το διαβάσανε και μπήκανε στον κόπο να σχολιάσουν.
    ———————————————-
    @ Γιαννάκη: Γράφουν για το ΕΑΜ … Ξεκίνα από το blog των αριστεροπόντιων , του αμετανόητου και θα βρεις και άλλα…
    Αυτό όμως το ποστ δεν θα μπορούσε να κάνει αναφορά στο ΕΑΜ, μια και το θέμα του ήταν είδικό
    @ Ν.Αgo : Χρόνια πολλά λέμε..(όπως και στα …γεννέθλια) Δεν έχουμε μεγάλη ποικιλία ευχών σ’ αυτά τα πράγματα.

    @ Konidaris : )

  36. STelios K permalink
    29/10/2007 3:05 πμ

    Katapliktiki doulia. Bravo.

  37. giotavita permalink
    29/10/2007 3:55 πμ

    Πανέμορφο τραγούδι !Σε όλες τις γλώσσες και με όλες της σημασίες του.

    «την αυγή όταν ο ήλιος ανατέλλει
    εδώ στο Abruzzo,όλα ειναι χρυσά…
    οι χαρούμενοι(αυτοί που ακμάζουν)χωρικοί κατηφορίζουν τις λουλουδιασμένες κοιλάδες .

    Ω! όμορφη χωριατοπούλα,
    εσυ είσαι η reginella
    Στα μάτια σου υπάρχει ο ήλιος,υπάρχει το χρώμα της βιολέτας απο τις κοιλάδες που είναι γεμάτες με λουλούδια.»

    Σε ελεύθερη μετάφραση δύο στροφές, για το τραγουδάκι αυτό που μου θύμισε χρόνια παλιά ……

  38. 29/10/2007 11:38 πμ

    @Stelios K: Thanks

    @Giotavita: Ευχαριστώ για την μετάφραση των ιταλικών…
    Όμορφοι στίχοι, στο πνεύμα της εποχής που γράφτηκαν… Mόνο που τα όμορφα λόγια και η χαρούμενη μουσική, δεν μπόρεσαν να ξορκίσουν το μεγάλο κακό που μάτωσε τον Κόσμο όλο λίγο μετά

  39. 29/10/2007 3:48 μμ

    @afm

    αναφέρομαι στις γιορτές…
    αναφέρουν «ήρωες της αντίστασης» κλπ, αλλά λόγο για εαμ δεν κάνουν..εγώ προσωπικά, δεν έχω ακούσει.

  40. Chris permalink
    29/10/2007 5:12 μμ

    Φίλε πολύ καλό το αφιέρωμα σου.
    Και μονο που διέθεσες χρόνο να το στησεις συγχαρητήρια

  41. 29/10/2007 9:02 μμ

    🙂
    Merci για την καλή δουλειά.

  42. giotavita permalink
    30/10/2007 2:28 πμ

    Ο κόσμος πάντα θα ματώνει όσο οι άνθρωποι θα αλληλοσφαγιάζονται……

  43. 30/10/2007 2:35 μμ

    @ Νίκο Σαραντάκο

    Αναφορά στο
    Τηλέπλαγκτοι Πλάναι

    @ A.F.Marx

    Εμείς οφείλουμε το ευχαριστώ στο Ν.Σαραντάκο και σε σένα για την ωραία ανάρτηση.

  44. 30/10/2007 2:57 μμ

    Ειπώθηκε προχτές από παρέα γλεντοκοπούσα σε υπόγα των Εξαρχείων, ότι τελικά ο Ν.Σ. έχει όλες τις εκτελέσεις εις διπλούν, πλην των θανατικών τοιούτων. Κι αυτό καθαρά για λόγους αρχής!

  45. 30/10/2007 3:36 μμ

    🙂

    Πού θα πάει, κάπου θα σε πετύχω!

  46. 30/10/2007 4:21 μμ

    Εκπληκτική δουλειά. Μπράβο

  47. 30/10/2007 5:25 μμ

    Όταν με πετύχεις, Νικόλα, θα κρατώ κάνα μπουκάλι τσίπ’ρο. Κράτα και κάνα DVD…

  48. 03/11/2007 3:14 πμ

    Μαζί με τις ευχαριστίες για την τιμητική αναφορά και την θετική αξιολόγηση, να προσθέσω ότι η ορθή e-πηγή του ηγογραφήματος «La piccola campagniola» που προηγουμένως διασυνδέθηκε είναι η
    http://users.thess.sch.gr/veccio/ereyna/moussolini.htm
    όπου μεταξύ κάποιων επί μέρους στοιχείων και σχολίων, επισημαίνεται και η λαϊκή, της εποχής,υπέρβαση
    της «πατρίδας της γελοίας» όπως ακούγεται στο ηχογράφημα να μας λυτρώνει από τις σύγχρονες «αποδομητικές» -μεταϊστορικές λοβοτομές του παρακάτω διασυνδεδεμένου τύπου: http://parodos.net.gr/Ekloges2007/2007-10-27_REMEIK.avi

  49. 03/11/2007 4:11 πμ

    …και φυσικά να χειροκροτήσω θερμά την όλη παρέλαση, άντε και στην 8η Νοεμβρίου τώρα…

  50. 03/11/2007 11:07 μμ

    Βασίλη, εγώ να σε συγχαρώ και να σ’ ευχαριστήσω για το μουσικό αυτό ντοκουμέντο που διέσωσες και μοιράζεσαι μαζί μας…

    (8 Νοεμβρίου, οι ουρανοί είναι δικοί μας…)🙂

  51. 12/11/2007 8:41 μμ

    Πολλά, θερμά συγχαρητήρια, αν και με καθυστέρηση. Είναι γνωστό ότι ο Ν.Σ. πάσχει από ανίατη αρχειοδιφίτιδα, αλλά τώρα ξεπέρασε και τον εαυτό του. Άψογο αφιέρωμα!

  52. 14/11/2007 10:28 μμ

    Ευχαριστώ Τιπούκειτε -το αστείο είναι ότι, όπως ανακάλυψα προχτές, υπάρχει και *δεύτερο* τραγούδι του Περιστέρη σε διασκευή της Ρετζινέλας, με διαφορετική μελωδία, ίδιο θέμα, πάλι για μαναβάκι, αλλά τραγουδισμένο μόνο από τον Στράτο. Νάτο:

    [audio src="http://rapidshare.com/files/69732072/manabaki.mp3" /]

  53. 14/11/2007 10:48 μμ

    @Νίκο : βλέπω ότι ο καλός ερευνητής, δεν χαλαρώνει ποτέ!
    Το ακούω το τραγούδι τώρα… Έχει διαφοροποιήσει σημαντικά την μελωδία ο Περιστέρης… Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στηρίζεται πάνω στο θέμα της Ρετζινέλα…

  54. ΞΕΝΙΑ permalink
    15/04/2008 4:46 μμ

    Η ΠΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΚΙ Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ!!!Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!

  55. 16/04/2008 12:02 πμ

    @ Ξένια : Κι εγώ σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Χαίρομαι που σου άρεσε το ποστ
    Nά’σαι καλά.

  56. ΜΑΡΩ ΚΡΙΕΖΗ permalink
    19/04/2008 10:42 μμ

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ…ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ…..

  57. 20/04/2008 12:33 πμ

    @ Μάρω: Σ΄ευχαριστώ…
    Μ’ αρέσει που σ’ ένα εφήμερο μέσο όπως τα blog, ένα ποστ σαν κι αυτό που γράφτηκε μήνες πριν, εξακολουθεί να διαβάζεται.

  58. 14/07/2008 1:56 μμ

    Εξαιρετική παρουσίαση… Αν τυχόν ψάχνετε ακόμα τη «Μικρή Χωριατοπούλα» με τον Πολυμέρη (δυστυχώς η Ρένα Βλαχοπούλου δεν το ηχογράφησε) πείτε μου!

  59. 15/07/2008 12:04 πμ

    Φίλε φαν της Ρένας, φυσικά και μας ενδιαφέρει το τραγούδι με τον Πολυμέρη…
    Ευχαριστώ για την προσφορά και τα καλά σου λόγια

  60. 15/07/2008 9:30 πμ

    ΟΚ! Έλεγξε το email σου!

  61. Tomkon permalink
    28/10/2010 8:53 πμ

    Πραγματικό εξαιρετικό!!
    Μπράβο!

Trackbacks

  1. -Κορόϊδο Μουσολίνι… « Πόντος και Αριστερά
  2. Το “ΟΧΙ” του 1940, σατιρικά και ρεμπέτικα « Allu Fun Marx: Βόλτες στην Blogoslovakia
  3. Οκτώβρης 1940 « Μαμά…ετών 37..!
  4. Ο Κ. Βάρναλης για την εθνική επέτειο. « Allu Fun Marx: Αριστερά …στη Blogoslovakia
  5. Ξεφυλλίζοντας τον “Ρίζο της Δευτέρας” του 1947: Ο Κ. Βάρναλης για την εθνική επέτειο. « Κανάλι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • θέι θάμθιγκ

  • ΠΡΟΣΟΧΗ!

  • ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ

  • Monkey Business

  • The Big Store

  • Από 06/01/2007 μέχρι τώρα

  • This blog is under copyleft… All wrongs reversed

  • Πληκτρολογήστε το email σας για να ακολουθήσετε αυτό το blog και να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για νέες δημοσιεύσεις μέσω email.

    Μαζί με 7.591 ακόμα followers

  • Οκτωβρίου 2007
    Δ T Τ T Π S S
    « Σεπτ.   Νοέ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Αρέσει σε %d bloggers: